5397 resultaten.
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Was het storm in de branding,
verdrinken, zwemmen, geen haven?
Is het als verdwalen geweest
tussen eb en vloed
niet meer thuiskomen?
Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar…
Achter de viskar aan de hofvijver
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
790 Achter de viskar aan de hofvijver
er vloog een meeuw voorbij
en die keek,
je weet wel,
met zijn koppie schuin
zo heel eventjes naar mij
pakte nog net dat stukkie brood
dat ik gooide
en met één vleugel linksaf
kwam die meeuw
met een draai weer terug
en ik heel laf
deed net of ik weer brood gooide
maar mijn hand was leeg
keerde mijn…
Tot luisteren gedwongen.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
746 Helder en brons van toon klinken de klanken
uit de klokkentoren van de kathedraal,
zijn dat werkelijk de engelen die zingen?
ja, het is een zich steeds herhalend verhaal.
Verhalen van 'n lieflijk nieuw geboren leven
een jong stel dat elkaar oprechte trouw beloofd,
het leven neemt, het wordt ook vaak gegeven
met de helder bronzen klanken rond…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.
Een poging om zich
uit te spreken in een
zon beladen droom,
wordt het…
Bang voor de dood
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
765 Ik hoor zo vaak, dat mensen zeggen:
‘k ben niet bang voor de dood
ik hoor dat en denk dan zelf,
dat ben ik wel, want sapperloot
nog zoveel heb ‘k te doen,
nog zoveel niet gedaan,
dan is het onzin om te zeggen,
laat mij maar naar boven gaan?
Ik hoor zo vaak dat mensen zeggen,
dat ze het einde graag zien komen,
maar ik zeg je:…
Ziekenhuistuin
gedicht
3.6 met 9 stemmen
10.362 Midzomer met zijn overdonderende volte
bladergevaarte van zo moet het zijn, dit
is de vorm die elk van ons vond dit is ons
diepste groen en groen ons wezen, tak aan zijn tak
de grond op de grond, stevig, voldragen,
nergens vermoeden van molm, geen huiver
van langzaam en knisperend stuiptrekkend
stervende wespen.
Alleen wie zelf sterft wordt…
Afloop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
440 Over hoeveel schijven
kunnen gedachten gaan
voor de laatste is geschreven
en wat is er dan
van het merendeel overgebleven
dan een verfomfaaid vel papier.
In hoeveel woorden kunnen
gedachten zijn gezegd
voor de laatste eens is uitgesproken
en wat is er dan
van het merendeel overgebleven
dan geluid door jammer verbroken.
Hoeveel gebaren…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Geschreven op de zelfkant en
het valse plat der aarde, vallen
teksten over de krommingen van
de snaren van een denkbeeldige
regenboog , worden de kleuren van
de toekomst gerangschikt en geboren
naar de toonaard van de beeldspraak
in een wisselende moraal .
Geketend aan het prisma van
voortschrijdend inzicht,uit de
plooien van het…
Berusting
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.469 Tussen dit ogenblik en mijn dood
ligt misschien een lang leven;
ook een groot?
de hoop daarop heeft mij allengs begeven;
maar is het groot of klein niet om het even
voor wie gelooft dat wij pas met de dood
gaan leven?…
Rad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 het duizelt mij
als ik aan Karma denk
onzichtbare draden
van ooit ervaren levens
steeds weer opnieuw
dat draaiend rad
waar ik in onwetendheid
mijzelf gebonden weet
kiekeboe zegt de ooievaar
klap eens in je handjes…
Wat de meeuwen van ons zagen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.605 Zo wij naar de duinen kijken
als los zand tussen ons tenen
elkaar houden in verlangen
om elkaar dichtbij te zijn
zo zijn wij kristal geworden
tussen afgesleten stenen
heller schijnend dan Parnassus
lichter dan de volste maan
Het duurde alles bij elkaar
zo men zou zeggen slechts seconden
niet veel langer dan een kus
die doorgegeven werd…
Lichtkromme
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 Gespannen lichtbogen spiegelen
een glimmende lach.
Geblindeerde gedachten
werpen zich op klinkende leegte.
Zwijg de stilte dood,
dood de tijd,
verbuig de ruimte.
Bedenk in ondenkbare termen.
Overwin de toorn van het lam,
haal het verleden in,
herleef vervlogen beleving.
Sneller dan het licht.
Leegte vult zich met licht gebogen spanning…
ONTWENNING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 Als
ontwenning went
went alles!…
Het klaprooslied
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 Wie kent ze niet, de zondoorschenen
en winddoorwaaide klaproosbloem?
Geen ijdelheid, geen dwaas vertoon
maar enkel lichtdoorlatend en
vol toegankelijkheid?
Wie kent ze niet; de rand van akkers
en beemden verft ze onvervaard
met tederheid van kleur en dromen,
ver weg van haat en nijd.
Wie kent ze niet, de zo gedweeë
die buigt en eert,…
Hoe?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
462 Dieren, planten, bomen
bloemen in hun schoonheid
’t kleinste mos
de grootste bomen
een mug, een klein insect
de grootste olifanten
gras en struiken,
ze leven.
Hoe?
De tijden wisselen
de natuur past aan
de mens loopt rond
en produceert wat vervuilt
maar begrijpt geen oorsprong
van leven.
Is dit dan alles
alleen toeval?
Hoe?…
ONTMOETEN, spontaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
695 Ontmoeten blijft altijd leuk
als je ontspannen leeft
omdat spontaan ontmoeten
niets met moeten heeft
-----------------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan Jose & Rob Kleijn Speijk:
Brasserie en Partycenter met hun opvallende sfeer & warmte,
Oisterwijk
13 juni 2010…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.
In de vlijt van alle gestorvenen…
Van de duif en de mus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
755 Van de duif en de mus
Zeg duif waarom woon je hier,
en niet op de Dam?
Meneer,
omdat ik in de provincie,
een leuk musje tegenkwam.
Dat zei: ik zoek een zwaan,
om mee ter neste te gaan.
Ik jokte: je boft, ik ben er een!
Het musje geloofde me meteen.
En nu, weken later,
is het lente.
Hou ik van haar, en zij van mij.
Het resultaat…
Metrum van levensakkoorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Luisteren naar rust
in akkoorden van muziek
adem van instrumenten
die ritme brengen
in balans en lijnenspel
vanuit evenwichtig denken
dat noodzaak hierin ligt.
Horen hoe het leven
niet altijd metrum aanneemt
voor evenwicht zo goed
maar in eenzaamheid zoekt
naar kromme noten
die de tonen breken
waar de noodzaak in ligt.…
Gaten vullen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 levensmuren aftasten
met zoekende ogen
hart en ziel
allergrootste
ontdekkingstocht
gaten opsporen
die smeken
om gevuld te worden
met passievolle zingeving
van nuttig bestaan
hoe snel de mortel uit zal harden
tussen het aanmaken
en inbrengen
kneedbaar houden
tot alles bijna egaal is
bepaald de sterke wil
doch geheel effen…
Niets is wat lijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Heb wind gevraagd te waaien
over velden ruisend riet
zon te schijnen over zinderende aarde
met hier en daar spiegeling
water om te stromen tussen oevers
bekleed met weelderig struikgewas.
Voelde winden waaien tussen bomen
en over buigend riet
terwijl zon scheen op zinderende aarde
met onrustig golvende spiegeling
waar water bruiste tussen…
"Als het ijs is gebroken"....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van een duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen gewicht, van de brug af
gezien als die is opgehaald,heeft dat
een rede, het herkent zich in vele
vormen, soms argeloos en naïef, het
stroomt als troebel water, het heeft geen
heden, maar ook geen toekomst meer.
Een oneindig spel…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
de tijd is een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 ‘de tijd is een kind
dat met damstenen schuift
en het spel bepaalt’
was dat maar zo heracliet
je maakt me blij en bang…
Eenheid tot waarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Deeltjes gevormd tot één grote
als woorden uit letters
die kleine gedachten
vormen tot geniale
vindingen
in besef van eigen
geringe waarden en samen
opbouwend steunende pilaren zijn
van wat eens de mens ten dienste is.
Maar nóóit in eigenwaarde de ander kan missen!…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Meester van ’t stil, wijs woord, lichtend fanal
Dat al wat is doordringt; de heldere blik,
Die dwars door waan en wankelbaar beschik
Het Ene als grond, vorm, zin zag van ’t Getal.
Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt…
Regen
gedicht
3.4 met 35 stemmen
6.838 Ik geloof niet in de werkelijkheid.
Ik geloof in mijn droom:
dat alles eenmaal leven moet,
ook de stenen, de huizen,
de aarde aan mijn schoenen.
Ik geloof dat ook de regen
eens zal ademhalen
en verliefd worden.
Daarom streel ik de regen.
Daarom sla ik de zon.
------------------------------------
uit: 'Gedichten 1957-1970', 1972…
stil lied
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 het zingend lied
blijft in de
stilte hangen
bij de grote
ruimte van
geschreven
gezangen
die men in de
wereld klinken
ziet
tegen de lome
luchten van
vervuld verdriet…
Goede moed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
536 Het getuigt van goede moed,
als je een keer iets doet,
wat eigenlijk buiten je macht ligt,
maar als je erin faalt,
zorg dan
dat je er geen angst voor krijgt!…
Voor heel even
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 voor heel even
kruip je dichter
zo komen je kleuren
beter uit, blijk je bereid
je te laten observeren
door degene die het leven
lief heeft, zichzelf troostend
met de gedachte dat er meer is
dan men ooit vermoeden kan…