3333 resultaten.
De uiterste consequentie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Ieder jaar worden wij
iets wijzer bij het leven met
die glimlach en die traan.
Wijzer en telkens grijzer schuift ons
podium naar daar waar wij het grote
gordijn langzaam zakken zien gaan.
De uiterste consequentie kan nooit
de ergste in jouw leven zijn.
Dus leef jouw leven met minder zorgen.…
Hier laat ik je nimmer los.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Ter wereld gekomen met net die glimlach nog steeds in je bezit
Immer blijvend dat zo schone Windekind.…
Verhuisde buren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
986 De
jongste reed op een plastikken tractor met
aanhangwagen en ik vroeg hem vaak of hij al
maïs, aardappelen en wortels van het weiland
had gehaald, waarna hij dat bevestigde met een
glimlach van hier tot Tokio. Ik bedoel maar. Nu
kijk ik weemoedig naar die tractor met leuke
aanhangwagen, die nog voor de deur staat.…
De bus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Snuffelend
De klanken de ritmes
Van het zijn op weg
De haast de drukte
De ruimte ingenomen
De een kijkt uit het raam
Is aan het dagdromen
De moeder ontfermt zich over het kind
De oude man praat over
Waar de wereld zich vandaag de dag in bevind
Oude en nieuwe verhalen
Hoe is het leven
Van alledag
De bestuurder rijdt
De bus met een
Glimlach…
Een gemiste kans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Vele jaren later na een verhuizing
kwam ik je in de Herestraat weer tegen
arm in arm met je vriend
Ik deed even alsof ik je niet zag
maar net voorbij keek ik
voor de zekerheid toch achterom
jij ook en toen: Ja zij is ’t – ja hij is ‘t
Waaraan heeft hij jou verdiend
En toen even die warme lieve mij vragende
versmeltende raadselachtige glimlach…
De prinses
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
681 Een prinses
Is perfect
Statig
Gedistingeerd
Vlekkeloos
Gedisciplineerd
Spreekt zij alle talen
Aan de zijlijn
Van haar man
Een prinses
Doet goed werk
Heeft een gezin
Is een goede gemalin
Schudt handen
Kent haar plek
Staat nooit helemaal op de voorgrond
Knikt bescheiden en beleefd
Met een glimlach
Doch met een zeker gezag…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 de stenen
jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar leken
straalt in jouw nabijheid
de straat weer als de vrolijke
lappendeken van toentertijd
lang heeft gezelligheid
geen tijd meer gekend maar
jouw glimlach…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 ,
Ik glimlach, er rollen
tranen over beider gezicht
het is hier stil,
gevangen en toch vrij.
Haar lichaam blijft sterk, de geest
verdwaald, treedt terug in zachte
watten, zonder ze het weet
ben ik heel dichtbij geweest.
Dementie: een sluipmoordenaar.…
Groot verlangen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Geen handjes tastend uit te steken, geen glimlach
doet de harten troosten en waar de lichtste adem
breekt, rouw-baar rouwen in een ademnood, groot
verlangen naar de oerzee van de moederschoot.…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
782 Ingetogen glimlach zo stralend ook uitstralend; wat is alles betovering
Is dit waar een machtige wondere wereld zo boordevol verwondering?
Kras dat houden van zo rijkelijk groots inhoudelijk is
Een grootscheepse ommekeer in mijn wereldje, lekkerder dan de fijnste dis.…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm en tuin
bloemen zacht geuren
zal dat als een boeket
mij jou herinneren doen
elke straal van de zon
is de glimlach…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk en stiekem glijdend
langs de wonderschone huid van haar borstenpaar
daal ik af naar de mysterieuze spelonk, waar de
Oerklank zodanig weergalmt, dat ik onmiddellijk
net zo verlicht als zij geraak, mijn oerlieve
piramidegodin, die ineens wel eindeloos naar mij
blijkt te kunnen glimlachen…
moeders liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 oneindig zijn wel de talenten
van de onbetaalbare moeders
die de tranen poetsen kunnen
tot er een glimlach verschijnt
om de mond van kinderen
grenzeloos is ook het geduld
van de moeders als docenten
die ons voluit leren te leven
door op het juiste moment
de beslissende zet te doen
volhardend is de verpleging
van de moeders als dokteren…
opgetogen leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 jong en oud ben jij tegelijkertijd
gelijk de smaak van goede wijn
is jouw eigen wijsheid krachtig
zoals kleurrijk ook jouw liefde is
de gouden jaren van het leven
brachten jou geluk naast tranen
zien in het doorgegeven leven
loten ontspruiten aan jouw stam
die schaduw biedt en houvast
met het heden als gouden schat
wens ik jou de glimlach…
Waar zijn ze
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 afspatten
ze zijn te vinden in de muziek
van een prachtig vioolconcert
zo mooi dat het ontroert
ze laten zich zien
in spelende kinderen
die schateren van plezier
en in een foto
van een mand met jonge poesjes
ze zitten in dat boek
waar je helemaal in opgaat
en in die prachtige film
die je steeds weer wilt zien
ze zijn in de glimlach…
Waar zijn ze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 afspatten
ze zijn te vinden in de muziek
van een prachtig vioolconcert
zo mooi dat het ontroert
ze laten zich zien
in spelende kinderen
die schateren van plezier
en in een foto
van een mand met jonge poesjes
ze zitten in dat boek
waar je helemaal in opgaat
en in die prachtige film
die je steeds weer wilt zien
ze zijn in de glimlach…
Een gedragen opa rol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 vader;
zwijgen is mijn taak, als uitdrukking van mijn wezen
ik word ook niet meer geacht te souffleren
het is de laatste stap in een gang naar mijn requiem
daarna gaan mijn rollen in de vergetelheid verloren
ik ben nog wel even de koning al zwaaiend in de koets
waar ik middels met mijn straffe handen en stijve nek
mijn uiterlijk met een glimlach…
bericht in bladgoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 ontving een bericht
waarvan elke letter
elk woord
elke punt
elke komma
elk uitroepteken
het waren er drie
omringd werd door
zuiver bladgoud
‘n punt was een eilandje
de letter “o” een atol
de “c” een sikkelvormig eiland
in een gouden zee
het bericht sloot af
met een dieprode emoji
enne……sommige woorden
toverden een glimlach…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Iedere glimlach een oefening in misleiding,
ieder woord een schaduw
van iets dat nooit was.
Ik reik niet.
Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?
De leegte applaudisseert zacht.
Ik knik.
Het verandert niets.
Als de stilte komt,
komt ze niet zacht.
Ze hakt, ze scheurt,
laat alleen de waarheid achter.…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 In mijn glimlach
zit iets van jou.
De oude lagen zijn weg.
Afgepeld.
Wat overblijft
lijkt verdacht veel op jou.
Als het iets zegt—
de muren die vielen,
de scherpe splinters van mijn dromen.
Bevrijd me.
Laat me niet gaan.
Blijf ergens
onder mijn huid hangen.
Ik probeer het vuur niet te doven.…
Engel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.413 weer normaal
Keerde het gevoel weer terug en daarmee ook het respect
De maanden volgden elkaar op
Een, twee maanden gingen voorbij
De wereld kwam weer in bloei
Waar het vroeger regende, waar het donker was
Daar scheen nu weer de zon
Onze eerste ontmoeting, onze eerste kus, onze vakantie
Alles is slechts enkele maanden geleden
Met een glimlach…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Hij is een verhaal in volle snit,
met een glimlach als speels revers,
een toonbeeld van puur geluk
die elke kamer vult waarin hij verschijnt.…
een beetje begrip
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.064 dit is het moment hier heb ik om gebeden
hardhandig nedergedrukt in de schuine stoel
keek de amtenaar in een wraakgierige smoel
u heeft geluk ik heb een minuutje extra genomen
mijn dochter die lieverd gaat vandaag verloven
zullen we maar even snel en ja zonder verdoven
boven het gat en gillen van de botte boor
zei de tandarts geniepig glimlachend…
'n Nacht ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.215 'n Nacht vol van beweging,
Donker en eenzaam is vergeten
zo laat jij mij herhaaldelijk weten
Donkere hemel, verlicht door de maan
wanneer wij samen weer op pad gaan
Het hoort er nu eenmaal bij, zo is het goed
Wie had dat nu ooit vermoed
De nachtelijke uitstapjes elke keer
aan alles komt 'n end, zo ook aan dit
het volhouden met een glimlach…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 Ik buig me voorover en schik de takken
wat mooier, een glimlach om mijn lippen.
Die mocht jij toch zo graag, en
rood was toch je lievelingskleur?
De zoete geur, daar hield je van,
je had er hele tuilen van in huis.
Ik draai me om en moet terug,
maar ik ben blij dat ik je even zag.…
IN EENZAAMHEID.
poëzie
2.9 met 24 stemmen
4.160 Elk vindt zijn lieve kleenen
Verbaasd van ’t rouwgewaad;
Terstond verheldert hun gelaat;
Reeds boort de glimlach door de tranen henen.
Maar Vader blijft en treurt alleen. Helaas!
Kan hij zijn oog geloven?
Daar staat haar stoel terzij geschoven…
Hoe ledig is heel ’t huis door éne lege plaats!
Ach Vader! wat kan kindermin hier baten?…
Jenna
hartenkreet
3.4 met 36 stemmen
2.953 Ik mis haar zachte glimlach,
Ze kijkt me niet meer aan.
Ik mis haar mooie lippen
druk mijn kussen tegen mij aan.…
De oude man
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
810 vrienden
kinderen
zijn vrouw
en lacht
om hun eerste nacht
geleefd
dat heeft hij gedaan
gegeven en genomen
dromen gevolgd
nachtmerries verslagen
genoten van weelde
en pracht
hij voelt zich vrij
verlost van een karwei
buiten verdwijnt de zon
wolken voegen zich samen
een hemelvuur ontstaat
binnen zit een oude man
stil
met een glimlach…
De oude man
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.001 kinderen
zijn vrouw
en lacht
om hun eerste nacht
heerlijk geleefd
dat heeft hij gedaan
gegeven en genomen
dromen gevolgd
nachtmerries verslagen
genoten van weelde
en pracht
hij voelt zich vrij
verlost van een karwei
buiten verdwijnt de zon
wolken voegen zich samen
een hemelvuur ontstaat
binnen zit een oude man
stil
met een glimlach…
Een Friese stempelaar
gedicht
3.7 met 86 stemmen
26.936 '
Glimlachend antwoordt hij: 'Geen bedreiging was 't,
Waarvoor uw rijder vlood.…