3400 resultaten.
Antropoceen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
1.861 Ik wandel door de straten,
een amalgaam van onderdelen.
Ze zijn met velen, werken samen:
mijn ene voet gaat voor de ander,
ik zeg beleefd een ander dag.
Zij geven op hun tijd de brui eraan,
buiten mij om, gaan uiteen,
en vinden elders onderdak.
Ook in een leven ondergronds
is altijd werk voorhanden.
Antropoceen heet het project
in uitvoering…
Vraag het gewoon
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
443 Ik wil geen boormachine
met tekort snoer
Geen boortjes alle maten
om ongebruikt te laten
Geen pluggen en haken
die snel zoek raken
Geen nerveuze bel achter glas
van een secuur waterpas
Ik wil graag een helpende buur
voor een gaatje in de muur!…
de zin van het leven
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
603 dit is wat ik bedoel
op zoek naar een groter doel
krijgt het leven smoel
zo wint het gedicht
aan betekenis...
ik vind het in poezie
letters maken woorden
en die woorden
verzinnen tot strofen
de zin van het leven
schrijf je zelf…
Don't think pink
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 Hoe zit het eigenlijk met man en vrouw
met haar van boven, onder en opzij
met nooit meer slapen zonder zij of hij
met fysiek integer vrij en blij
met ongewenst intiem nu echt voorbij...
Hoe zit het dan met echte man of vrouw
met masculien, pendant van feminien
die wij gewoon met eigen ogen zien
en toch, waar blijft die ware androgyn…
Spinsels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Als ik zelf ten prooi val aan het doen van de dingen die ik haat, wat ben ik dan als ik mezelf achterlaat? Een hypocriete eenzaad of een showman onder een spotplaat, met de spot op mij gericht, in de wereld, het gesticht…
Lezen of dichten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
482 Ik lees
veel vaker
en veel meer
dan ik schrijf
of dicht
Het een
gaat zonder
't ander niet
het sluit elkaar
nooit uit
Zolang de stof
van een verhaal
een boek of
een gedicht
Imaginair is
met allerhande
geestvullend,
-verruimende
verhandelingen
diepzinnig
metafysische
beschouwingen
betoverende
voorstellingen
van…
Kindertijd
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
595 Kind zijn kan ik niet meer
Spelen is wat ik verveeld wil
Volwassenheid nu is het lot
Kind worden lukt me ooit
Als ik een en ander afleer
In het land van moet nooit…
TOEN EN NU
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
455 ik vond en zag hem
op internet
natuurlijk veel
ouder als toen
dat er iets in hem nestelde
voelde en wist ik
maar wat?
nu weet ik wat het was
het zat al die tijd al in z’n hoofd
en zou er ooit eens uitkomen
het waren de vogels van poëzie
hij kan ze nu laten vliegen
wie had dat ooit gedacht
dat wij elkaar via een
omweg van woorden
weer…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
Calapia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 De vloed sloeg een bres in mijn wering van benard zand,
steen en vreugdevlees. Je droomde mijn eiland in de dag.
Nu ik wakker ben moet ik het kustwater doorwaden. Zonder
aanraking en zonder oogcontact met de golven, enkelvoudig
bij windvlagen die mij in hun zeilen meevoeren. Kan ik mijn
bakens nog verzetten? De zee is meer verlaten dan het vasteland…
verwondering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 zoals de dichter soms
vergeefs naar iets zoekt
en louter leemte treft
tóch moed houdt
en de hoop op meer...
verwondering is de vondst
van het onverwachte
met 't gedicht als
ultiem geschreven bewijs…
Fantoomnaam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
496 'Hoe heet je?' vroeg ik,
Harpo, zei hij,
dat is heel bijzonder
'is dat je voornaam dan'
vroeg ik,
'maar dat is toch onwenselijk'
ik zei
'het is ronduit onmenselijk
je kind Harpo te noemen,
dat lees ik hier
in Grunbergs boek,
't hoeft verder geen betoog.
er zijn, staat er,
wel meer
onmenselijke namen
zoals die van…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Selbst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 in het lichaam,
buiten is ontkenning
overal tastzin,
nergens aanwezig
lichtvoetig,
ondanks volhardend bestaan
overal kalmte,
nergens perfectie
keerkringen,
steekhoudend glasloos venster
toekomend verleden, van
oever tot oerzee
aan tafel gezeten,
enige ogenblikken later
voortschrijdend en
alles in menselijke omhulling…
Relatief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 De grote Mozes
dobberde ooit in een mandje
op de rivier...…
tartend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 de kamer is ontvolkt
naar evenbeeld gevoegd
gestold tot stilte
neergedaald in stof
met lege adem gevuld
roerloos aangezet
meerstemmig weerschijn
tekent reeds de wand
door schemer die eeuwig
het daglicht tart…
Equinox
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
451 Geschapen naar het evenbeeld van God
heeft het gezondigd tegen de Natuur
en ontkent de slagen van het lot,
niet opgewassen tegen z'n natuur
Het voelt zich liefdeloos en zeer miskend
zijn tegendraadse perversie ten spijt
waar is zijn drang, is zij haar drang ook kwijt?
TUTORIAL noem ik een equinox
een schijn van donker als de evennacht…
Mezelf weerzien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 Ik wist niet wat me nog te wachten stond
Als ik mezelf na al die tijd daar weervond.
Zou ik blij of boos zijn om het weerzien?
Wie ziet zichzelf nu graag terug?
Zou ik mezelf voorbij lopen?
Op zoek naar de voorbije ik
Vraag de weg aan mijn huidig ik
Als de dood voor mijn komend ik…
Kosmonaut
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Kosmonaut
Kosmonaut, zoals jij je raket instapt.
Totaal ongehinderd door angsten.
Jij ruikt niet zoals gewone mensen.
Al schuurt het soms een nanoseconde.
Jij torst kennis over het oneindige mee.
Zonder vrezen, terwijl jij weet
dat het jou aan stukken zal scheuren.
Jij beziet jezelf, geheel ten onrechte,
als een druppel water in de woestenij…
woordleegte
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
382 er is geen taal
om uit te drukken
wat naar het ontastbare tast
alleen het zoekend hart
dooraderd met ademzucht
dat nooit vindt wat er altijd was
dat naar heimwee neigt
zonder het land te kennen
of zelfs maar de naam te weten…
Gelukkig anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Je hebt pech wanneer je anders bent.
Je hebt pech gehad
wanneer je naar een school moest
waar je nooit jezelf kon zijn.
Je hebt gewoon pech
wanneer je over paden lopen moet
die platgetreden zijn.
Goed leren omgaan met mensen
die je niet kunnen begrijpen.
Dat kun je leren
in een goed verlichte school.
Je hebt geluk wanneer je anders…
Banaan-etend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
516 Binnenin mijn hoofd
trilde en schudde
mijn geheugen van links naar rechts
De tennisbal verloor
ter grootte van een pingpongbal
een deel betreffende korte-termijn
Haren op mijn hoofd
zijn, licht-uitgedund, gebleven
Twee banen verloor ik
terwijl ik nu, 50-plus
de zorgverzekeringsbavianen
mijn hoofd schuddend, uitlach…
Vermoeide paarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
398 Antwoorden en vragen, een
verschuivende waarheidszin,
afkomst en geaardheid als
terugkerend onderwerp
de uitkomst niet in het geding
spannen alleen de doden
hun vermoeide paarden uit
elke onhaalbare hindernis
in de barrage van de tijd
wordt ervaren als gemis
waarin schaduwen bleker
worden, rekken zich uit
in een eindeloze
reis…
Onherkenbaar?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
413 Schrijf de winter af, wees
maar stil je weet maar nooit,
voorspelt de tijd uit de manden
van de heerlijkheid dan smelt de
kou in het geel van narcissen
die voor zichzelf dat moment
hebben opgericht, dan wordt
het minder kil vandaag, dus vertaal ik
de omgeving in alles wat mij drijft,…
Naakte Aap
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
515 Feuilles mortes zien we in de herfst
Als dode afgestorven bladeren
Onbegraven naakt en blootgesteld
Aan weer en wind en Wodans elementen
Stof in wederkeer vergaan tot stof
Sterveling, als tijdelijk passant,
Strijdt om het bestaan al duurt het even
Een korte spanne tijds is hem vergund
Een intermezzo in de eeuwigheid
Stof vergaan…
De uppercut
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
729 een rake uppercut laat
de orgelpijper duizelen
zijn balg zwelt vervaarlijk
hij ziet hemellichamen
waar hij nooit deel van uitmaakt
als nooit tevoren vergrijpt
hij zich op schandelijke wijze
aan onschuldige sterren…
Na de vloed
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
450 dichter bij de schaduw achter
de echo was ik niet eerder
geweest, in volstrekt voltooien
zonder nawoord noch hervinden
ook al is de geest vervlogen
de fles voorgoed gebroken
zo hoorbaar had ik het stilzwijgen
nog niet eerder verstaan…
Gereserveerd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
465 Het leven is van de organische natuur
in bescheiden liefdesschijnbewegingen
wakker worden door het zonlicht
op nauwlettende dauwdruppels
door het ochtendnieuws in tranen
nerveus als een trillende bloem
ver weg van het verheven hemelse
door deze virale hel op aarde
gereserveerd, op veilige afstand
totdat de avondmaan verhaalt.…
Spiegel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
414 ik kijk in de spiegel
en weet het niet meer:
ben ik nu ik
of die andere meneer?
in spiegelbeeld lijkt hij
zo sprekend op mij
dat ik me afvraag
is ik niet hij?
als ik hem vraag:
ben ik niet jij?
vraagt hij tegelijk
hetzelfde aan mij
maar als ik hem schrijf
hem de letters laat zien
nav skin re jih tpans
ik snap het wel,
dus hij…
Deze dagen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Om meer naar binnen
af te dalen
in onze wortels
hoe die zich kronkelen
de fijnste uitlopers
onttrokken aan het oog
en microscoop
oplossend in weidsheid
energiebron, intelligentie die
niet te bevatten
verbinding
met de grootste stilste macht
die elke bloem, spriet en kind
dier, insect virus en bacterie
laat leven en transformeren tot…