3942 resultaten.
verborgen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
628 ik aanvaard de reis
naar winter, er is maar één richting
en misschien alles wat ik wens
de kamer blijft binnen terwijl daken
voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist
en dan de slaap hervat
welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur
vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 Je moet denken als de winter
om de vorst te zien en de takken
van de pijnbomen volgeladen met sneeuw
En koud geweest zijn, al zo lang
om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs
De sparren ruw in de verre schittering
Van de januari zon; en dan niet te denken
aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind,
in het geluid van…
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane moed vervalt
hun oordeel zetelt als een misplaatste
veelvuldig werd hier de lastpost geschald
vanaf de eerste doch niet de laatste
voordat de strenge, strenge winter…
Van woordenstorm naar winterslaap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 Wind vliert voorlangs de efter
vlouwt een menigte brindels mee
een slijver zwaakt tegendraads
maar laat zich uitlaatst meegleren
met de vreemde woordenstroom
Ik staar door het raam
herfst lijkt nu weer begonnen
ook dieper in de spiegel kijkend
mis ik mijn trouwe ogenzon
zon, waar zijt gij
nu ik u wil zien
en dan is winter
nog slechts…
Oud Parijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
688 de straten van Parijs
vergaapte mij aan die mooie oude stad
genoot van het overheerlijke ijs
alsook van haar die ik het meest aanbad
we wilden wat vragen over de toren
de winkels op het schoon geveegde plein
in het centrum kon je het koor horen
dat begonnen was aan een nieuw refrein
ze zongen duidelijk, en hielden wijs
genoten van de winter…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Haal nog voor de herfststorm woedt
de mooiste oktoberrozen uit de tuin
zoek ergens een schaduwhoekje op
waar sedum bloeit met witte of roze kop
voeg de trosjes met de rode rozen samen
omlijst met groene koningsvaren
tot een geurig herfstboeket
waarin je zon en licht
voor een lange winter schikt.…
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Februari wakkert de winter aan
en eens de vrieskou het land inneemt
krassen kraaien van afscheid nemen
en menige grijsaard wordt gesprokkeld.…
Overal klinkt muziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
461 Een zachte winter ging
razend vlug.
Weldra genieten wij
weer van de mei vogels
boven de bollenvelden
op hun weidse traject.
kent de kennende liefhebber
weldra in alle toonsoorten
van de lieve lente ieder aspect.…
Beloftevol
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 lees mijn bevreesde letters
over herfst en winter
en de langzame kou
zonder jou.
we spelen ons spel,
lachend in brede zinnen
en daar is de werkelijkheid:
een handjevol liefde met knipoog,
beloftevol naar toekomst,
naar morgen.…
Najaarsdagen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
729 wel
heerlijke najaarsdagen
waar de zon op rosse
herfstkleuren blaakt
de hortensia die vol
bloementrossen staat
lijkt gevoelig voor roest
en schimmelplagen
de vogels zoeken
beschutting in dichte hagen
pikken gretig in de rode
en gele lijsterbessen
ook de eekhoorn in het bos
is aan het stressen
waar hij de nootjes voor
de winter…
Regen En Storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Dit weer moesten ze verbieden,
we moeten met z'n allen bidden
en de musselmannen moeten ook mee doen,
voor wat winters weer zo, dit seizoen.
Een lange maand 10 graden vorst en lekker zon
Een 11 stedentocht die weer begon.
We zowaarlijk weer eens horen:
“It Sil Heve” of eh "It Giet Oan !"…
Hun laatste groot alarm
gedicht
3.0 met 3 stemmen
1.891 De winter, en de braadlucht in
mijn trui. Ik denk aan roze dieren
wanneer jij in het darmvlies prikt:
ze sissen, spuwen naar de vork
die jij nu anders vasthoudt, hoger,
dan straks aan tafel, als je eet.
------------------------------
Uit: ‘Slapen bij een warme man’, 2008.…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 de maand van herfst en stille winter,
regen en koud, wie weet gaat het nog sneeuwen.
een tijd van donker en wat hinder,
december laat gapen maar ook geeuwen.
oude kerstbomen en houten tafels
mooi aangekleed, zo elegant en struis.
de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.…
De vrouw en het kiesrecht!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 vertegenwoordiging van de vrouw
in de eerste en de tweede kamer en het bedrijfsleven
in de maatschappelijk, politieke, zakelijke vertegenwoordiging
is er een glazen plafond, maar dat is bedacht door mannen
want wie goed kijkt als vrouw, als mens ziet dat het plafond flinterdun,
kraak en breekbaar is als het eerste maagdelijke ijslaagje op een winters…
Een spinnenweb vol parels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn zo vaak gewond.…
Vol ornaat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 presenteren
zij beitelde
schaafde en boorde
het transparante
blok met redelijk
gemak naar de
gewenste afmetingen
af en toe even
stilstaand voor de
onverwachte kleuring
van een uitbundige zon
op deze opmerkelijk
hete dag was het
enkel de koelte die
haar omgaf van
totale overgaaf aan
het beeld dat zij ooit
in gedachten had
koning winter…
De Bevrijder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 De winter is voorbij, de mannen willen actie
als rammen zonder ooien en zonder herder
Bij het vismeer beloof ik hun koning te zijn
Het kost een vermogen, dagelijks
voeren karren brood en vis aan
de veldtocht begint, we trekken op
door de buitengewesten
Op de Zalvingsberg bij de hoofdstad
kamperen we tussen de olijfbomen
De heilige giet…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan
Zeg ook maar tegen de daken
Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken
maar gelukkig ook over de daken heen
Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht
de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw
ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en
In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen
Ik zie ik zie…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 bij elkaar
zijn en
zonder botsen
dezelfde kant
opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen
zouden
in de winter…
HERFSTBOEKET
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
667 Haal nog voor de herfststorm woedt
de mooiste oktoberrozen uit de tuin
zoek ergens een schaduwhoekje op
waar sedum bloeit met witte of roze kop
voeg de trosjes met de rode rozen samen
omlijst met groene koningsvaren
tot een geurig herfstboeket
waarin je zon en licht
voor een lange winter schikt.…
Verzomerd allengs in elkander
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Langer seizoen winter wou...
Met het vuur bikte we af;
Ons Stadje sloopte het nou!
Romance ging erop af
Ons voorjaar veegde vlekken
Lokkend minne uit vrijaf.…
gedragen om niet te vergeten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ze draagt een kistje in haar tere handen
dat een aandenken aan haar man bevat
de winter had hem dit jaar beet gehad
haar woning zou ze spoedig verpanden
het open terrein droeg nog hun stappen
en maakte zich op wat werd uitgestrooid
ze voelde zich ellendig en berooid
het alleen zijn was nog niet te behappen
wat goed en leuk was ging helaas…
Oude lindeboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 niemandsland
waar nimfen mooie brieven schrijven
een hand maakt een gebaar van vrede
stille schittering van hemelsterren
bij nacht een maan die glimlacht
boven de stad die slaapt in een roes
in de ochtend stoere dauwdruppels
op bladeren dankbaar voor het licht
de oude lindeboom bedankt
voor de luwte in de zomer
en de stilte in de winter…
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
599 in de twijfelzone van de zo
op het oog nog winterse dagen
en het verlangen naar de zon
(in dit geval het voorjaar)
is de dichter degene die zich
verschuilt in één van zijn gedichten
'alleen in mijn gedichten
kan ik wonen'
schreef J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar…
Het laatste uur
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
909 als in de winter van haar leven
het laatste uurtje bijna slaat
als ze in gedachten even
terug naar vroeger gaat
dan trekken er veel beelden
aan haar geestesoog voorbij
ze heeft er veel verzameld
het is een lange, lange rij
ze leefde vele levens
een kind groeit naar volwassenheid
als ze aan haar leven terugdenkt
kwam er veel precies…
VERSE SNEEUW
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 het lijkt weer een
beetje op winter
over de velden ligt
een laagje sneeuw als
een warme donsdeken
dit vooral vanuit je warme
kamer bekeken
voor even maar lijkt
het of moeder natuur
je zorgzaam onderstopt
en de wereld buiten heeft
zich als een vlinder tot iets
zuiver teers en lieflijks ontpopt
deze werkelijkheid is mooier
dan het…
Zachte boter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Winters waarin we de kou moeten verdragen.
We glijden door de tijd: uren, dagen, maanden, jaren.
Herinneringen drijven mee.
We glijden door de tijd.
Voordat je het weet, zijn we uitgegleden.…
De kei
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
462 wij hebben
allebei de
kei gezien
passeerbaar
zonder omkijken
maar in de
verte nooit
kleiner wordend
in incidentele
schoonmaak
en poets iets
meer opgeglansd
maar altijd indruk
makend aanwezig
in omvang en impact
op de sociale lijn
in zomer kringen
vlogen dromen
op en af maar
ijskoud geelt in de
winterse grijsheid
het kilscherpe…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De winterwind geurt nog
naar bloeiende klimrozen,
draagt gestorven leven
de herfst en winter voorbij.
De blonde maan flirt onbedacht
met verflenste zonnestralen.
Op d' oevers van dag en nacht
waaien seizoensgeuren,
kriebelen mijn neus
raken de roep van lente in mij.
Ik wacht op ontwaken...…