7931 resultaten.
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Als een kleine heer zit hij daar
zijn hoed een kroon van zachte flair,
het lichtscherm schildert op zijn huid
een glans die alle twijfel tegenhoud.
Zijn ogen, groot van verwondering,
reizen door een digitale kring,
alsof de wereld daar hem fluistert
“Jij hoort er ook bij, makker.”
Zijn handen rusten op het toetsenbord,
maar haastiger…
Diner voor twee
hartenkreet
3.3 met 48 stemmen
4.759 Zes mensen aan tafel,
alleen ik moet het weten..
Want jouw vinger met slagroom,
vanuit mijn ooghoek bekeken..
Staat symbool voor mijn wensdroom,
met gedachten die smeken...
Eén blik in mijn richting,
jouw tong danst met het zoet.
Dan jouw blik weer afwendend..
Mijn God, jij doet dit goed.…
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten
poëzie
4.2 met 16 stemmen
5.380 Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten,
met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten:
Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt,
- zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt
aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten
en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten
het welkom-water, dat het stof der reize…
Theedoek
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.349 linnen weefsel
zij naam afscheid van haar wensen,
de vier richtingen van deze wereld
in plaats van ogen
gaven vorm aan haar teleurstelling
en zij werd
het kompas van de keuken,
vriendinnetje van ieder,
ideale opportunist en bijdehandje
zij vroeg zich af,
hoe het zou zijn om een rug te hebben,
of rechtop in je schoenen te staan
als de tafel…
Koppen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 de lucht dreigt
onweer steekt de kop op
de wind wakkert aan
de ambtenaar kijkt
naar de oostrand
vol donderkoppen
de koppen in de krant
maken hem onrustig
hij houdt niet van frisse wind
met rode koppen zitten
de bestuurders rond de tafel
de wind is opvallend
het dondert en weerlicht
het spoelt tegen de ramen
de ambtenaar krijgt…
Cruiseschip
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.495 Neem de trap af naar beneden
Kom in een eetzaal prachtig, mooi
Zilveren kandelaars op gedekte tafels
En de ober die wacht op een fooi.…
Ontroerbaksel
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
864 Ze was een jonge huisvrouw, amper zeven jaar
de schort van moeder hing rond frêle kuiten
en kon haar middel driemaal wel omsluiten
maar banden strikten het teveel goed elkaar
het roerei stolde vlot, tot gare kluiten
haar toe geurden en trots riep ze: ma het is klaar
ik heb de tafel al gedekt, dus eten maar
thee komt eraan, de ketel staat te…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
3.2 met 17 stemmen
20.556 Zelfs nu we tafel zijn
waar ze aan eten met onze
poten tussen hun benen
en onder hun blote handen
ons hout, zijn we vergeten:
gesprekken voeren ze aan ons
en kinderen die van geen
witlof willen weten.
Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan.…
'n Echte Fries
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.879 'n Fries in hart en nieren
Nuchter, doortastend, 'n eigen mening
Kletst je onder de tafel, zeker van z'n zaak
'n Handicap, dat wel en zóóó'n ego!
Zeker ook een Lieverd
Die veel voor een ander over heeft
Prachtige gedichten schrijft en..…
Archief
gedicht
2.8 met 164 stemmen
24.178 Intussen: Benito met kogels doorzeefd,
een Britse grap over dode lucht
in zwarte rokken op tafel, en wit-
gerokte dametjes met zwarte korrelogen
weer juichend langs de kant van de weg.
zo werd jouw leven een happen
naar lucht, een gat in het archief.
--------------------------
uit: 'De sprong', 1983.…
Herfstvakantie geluk
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.542 En als toetje een dik bord warme rijstebrij
Na het eten niet meteen van tafel
Nee…nog even blijven zitten nagenieten
Opa leest een mooi stuk uit de bijbel
Dikke vrienden zijn we, …wij Pieten
Opoe kijkt vertederd naar me en lacht
Strijkt over mijn haar en ze bukt
Geeft me een aai en kust me zacht
Ja… dit heet nu het ware geluk…
Small Bang
gedicht
3.8 met 30 stemmen
11.092 Zonder lucht liggen de woorden op tafel,
de hand is verdwenen komt terug, is verdwenen
het gedicht herinnert zich niets,
en het hoofd, zo ver daarboven
nog steeds als niets anders herkenbaar
dan als masker van baaierd en oorsprong,
wendt zich af van de regels,
het zegt in zijn adem
de cadens van het denken
en sluit het gedicht
met een…
Escape
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.313 verschuilen
van daaruit plots op mijn schrijfblad te landen
op het roodglimmende schildje de stipjes
twintig in hoogglanzend zwart gepenseeld
het keert terug naar het landschap van
heuvels en dalen dat toetsenbord heet
even maar draalt het nog op de 'escape'
dan vliegt het op, alle vleugels gespreid
landt op een roos in de vaas op de tafel…
Wielerroem (een kinderdroom)
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.092 Nog even pedaleren
van radio naar tafel
op mijn droomfiets
mijn glorie!…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.501 Vater MULLER ontzei me zijn tafel.
Ze verliep anders helemaal.
Mijn holle kaak deed de lui denken,
Het eten was bij hem zo schraal.
En mijn oppasser heeft zelfs de ploert al
Een goed woord voor een draagplaats verzocht,
Als soms mijnheers begraafnis
Te Leiden plaats hebben mocht.…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Wist ik maar dat daar en daar
ongeveer op een zus verschoten
dorpsplein onder zo en zo een
parasol (ontrafeld door bediening
tafel 14), bij een door een of ander
steenziek muurtje jij
naar mij verlangde,
wist ik dat maar…
Verdomme
ik zou je een mooie kaart sturen:
verdomme, lief, kom terug
in woord en beeld,
ik wacht mezelf zo moe…
Zuidelijke gastvrouw
gedicht
2.5 met 33 stemmen
19.439 zij snijdt nog brood
op de ouderwetse manier
zij neemt het bijna als een baby in haar armen
- zij moet een warm hart hebben - denk ik
een rilling van bijna betrapte herkenning
gaat door mij heen
ik word weer klein
en sta aan tafel
met de punt van het mes
maakt zij een kruis
van korst tot korst
het lemmet klieft
het grijs van golgotha…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 schrijvershuis
zorgt voor ongekende onrust
de auteur gewezen kan niet anders
dan huilen, met en zonder pet op
er is misschien geen zoeter offer
dan de pijn van zonder letters zijn
voor de kalmte van een warme lege dag
de kalender scheurt zich
voorbij de voorbije dag
hij zint op nieuwe zichten
maar brengt slechts gisteren
aan de schamele tafel…
een schrale troost
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
662 waar ik kijk
zie ik herinnering
de tafel ligt ermee bezaaid
restanten van gedachten
een schrale troost
wat harde woorden
vaak emotieloos
in een keer weggemaaid
wij waren een beginneling
wind waait stevig
muizenissen weg
zand verstomt de zee
kleuren trekken langs
de lucht mijn vlucht
neemt de gedachten mee
gedachten over jou
niet…
Een gedicht
gedicht
2.2 met 158 stemmen
32.956 Je schudt ze en legt
ze uit op de tafel. Misschien is 't toch best leuk. Soms lijkt het
net of er iets uitkomt: hapt er een vrouw in een aas.
Maar soms gooit er een hand plots een kaart op: je moet bekennen.
Je aarzelt, weet het niet, hijgt, bijt een stuk uit je lip:
onmiddellijk is de hand er met leukoplast.
'Dank je wel', zeg je.…
een brug naar vriendschap
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.187 passie golft
het uitgelezen gezelschap
in zeebewegingen,
de hotelschool
deint tot orde
en hoge waardering uit
in het buikje vol tafelen.
een afwijking
maakt schipbreuk
op het feest dat
onbevaarbaar strandt
door de verwaande dame
die rondkomt met liefde,
zeurend om
een te klein pensioen
doet mij borrelen.…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 verliep elk uur van de dag maar zo rustig
als dit moment, nu ik aan tafel zit, de thee
inschenk, op mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en…
de stoel en het gedicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
533 Je gaat wel zitten
en je kunt iets zien evengoed:
een plant op tafel, een opwaaiend
gordijn op een zomeravond, en je kunt iets horen,
zoals de voorspelling van een hevig onweer op de radio.…
Lange Poten
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.257 Tante Martha lag gewond
in bloedgespartel op de grond
waar zij - zo Harrie dat kon zien
al minstens drie keer was gebeten
door de hond die in gegrom
haar Barteljorisstraat verslond
die hij - diezelfde avond nog
met vier hotels had uitgescheten
Vader die er prompt in stond
danste de tafel in het rond
op Lange Poten met een blik
die ik er…
Zürich Blues
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
847 Cornielje speelt vandaag in Zürich
alle tafels zijn gereserveerd,
maar in Engeland spelen zijn zoontjes
met opa op het koude strand.…
de dood een vriend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
606 doodstraf
Den Haag
op tafel
brandt een kaarsje
de klok tikt secondes weg
betraande ogen
stil gebed
Deathrow San Quentin
op een brancard
vastgesnoerd met riemen
een infuusnaald
in zijn arm
zijn doodsbed
de guards wachten
op het telefoontje
de klok tikt
zijn secondes weg
de lethal injectie
doet zijn werk
de doodstrijd…
GERESERVEERD
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
792 want ja, als een ander het ook wil
dan zal het wel goed zijn
neen, het is uit onze collectie
in onze winkel liep het niet
maar nu het gereserveerd is
is de belangstelling groot
dat deed me denken aan de restaurants
waar je toch altijd de gereserveerde tafel kunt krijgen,
die je graag wilde
nu kom je er achter, dat die moeilijk te vullen…
nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 Ik zet het raam open om mijn ijle geest
te laten wegvliegen maar er gebeurt niks,
de kou waait waardepapieren op de tafel
weg op de grond en cirkelende kou en
vlagen verleden komen me opzoeken,
ik pak mijn pen op en probeer mezelf
te laten ontsnappen in een apart soort
fantasie-land van eigen wetten en van
dromen en hardnekkige concentratie…
Dag met een sterretje
gedicht
4.2 met 5 stemmen
5.523 Sacha en Ellen zitten al aan tafel.
Wiebe helpt Stientje in de keuken. 'Wat
eten we? Weten jullie 't?' Nee, ze weten
het ook niet. 'k Hoop dat 't yambalaya is.
Maar nee, het blijkt geen rijst. Eerst ben'k een beetje
teleurgesteld.…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.494 Zelfs nu we tafel zijn
waar ze aan eten met onze
poten tussen hun benen
en onder hun blote handen
ons hout, zijn we vergeten:
gesprekken voeren ze aan ons
en kinderen die van geen
witlof willen weten.
Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan.…