8103 resultaten.
Er is nog nooit een dag voorbij gegaan dat ik niet aan je heb gedacht.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Maar 1 ding is zo en zal altijd zo blijven, elke dag als ik hier loop, als er weer een dag voorbij is gegaan waarop ik niet heb gezien is er wel een dag voorbij gegaan dat ik aan je dacht. Ja, aan jou.
Elke dag denk ik: ik weet toch iets zeker: dat ik van je hou.…
wie heeft er nog tijd?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Oma, van de oude mensen
en de dingen die voorbij
gingen.
Oma op zondag.
Wie heeft er nog tijd?
Voor haar die vertellen kan
vol nostalgie zonder spijt.
Opa, een levensverhaal vol
zegeningen.
Opa, van de oude mensen
en de dingen die voorbij gingen.
Oude mensen op zondag.
Wie heeft er nog tijd?…
niet voor gekozen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.174 hij leefde geen pose
een lieve vrouw
twee schatjes van kinderen
dodelijk, levercirrose
hij heeft een vriend
hij is mijn vriend
we lazen beiden Beets
ik heb niks, hij heeft aids
een wereldwijf, ik kuste haar graag
haar liefde ging Vlaams door mijn maag
uiteindelijk werd ze moeder van het kind
voorbij gegaan door een vrind
het is maar…
De stroom des levens.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.172 de stroom des levens
is als een eenzame rivier
je komt zoveel tegen
maar je ziet het niet
tot hier
tot het punt van herkenning
een nieuwe stroom langszij
een samenvoeging van twee levens
dit gaat nooit meer voorbij
als twee rivieren samen
niet meer te onderscheiden
waardeer je de kleine dingen
laat je je leiden
door de stroom des levens…
Autist
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.677 Mijn kind,
wat ik slechts wil
is, dat je van mij leert,
hoe jij je uiten kunt
en komt voorbij het punt
van je eigen innerlijk leven.
Mijn kind,
wat ben je stil
met je geloken ogen.
Mijn kind,
wat ik graag wil
is, dat je opgetogen
mijn wereld in zult komen,
zodat je niet meer hoeft te dromen,
maar werkelijk kunt beleven.…
Mijn hemel
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
860 Als ik je gesproken heb
hoef ik niet te slapen
te eten of
te drinken
Als ik je gesproken heb
hoef ik niet te zwemmen
met jou naar de bodem zinken
Met jou naar de vogels kijken
Terwijl we ertussen vliegen
De aarde onder mij totaal vergeten
Ik zweef en vlieg en voel me blij
Na jou gesproken te hebben, mijn zorgen voorbij
Mijn hemel zal…
in het donker
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.136 buiten in het donker
helemaal alleen
in gedachten verzonken
stilte om me heen
één blik naar boven
starend in de lucht
schitterende sterren
de kou op de vlucht
denkend aan gesprekken
weer even voorbij
en ineens ben je
toch heel dicht bij mij
een glimlach verschijnt
van puur geluk
grenzen verdwijnen
dit kan niet meer stuk…
Als ik aan jou denk....
hartenkreet
3.6 met 51 stemmen
3.103 we lopen samen, hand in hand
de uren vliegen ons voorbij
maar dan open ik mijn ogen
en ben je niet bij mij
Daarom deze dromen
die brengen jou wat dichterbij.…
Roestvrij
netgedicht
3.2 met 22 stemmen
2.698 ik ben een strenge vorst
als een striemende hagel
scherpe kantjes
op een harde schaal
leef gehard
met graniet voorkomen
wacht gewoon
tot ik compleet verstaal
van dag tot dag
gisteren verliep
met de wijzers voorbij
verleden vergeelt
toch, soms, misschien
bij wijze van
is er de roestige drang
naar zalf die breuken heelt…
Geluk wilde je vinden
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.164 Onze liefde was mooi
Maakte plaats voor verdriet
Het duurde niet lang
Jij wilde het niet
Geluk wilde je vinden
Zonder mij aan je zij
Nu niet, nog niet
Misschien later, zei jij
Een keuze van jou
Moeilijk voor mij
Nu zijn we vrienden
De liefde voorbij…
die vleugels draagt
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
975 ik ving je
met de lucht
die vleugels
draagt
ik heb
je vlucht
heel eventjes
vertraagd
je wilde niet
meer landen
er was geen nest
voorhanden
waarin je
met begrip zou
kunnen wonen
je koos dromen
ver voorbij
de horizon
de ijlte waar het
leven ooit begon
je zult komen
en weer vliegen
vrijheid mag je niet
aan mij verliezen…
Droomstof
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.276 Door de waarheid ingehaald
Vertrekt ze naar het land der dromen
Waar visioenen binnenkomen
En haar dwaallicht vredig straalt
Voorbij de aardse woestenij
Raakt ze lucide sterren
Ziet de kosmos opensperren
Schouwt planeten van nabij
Maakt het gewillig brein
Haar eigen creaties
Restrictieloze impressies
Die werken als karmozijn…
Ster van goud
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
5.694 De blauwpaars gekleurde hemel
wordt verlicht door ontelbare sterren
Het is helder, ongelooflijk koud
Samen staan we te turen
naar die ene ster van goud
Kerstmis zal nooit meer hetzelfde zijn
in ieder geval niet voor ons
Je leven ging te snel voorbij
We staren naar die ene ster
want dat mooie licht,...ben jij…
Trouwring
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.281 Duw mij maar
Vel rimpelend van spanning
Onze toekomst voorspellend
Vol onvolmaakte verborgenheden
Die we niet kunnen ringen
Vast geklampt
Ingegroeid door standvastigheid
Illusies voorbij
Vergeten door de jaren
Veel handdrukken gekend
Oprechte en geen echte
Rimpels zijn je gaan omringen
Slechts met één emotie
Die van het eerste…
Veertien
netgedicht
2.3 met 333 stemmen
37.217 Je zult je zinnen nu
verzetten
krakend zet je, je eerste
schreden in de boze mensenwereld
van waaruit je de regenboog
kunt raken
met je mooie oog
of liggend in het gras
een zachte wolk
voorbij ziet drijven
ver weg
zo zal dat gaan
en we lopen met je mee
zo langs de zee
zo langs de zee.…
Liefdesherfst
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.947 Als blaadjes vallen van de bomen
Is er niet aan te ontkomen
De liefde die valt net zo hard
En kleur verandert in pikzwart
Waarom toch bij jou en mij
Ging dit niet aan ons voorbij
Moeten wij het ook bekopen
Is er niets om voor te hopen
Komt het echt dan nooit meer goed
Is dit echt mijn laatste groet
Ik hoop van niet maar denk van wel
Einde…
Achternagezeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.511 Als alles tussen ons voorbij is
waarom zie ik jou dan elke dag
het gevoel dat ik je vreselijk mis
een verlangen dat er niet zijn mag
Als mijn tranen voor jou op zijn
waarom leef je dan nog in mij
dan komt die lach tevoorschijn
maar ik ben helemaal niet blij
Als mijn liefde voor jou is verdwenen
waarom kan ik jou dan niet vergeten
het liefst…
zal ik zucht wezen....
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.825 zal ik een zucht wezen
de streling
die regenboogspiegeling
van wervelende kleuren
dansend
doorheen het fraaiste licht
gebroken stralen
waar liefde weerkaatst
het onweer voorbij
dagen hernieuwt
zal ik stilte zijn
het zachte bedaren
die kreet in het ijle
door iemand gehoord
die ene zucht
ontsnapt aan jou lippen
in…
Verwondering
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
988 Kom te voorschijn,
geef het antwoord,
want de zin
van het leven,
lijkt aan mij
voorbij te gaan.…
geleidelijk
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
696 geleidelijk verandert er veel
het tij zit tegen
de karige oogst
wordt moeizaam ingehaald
waar de wind waait zo hij wil met
slagregens die het licht breken
naast de resten op de akker
-van wat eens vrucht droeg-
lijken de wegen in staat
van de verwording zonder houvast
raken wielen versplinterd
glijdt alles voorbij
de rand…
het late uur
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
878 het is verdwenen, de vage stilte
en ook het maanlicht
rechts of links
ik luister naar wind
en vele dingen
steeds verder weg
van de buitenkant
zo leef ik mijn ziel:
aan ieder uur genoeg
het jij en mij, binnen
het wachten en het weten
de nachtverloren wolken
- er varen boten
voorbij -
ik ben de dood
op vele dagen trouw…
herfsttij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
715 hoe ik met de jaren langer
aan dit seizoen blijf hechten
het voorbije weemoediger
betast ruik hoor en zie
hoe ik bij ‘t dwarrelend blad
m’n eigen vergankelijkheid
wat vaker overpeins
wat stilaan ruisloos wordt
nog raakbaar aanschouw
en geniet
hoe ‘t kind in mij zich nog
altijd roert
het verwaaide pad naar wat
nooit vervloog…
Oud vlees
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
973 De nachten kouder worden
in de omslag van het jaargetij
De hitte waarover we morden
kwam, ging, en is voorbij
Met jou bestijg ik steile treden
zonder jou had ik die gemeden
wij dragen elkaar met ons mee
in een cirkel zonder doorsnee
Bij het klimmen van de jaren
lijkt het lichter van bestaan
het lichaam meer een last
die ons beweegt…
Ons
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.647 'ons' raakt mij te veel
ik kan het niet zo goed aan
ik ben veel te bang
dat je me dadelijk weer laat gaan
dat je mijn twijfel reeel laat worden
dat het voorbij is
en dat ik alleen ben
en jou mis
ik zat niet te wachten
op een liefde als jij
ik voelde me gelukkig alleen
gelukkig en vrij
en nu heb jij mij gevangen
in je hart en je…
Er is meer
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
941 spreek mij van
een innere taal,
een wereld waar
twijfels woekeren
net als woorden
nooit verstaan
zwijg mij in
een uiterst praten,
een werkelijkheid
waar schijn beweegt
net als het frêle,
doorzichtige verlaten
begrijp mij achter
een wonderlijke stilte
er is minder dan
een wereld, meer
dan jou en mij
onbegrepen
het verlangen voorbij…
Evenwicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.012 Gezeten in een treincoupe
stroomde het landschap voorbij
het voelde als een afscheid
was dit de laatste reis voor mij
Stemmen die mijn oor niet bereikten
omhulden mij met stilte
schimmen trachtten mij aan te raken
doch ik voelde alleen hun kilte
Onmerkbaar voor de anderen
met het wegsterven van de cadans
komen lichaam en geest weer samen…
korte dagen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.194 korte dagen
lage zon
de uren licht
te snel voorbij
te vlug verdwaald
in winter-lange
schaduw
te vaak verloren
in schimmenspel
van nooit vervulde
dromen
en toch
wie durft te dromen
en daarvoor gaat
zal als vanzelf ontdekken
dat zo geluk ontstaat
een gezond, gelukkig
en droomrijk 2006 toegewenst…
K voor koe
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.076 ze graast de dag in
haar staart loom omlaag
tot in de witte slierten
die het gras verhullen
hier geen hoeven meer
ergens in de verte
loeit een bronstige stier
de os opzij, het kalf komt
in gedachten voorbij de boer
die zich in de klauwen wrijft
de tijd schrijft hier
over koetjes en kalfjes
en laat het schillen over
aan andere patattenboeren…
’t ontbrak ons de moed
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.970 waagden het niet
ons te ontbladeren
naar elkaar te luisteren
in de ogen te kijken
al waren wij goed gekleed
daaronder droegen wij oude lompen
kwamen woorden nooit uit het hart
keken ons aan
maar herkenden ons niet
wij waagden het niet
ons te geven
uit angst niet genomen te worden
verloren ons weer
kwamen niet samen
maar aan elkaar voorbij…
bevroren rafels
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
955 hoe diep
kan het graf van mijn adem zijn
dat ik met duim en vingers
graaf
wanneer het zand likt en kijkt naar
mijn wimpers
als naderende nevel voorbij
het ijzeren hek van
doodse stilte
wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt
geluidloos, steeds dieper
in de nacht
tot de maan valt en
niet verder
mijn huid
dunspijlig…