3020 resultaten.
Lentestorm
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
469 Ettelijke takken van bomen en struiken beginnen
te schommelen en wiegen op deze onstuimige golven terzelfder
tijd blijven bladeren en bloemen in hoogzwangere knoppen en stengels zitten
Ze laten zich niet van de wijs brengen want daar voelen ze zich veilig en geborgen in ruimte.…
Pril voorjaar
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
456 Gedreven gepassioneerd zet ze haar werk voort
waarbij kale takken van afgelopen winter worden gekleed met
fluwelen groene jurkjes die mij doen denken aan knoppen waar bladeren
en bloesems klaarliggen om uit te komen tegelijk krijgen ze bezoek van gevleugelde.…
Hagelwit
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
460 Al met al valt het allemaal mee, takken vertonen
opnieuw hun trouwe knoppen van waaruit bladeren en bloesems
ontwikkelen terwijl ergens verderop een nieuwe liefde wordt bezongen in liedjes
Zo zie je maar dat natuur blijft wonderen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Vogels in het voorjaar
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
500 Dat vrouwtje niet stil kan zitten is heel begrijpelijk
Kijk maar hoe ze elkander liefhebben met hun vrije bewegingen
Fladderen, huppelen tot springen langs de goot of tussen groeiende takken
van de vlinderstruik en het wateroppervlak op het plat dak aan de overkant van de straat.…
De merel
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Hoe intens ik een vogel waarneem fluitend
tussen de takken tegelijk hupt hij vrolijk met beide poten
in het frisgroen gras waar de gele oogrand en zwarte mantel opvallen
Het is de uitbundige merel, het geluid van de lente in melodie en ritme gegoten.…
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Open, onbevangen en nieuwsgierig fladdert jouw glans
rustig voort tussen de kronkelende lijnen van gras en takken in een
landschap waar glooiend groen zich van haar beste kant laat zien tot wanneer
laatste zonnestralen hun blik nog even werpen op jouw verschijning; een schaduw nabij.…
Lente in mijn hart
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
450 Hangend aan een tak laat ik me meestromen
met de golven van een wind zodat nieuwe ervaringen worden
opgedaan op hetzelfde moment krijg ik de kans om mijn grenzen te verleggen
via verscheidene en verschillende ontmoetingen die een voor een schitteren in zacht licht.…
Lenteregen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
454 Bovendien is het een heerlijke dag voor de natuur
Dieren wel of niet schuilen terwijl bonte netwerk van bladeren
takken, wortels deze nieuwe energie verspreidt onder elke boom en struik
De aarde ademt opnieuw zodat allerlei bloemen en planten hun ontwikkeling versterken.…
De pracht van een palmboom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
502 Je beschermt mij tegen fel zonlicht, als een ventilator
geef je een aangename koelte onder jouw hangende takken
Van deze boomarmen kan ik ook genieten om even tot rust te komen
of om goed en lekker te kunnen slapen voor korte maar ook van lange duur.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Dat het vallend blad zich even losmaakt van
zijn tak en zweeft, genietend van vrijheid in een kalme afdaling.
Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap,
hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
Overbuurboom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 Vol bewondering en verwondering kijk ik al vroeg
in de morgen hoe jij als een reus lijkt uit te rekken met jouw
reusachtige, gespierde takken waarop de vogels bekken, snavelen onder
elkaar en poetsen hun verenkleed voor de komende vluchten in pastel dageraadlucht.…
Dat komt door jou
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
703 Sinds jouw aanwezigheid in mijn breekbare-en
kwetsbare praat ik met elke vogel die op een tak staat te
bekken of snavelen bij wie ik ook mijn verdriet en vreugde kan delen
Geheel onverwachts beginnen allerlei letters zich te manifesteren op stukje papier.…
Als de lente komt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
384 Hangend aan een tak laat ik me meestromen
met de golven van een wind zodat nieuwe ervaringen worden
opgedaan op hetzelfde moment krijg ik de kans om mijn grenzen te verleggen
via verscheidene en verschillende ontmoetingen die een voor een schitteren in zacht licht.…
over het verdelgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 stoelen weiden ramen flessen
plassen palen struiken wegen
takken raven huizen boxen
winkelstraten overwegen
het reclame zeulen.
stokken blazen stoelen weiden
ramen vijvers beken bomen
slapen samen tuinen hokken
koeken auto’s smeren zuilen.…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Wanhopig en machteloos probeer ik aan een tak
te hangen waarop de menig fijne herinneringen van goede
en minder goede momenten nog even schitteren in het wit licht, stuk
voor stuk zorgen zij voor rillingen die zich laten meestromen met de frisse wind.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende
landschap stormen van een woedende wereld werden getrotseerd
tegelijkertijd zag ik dichtbevolkte takken in een tempo volledig leeglopen van
hun trouwe bladerstelsel tot zelfs breken van waar het einde nog niet is geschreven.…
Als een blad
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
547 Cirkel van leven
reis van een bijzonder blad
ons leven, een blad
Hoe plots ik het levenslicht zie uit de
buik van een knop waar ik langzaam me ontvouw in
een wijde wereld terwijl mijn armen strekken naar blauwe hemel
de plek waar ik ook word omhelsd door allerhande takken delend liefde met elkaar.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Bomen strekken hun kale takken uit als een
woordeloos gebed, geworteld in eeuwen van verhalen die niemand meer hardop vertelt.
En zo vouwt een nieuwe nacht zich open als
een deken van zachte duisternis waar dromen samensmelten
met gefluister van de wind.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Klein in de tuin, fris
vliegt snel tussen takken door
zingt zijn lied voor jou
Tussen dakranden en scheefgezakte
schuttingen vliegt hij, een stipje bruin in het alledaagse
grijs dat niemand mist. Zijn vleugels slaan verhalen op van kruimels
en kieren, van ochtendlicht dat breekt op roestige goten en verweerde baksteen.…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Verlaten water
een bootje drijft in de kou
stilte in de nacht
Lichte vorst hult de takken, verbleekt
in de kilte. Boven in de grauwe lucht straalt maan
als een smalle zilveren streep. Geen enkel wolk is zichtbaar in de
eindeloze rust van de lucht, enkel stilte van het donkerte, diep en mysterieus.…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Knoppen breken open, bloesems vullen elke tak, de
lucht trilt van geur en kleur. In tinten en tonen schildert zij een caleidoscoop
van vreugde, een ongekend lenteconcert dat het mooie voorjaar tot een wonder kroont.
Zo vluchtig, zo broos, haar ongeëvenaarde pracht
blijft diep in mijn hart.…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht
op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op
enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande
bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken.…
Ontmoetingsplek
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
395 Een plek zonder groot gebaar, maar
vol kleine ontmoetingen, waar licht het pad streelt en stilte
woont in de takken. Het ritselt van aanwezigheid zonder woorden, zonder
haast, waar vreemden groeten als bekenden en elk seizoen sporen nalaat in het zand.…
Stil de tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 raadsel
dat zich postuum ontrafelt in
jaarringen
Op een zomerdag groter dan ik
waar stilte spreekt, waar wind mijn ziel ontmoet
infuseerden engelen mijn bloed
mijn ziel en zaligheid - tot in den doet
O, engel, wees gerust, zij is verdwenen
die wrede weerzinwekkende medea
haar gulden vlies in wolken opgelost
van druppels herfst waar takken…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Wanneer de lente je naam weer fluistert
en haar milde adem langs de takken strijkt,
verschijn je opnieuw —
bevend, maar verlangend naar het licht.
Onder een gewelfde gouden zon
smelt je in haar warme omhelzing,
waar je weer weet wat groen betekent.…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
306 De vrije wind danst tussen je takken,
dragend bloemblaadjes als lichte veren, vluchtig als
herinneringen die net voor de zon vervagen. Je strekt je uit naar de
hemel, je ziel vol verwachting, wetend dat pracht bloeit in het loslaten van de tijd.…
Ab Inferno langs een omweg
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
477 ingebed
als luid zwijgen – niks zal verstijven
buiten-uit jullie naderend einde
Tegenslag duurt nooit te lang
wij gaven rust in hedendaagse gelederen
op een haar na de cito met kou op komst
nu verdwijnt elk concept nimmer geheel
‘nulla infinitio sine
homine’
thuis in het al en de hele wereld
zonder stilte of leegte
vierkant staan
de takken…
herten in de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
164 Hun geweien groeien, takken als een kunstwerk,
een symbool van kracht en natuur, zo sterk.
In het zomerlicht, met warmte overal,
zijn de herten de koningen van het bos, majestueus en heel speciaal.
De wereld is een schilderij van kleuren en licht,
waar elke dag belooft een nieuw gedicht.…
Ballonnen in het Schollebos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
147 Handen laten los — eerst aarzelend,
alsof de aarde zelf nog roept
maar langzaam wint de lichte drift,
die alles naar de hemel trekt
Ze stijgen op, langs tak en vogel,
langs het zachte goud van het licht,
tot beneden Capelle kleiner wordt,
en het Schollebos een herinnering.…
composthoop der vergetelheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
146 Hier wordt niet gesnoeid, geen dorre takken
noch rotte bladeren op de composthoop der
vergetelheid gegooid. Soms zie ik tussen de
vergeelde grassen, naast de vijver vol blauwalg,
een schittering, een alleraardigst ding, plomp-
verloren wuiven in een talig briesje, of, in een
zinderend hoekje, de onstuimigheid zelve uit-
hangen.…