3038 resultaten.
Mijn liefde voor Lente
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
503 Dat de uitdrukkingen niet alleen verbinden
maar het versterkt ook het wederzijds respect voor elkaar
daar alle sporen van eenkantigheid of immutueliteit bewust worden gewist
De betekenis wordt groter op hetzelfde moment klimmen mijn zinnen naar kruishoogte.…
Mijn liefde voor Lente
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
423 Dat de uitdrukkingen niet alleen verbinden
maar het versterkt ook het wederzijds respect voor elkaar
daar alle sporen van eenkantigheid of immutueliteit bewust worden gewist
De betekenis wordt groter op hetzelfde moment klimmen mijn zinnen naar kruishoogte.…
Poëziebeleving
netgedicht
2.0 met 18 stemmen
1.068 Minnen en zinnen kruisen elkaar
want hoe je het ook bekijkt, is het de kunst om er
elke keer weer andere betekenis aan te geven, hoe lyrisch uit het hart
of uit het hoofd een nieuw stukje poëzie is geboren van waar haar schoonheid doet verstillen.…
overvloed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 niet waar ik wezen wil
ik wil tussen de argonauten zweven
bondjes weven met gelijkende goden
ik wil de nimfen laten vrezen
en de mensen met bliksem bereiken
met cobra’s rond verdoofde hoofden vliegen
liegen over platgestampte eierdozen
wat ik zeker niet doe
is toegeven dat ik huil
echter
voor deze ene keer houd ik mij in
zal ik deze zinnen…
‘a theory of mind’ (geen spijt)
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
455 Soms druipen de zinnen van bewezen
formules en wordt zonder scrupules
niet verwezen naar het origineel.
O wee!
Soms gaat ’t om de flow,
de metriek,
als een diashow
op de villawand
(lees mijn biblio
nog een keer,
if you please!),
maar wel aan de kant
waar de zon
de sfeerbeelden
niet nogmaals
verzieken kan.…
gelukkig is het nog zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
628 uiterwaarde
stromen als de beken
tussen de platgewaaide
vroeggemaaide velden
door naar de rivier waar
het plezier al van af spat
in aanwakkerende wind
hier vindt helder denken
de oersprong naar diepte
van verdronken verhalen
in alle talen langs oevers
als moeders van woorden
voor ware liefdes geboren
uit dochters én de zonen
van alle zinnen…
Voor Joke
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
285 Je kon ontroeren,
je kon laten lachen,
je kon stilte brengen
die meer zei dan alle zinnen samen.
Zelfs toen je strijd verborg,
bleef je kiezen voor de magie,
voor het moment op het toneel
waar jij en publiek elkaar vonden.
Tot je zei: “Het is mooi geweest.”
En ja, het was meer dan mooi.…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 Tijd rekt zich uit, zich overgevend
aan het heden, een domein waarin kalmte de
zinnen temt. Woorden zijn echt niet nodig om helemaal te
begrijpen, daar afwezigheid van geluid ons precies schenkt wat we zoeken.…
Restwaarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
347 hebben begraven in een update
loopt dertig procent dwars door je heen
een glitch in hun systeem
pas na de botsing kijken ze om
met ogen die alleen eigendom spellen
alsof de wereld een afgesloten bèta is
voor hun eigen gelijk
de rest is ruis op de achtergrond
armen op halfzeven
vleesgeworden moedeloosheid
onder hun tong broeit het gif
hun zinnen…
We noemen hem Kees XVII; vers 201
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
445 prijkt
Bij wijze van spreken
zul je een griezel pas
serieus nemen als
je dekens van zelfgenoegzaamheid
doorzichtige streken der onzekeren
aftrekt
danwel doorbreekt
door het pantser
van zelfmedelijden steekt
Recht in het hart van de grootste smart
kunnen álle angsten verbloemen
tot gewilde boeketten
met melige draden als zinnen…
Simpelweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
65 Als mijn zinnen liedjes waren,
was ik de koning van Spotify.
Tussen trein en hemelhoge Hofbogen rol ik de rode loper uit voor de poëzie,
op ritme en rijm,
in voor- en tegenspoed.
Ik creëer en draag voor;
soms is het ook gewoon simpelweg lezen en laten lezen.…
lief, onze rotatieas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 als jij van het breien zinnen
kan schrijven, het leggen van
puzzelstukjes in braille
uit kan lezen, hoe doorsta
je dan mijn waanzin
wanneer mijn innerlijke stormram
jou de nacht in delen splitst
zelfs nog in de nadagen die ik
voorheen beschouwde als een
absurdistische waan, daar mijn ziel
de wapenen reeds had gesust en
de intieme betrokkenen…
De Middellandse Zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
961 De morgen strekt zich luizaam uit
over een strand met zeegeluid
en in een zon waarvan de stralen
doen denken aan de felle halen
Van schilders die dit licht beschreven
dat woest en woedend schijnt te beven
dat leven geeft en leven maakt
en diep mijn ziel en zinnen raakt.…
Accent grave of accent aigu ?
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.574 Oh, wanneer ik in m'n geheugen graaf
Dan komt de Mavo weer naar boven
de tijd van grote generatiekloven
en de leraar Frans was echt géén lekker ding
daarom kwamen die tekens m'n hersenen niet in
Maar ik ga het vanaf nu echt proberen
ooit zal ik het dus wel leren
Alt 130 of 137 kan ik wel onthouden
zo kan ik de zinnen beter opbouwen…
De Hermenie
hartenkreet
3.3 met 31 stemmen
2.945 Jan trommelt buiten zinnen.
Van “Ut zonneke” tot “Ich bin”
komen prachtig wel tot stand.
Medleys en melodien.
Is Heer hiertegen wel bestand?
Daar blaast alweer het fluitje.
We kennen het allemaal!
Pauze voorbij, pinten leeg.
Stoppen midden in een verhaal.
Half elf, het laatste nummer.
Het zit er alweer op.…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 handen omvatten
heel zacht de mijne
willen mij dichterbij
je in het zand
ogen half geloken
stralen liefde
ik golf mijn benen
om de jouwe
verstrengeld ineen
voel ik mij intens mooi
jij en ik, samen
breekbaar in hartstocht
soms fel en opzwepend
verweven wij onze
lichamen als
goud gesponnen draden
tot een wellustig web
van verbonden zinnen…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 kwijtgeraakt
heb door uitputting de strijd gestaakt
mijn oude huid die past me niet meer
juist daarom doet het overal zo zeer
het besef: het zal anders moeten gaan
ik wil weer midden in het leven staan
ik spin een schuilplaats vliegensvlug
trek me daarin rustig terug
in die zijden witte cocon
kan niemand meer aan me komen
kan me dan geheel bij zinnen…
Even niet...
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.897 Bloedt mijn ziel of
leeft mijn hart,
ben ik eigenlijk nog wel
bij zinnen...?
heeft het nut, een
nieuwe start?
weet toch echt niet
hoe te beginnen...
Het komt wel goed, zeg
ik te veel,
na regen komt
er zonneschijn,
en nu staat mijn toekomst
nog maar op één rail,
lijk ik net zo'n harlekijn...
En lachen allemaal....…
laat ons heel simpel lieven
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.644 huid
en telkens roepen zintuigen
herhalingen, herhalingen
van jou
is het seizoen van bloemen
gesel van ’t grauw geraamte
in grijze hemelregen
gezichtsloos, pauzeloos
waar slechts jouw kleur en bloed
mij houdt in ’t leven
en heel jouw zijn
mij grenzeloos doordrenkt
met de contouren van jouw lijf
daar waar jouw lenden waren
met zinnen…
Het letterkerkhof en de reïncarnatie van het woord
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
868 Woorden heb ik er begraven
Met blote handen, een heel verhaal
Lange zinnen er heengebracht
Vol sprankelende taal
Hersenspinsels voorgedragen
Aan de maan verlichte nacht
Gedichten er naar toe gedragen
En dromen daar bedacht
Ook deze woorden gaan er heen
Ik beitel stukjes datum alvast in een koude steen
Op dit kerkhof van losse letters
Komen…
Player
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.764 Ik ken een man een player
hij speelt graag met vrouwen
Palmt hen in met lieve woordjes
zodat ze van hem gaan houden
Ik ken een man een player
hij heeft zijn zinnen op seks gezet
Wringt zich in allerlei bochten
met als doel zijn prooi in bed
Ik ken een man een player
hij komt langs op gezette tijden
Met een wijntje en een goed humeur…
Gebed
poëzie
4.4 met 11 stemmen
3.986 Gij ziet mij een prooi van bedwelmde zinnen:
Gij weet alleen hetgeen uw kind behoeft,
En mint het meer dan ’t ooit zichzelf kan minnen.
Geef, Vader, geef aan uw onwetend kroost
Hetgeen het zelf niet durft, niet weet te vragen!
Ik buig mij neer; ik smeek noch kruis, noch troost;
Gij, doe naar uw ontfermend welbehagen!…
voor mijn zoon
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.622 De tijd is lang voorbij
dat ik je in de luiers legde;
de tijd, waarin je moeizaam
opnieuw je eerste woordjes hechtte
in het oeverloos herhalen
van steeds weer die zelfde zin,
de afasie bestreed
waaraan je na je ziekte leed
Geduldig repeteerde je
zo wasten we de zinnen in
weken, maanden, oeverloos
steeds weer opnieuw die zelfde zin
werkten…
Liefde als de zuiverste parel
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.538 Een indrukwekkende waterval buldert van binnen
vol ontzag sta ik langs de kant
waar woorden samenkomen in zinnen
Terwijl ze harmonieus hun weg vinden
loop ik richting de waterval
waar ze mij nog meer met jou verbinden
Vol bewondering weerklink je in mijn verhalen
overstemd door het gebulder
blijf ik mijn liefde voor jouw herhalen
Ik loop…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 een vage duin
jouw voetstap
naast me in het zand
jouw kleine hand
gevat
de neuzen in de wind
zo eensgezind
als ik
de stilte om mij heen
verbreek
de wereld
weer laat razen
dan hoor ik
boven alles uit
jouw stem
geluiden worden
harmonie
gedirigeerd
door warmte
jouw modulatie
prest dissonanten
naar de kanten
voert boventoonse
zinnen…
Pathmosramp*
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
642 Geen welkom meer
van boompjes
fris en groen
de buurt oogt
zonder dit festoen
zo armetierig
het breekt mij
uit mijn doen
-zij streelden zacht
mijn zinnen al
was mijn dag
er één waar `k niets
mee kon beginnen
de vreugde sprong
toch op in mij-
De motorzaag deed
het werk zonder
vertragen dat hem
werd opgedragen
de tronken pronken…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 , zacht rakend licht
aan jouw innerlijk gezicht
vol van honderdduizend vragen
en ik spreek, door liefde blind,
dwing de woorden uit mijn borst;
laaf teug na teug mijn zieledorst
met de onschuld van een kind
jouw lavastroom vloeit zacht naar binnen
gloeiend wit, fataal als koorts
tot we branden, als één toorts,
diep beroofd van alle zinnen…
Ik zag je verloren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.940 weg
attent slechts bij een potentiële minnares
van voorbijgaande aard
glom nog een vurig vonkje door je ruitjes
maar de muziek verstierf voorbarig
mijn onmacht viel uiteen in levenloos water
gedekt onder een sleetse mantel van oude liefde
ving een koude kermis bot
spon de ontspannen toekomst geen garen meer
vielen loze gaten in gestopte zinnen…
De macht van metaforen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 Je hebt me geboeid met je zinnen,
Je spreekt tot mijn verbeelding.
Ik zie je voel je zo graag.
Ik ken je zo graag, weet je,
Ik heb je naar hartelust lief.
Vreemd toch, die taal, die spraak,
Zo vaak zo boeiend in beelden.
Ik voel m’n ogen gloeien, zien,
Span m’n hartspier, m’n borstspier.…
Met uitzicht op de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
879 Of had dit andersom gemogen:‘Wekenlang zijn ogen’
Mijmer zinnen toch eens af! Spreek niet als een open graf!
Hersenspinnen draaiden draf, loefden, haakten, sloven, sleten,
Knarsten, knoopten, knipten kaf, om kadavers te vergeten.
Bergwaarts braken beetjes brein, doorkliefden graag zijn lach.…