8947 resultaten.
Allergie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.337 Ik kan er niet meer tegen
Braak woorden met stukjes
Uit mijn hardgeworden maag
Ik sla dicht na elke vraag
Vrolijk, zelfs vriendelijk
Begon ik onvermoed lijdensweg
Ik hoor u denken
Die is ver heen
In schenken
Zet ik het verkeerde been
Draai alles om,
U gaat, ik kom
Vriendelijk en vrolijk
Uitslag versla ik olijk…
Verlies
netgedicht
4.0 met 43 stemmen
3.944 Zo sta ik
in de tussenwereld
van het heden,
met achter mij
jouw onvoltooid verleden
en ver vooruit
mijn toekomst
die zich
achter alle tijd bevindt.…
Stemmen
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.085 Het maakt haar driftig en rebels
het beheerst haar jonge leven
zegt de man, doe iemand iets aan
weet de vrouw het nog te sussen
maar tot hoe ver en hoe lang
kan ze de bóze stem weerstaan?…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.153 de tijd lijkt tot staan gekomen
ze houdt haar adem in
ver weg ligt het verleden
als een brok oud zeer
vastgezogen in haar gemoed
ze koestert de stilte
het nieuwe seizoen
laat stormen razen
en rivieren kolken
brokstukken schieten los
niet meer tegen te houden
de eindeloze stilte voorbij…
Niet te geloven
gedicht
3.6 met 70 stemmen
38.585 Niet te geloven
dat ik knaap nog
een vers schreef over de
zilverwitheid van een berkestam
en om mij heen
grootse dronkenschap
van de bevrijding:
het water was whisky geworden.
Alles zoop en naaide,
heel Europa was een groot matras
en de hemel het plafond
van een derderangshotel.…
Lente
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.265 Zachte warme lentezon
Doet mijn gezicht gloeien
Harten sneller stromen
Straalt verse energie uit
Verwezenlijkt winterdromen
Brengt nieuw leven
Omarmt pril geluk
Baart een jonge zomer
Ontluikt een nieuw stuk
Haast vergeten dat dat kon
Zachte warme lentezon…
De wereld op z'n mooist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
952 Als het ochtendgloren langzaam neerstrijkt
En de wereld even op z'n mooist lijkt
Als je de stilte nog kan horen
En de dag begint van voren
Als de donkere lucht plaats maakt voor blauw
Met op het gras nog verse druppels dauw
Op zo'n moment geloof ik even in de illusie
'Op deze wereld heerst geen ruzie'..…
mens en natuur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
794 overal vlijt de natuur zich tegen mij aan
maar in de stad
ben ik er ver vandaan
tussen wat ik eet en zie
bevindt zich dan een muur
van menselijk vuur
modificatie, emulgatie, plastificatie
machines, doder dan steen
scheiden mij van stinkend veen
als had ik alles maar te leen
alles wat ik zie
menselijke hand en been
alles voor mij bekeken…
Ouder
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
4.938 Heden is verleden,
al niet meer ver van hier.
Geheugen zacht bekleden,
met spijt en met plezier.
Waar eerder werd ervaren,
gevoeld met lach en traan,
Koel je nu zonder bezwaren,
de hitte is gedaan.
De pure eerlijkheid die je wilde geven
verdwijnt, je wordt wijs,
En helaas kleurt ook jouw leven
Niet wit of zwart maar grijs.…
Niemandsdal.
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.217 Wind speelde met je veren,
maakte het vliegen zwaar,
het spoor volledig bijster,
en je zag nooit gevaar.
Ja…als een vogel heb je gevlogen,
ging naar de hemel en heelal,
zag de sterren van dichtbij,
maar kwam terecht in niemandsdal.…
jij opent met lente
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
880 zacht breekt de zon
door in je lach
ogen zijn lichter
heel onverwacht
hoor ik je stem
een blik die ik ken
je handen
veranderen de tijd
strelen mijn huid
ik hijg
adem mijn liefde
ver voor je uit
we vrijen
genieten
ultieme momenten
ik dicht
de winter
jij opent met lente…
Vergeten moeder...
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.031 Jij, hier ver vandaan, een ander land.
Het eenzame strand waar jij nu loopt,
verlaten, liefde onverhoopt verloren...…
Je gaat nog niet dood
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
3.045 als jij doodgaat
later nu nog niet
krijg je
het mooiste feest
dat er bestaat
krijg je
Acda en De Munnik
Harrie Jekkers
Diep Triest en zo
krijg je
mij op de piano
Mozart Satie
ver boven do mi so
krijg je
een volle Euroborg
als afscheidskado
maar je gaat niet dood
nog lange niet
gelukkig maar…
Nabij
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.416 In de nabijheid van een stille streek
als een lange adem bestrijkt
het gevoel misschien te weten
als liefde verpakt in een veer.
Terwijl de avond zet
groeit het verlangen, spreekt
het hart over gemiste kansen
en smeekt om meer.
Misschien in een droom
een handreiking die waarheid brengt,
misschien het geloof
dat naar zekerheid reikt.…
Rommel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.008 Rommel in mijn hoofd
zooi in mijn gedachten
alles is overhoop
niks kan ik verwachten
Weg van de wereld
ver van realiteit
zo ben ik veranderd,
in een andere identiteit.…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
vroeg, of later
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 stil
te ver van spreken
en het naar buiten kijken
adem ik nauwelijks
de dag nog in
misschien is mijn geest te traag
of weigeren mijn handen het veranderen
van de nacht
er is leegte
er is najaar
en in het heengaan
van ieder ongeboren uur
zie ik leugens
menselijk en met wind
bekleed
geen vingertop raakt mijn ogen…
IK WAS NOOIT IN JUBBEGA
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
607 ik was nooit in Jubbega
zelfs niet in Beesterzwaag
het is mij net iets te ver
en wellicht te traag
het is sowieso de vraag
wat de streek me doet
ook al zit koppigheid
mij wel in het bloed
Noorderlingen hebben altijd
iets met ijs en sneeuw
mij is alles onder nul
dikwijls al te veel
dus wat zal ik zoeken
ginds in dat kille oord
ik…
Volle maan
hartenkreet
1.7 met 12 stemmen
1.903 Je bent overal en altijd
om mij heen
feest in de dansende lichtjes
van jouw ogen
ik pak je hand
we reizen naar een land
ver achter de horizon
waar de zon langzaam onder gaat
klaterende fonteinen
dansen op een plein
de maan lacht ons vol uit
wit stralend licht als buit…
Harde tijd
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
3.954 Toch hield ik mij koest
en hield die gulle lach
want met vriendelijkheid
kom je toch wel ver.
Nu zit je knielend voor mijn voeten
en smeekt mij voor een simpel feit
ik herinner je nog even
aan het vroeger, die harde tijd...…
vergezicht, vergezocht
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.679 Of soms in punten
je rust niet bij komma's, of soms
figuurlijk ben je in woorden
vacuum verpakt omdat je
dan langer vers blijft
ik zie je graag, je gaten
gedicht
maar wanneer - want langzaam
onthul je de stukken van je lijf -
onthul je je gezicht?…
Perspectief
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.222 De nacht staat ver onder de zon
toch treurt ook zij niet om zichzelf
het fundament van de berg bedekt
de stroom die haar langzaam slijt
de vogel leerde de honger overwinnen
oneindig blauw versterkt een sterrenleger
in de borst sterft de denkers droom
verdiept het inzicht via omwegen
is de zachtzinnige glimlach geluk…
Het meisje zweeg
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.391 ogen en lippen
vol gekrast met verraad
van een verleden ver gezicht
waar maagdelijk kleine vingers
werden gefluisterd
in een tierlantijnen ledikant
toen zijn mond daalde
naar het poppenspel van
zweterige handen
en de geur vond
van een onbetreden
onschuld
nam ze afscheid
om wat ze verloor
er was geen sprake meer
van porseleinen…
Zeepbel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.244 Zo open en vatbaar, als een veer in de wind
Zo luchtig en blij, het eeuwige kind
Kan hier niet lang blijven
Ga je mee naar het licht?
Ik huppel, ik fladder, ik vlieg, vang me
Ik ontglip je als een zeepbel
helder kleurend in de zon, laat me
vliegen, vliegensvlug,
misschien zie je me nog,misschien niet
Dans met mij, lach met mij, geniet…
aan de rand
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.049 Ik sta hier aan de rand,
kijkend naar het land,
daar ver beneden,
nadenkend over m'n verleden.
Hoog, boven op die toren,
besef ik dat ik heb verloren,
Hoog, boven op die toren,
besef ik dat ik de moed heb opgegeven,
wil niet verder leven.
Hoog, boven op die toren,
doe ik een stap naar voren.
en terwijl ik val,
bedenk ik me...…
Vergezicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.052 Zie een vergezicht,
In de verte gezichten,
Gezichten te ver,
Ruw schetsen kleuren
aarde en lucht gespleten,
Horizon in zicht,
Netvlies prikkelt op
panorama van de geest,
Innerlijk inzicht,
Ondoorschijnend vlak
spiegelt onder bewustzijn,
Onzichtbare zelf,
Vergezicht ik zie,
Zichtbaarheid is je aanzicht,
Uit zicht je gezicht.…
suites voor annemieke XIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 onder een lantaarn
een aansteker aansteken
en opgaan in licht
tien keer rondlopen
langs de utrechtse veer
haar hart staat open
de paarse vogel
heeft haar paarse tasje
even vergeten
dieprood mijn gezicht
frambozen van de buurvrouw
hangen voor mijn neus
de kinderstemmen
na schooltijd in het hofje
worden één stem…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
Dovre fjell
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
686 weids klonk haar lokroep
rendieren ver daarachter
ze zwaaide met een stok
in haar korte spijkerbroek
het rendiermos was zachter
dan ons dekbed, sphagnum
kneep ze uit op haar borsten
het spartelen indachtig erna
ik speel op de verlaten piano
foto’s dichterbij, belevingen
er is onweer op komst, het
riet buigt dieper dan ervoor…
X
gedicht
3.7 met 85 stemmen
30.828 Loop niet zo ver van mij
in deze verraderlijke mist.
Al scheiden ons maar drie meter
ik heb je al drie keer gemist.
Mijn blik is bewasemd als mijn bril.
Kom naast mij lopen,
met je elleboog tegen mijn ribben.
Kom zo dicht als je kan.
Zoals straks in onze kist.
--------------------------------
uit: 'Oktober '43', 1998.…