177319 resultaten.
Zij stuurde hem een blad
gedicht
2.4 met 14 stemmen
7.814 Zij stuurde hem een blad
waar hij vroeg om een
brief. Zo was de taal
die zij samen spraken
brieven = bladeren.
Zij hadden kunnen kiezen
voor andere zij had hem
een letter kunnen sturen in plaats van
vele wat hij wou zinnen verhalen zij
kozen
de moeilijkste die waarin zij beiden
nog ki...
schromelijk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
648 gegund aan
alle hardwerkende
mensen een
schitterende reis
Thailand
HOHO geen
plezierritje olifant
laat je
vooral niet
verleiden door
die zogenaamde
innemende glimlach
van de
gids valselijk
charmant
vooraf worden
deze geweldige
dieren zwaar
mishandeld afschuwelijk
tafereel
...
Plan gewijzigd
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
627 Ik wou naar Duitsland, ongevaccineerd,
Maar moest in quarantaine, liefst vijf dagen
Om toch maar de vakantie te doen slagen
Zijn wij subiet ter plekke omgekeerd
Niet als gepland, maar ja, zo gaan die dingen
Nu doen we dus twee weken Scheveningen
TAAL-CENSUUR
poëzie
2.7 met 10 stemmen
3.270 Verkiesbaar zijt gij naar de wet;
Het dagblad doet dit daaglijks lezen.
Maar onze taal is nauwgezet;
Dat blijkt in deze.
Een uitgang maakt een groot verschil:
Wees zo verkiesbaar als je wil,
Verkieslijk zul je nimmer wezen.
Aan denken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 mijn moeder vandaag
brengt een vleug verlangen in
mijn herinnering
AL GODS DANSENDE ATOMEN
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
483 ik houd van perfectie
ik houd van absolute perfectie
zoals te proeven
in het woordje wedervaren
de jas van mijn vader
de jas van mijn vader
hing nog jaren aan de klink
weer een dag in het wraakboek bijgeschreven
later later
de dag uitzitten daar
ben ik onderhand heel goed
in geworden...
Vrijgevochten liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Liefde wil vrijgevochten worden.
Liefde die in kooien leven moet,
blijft geen ware liefde meer.
Wordt eenzaam.
Is angst.
Gekooide liefde is nooit trouw.
Vrije liefde blijft altijd trouw,
aan vrienden en vriendinnen.
Vrije liefde leeft tijdloos open.
Liefde laat alle harten kloppen.
Laa...
[ Littekens snoeren ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
376 Littekens snoeren
mij in, mijn huid wordt strakker --
en ik word losser.
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Je bent zo mooi Odonata
Je zwarte kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
me...
Brokkenpiloot
hartenkreet
2.3 met 13 stemmen
598 Gelukkig wist
Max ongeschonden
uit te stappen
maar met een
onredelijk protest
weet hij zich daarna
toch nog lelijk
pijnlijk te verstappen.
Van Ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 de wereld is van ons
van jou
van mij
van de zon
van al wat ik aanschouw
van de bloemen
van de hond
van die rooie kater
van alles en
iedereen die ik als het kon
zo graag omarmen zou
nu nooit of toch later
en van die eeuwig prachtige
tere vrije dartelende vlinder
die ook ik zo gra...
overlevering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 het begin ligt diep
verborgen onder lagen
water en modder
het begin is de
chaos waaruit de orde
ontstaat daar liggen
glanzend als goud twee
grote eieren waaruit
de aarde en de
hemel barsten daar
botsen de koude en de
warme wereld op
elkaar daar ontstaat
Ymir de IJslandse ...
Houden van
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
726 Wat is houden van
Wil jij me dat vertellen als je het kan
Ik weet het wel een beetje
Het heet liefde dat weet je
En dan ook nog veel meer
Ook elke keer weer
Is het daar en is het er
Houden van is ook voor ver
Ja houden van ken je dat
Die het kennen zeggen vaak schat
En ja echt ho...
evocatie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
553 blauwomrand zwart, buitengetreden
lichamelijk ontveld
de zielezucht is altijd zwaarder
dan het hart dragen kan
opnieuw hapert de geest inzake verbeelding
of blijken namen anders dan jaartallen
boomlang versteend, anders dan graniet
het gebeente ontwijkt zijn vlees
verscholen in diepe...
Le temps des cerises
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
686 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt meedogenloos
vat op mijn lijf
en in de luwte grijnst
de schaduw van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
...
Framen
netgedicht
5.0 met 104 stemmen
378 ik zag de kleine
spanningen
in je vingers
als de toon
in je woorden
zich verzette tegen
jouw uitspraak
je framede nog
in het laagste
echelon dat de
sterkste muren
heeft gebouwd
naarmate je
meer bij de hemel
kwam koos je voor
licht en luchtig
waar zwaartekracht
wat meer in het
g...
Volle maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 En toen ik thuis kwam
na die mooie dag,
we hadden gereden langs
weilanden met ergens molens,
langs dat kanaal met die huisjes van
Koedijk en hun puntige gevels,
door het groen van Groet,
het platte land bij Camperduin,
we over het strand hadden gelopen, gezwommen in de zee
die uitge...
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Zoals de zwaluw de warme zomer beschrijft
in blauwe lucht, in zwevende vlucht, zo wil ik
onze innige liefde beschrijven
in liefde
die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in ...
Rood
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
851 De kaart voor elk gebied kleurt donkerrood
Maar wat betekent dat voor mijn vakantie
Want het wordt tijd dat ik een ander land zie
De reisproblemen zijn straks levensgroot
Dit heb ik in mijn tuinstoel overdacht
Het valt best mee als je niet veel verwacht
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 Wie op de spiegel drijft weet niet, wat hij moet denken
Of onder boven is, nu boven onder schijnt,
Want heel de gladde wand, die in het meer verdwijnt,
Staat met zijn dennenlast in ’t zonnelicht te wenken.
En waar de wateren de groene kegels drenken,
Volgt ’t oog, diep in het nat, de duid...
Dit zien
gedicht
3.2 met 26 stemmen
11.458 Dit zien toont zich als het trijpen
hooiland waar de pink zich snijdt
aan de kruin van de dijk; is zonder:
'Kijk eens zwanen en jonge zwanen.'
In natgrijze grond met leverblad,
met koeienstront in het herbarium,
waar de duim in de sloot blijft steken,
leeft dit zien van de handopen pa...
Generalisaties
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 Er wordt in Nederland heel wat gegeneraliseerd
met duidingen als 'wij allemaal' en 'iedereen'
wordt 'de gemiddelde Nederlander' als één 'ons' gepresenteerd
en apekool over 'allen' en nog meer beweerd.
deze trend is mij op den duur tegen de borst gaan stuiten
dus aan iedereen die iedereen ge...
SuperBIO
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Biologen die BIO niet begrijpen,
vergaren nog meer BIOkennis.
Superplanten noemen ze onkruid.
Superdieren bestrijden ze dood.
Liefhebbers hebben dieren lief.
Sommigen schrijven gedichten.
Over fijne, lieve supermensen,
die zo BIOecht als dieren zijn.
Vele dieren leven in hokken.
Ontelba...
Schoonheid van een droom
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
458 Reizen en zwerven
Elke keer weer onvoltooid
Mooiheid van een droom.
Ochtend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 De ochtend lag naast me in bed
toen de zon klom naar het hemelfront
plots kwam er een dichter langs
die stak me veren in mijn kont
ik zei: ik wil die veren niet
schrijf slechts voor mijn plezier
hij zei: dat doet me veel verdriet
want je bent echt een lekker dier
de ochtend kroop naast m...
Observatie.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
668 Zie ze schuifelen langs de rekken,
als een schaduw: grijs en anachroon,
volmaakt vergroeid met haar rollator
valt haar traagheid uit de toon.
En ook... gedachtenpauzes
die steeds langer worden, dat zie ik
wanneer ze hinderlijk en schuin
voor de zuivel stationeert
en wellicht denkt; wat do...
Ed. Hoornik leeft
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
582 Waar vindt u ze nog in leven ?
Mannen, die sigaren roken.
Vrienden, die koffie drinken.
Mannen, die dichters lezen.
Het liefst van al, alleen.
Hij, die nu Ed. Hoornik leest.
Over Het Menselijk Bestaan.
Waar zijn ze toch gebleven ?
Vrouwen die van liefde spreken.
Godinnen die nog goden z...
Ieder schelpje, elke steen.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
476 wij leven in een pressure-cooker
aan de leiband van een virus
een koekje van ons eigen deeg
bewogen door een judaskus
hoop blijkt ijdel
opgehouden handen leeg
maar hier - langs deze hete kust
verzamel ik wat zee mij schenkt
van schelpjes slakkenhuis en steen
al wat de zee bij vloed mij...
Verjaardagsvers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt vat op mijn lijf
al zichtbaar worden
de schaduwen van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige pluk...
Heilig vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 De heiligheid van het leven
valt wel mee als je jong bent
volwassenen zijn zo bang
om het in gevaar te brengen
maar de grenzen liggen verder
dan hun zorgen zeggen
als je maar elastisch blijft
niet ondood als een heilige
...