8947 resultaten.
Tijd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
760 Ziel vol passie met een vleugje goddelijkheid
Als ik je ogen zie
Je spreidt je vleugels vol veren van licht
Vlieg met me mee door de spiraal van tijd
Naar onkenbare hoogte waar het leven voelen is
Jouw ziel samensmelt met de mijne
Waar we cirkels vormgeven
In de rest van tijd.…
de eenzamen I
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.749 Hoe snel gaat de vrouw voorbij,
Op straat, in de trein, op de sponde,
Vlakbij en oneindig ver.
Soms ziet men alleen oog, mond en haar
(Nog iets van haar boezem misschien)
En kent haar tot in ’t tederst.…
Haat
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.921 De tranen zitten erg hoog
hopelijk hou ik het droog
ik kijk naar de tv
en wat ik zie dat valt niet mee
het is ook hartverscheurend
wat je ziet is niet opbeurend
mensen met zoveel haat
je weet dat het bestaat
gelukkig is het ver van je bed
en de tv is zo weer uitgezet
maar als ik dan mijn ogen sluit
zit het in mijn hoofd en dat zet je niet…
Onze papa is een ster
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
3.312 Onze papa is een ster
Hij staat aan de hemel, heel ver.
Als je `s avonds voor je raam gaat staan
Zie je daar onze papa staan.
Je mag gerust even naar hem zwaaien,
Dat doen wij ook heel trouw.
En als je dan de wind voelt waaien..
Weet dan... Onze papa zwaait naar jou.…
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
Berg in beweging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
956 hink stap sprong
de hoepel is te klein
voor stel en klem
geheim inheemse
rondedans in kring
vuur en vlam
schaduw en as
er was
een berg
te ver voor woorden
te diep
in klank gebaar
verloren staal
er is
een vage beeltenis
achter de horizon
als glans verborgen
door maan en zon…
PARADIJS
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
844 Ben je wel goed wijs
om bij ons te klagen
en onbeschaamd te vragen
naar de weg van het paradijs
Wij zijn helemaal van de wijs
hebben geen argumenten aan te dragen
liggen overhoop met alle vragen
ver weg het paradijs
Maak ons nou eens goed wijs
verpletter alle vragen
stop het schrijnende klagen
in het paradijs…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
Oranje Vic
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
737 Jevric, Dragutinovic,
Gavranovic, Vicic, Mladenovic,
Ilic, Stankovic, Milosevic,
Zigic, Vidic, Krstajic,
Zachtjes fluitend rol ik,
door de straten en veer,
op mijn lederzadel heen en weer,
in dronken roes op mijn oranje vic
----------------------------------
W.K. gedicht Den Haag FM 12-6-06…
Die dag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.485 Rij voorzichtig, zeiden ze,
‘t is ver en u
emotioneel.
Het weer was mooi,
hij lag al klaar
en ook zijn brief.…
Late oktoberzon
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
818 Late oktoberzon
die geneest
van 't al te grote ik;
leer me toch relativeren
als ik 's morgens vroeg uit de veren
met mezelf geen raad soms weet...
Leer me licht en schaduw minnen
kijken buiten en diep vanbinnen
leer me lieven en verdragen
en heel dankbaar leven
alle dagen.…
Druppelmaker
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 De waterwachter weet wat water wist
en wijst zichzelf terecht tendens condens
miniatuur parels
dalen
ver
halen
dompelen zich onder
in het mompelende water.…
Droomprinses
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.649 Een ranke cipres in de chaos
Verzonken in haar warme verten
lijkt de leegte vergaan
kus ik haar zoete licht
vergaar haar tere stralen
Maar
als de weergalm
van haar woorden
mij omsluiert
zing ik
hoog in mijn wolkentoren
van een zilveren maanhart
een ijle liefdesdroom
die oplicht als een verloren ster
in Andromeda
eindeloos ver…
De verrekijker
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.150 Hij was te ver weg voor mij.
Ik liep hem tegemoet,
hij moet mij scherper
hebben gezien,
toen hij me overeind hielp
zag ik hem van dichtbij,
de verrekijker leek
een oogje dicht te knijpen
toen hij een oogje kreeg op mij.…
Vertrokken vlinders #2
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
737 De vlinders verdwenen
Maar de geuren bleven hangen
In een vacuüm van
Het verleden
Geuren zoet en wrang
Die onweerstaanbaar
Worden opgenomen door
De vroegste dauw
Tussen de struiken
Vervaag je in de grijze lucht
En spreid je vleugels
Ver van mij vandaan
De vlinders verdwenen
Samen met jou
En lieten mij achter
In een schimmig verleden…
Papa en mama gefeliciteerd..
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
6.575 Maar jullie zijn zo ver van mij.
Ik wil jullie in mijn armen sluiten
en een stevig knuffel geven.
Ondanks alle pijn en ellende
zijn jullie toch
bij elkaar gebleven.
Hiervoor ben ik jullie dankbaar.
Lang leve het bruidspaar!…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…
VOORJAAR
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 Op een bed van veren weiden
met een ledikant in Jugendstil
van duurzaam hout en canadaspijlen.
De airconditioning op windkracht 1
Ietsjes onrustig onder lichtjes infrarood
wacht april de eerste weeën af,
bladerend in een vierkleurenkataloog.
De bomen wiegen zachtjes al…
Dag in dag uit
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 op stapels van rozerood
vallen droombeelden aan
tussen de borsten van gelijkheid
in een naakt vers
vrij verbonden
naar het poëtische accent
van klankwegen
die samenkomen in één lijn
van klank en woord
dag in dag uit
maar meestal
verdroom ik mijn dromen
in wolkjes condens
op zijn zachtst gezegd, divers
boven de winden uit…
blonde haartjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
893 tijdens onze wandeling
haar handje stevig vast
huppelend en zingend
zie je de wind blazen
door haar blonde haar
nog zo dun en zo licht
doorschijnend meisje
rozig in de lentezon
vrolijk en bezweet
babbelend en fantaserend
ver weg in jouw wereldje
van sprookjesprinsessen
af en toe moet ik even slikken…
Denkend aan jou
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 Ver van mij
verwijderd, leg ik je neer op het
brandend zand: op deze
onmogelijke plek werd geheel
onverwacht nieuwsgierigheid geboren.…
Oog om oog
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.061 Verwensingen
spellen fanatieke oren
ongehoord lang verse
klemtonen
uit betrouwbare bron
verspreken zij illusies,
vangen tongen bot
in oeverlicht
Dichtgestucte lucht
ontketent opgebouwde
waarheden vrijwel
onvervoegbaar
op slinkse heterdaad
verhangt zij vuile was,
heulen oren eigen
schoonschrift.…
Zoals het water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Zoals het water komt en gaat,
zo komen woorden en beelden
van ver en dichtbij op de bries
in het schuim langs de brekers,
het tij van dit en hier,
van jou en mij.…
Dan
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
887 vervuld van vers verlangen
weer jouw weg gaat.…
Schuilplaats
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
594 Ver weg, van de krijsende fanfare
van dat immer opgejaagde en
allesverslindende modern bestaan.…
Zonder dreigende geweren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ze zwermen
af en aan
de jager laat ze gaan
kijkt grootmoedig
hoe een dwaze
eenling dolt en duikt
zijn kracht verbruikt in
een narcistisch opereren
zonder dreigende geweren
koelbloedig
slaat de hagel toe
in lentes jonge lijf
de zwerm schrikt
op en gaat de wind
blaast losse veren aan…
ik en wij
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.007 Ons dat is toch ‘ik en jij’
Ons dat zijn wij allebei
Maar ’t is nu zonder jou, alleen nog mij
Ga ik te ver, wat snap je niet
Bij hard lachen en verdriet
’t zijn de tranen die je zelf niet ziet
Waar was je dan, toen je dat zei
Was je er met je hoofd niet bij
Was je mijn teleurstelling allang voorbij
Je bent jezelf, wat ik daarvan vind…
Levensdanser
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.276 In drommen staan ze aan m'n bed
ik ruik koolmonoxide
de helmen even afgezet
voor verse invalide
de namen op mijn gipscorset
blijken krassen zonder ziel
vriendschap als gestold vignet
op een noodlijdend fossiel
waar is de onbeschreven plek
op mijn benauwde pantser
verlos mij van dit groot gebrek
ik ben een levensdanser.…
JA, DAAROM
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.023 Sluit je ogen
herken diezelfde plek
de zuchtjes wind
je èènzaamheid
alles is ver weg
de mooie dagen van weleer
een kind speelt om je heen
eist al je liefde op
je streelt het blonde haar
je begrijpt, dat nu het antwoord komt
op vele nooit gestelde vragen
je denkt en weet maar al te goed
ja, daarom!!…
De Bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 In een niemandsland hier ver vandaan
waar geen leven is of dood.
Waar ze steeds zoekende zijn naar
“De bron” waar alles eens begon.…