35386 resultaten.
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 (mijn vertaling van 'Herbsttag' van Rilke uit 1902)
Heer, het is tijd. De zomer was heel groot.
Leg uw schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft…
Aan de zielen van weleer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
798 Ik schrijf de rust toe
aan de zielen
aan de zielen van weleer
Zij waren levensmoe
want hun stemmen
want hun stemmen klinken niet meer
Ik dicht ze vogels
daar bladeren ritselen
daar bladeren ritselen van verdriet
Zij gingen ons voor
doch wachten wij louter
doch wachten wij, want onze tijd is 't nog niet…
Avontuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.336 Een avontuur dat het leven heet
Een leven met boordevol avontuur
Dagen vol ellende en verdriet
En een altijd lachende man
Het verdriet in mijn leven heeft mij gevormd
Maar heb ik wel eens echt verdriet gehad
De zon heeft mij nu ook al verlaten
Ik heb enkel de nacht
De dag zal weer verdriet en ellende brengen
De nacht enkel tranen
Dat…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
TOEN EN NU
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Mijn leven zal dat niet bederven.
Ik pik wat ik kan krijgen: de krenten uit de pap.
Ik zal mij veel rijkdom verwerven!
Toen ik ouder werd wist ik: Het ging anders dan ik dacht
Om intens gelukkig te kunnen leven.
Veel van wat ik vroeger had bedacht
Had ik intussen opgegeven.…
Bekentenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Een missie, een leven. Een hartstocht, die zich
meer deed en doet uitleven.
Een richting, een bekentenis die leeft om te leven.
Een leven om te geven om leven.…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 kruin van onbesef
terwijl het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken lijkt luider
terwijl de afstand zich vermeerdert
in de broosheid van het leven…
Geboorte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.249 Die dag was ik doordrongen,
van het wonder van het leven.…
Zon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
636 Sterrestofje.
Nietig klein,
maar levensgroot,
want zonder zon,
gaat alles dood.…
Van klein tot harig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 bodemloze, het bodemloze
van het hart de liefde en trouw
in kannen en kruiken, dit komt
nu zo maar in me op terwijl er net
andere woorden vloeiden die
meer aan scherven en dalen deden
smeden…
het smeden van het heren akkoord,
pionnen op het verkeerde bord, smakeloos
eten en de hond haar hoofd hing in mijn jus,
te smeken net als ik om het leven…
SCHERVEN VAN GELUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 De scherven in mijn leven
Brachten mij niet vaak geluk
Alles wat volmaakt kon zijn
Ging uiteraard weer stuk
In ieder heel klein lichtpuntje
Zag ik geen nieuw begin
Na weer een rot deceptie
Verloor ik de moed er in
Vol dagen dat het niet echt loopt
Gevangen in een nacht
Je bang bent
Soms wanhopig hoopt
Op iets dat op jou wacht
Verloren in…
Ons kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.050 Werd het uitgenodigd om te leven.
Gewenst of ongewenst.
In voor- en tegenspoed.
Moedig is ons kind.
Heb dat kind lief.
Onvoorwaardelijk.
Ons kind en dat kind in ons.…
Amorfis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
383 langs de grenzen van zichtbaar licht
onttrek ik mij even aan eeuwigheid
tussentijds sta ik kort in het zicht
als speelbal van eigenwijze tijd
hooguit hoogte, waarmerk van reliëf
of diepte in groeven van voordood
gezichten, van mensen die ik nog tref
een rimpel in de vijver van stille nood
heeft het zin te beklijven
gekerfd in beelden, kruimig…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 De stad is een reuzeslang.
Mensen verdwijnen in haar mond,
bang om hun schaduw te verliezen.
- de oude vrouw zucht -
Nu is een flits door het heden,
een geldversnipperde levensmoeheid
die zwart niet meer onderscheid van wit.
- haar wandelstok tikt langzaam -
De straat maakt geluiden
die niemand verstaat.
- op een kruispunt staat…
De stroom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Van leven naar dood.
Van afbraak naar opbouw.
Van dood naar leven.
Alles stroomt.
Van oorzaak naar gevolg.
Of spontaan wonderlijk.
Zwoegend zwemmend.
Moeiteloos drijvend.
Leven is stromen.
Leven is de stroom.…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
iets herkent de schuchterheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 het terras, het groen
is grauw en dorstige vlagen wind hoeden
de vragen die niet willen weten van rijm of rijp, het
verliest ergens van maar van wat kunnen we
beter niet vragen
het voeren van de kippen sluist mijn adem
door de weke aderen van deze tijd, het kiest
en onthaast door het wankel gekakel van het
verlangen dat mij aan het leven…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 weggevaagde beelden strepen
zicht voort door mist en dauw, het
verglaasde weten kauwt aan de jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Minuscule mossen rond een dwergeik
in zwart- en goudgelakte schaal:
kalligrafisch concentraat van leven,
gespeend van elke overvloed
behalve tijd.
In het schemerdonker,
op het lage ligbed in haar kamertje
ligt de oude vrouw op haar zij,
het gezicht naar de muur.
Het leven is geleefd, de plicht vervuld,
maar sterven duurt eindeloos.…
Reis (II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Zij glimlachte
haar mooie
tanden bloot
Streelde mijn
adem
Vermengd met
die van haar
Erg soepel
in elkaar
over
Daar de Hemel-
se Tempel
was gere-
aliseerd
Gebed
Beijing, 2001…
LEVENSMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 door te leren leven
De wind gekregen in mijn rug
Het geeft je leven een zekere rijkdom
Beseffen dat je anders kan
En dat je dat ook werkelijk doet
Het brengt je kracht
Geloof en zelfrespect
En bovenal veel levensmoed…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
Dat hij leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Door woestenij gedragen trots
Is met gepaste spoed verweven
Met een uitgekotst verlangen
Om met meer passie te gaan leven
Hij heeft zich zelden zo verwonderd
Over de leegtes tussen zinnen
Hij begon net op te raken
Vol van leegte zat hij binnen
Waar de woorden net nog dansten
Speelden, tierden om hem heen
Lacht hij zich nu kapot vanbinnen…
De wachtkamer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
842 In de wachtkamer van het leven
Is het donker en benauwd
Je wilt naar buiten
Naar de zon waar je van houdt
Maar je benen kunnen niet
Ze moeten eerst helen
Je hebt te hard gelopen
Nu kun je niet meer spelen
Het is blessuretijd
En je weet niet voor hoelang
Misschien wel voor altijd
Dat idee maakt je bang
Want je had nog zoveel dromen
Je wilt…
Andere wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Bijna begint mijn leven,
mijn nieuwe tijd
Het is gedaan met vroeger,
Klaar met toen voor altijd
Nu telt enkel nog
straks
later
de toekomst
Het gene nooit geweten,
een andere wereld voor mij…
Levensfilm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
839 De wind fluisterde door de kerkhofbomen:
Wees dankbaar dat je leven mag.
Nooit vindt ons leven in de dood een slot.
Wat sterft is strijd in tegenstrijdigheden.
Na de bede zijn de levenden vertrokken.
Onze vriend bleef in vrede achter.
Wij blijven schaven aan ons plot.…
zegeningen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 ben verward
mensen maken me somber
kosten me te veel kracht
negatief zijn is zo handig
ik laat het voor wat het is
de wereld zo als wij die kennen
vanaf onze luie stoel of bank
oordelen en beoordelen we mensen
die zich een leven als het onze wensen
we zouden ons moeten schamen
genoeg te eten, een dak boven ons hoofd
je wilt… maar hoeft…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 hoe de regen gaat liggen
opklaart in windstil, voldaan is
uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt
over velden, in moerassen
steden vol geruis van gezichten
sluitingstijden van ontrookte kroegen
denk aan de themadagen
competentie- en loopbaanontwikkeling
monden vol, tandenknarsend
hoe vragen zich ontwijken
liefdes verliezen uit zicht
de…
Van machtig tot niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Soms zijn we machtig en krachtig en soms zijn we helemaal niets
Soms kunnen we de hele wereld aan
Een gevoel dat we nergens aan kapot kunnen gaan
Onoverwinnelijk in het leven
Een goddelijke kracht aan ons gegeven
Alles gaat goed in het leven
En ineens ben je niets
Een virus, ziekte een ongeluk je werk kwijt
Of je hart gebroken
En je…