27424 resultaten.
Al eeuwen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
491 Al eeuwen verlang ik
naar jou
om van je te houden
om met jou een huis
te bouwen
om bij jou thuis
te komen;
kortom: met jou realiseer ik
mijn diepste dromen.…
Verder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 Seconde na seconde
Tikt de eindeloze tijd
Druppel na druppel
Stroomt de koude regen
Stap na stap
Loopt de eenzame loper
De tijd staat stil
Het water voelt hij niet
Gedachten staan stil
Denken doet hij niet
Seconde voor seconde
Kruipt de tijd voorbij
Druppel voor druppel
Leegt de donkere wolk
Stap voor stap
Is hij verder weg
De…
Woordenkind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
570 In de aanrollende golven van
de dagen tot in het holst van
elk gedicht ben er letterlijk
door bedolven en het gewicht
van bladwijzers van een tanend
licht, mijn geschiedenis nog niet
gedrukt is en ergens verborgen
ligt tot ik het vind, stuur ik
het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd zal rijpen…
Gezaaid en geoogst?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 Het schaakbord van de tijd
herhaalt z’n zetten tot
de dood is uitgetreden.…
Chocolade
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
811 wel verder dan de tijd!…
Waarom niet eerder?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Waarom zei je dat alles niet,
toen er nog tijd was voor ons
nu rest enkel eeuwigheid!?…
bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Na jarenlang zoeken heb ik eindelijk gevonden
heb ik me van de tijd ontbonden
ontmaskerde ik al mijn zonden
en heb me zo voor eeuwig aan de kosmos verbonden.…
eigen beheer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 vleit ze
zich neer op een uit tijd gehouwen
stenen bed en tuurt in voorbije
verten
Iemand telt haar dagen en dat is
degeen die ze zoekt en aan wie
ze wil vragen: geef dat telraam maar
even aan mij
Dat neem ik toch liever in eigen
beheer…
De vlucht des tijds
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.301 Dát kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en—vliegt daarheen!…
Wensen en dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
659 Oud, te oud om, wegkwijnend
onder het stof der tijd,
ooit nog uit te komen.
Soms lichten ze even op, heel ver
als lantaarns in de mist.
Maar ach, ik weet,
te vaak heeft de egoïst
het van mij overgenomen.
Al heeft hij
de houdbaarheid
van wensen en dromen
zelden of nooit betwist.…
PSALM HONDERD KLINKE DOOR
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Juicht den Here
gij ganse aarde
zijn de bekende woorden
der gelovigen
van het oude Israël
deze mensen leefden
eenvoudig en gehard
kenden niet
het verwende bestaan
dat thans in de wereld troont
zij erkenden zich
als kleine medewerkers
afhankelijk van God
hoeveel te meer
mogen wij in deze tijd
onze Hemelse Vader
lof toezingen!…
met de dood op de hielen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
661 met dank aan G.Achterberg
als wij oneindig waren
dan had ik zoveel tijd
en om nog iets te sparen
ruim de gelegenheid
zelfs als je 't zou halveren
'de helft van eeuwigheid'
dan zou ik toch beweren
'ik heb alle tijd'
maar alles is zó eindig
we leven met de dag
dus haast is altijd met ons
vandaar dit kort verslag…
Eoceen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.343 Alles gaat
weg
naar
de
tijd -
1 graankorrel gemaakt van
steen valt vaker uiteen in
je buik. Je praat de dood
rond - een sleutel tot leven
in een ander soort wereld,
waar levenden zich ook
zonder moeder luidruchtig
openbaren.…
Dierbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Niets tussen ons in behalve
de tijd.…
kerkuil
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
910 met een wijze blik
draait hij zijn nek klokje rond
en slaat op tijd toe
[haiku]…
Traanvlucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 milde regen en zachte bries
sluiten een verbond
dat aardse grofheid polijst
bij elke stap die de vorige
naar het verleden verwijst
zodat verse indrukken
grofkorrelig patina krijgen
van zomers die zich tot
regendruppels aaneenrijgen…
Keramiek in Pulchri
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 Haasje overspelen en ontdekken
dat er verschillen zijn, wie
de haas en wie de over
Christina Branco zingt een fado
Er klinkt gedruis van buiten
terwijl gaslicht sterker wordt
in juni valt hagel op koepelruiten…
Oude foto’s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 Ze zijn een beeld op zich geworden
zonder het verhaal erachter
hoogstens dat was daar met die
ja ik ben jaloers en bewonder
iemand met een goed geheugen
die levendig en inbeeldend vertelt
over iets van jaren her
terwijl jij achterblijft met
flarden flitsen losse flodders
waarvan je soms niet eens meer weet
zijn ze van me zelf of aanverteld…
Dagpassering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 De uren die ledig voor me staan te dralen,
te blaken in de zon. Hoe ik in de verte staar,
over een ernstig zinloze bezigheid te verhalen
zoals het tellen van de tegels van het trottoir.
Ik zie bomen die zijn gedreven door een doel,
om te groeien naar de hemel, naar het licht,
puur op hun eigen wijze, op luchtledig gevoel.
Zijn daarom onze blikken…
portalen portalen portalen...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 portalen
gaan ons
in de tijd
vooruit
ze
verdelen
de onzekere
toekomst
in partjes
zodat
het onzichtbare
tóch
een beetje
overzichtelijk
blijft…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 zelden breekt sereniteit
pas als eeuwigheid
weer lange vingers krijgt
wordt onrust geboren
geen inbreuk
op de tijd
het aardse is begrensd
door haar vergankelijkheid
pijlsnel kiest een ziel
zijn mogelijkheid
om in aards stof
vorm te nemen
een nieuwe mens
betreedt het heden
net nog zonder verleden
nu al potentiële werkelijkheid…
De doos van Pandora
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 Mijn leven in een notendop
Wat spullen in een doos..
Pandora stond er bovenop
En nooit was er iets loos
Totdat ik em dus opentrok
Gretig, achteloos...
Ikzelf was nu de zondebok
Op mij was ik nu boos!
Veertig lange jaren
Keken van onder op mij neer
Van ongeboren haren
Naar biddend tot den Heer
Van liefdesbrief tot noden
Elke kerst…
Moment en haar momenten
gedicht
4.0 met 4 stemmen
9.988 Er was een klein moment
dat wou zo vreselijk groot,
maar bleef geweldig onbekend
tot na haar dood.
En haar dochter, ook al zwanger,
wou graag mooier en ook langer,
en haar dochter ook al zwanger,
wou graag mooier en ook langer,
en haar dochter ook al zwanger,
wou graag mooier en ook langer,
en zo meer, en zo meer
ongeveer
tweeduizend…
De zon komt op.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Er komt geen einde aan de tijd.
De avond valt,
verdrijft de dag.
Langzaam dooft het licht nu uit.
Dan komt de maan
en het wordt nacht.
Zo zal het altijd gaan.
Er is een begin,
er is een einde
en ik leef ertussen in.
Er is een begin,
er is een einde
en ik leef ertussen in.…
Verse kansen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 Waar de wolken jagen
verdwijnt de laatste zon
in het natte avondrood
terwijl je zelf trager gaat
lijkt de tijd al maar sneller
onderweg naar de dood
maar tussen gister en morgen
zit wel altijd nog vandaag
als een hoopvol kleinood
want gelukkig is elke dag
toch weer een nieuwe start
die verse kansen ontbloot…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
Vergankelijkheid-1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In de lucht weerklinkt
het geluid van ganzen
de letter die ze vormen
tijdens hun hemelreis
is meteen het begin
van vergankelijkheid
de zomer is dood
leve de herfst…
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
Doolhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Hoewel tijd continueert
Gestaag. Zichzelf niet voorbij loopt
daar wijzers, zowel
fysiek als digitaal, noch
tijd verspillen, noch
een stapje sneller willen lopen
omwille van de mens
Hij is juist tegenwoordig
op zoek.…
Weggerukt.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Hadden ze niet nog enige tijd samen
bij elkaar kunnen zijn.
Nu ziet hij de wereld door tranen,
de glans schijnt weg te zijn.
Het leven lijkt nu een eind'loze tijd.
Dit heeft geen enk'le zin
zonder haar. Hij is haar kwijt,
want weet je, zij is een gemis.
De nachten zijn lang, de dagen kort,
het leven een grauw bestaan.…