Alle inzendingen over lente

4186 resultaten.

Sorteren op:

Schijnt schaduw

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
geschilderd op een groot doek een wat verstild tafereeltje ergens in een hoek heb de tijd in kleuren stil gezet vogels vliegen in gebed het klein prieeltje ademt rust drukte wordt lommerrijk gesust een integer zonnetje schijnt schaduw langs het lenteblad ik zit aan tafel met mijn stoeltje op het pad in klein bezig zijn wordt lente…

dansen in de regen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
laat de regen verfrissend neerdalen laat de wind maar toenemen ik kan er wel tegen ik draag de zon ze verwarmt mijn hart laat de kou maar komen zoals onze lente begon zal het in zomer overgaan en elke winter doorstaan geen mens komt tussenbeide onze natuurlijke kracht ik dans in de plassen blijf staan in orkaan als alles is volbracht…

Bloot had gegeven

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 410
de winter werd groener dan de lente zich ooit in een zomerse bui bloot had gegeven wit rijpte vorst zijn herfstige oogstkleuren aan de al enige tijd kalende takken bij bevroren vlakten onder een zon die op een krakende ijsvloer zijn scheve schaats aan het uitproberen was tot in het wak waar de wind rimpelend vertelde dat zon…
wil melker3 januari 2022Lees meer >

de woorden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
alleen wij kennen die vergulden momenten waarin de waarheid spreekt in alle eenvoud het lijkt op een uitzondering, tijdens een eeuwige lente waarin liefde haar verbindend licht ontvouwt en jij spreekt de woorden, die nimmer vergaan die door de hemel blijken te worden verzegeld maar wel, precies op tijd, op aardse wijze geregeld zo mag er voor…

zoveel vogels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 422
noch zag hij de vlucht van engelen voortgestuwd door stormen ooit dwaalde hij af van het broze het zuivere blauw van de stilte lang keek hij weg van het ene oog dat verdrietig de wereld inkeek nu is het tijd voor zijn pennenproef hij scherpt de punt van de ganzenveer niet eerder zag hij zoveel vogels als in zijn laatste lente…
J.Bakx2 augustus 2023Lees meer >

Dankbaarheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
toch is dit niet het einde van het verhaal want straks komt lente weer opnieuw met bloesems die de takken sieren. Waarom toch kunnen we niet elk seizoen gaan vieren want steeds er is een reden voor veel dankbaarheid, al zien we ook niet elke dag de blauwe luchten en houden we het liever bij wat diepe zuchten.…
Adeleyd12 oktober 2025Lees meer >

Treurnis en hoop.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 210
Straks komt de lente wel weer aan, dan dragen bomen nieuwe kleren.…
Adeleyd9 november 2025Lees meer >

Getijdenlied

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.669
Het werd een kille lente. De schoorsteen rookte door. Doordat ze met 'm trouwde, had zij het nimmer arm. de zomer was een koude, maar binnen bleef het warm. De herfst was aangebroken, de schoorsteen van de baan, doordat-ie van het roken de pijp uit was gegaan.…
Aubrey28 oktober 2004Lees meer >

knagende herinnering

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.472
de winter wordt lang killig nat grijs met zo nu en dan misschien onschuldig wit de lente was pas nog broeiend heet en om te steunen de tijd daartussen behoorde ’t frisse groen en ‘t kiemende verlangen van beloofde bloei nu verbleekt reeds weerspiegeling in plassen herinnering rimpelen vervagende beelden pijnvolle…
sunset28 augustus 2007Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde Doet vertalen In knoppen aan de bomen Die zij baarden De lente…
Ingvild Deniz22 september 2005Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde doet vertalen In knoppen aan de bomen Die zij baarden De lente…

Geboorte

hartenkreet
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.267
Als het begin van de lente, met inspanningen zo enorm. Momenten van doodse stilte, bevingen van onmetelijke kracht. Het voelen van de kilte, met gevoelens van onmacht. Natrillingen die nog even duren, herstel na het verval. Durende vele uren, maar wetend dat 't het redden zal.…
Frans Rojnik19 november 2005Lees meer >

Vermoeden

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
Terwijl de lente het terrein verovert om haar lichtzinnige bestaan ten toon te spreiden rijst een vermoeden van vergankelijkheid hoe veelbelovend mijn perzikboom ook bloeit (Soupçon Tandis-que le printemps gagne le territoire pour afficher son existance léger s'éleve un soupçon de fragilité de mon pêcher en fleurs si prometteur pour…

De altviolen zijn gestemd.

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 909
De altviolen zijn gestemd en ook het kwaad vermoeden, de lawine van de nieuwsberichten, de geuren en kleuren van de lente onder het witte van de sneeuw die genadeloos alles toedekt.…
Adeleyd25 maart 2008Lees meer >

elke dag wat klein geluk

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.904
sterrenvuur valt op het water windscheef als regen in stilte van de nacht plots het zingen van een accordeon haar adem onder jouw huid met schoenen in je hand geen vragen meer en ook geen einde stroomopwaarts dansen kersenbloesems ’t wordt lente in de twijgen tussen het donker van nacht en het blauw van de morgen vindt zich geluk…
sunset16 april 2008Lees meer >

natuurlijk

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
de herfst schittert, kleurenpracht schilderachtig, valt rottend op de aarde terug naar waar eens was de winter slaapt berenbuik vol van zalm neen, dan de lente bomen en struiken dansen in groene jurkjes, fladderend in schier ontelbare nuances, veelbelovend en afvragend, wat voor jaar zal het worden de zomer zoemt lange bruine benen…
Fred11 januari 2008Lees meer >

kom maar mijn bloem

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
het leven is koud te oud om nog lente te bloeien adem tekort krachten verloren bloed lijkt bevroren het wintert te lang in donkere luchten tijd lijkt te vluchten kiemen zijn op het groen is te klein om te groeien ik koester nog kleur uit voorbijzijnde zomers proef steeds hun geur kom maar mijn bloem die zon weer laat schijnen…

je wiegt in wind

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
je was een knop die lente nodig had de winter al ontloken de groene bladeren nog niet gebroken wachtend op de zon ik zie je opengaan voor het eerst spontaan jezelf gevend in wat al die tijd verborgen is gebleven het wordt hoogzomer in de geur van eigen leven je wiegt in wind van warme woorden schrikt van het gevoel dat je ook anderen…

het licht speelde in blond

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.239
speelde in blond neigde naar champagne de pas gevallen kleur van een herfstige kastanje je huid nog blank maar donkerde met zonnebank tot zomers buitenleven even sluiten van je ogen het fletse was gevlogen klaar voor ieder feest je optimaal verschijnen deed de winter snel verdwijnen de nachten waren lang maar toen jij kwam bruiste de lente…
wil melker23 december 2003Lees meer >

je winterde in kleuren dood

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.063
ik vond je in de goot een plant nog zonder blad je winterde in kleuren dood het laatste wat je had ik nam je mee en schoonde je verleden je begon je weer te kleden in dat wat je vergeten was het prille groen ontlook uit ongeboren knoppen lente was niet meer te stoppen tussen takjes schemert rood je bloeit in zomers welbehagen ik spreek…
wil melker19 februari 2004Lees meer >

Weerkaatsende lenteglimlach

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
De zon scheen zo aanlokkelijk dat ik na mijn bezoek aan de bieb even op mijn tuinstoel neerzeeg het was een regelrechte uitnodiging van moedertje natuur die lente zong in mijn fluistering was het aantrekkingskracht dat ik mijn broekspijpen oprolde en mijn witte benen de kans gaf al een klein beetje te bruinen wie zal het zeggen in jouw…

Het oog van Pasen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Toch raakt de zon mijn huid zo anders nu je handen me zalven, me raken tot aan de bodem van het geluk je lach bloeit in het oog van Pasen en al het nieuwe groen is de pleister die de herinnering bedekt aan de lente die slechts boze dromen baarde en onze harten uit elkander dreef maar het anker haakte aan het besef dat liefde onvoorwaardelijk…
elze12 april 2009Lees meer >

Diep geworteld

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Alleen de diep gewortelde boom laat staan zien we uit naar de lente als bloesems openspringen, Bij snarenspel vol melancholie in een lusthof van kostelijke vruchten, Een nieuwe kans, een nieuw begin.…

Dan toch

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
in waanzinnige vibraties van fantasie en illusies het laatste koppige wintervuur uiteindelijk toch gebroken ijzig wit neigt naar kleurig golvend licht stilte wordt gebroken in luidruchtig vogelgekwetter het immer groene gras krokuskleurig opgefleurd aarzelend hul ik mij in geuren noordenwind mijn hoop volhardend aardend bloeit lente…
Nadine15 maart 2010Lees meer >

Oorzaak en gevolg

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 609
deze lente kaart met herinneringen die de dood rijpt aan vluchtige momenten spijt – witte kopjes steken al boven de zwarte klei bebaard en afgebakend tussen zachte wallen vlees met vroege stoppels waarvan het zwart veranderd is in een loodgrijs warm vest klampt emotie zich vast aan het duister en ejaculeert zijn angst met pijnlijke scheuten…
elze20 maart 2010Lees meer >

Mocht ik ooit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
mocht ik ooit voorgoed verdwijnen zoals het licht overgaat in de nacht wanneer ik niet meer lente zal schrijven de vorstenwinter mij verwacht lieve lief beloof me niet te treuren als mijn klanken eens zullen doven zoek en vind mij rond de kleuren in de stille bloemenhoven daar, waar zon en schaduw elkaar tegen komen sta op en ga…

eeuwige rijen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
verbeelden verspilling van ontluikende levens stenen in strakke rijen het verloren perspectief vermalen en uitgevaagd stenen in strakke rijen verre gebroken moeders zonen in vreemde grond stenen in strakke rijen kort beheerst verdriet in honderdtwintig seconden luister naar de vogels tijdens de twee minuten stilte in de prille lente…

- NOSTALGISCHE VINTAGE -

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 742
Het braambessenstruik met zijn doren, gevaarlijk en prikkend en toch zo wonderzoet ontluikte perfect in de lente, om wilde bitternis in zijn zoetheid te aanschouwen. Bijzonder de maand van het rijpen van de bessen een schouwspel met uitzicht op kleur in het wilde braambessenbos, verheerlijkt in onberoerde zichtbaarheid.…

waarin rozenbottels geuren

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 639
is het spreken een daad van geluk wanneer het licht lente schrijft, vloeiend in het uur van een helderwitte dag en jij, in al jouw naaktheid, het hoge gras volgt naar volmaakte zeebloesems tot diep in de hoeken van het omgebogen getij dat bevrucht en reeds ontelbare malen stoeit met het hart zoals de zon met het nieuwe hooi voluit…

Foto van vroeger

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Je raapte het leven als dwarrelende bloesems van bomen in de lente, gevangen door de zachte bries van Astarte. Je had er een in je haar gestoken, als symbool van vruchtbaarheid en eeuwige vreugde.…
Malakh Ahavah3 september 2011Lees meer >