5041 resultaten.
Verbondenheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.039 De levensdraden seinen
altijd opnieuw verbondenheid;
je kan niet los bestaan,
niet op jezelf teruggeworpen,
al zoek je nog zo ver en loop je weg:
je bent één van de velen.
Uniek en toch niet enkel ik,
gegeven en gekregen, gemaakt
en ontmoet, geboren uit verlangen,
uit twee, en zo bevonden
dat je mens bent,
voorgoed verbonden.…
schaamte (1)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
574 "om goed te kunnen schrijven
moet je heel diep in je schaamte gaan"
zo sprak de schrijver
en het laat me niet meer los
één poging is meteen een daad
wanneer ik afdaal in het donker
van nalatigheden die nu toch
het daglicht moeten zien
over hoe ik toen verborgen wilde houden
dat ik de kille waarheid van de dood
niet onder ogen komen…
Non-verbaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Wij knikken naar elkaar
hij weet waarvoor ik kom
Zijn handen begrijpen
de taal van mijn lichaam
Met zijn vingers
opent hij poorten
laat energie weer stromen
Alleen onze ademhaling spreekt
Dan vindt hij het voorvoelde
masseert de koudebrug
Hij tast mijn heupen af
en duwt zijn duimen
tot op het bot
Ik kreun
Niets staat los
van…
Nu en Ooit
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
999 Jij maakt wat in me los
iets waar ik voor huiver
Ik zoet me met een zweem
uit de parfumverstuiver
Bruine ogen die glimmen
mijn handen die zweten
In het hol van de leeuw
ik had het kunnen weten
Ik kijk naar je gezicht
en voel het is nog daar
De liefde van nu en ooit
mijn grote levensgevaar
Jouw handen die strelen
ik zie alles door…
Dronk op de tuin
gedicht
1.0 met 3 stemmen
5.142 Van god los maar om de kikkers
en alle kweepeer begaan, de merel
te hulp met de appels, het huis
met cement, de woelrat vol van genade
naar het leven staand, te verschrikter
gezegend als het peren regent of
pruimen, goed voor de wesp, wreed
voor de wespen, aan de kant van
de egel, de muizen, de uilen,
in twijfel om wat het leed, het gras,…
RARE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.105 ik denk aan je
ik laat je nooit meer los
althans dat dacht ik toch
o nee dat toch niet
en dan gebeurt het weer
ik verlang naar je
wil je vasthouden
van je houden tot aan de eeuwigheid
laat jij het toe
of neem je het weg
het is raar mijn liefde voor jou
ik hou van je en soms ook niet
ik wil bij je zijn en toch ook niet
wat is…
Het Nieuwe Land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De wijde omtrek
zegt los te laten zonder verlies.
Hier geen gepijnigde steden
langs de strakke waterkant.
Een onbelast verleden
is de schoonheid van een vlak land.…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt je beeld
en is er weer dat ijle
laat ik je los…
Tussen de regels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Vol van betekenissen maar los van de taal.
En zo stapel ik je woord voor woord onuitgesproken
tot mijn eigen meesterwerk.…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 als het stormt
doet de vloed haar werk
raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 Het zijn de uren van diepe
kleuren, losse draden op wat linnen,
wat die vermogen is waar, maar ook
de regens in de buitenwijken, een hond die
onder de striemen je wieldop likt, klaar.
--------------------------
uit: 'Pollock', 2006.…
euthanasie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
843 doe maar niet
laat me maar los
mijn blik is al naar voren
ik zoek
ik zoek mijn man
ik kan niet laten om te zien
naar tranen van mijn kinderen
ik ga wel, maar ik kan niet
ik kan wel, maar ik ga niet
nog niet
of toch
zal God mij ooit vergeven
wie helpt mij bij dit streven
naar vinden van de rust
ik zoek
ik zoek mijn oudste zoon
het missen…
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 De kleur bepaalt de sluier
van het vergezicht,
omhelzing van puur
paniek, los van berouw
en spijt hebben zich op
het kussen van verlossing
neergevlijd,
de klok de nieuwe slag aanvaardt
en zich met de tijd verzoenen laat .…
Eindeloze Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Wat mij vrij maakt is me los te maken van alles wat mij vastketent.
Wrok, haat, jaloezie, ergernis, hebzucht, hartzeer en egoïsme,
als ballast gaan ze overboord.
Geleid door het licht, heilig licht , ontdoe ik me van mijn boeien.
Leven in het moment, waarin Hij naast mij staat.…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Naar verten wil ik,
Eindeloze verten
Die daaglijks baden
In de vrijheid die ik
Hier zo deerlijk mis,
Opgesloten als ik ben
In de kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier doen met ons leven
is het leven bij jou dan iets meer waard
wat zou je ons dan hier kunnen meegeven?…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
Bezonken rood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Met rode ogen van het tranen
drogen om het bedrog na het
bezonken rood, breekt de ketting
zich in losse kralen van bloedrood,
bloedeloos tot lijkbleek dood.…
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.637 De man van vroeger liet je niet los,
ook al schudde je aan zijn jas
tot al zijn sleutels waren gevallen.
----------------------------------------
uit: 'De man van vroeger', 2015.…
herfst
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
568 ik zie wat bomen treuren
om de kaalheid van hun kruin
ik hoor wat struiken zeuren
hun groenheid wordt nu bruin
maar ik denk alleen aan lopen
met blote voeten op het tapijt
mijn gezondheid laat mij hopen
geen hindernissen in de strijd
mijn longen wil ik vullen
met lucht vanuit het bos
ik wil lopen ik wil brullen
laat mij nu maar even …los…
Licht schoorvoetend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 in jouw verschijnen
lijken alle grenzen
ogenblikkelijk te verdwijnen
licht schoorvoetend
kom je op in een teder
en terughoudend bewegen
ineens gooi jij je los
straalt een openheid
in je diepste emoties gevend
daar waar nog
jouw vitaliteit naar
de eigen schulp verwijst
bespeel jij de wereld
met een mystieke blik
in je hemels gezicht…
Rode waas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 tong
in hoge modulatie
snerpt woede
en frustratie rond
een laag gesis
slist giftige tonen
als afwisseling
met het gewone
het zijn blikken
die doden in de
rode waas die over
haar is gekomen
tot buitensporige
hoogte zijn de
emoties opgelopen
naar acute psychose
in extremo
scheuren spieren
pezen van het bot
zij gaat totaal los…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 'k Ben niet meer die
ik was, hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 Dat wat is
openbaart zich
Geschapen
Of geëvolueerd
leven
ontstaan
Vanuit een kiem
Een cel
Een bacterie
Een organisme
Dat wat is
de mens
Die in de chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang…
Tijdloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 meer
vandaag zullen wij niet meer strijden
morgen wellicht nog ene keer
ooit zijn we tijdloos samen
nooit één minuut dat ik daarover denk
vreemd dit moment te beschrijven
terwijl ik je aanstonds een glas wijn inschenk
proost dan op dit wonderlijk leven
langdurig op weg naar het slotfestijn
drink op ons gemeenschappelijk streven
los…
kleinkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
689 Je leert heel snel
en brabbelt er op los.
Je eigen taaltje begrijp ik niet,
maar je bedoelt het zeker goed.
Ik geef je kleine dingen mee,
die je in het jonge leventje van jou
zeker zal gebruiken, of is het maar
dat ene woordje.
Je zei niet oma, maar amma.
Die naam vond jij uit!…
Een goeroe vertelt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 Ik wandelde over wegen paden
over velden met in bloei staande hei
nu begon het mij te dagen
wat de goeroe bedoelde toen hij zei:
laat los die karrenvrachten aan gedachten
laat je er niet langer door plagen
en wees werkelijk vrij
Al wandelend denk ik hier over na
en denk: ik denk dus ik besta
en over het gegeven van mijn bestaan
denk ik vervolgens…
Fata morgana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het gebergte
ze doen snakken
naar adem op
hete glooiingen vol
klein gesteente waar
hitte de fata morgana
laat zinderen
zuurstof lijkt uit
de lucht gebrand
die verschroeiend
raspt door longen
zonder verkoeling
direct bij de hand
dit is ons land
al eeuwen in een
magische balans waar
de mens geen vat op
krijgt totdat een losse…