3346 resultaten.
Vier maanden pijn
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.281 Vier maanden zijn reeds vervlogen
Vier maanden, door verdriet gebogen
De sterke vrouw die ik vroeger was
Zit nu gevangen in een harnas
Met een masker voor het gelaat
Handelend als een automaat
Glimlach hier en grapje daar
Beter dan de beste huichelaar
Heel erg bang om alleen te zijn
Met een hart van porselein
Gebroken, maar het klopt nog…
de eerste kus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
935 langzaam herleef je, mijn hartediefje
wanneer ik je teder in de ogen kijk
je mondje hervleest zich tot verlegen glimlach
je kuiltjes verdiepen, je stugheid verdwijnt
je frons vlakt zich uit en verzeemt zienderogen
wijl stilaan een tintel aan je blik ontspringt
je wimpers en neusje verraden ontluiking
sluiten de driehoek die zich punt in jouw…
De schaduw van een kind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
5.575 Moeder draagt een trotse glimlach
want alles is zoals het hoort
anijsmelk, mèt honing
een koekje, een aai, tevreden zucht.
Maar de wereld wacht vol ongeduld
waar realiteit magie verkracht
de fantasie vergeten, dood
rustend in een graf van geld.…
Den Haag ontwaakt
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 open
rond haar benen wervelt de poes
harig en behaagziek
ze doet het raam open
en de morgen frisheid
streelt haar wangen en ogen
beloftevol speelt
een zachte fluister van de wind
door lokkend haar, nog ongekamd
ze had wat dromen
in de nacht
ze heeft wat dromen
in de morgen
maar voeten aarden
en ze laat het leven stromen
een glimlach…
Vogelvlucht
hartenkreet
1.8 met 48 stemmen
4.191 Ze zien enkel van het masker de glimlach
zodat ze denken, die heeft een goeie dag.
Mensen vergeten tijd in elkaar te investeren,
Zodat we ook van een ander kunnen leren.
Gewoon even een gesprek of een gebaar,
Zo simpel helpen we eigenlijk elkaar.…
Memories en oude kaas
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
627 versierde elk jaar
wel tientallen meisjes
ze was er een van
trouwen kwam niet in me op
als ze me niet gekust had
de eerste avond
was het zo wie zo
nooit iets geworden
hoe zal ze er uitzien
na vijfenveertig jaar
“als een oud kaasje”
Eerst was ze boos om dat kaasje
maar zijn woorden
zacht, romig en pittig
brachten weer
die dromerige glimlach…
Handen vol fluisteringen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 mezelf
er in schurken
de poes die het gedraai
en gewoel aanhoort
miauwt om zijn ontbijt
tja dan gaat die ene voet
volgend door de andere
toch maar uit bed gezet
de gang naar het kleinste kamertje
dan naar de keuken
terwijl iets roodharigs
om haar benen kronkelt
in de spiegel
een wat verkreukte snoet
warrige haren
het begin van een glimlach…
- Piano Recital -
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
2.534 Pianomuziek vulde haar eenzame dag, weerklinkt,
een glimlach omspeelt haar symmetrisch gezicht.
Professionele pianiste, wanhopige liefdesklanken,
toetsen slaan zuiver aan, toeschouwers danken.
Mijn gedachten dwalen weer terug naar het begin
haar ogen gevuld met weemoed omdat ze 't weet.…
DE AFGELEGDE WEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
685 Ik keek over mijn schouder
en zag de weg, die ik afgelegd had
met weemoed dacht ik terug
aan die lange tijd, waarin ik leefde
mijn voetstappen wilde ik tellen
de contacten nogmaals in mij opnemen
aanrakingen werden weer herinneringen
het lachen en glimlachen klonk weer
uitgesproken woorden kwamen naar boven
mijmeringen deden warm aan
ook…
HET PAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 eeuwigheid
geen keerpunt
plotseling sta ik aan het eind
wordt aangesproken
de man kwam uit het bos
hij kent mij, wist ook dat ik kwam
als verlamd, luister ik naar zijn woorden
hij wijst mij de juiste weg
indringend, diepe indruk achterlatend
alles is helder en duidelijk
tot ik nog meer wil weten
onverstaanbaar, ver weg
zwaait hij glimlachend…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.
Wat is hier hemel? Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
- Regendagen -
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
946 Soms verschijnen kanten biezen,
omzomen onduidelijke schakeringen
die de dag van een betoverende glimlach beroven,
mij mijn hartslag stelen, onze ogenblikken doven
totdat je opstapt en stopt met struikelen,
doorgaat op de stippellijn van felle kleuren,
terecht komt, op dit evenwijdige lichtbundel,
dit smalle verlatene schiereilandje..…
WIJ
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
904 Een voorbijganger merkt mijn glanzende glimlach
Ja, op een kerkhof is dit niet bepaald gebruikelijk gedrag.
Ons lieflijk gebabbel is intens en knus en een uur is snel voorbij
Snel nog een dikke kus, dromend over " wij ".
Twee natte laarzen haasten zich naar het station
En een blije, tevreden meid glundert op het perron.…
Unieke vrouw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
626 Je gaat andere wegen, maar ik
had een huwelijk met jou best
aangedurfd of whatever, maar
nu verlaat je dus het te saaie
Gouda voor jou, zie ik je dus
nooit meer vreugdevol kunstzinnig
bezig zijn, liefste, de zomers
hier zullen winters zijn zonder
jouw liefdevolle glimlachen,
Je zult nooit meer op markten
staan met je kleurrijke, warme…
Leeggezogen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 Een ruime tijd geleden was je zo sprankelend
en kwam je glimlach van binnenuit, nu loop je
als een gewond hert en laat je bloedende
sporen na.…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 Samen vloeien in één adem, in een
moment van tijd die even niet bestaat,
op zachte kousenvoeten verder gaat,
vermomd achter de uitgeworpen kleren
op de plankenvloer, onderworpen aan
de glimlach rond je mond, jou zo uit
duizend en één nacht te herkennen.…
wie is die vrouw zo mooi alleen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
818 wie is die vrouw zo mooi alleen
en waar gaan mijn gedachten heen
kijk, ze staat daar heel alleen
met een glimlach die verdween
mooie vrouw gekleed in blauw
mag ik deze dans met jou
dan leid ik je door deze droom
als een koning zonder kroon
nu we samen zijn
kan deze nacht voor eeuwig duren
oh mijn vrouw in het blauw
ik hou zoveel van jou…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Waar vind ik nog de glimlach van steile bloemen
bloeiend naar die ene ranke vlinder?
Voor jou boog ik zo diep
- voor de dromen in jouw mooie blik
Laat mij nog eenmaal in jouw hart gedijen
sluit mij in met tederheid
- voordat de herfstregens kletteren op mijn Dodenhof…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 genegenheid, vriendschap gingen hun weg
nadat leugens tevoorschijn kwamen en ik
ze zag in het troebel licht van uw ogen
ik hou niet van mensen zoals u
zich voordoen als was u het antwoord op
ieders vragen, het altijd glimlachen als
een Boeddha…u bent verwerpelijk.…
Voor morgen en overmorgen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 Soms moet je wel glimlachen om eigen dwaasheid
en gebrek aan vertrouwen; niet alles is immers slecht
en ondoorzichtig, er zijn ook zonnige momenten en
al vallen de bladeren nu in snel tempo, er is meer.
Ook nu worden ieder ogenblik weer kinderen geboren:
beloften voor toekomst en volheid van leven, al is ook
dit begrensd in tijd en ruimte.…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Maar straks zal ik glimlachen
zelfs uitbundig lachen
om deze gehuilde schreeuw.....)…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Achter haar rug, op het gammele altaar,
glimlachen de huisgoden
en staren in het niets.
Een verraderlijke windruk
breekt de rode draad.
Een papieren draak stort te pletter,
hoog uit de lucht.
Einde?…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus
jij zweeft nog altijd door de vertrekken
in zwierige japonnen van valschermstof
je vult de ruimtes met een glimlach
zoals een zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt…
Nudiste op de duikplank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
536 Misschien
zit dat verborgen in haar glimlach, die verwilderd
aan de duik vooraf gaat, een tot leven gewekt icoon.…
Najaarsintermezzi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Zacht dwarrelend blad
zwevende strelende
landing aanmeren
betast je gelaat
vurig verderf
zacht strelende
demonische vreugde
pijnvolle blik
glimlachende straal
op jou gericht
waai
wat
weg
was…
Vragen die we onszelf kunnen stellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
501 Maar we willen verder:
nog dit kopen, beslissen, plannen,
organiseren, bedenken of bedanken;
we draven maar voort tot we plots
een mens zien glimlachen, een kind
horen schreien. De dagen zijn kort en
de nachten vol duisternis, ook al is er
veel feestverlichting.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 vliegende kracht
onvervangbare moeder
voor haar kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaarder
ma-Omie is nu weggesleept
langs het schaduwmeer
waar het gestorven riet
woekert in onvoorstelbare
bittere leegte van eenzaamheid
haar lieflijke stem neuriet
en echoot door slapeloze nachten
van ondergrondse stilte,
glimlachende…
ZIJN AFGELEGDE WEG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 Hij keek over zijn schouder
en zag de weg, die hij afgelegd had
met weemoed dacht hij terug
aan de lange tijd, waarin hij leefde
zijn voetstappen wilde hij tellen
de contacten nogmaals in zich opnemen
aanrakingen werden weer herinneringen
het glimlachen en lachen klonk weer
uitgesproken woorden kwamen naar boven
mijmeringen deden warm aan…
Bestemd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 Ik werd verblind door glinstering die net ontwaakte
met een brede glimlach onder haar oksel door.
Daar zag ik haar zijdezacht uitgerekte tevredenheid
in het zonlicht liggen tot elk fluweel metafoor.…
mijn zoon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
544 vogels die nestelen
in mijn gehoor
mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken
van jouw moeder, jouw beschutte paradijs waar ik
als een god over waakte en onbevreesd mijn adem
liet dalen over de herinneringen die zijn geweest
jongen, jij nu als vader en ik op weg terug naar
het kind, het kind dat nooit mocht huilen en
zijn glimlach…