5661 resultaten.
ANKATOR GUTAM
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
953 Leven in het gouden licht
de blik op zee gericht
spanning verdwijnt
de rust keert weer
straling heeft de geest gekust
open chakra's
ontvankelijkheid
herstel in beweging
afscheiding kwalijke gedachten
het intense krijgt de overhand
het goede geeft kracht
liefde verteert het kwaad
een mens klaar
voor verder leven…
Het leven leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.528 Ik wil het leven leven
Zeven gouden plakken
Wil ik pakken
Op de spelen van 't vertier
Ik wil het leven leven
Zeven fraaie vrouwen
Wil ik trouwen
Fraaie vrouwen van plezier
Ik wil het leven leven
Zeven lange nachten
Wil ik smachten
Dichten op het schoonst papier
Ik wil het leven leven
Zeven dochters en zeven zonen
Die voor altijd…
daar (versie 4)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.384 Zij troonde mij mee
naar een bestaan
van glamour en goud
leeg, snel en oppervlakkig
waar uiterlijk
een rottingsproces
van het innerlijk moest maskeren.
Het afschminken
tot paniekaanvallen leidt
en met een PR lach
als kroon op een
niets aan de hand gezicht
dat zorgt voor bekendheid.…
De dood bracht je meer dan het leven
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
3.309 Voel die handen en de voeten
ijs is het, niets meer dan dat
trouw de geesten en de lijken
op het bot staat nimmer goud.
Je kan daar nu wel liggen
onaantastbaar en vol vertrouwen
ik bedenk me dan wel nu
dat de dood je dat cadeau heeft gedaan.…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.654 Hij maakte een hart van goud
Uit het zand, anders was er niet
Niemand zag zijn stille verdriet
Een teken van liefde, die ene, van wie hij houdt
Toen de vloed eindelijk opkwam
Was hij verslagen en aangedaan
Het stilde niet zijn vuur of vlam
En hij bleef zwijgend stilstaan
Tot het hart zijn vuur bluste
En hij huilde, zijn hart sloeg
Vlak…
Graancirkel.
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.344 kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw
hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap
je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie
ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen
ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping
de geheime boodschap
in wiskundig denken…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.
Geduldige lezers vinden een bestaan
waarin licht en donker samen gaan.…
Haar jeugdliefde
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.877 Op stille avonden
denkt ze nog weleens dromerig
terug aan hem
haar jeugdliefde
met een tedere glimlach
in haar ogen
wat hield ze van hem
soms hoort ze nog
zijn warme stem
en stillekes in haar hart
staat zijn naam
geschreven
met een gouden pen
onuitwisbaar
al had ze later ook weer lief gehad
op andere wijze
de herinnering aan…
Meningloze woorden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
837 rozen
als je niet uitkijkt zijn ze een messteek in je hart
als je ook maar kijkt naar iemands lippen
zonder de woorden te verstaan
zie je wat ze echt bedoelen
ze zeggen wat ze niet menen
Een band
vaak gesmeed van een glimlach,
Van koud staal
slechts een eerlijk woord
smeedt een band
stevig en onfeilbaar
en slechts gesmeed
van zilver en goud…
Zanghulde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
511 Anemoontje, Anemoontje,
maagdelijk schoontje in het woud
ben jij weleens zoet bezongen
zuiver om je hart van goud?
Om je beelderige kroontje
en je weelderig' bladerdos,
jij icoontje, Anemoontje,
Anemoontje in het bos?…
afknotten en beknotten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 ik hou van zilverwitte,ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode ,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
Whitney
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
773 jouw stem is goud waard geweest
met een bereik
door bijna niemand
te evenaren
je raakte door drank
en drugs kwijt wat je lief was
de klank vernietigd
schor zong je de liedjes
waarmee je groot werd
het publiek joelde je uit
nu je overleden bent
klinkt overal jouw muziek
en zie
Je wordt opnieuw
de hemel ingeprezen
dood doe…
Met doornen gekroond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
598 zij wisten van het avondmaal
de judaskus met goud betaald
bleef op zijn wangen staan
het snelproces de marteling
met doornen gekroond
gehoond op weg naar kruisiging
het donkert bij de berg van calvarie
de lucht trekt samen en de aarde beeft
als hij zijn geest aan vader geeft
vrouwen hebben hem geschoond
gebalsemd en in witte doeken…
Proeven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.139 Een eindeloos moment
van goud en Godsbeminnen,
het sterven overwinnen
in eenheid ingeklemd
en dan in rust te voelen:
dit is zo voorbestemd.…
BADENDE KNAPEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.204 Mild zaait de zon, door 't klaterloof der popels,
Haar gouden spranken op het stromend water,
Waar, slank en blond, twee vlugge knapen zwemmen,
Als zwanen blank en fier als jonge goden.
Op hals en armen beeft der blaadren schaduw
En vonklend vloeit, van beider brede schouders,
In 't golvenblauw een regen van juwelen.…
Wegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
722 Ik wil geven
mijn goud,
kamperfoelie en cipres.
Zo eer ik de wegen
waar jij je voeten zet.…
Verdronken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Goudgeel gerstenat
Van rijke kraag
Voorzien, hemels
Goud op aarde,
Smaakt naar meer,
Meer, meer, veel
Meer, natte sporen
Op wang en kin,
Is toch normaal
Want ik heb zo'n zin
Om alle sores die
Me kwellen weg te
Drinken, zodat ze -
In ieder geval even-
Niet meer bestaan
Nu zie ik pas
Hoe diep ik ben
Gezonken, nu niet…
de zwaarte van het licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 de dood van mijn dochter
is een rode draad
zijn laffe daad -toen hij haar nam
kwam onverwacht; mijn gram
voor altijd durend
na zoveel dagen nog haar geest
in duizend meisjes zien
blond en lang geschouderd bovendien
verwaait door mijn verlaten zien
tot goud
ik voel me oud
als ik haar jeugd in stilstand weet
het glas is koud, maar…
hartsverbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 er werd een kindje in
mijn hand gelegd, zijn
haren goud
zijn lach verweven met de mijne
schier beslecht, met al dat fijne
van een pasgeboren dag
alles mag opeens
nu bruikleen in mijn vingers snijdt
want straks als hij weer weg is, voel ik spijt
en ongeduld
wonderlijk, hoe liefde thans
mijn lach verguldt
gehuld nog, in zijn vroege…
liefdesgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 zwanen
ogen als candid camera's
ze verzamelt filmpjes
van haar glimlach
in een geldkluis
haar bedoelingen
zijn als aardbeientaartjes
als ze op haar vingers fluit
komen eekhoorntjes toegestroomd
ze trekt aan haar oorlel
en bomen verschieten van kleur
haar borsten behoren
tot het werelderfgoed
als ze braakt
dan braakt ze goud…
Het applaus is grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 maar zijn woorden
slaan zwart uit
wanhopig kijkt hij
zijn toehoorders in de ogen
ziet wat hoofden gebogen
terwijl de rest hem ontwijkt
nog is hij niet klaar
wie zwijgt stemt toe
maar het applaus is grijs
en zijn stem doodmoe
als hij het katheder verlaat
met een nietszeggend gebaar
ziet hij op de voorkant prijken
spreken is zilver goud…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 Nu zonsopgang het land bekleedt
sla ik deuren achter me dicht
in een stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust…
Taalgroepje asielzoekers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Zijn boerenbedrijf met vijftig koeien onteigend
Bij hem kwam een delegatie uit Groningen
leren hoe efficiënt Goudse kaas maken,
daar!
Nu zitten zij in het restaurant van het asiel
voor de dode magnetron
hun ontbijt te bereiden
in hun vet, gebukt,
hun ogen op hun mobiel.…
Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.642 Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving'ren door haar gouden haar:
En loopt onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder 't witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
onschuldige fantasie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
632 ik maak goud
van oud spinrag.
en moet lachen
met wat zonneslag.
ik streel netels
met mijn lippen.
en brei jarretels
van kersenpitten.
ik kan zwemmen
als een glasaal.
maar ook remmen
met het gaspedaal.
ik kan vliegen
zonder vleugels.
en ook liegen
zonder leugens.…
Zomerend strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 je lachte
ik zag hoe jij
de wereld
bedekte met een
dun laagje goud
voelde jouw
warmte gloeien
in hoe jij alles
lieftallig met
zijden bestreek
zag tedere
gebaren in ogen
die staarden
naar jou als
bron van de zon
raakte je hand
wist in je blik
licht witte wolken
jij golfde al zee
op zomerend strand…
Twee Nymphaea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 Op het blauwe Weerib water
wiegen zacht de waterlelies
voorzichtig opengevouwen
witte kronen rond een gouden hart
lieflijke landingsplaats
voor eftelingelfjes.
Daarnaast de Gele Plomp
brutaal verheft de groene knots
zich boven water
de gele geile bloem
toont de wereld trots
haar pronte stempel
met haar zoete nectar.
Slootsloerie.…
Geweld in Jeruzalem
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 Inkomende raketten
sirenes loeien
de ogen wijd open vol afschuw
om ‘t geweld in Jeruzalem
Zoete schoonheid roos van Sharon
gouden stad
van herinnering met
de man op de ezel
die hier de poort binnenreed
Och Jeruzalem stad vol leed
indien ik u vergeet
zo vergete mij mijn rechterhand
Zo sprak het Woord
in dit Heilig oord…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
De verre abdij
netgedicht
5.0 met 76 stemmen
449 ik hoorde
het klokje van
de verre abdij
zag muren in
warmte trillen
tegen het silhouet
van de toren nabij
goud golfde
koren onder
een warme wind
eindeloze zomers
zijn hier geboren
waar koeien vloeiend
hun rust herkauwen
het vogel concert
nadert zijn einde
monniken gaan
in stiltegebed
hun brevier kent de
regels gesprekken…