4186 resultaten.
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 ‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth
met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 jij door de ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend…
Spiegelmei
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
912 en
tijdens de scheerroutine
nat met schuim gekletst
etst hij jonge wonden
opgewonden bliksemsnel
trekt hij de kam
reflexen van een jonge man
mei spiegel weerspiegel mij
`t slappe feest voorbij
en
lente leert mij wild Latijnse dansen.…
tot in de allerlaatste nacht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.193 mijn grijzend haar
waai ik tot jou
bladgouddruppels
van nachtgroene blikken
het is de lente
die de morgen uitlaat
- als Noachs duif
in vertes nevelige vermoedens
zonneweefsels tekent
op schedels van belofte
en tere knoppen drijft
uit twijgen met dewelke
wij de wereld omarmen
tot de morgen valt
laadt hij de vruchten…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
de overkant
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
1.022 soms denk ik wel
of vaker nog
in momenten
die vragen om lange adem
en er geen sprake meer is
van een ontluikende lente
of ik niet ten onder ga
aan gestapelde lasten
waar gevoelens lijken versteend
of gespletenheid zich uit
in onoverbrugbare barsten
en de resterende tijd alleen
aan de duivel is uitgeleend
als het mij dan toch lukt…
Zondagskind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.474 Toen ik in mijn lente
werd geboren
was het zondag
zondagskind
Mijn zomer was warm
en meer dan een paar
en kort misschien
maar tegen het einde
kreeg ik haar
Herfst kwam maar
winter diende zich al aan
daarom wil ik u nu bedanken
en u en u en u
en jij en jij en jullie ook
en zij en hij en haar
Ja, haar wil ik bedanken
die mij huilen…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 stilte nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag of je
mijn lichaam wil bewonen,
of je weer naast me
in de zon wil lopen
kan je dan weer
bloeien en leven,
in de lente…
de tijd is uitgemeten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
765 zacht klinken de seconden
de klok is blij
en wijst in uren aan
hoe ver het is
in vrolijk jou en mij
de tijd is uitgemeten
maar de wijzers
weten niet hoe ze
ons gaan stoppen in
het dansend liefdeslied
een koster in zijn
zomers korte broek
bengelt traag wat
donkere slagen in
een late avondgroet
jij bent lente daar…
danste in fragiel bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 stapte zonder zinnen
vroeg me om opnieuw beginnen
ik nam je bij de hand
je danste in
fragiel bewegen
samen kwamen we de
woorden tegen die
duidden op een vals cadans
jij gaf mij de kans
het koord weer aan
te spannen zodat
oneerlijkheid geen ruimte
kreeg om van het touw te vallen
je balanceert
op andere gevoelens
kiest lente…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje
ijsprinses op een zomerse dag
actrice van nature uit
op de planken van het volkstheater
of je eerste prille Russische lente…
Jij fluistert
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.736 Jij fluistert zoals een robuuste pianopalm
wat afgevlakt en afgezwakt door
gipswit omzwachtelde liefdes
die woorden die
Jij fluistert
zijn slechts hevig korte snikken
bloeien vrijelijk in de lente op de achtergrond
van de horizon aan elk regeleinde
stotteren ze vloeiend
en in uitgestreken vlagen
de laatste druppels rijpe
symfonie uit…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw zal moeten
vanaf een zeker moment
ergens in een verse lente…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte te halen
geen lente…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.470 Ik hou van jou als mei van lente
als zomer van zon
als winter van sneeuw.
Ik hou van jou als worst in soep
als vlees bij de piepers
en ook als ’t moet wanneer je ziek bent.
Ik hou van jou met je vuile wasgoed,
als je weer eens klierig doet
zelfs als ik dingen moet.…
Het pause carnaval
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 heb me verstopt
geen poppenkast
ik speel niet mee
in roomser dan
het pause carnaval
zie de gordijnen waaien
waar ze ongebreideld
naaien komend uit de
winterstop hun lente
wordt geen flop
voor veertig dagen vasten
halen ze alles in en uit
zovele kasten de kater
van aswoensdag sluipt zacht
en knort in strelend wachten
het grijze…
Dromerig
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
629 Dag droom
fluisterde ze
toen de morgen haar wakker kuste
ze rekte zich nog
slaapdronken uit
dag meisje
zei de droom heel zacht
vanavond neem ik je weer mee
voor vandaag een mooie lente lach
de wind lokte ondeugend
haar warrige haren
bij het open venster
goede morgen
klonk de fluister in haar oren
dag vlinder
zei ze zacht, stuurde…
21
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.165 mijn wang een kus
Verder een bries
Kerst
Na de warme kleuren, de koude winterkant
en november 21
Samen hand in hand
Verder een blos
Valentijn
Na veel liefde en sneeuw in het haar
en januari 21
woordloze stiltes tussen elkaar
verder niets
Na je weet dat ik het meest van jou hou
verder zwijgend
en maart 21
werd het lente…
Die muur zo onyxlang
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 dit niet
dat einde ik ben bang
kies mijn woorden
nu secuur
als ik geplaatst word
op die muur zo onyxlang
ik wil niet
eindigen achter behang
ja ik ben bang
dat weet je
nog leef ik hier
jij daar en weet je
kleine schat ik heb
zoveel met je gehad
ben bang dat
chaos alles openbaart
maar hoop dat nieuwe grond
jou na de winter lente…
oesters
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
908 in het arme licht, het gloeiende licht
ligt mijn polder te verdrinken, ze zucht
onder de gratie van gekregen bundels
zonnestralen, ze ruikt naar de lente
ziet hoe de hemel zich vergaapt aan
de snoeren met parels, het vergulde van
mijn land, hoe de nacht zich opoffert
aan het onweerstaanbare van de morgen
proef het zout, steek u lach in…
Minziek
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
558 Jij nam me mee
die eerste keer
aan houten hand
invoelend de natuur
versmalde jij mijn ratio
naar pril gevoel en grijze lente
en zij, met haar kromme bewegingen
een beetje vochtig in haar trillingen
bracht me weer thuis, bij het haardvuur
waar haar gevoelens de bovennatuur hadden
en samen in deze onvoorspelde liefde
hadden wij…
Vaarwel mijn [ ex] lief
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
767 Mijn hart slaat weer onbewaakt
te snelle uren, de groente heb
ik al gesneden maar ‘k heb geen trek
in jouw strategieën die mij telkens
willen mee sleuren in jouw victorie
laat me deze lente mijn
eigen lijf en leden blijven voelen, want
jouw lust is het zout in mijn pap
en je handen ruwen mijn vel
mijn stem is uitgedicht, de tong
gezwollen…
prinsheerlijk door het jaar.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 en daar op een fluit blazend met
de vogels om me heen, zal ik
van schilderijen genieten en
thee voor mezelf inschenken-
en eenmaal terug de luiken weer
openen om jou te begroeten, in
de lente ik je hoop weer te zien,
dus, we zien elkaar weer, later!-…
Volgen maar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
536 dagen worden korter
gelukkig blijven de uren zestig minuten
van zestig seconden duren
blijft het licht als ik wakker ben
en donker als ik slaap
enfin, dat denk ik toch, slapend
weet ik het niet
de biologische klok tikt verder
zonder onderbreken
trekt zich niets aan van uur of tijd
heeft eigen telling
uurtje vooruit of achteruit
lente…
WINTERSLAAP
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
868 Als je hele leven kraakt
een halve dood je raakt
voel je dan gerust alleen
met d'winter om je heen
denk maar niet aan d'lente
doorgaans kort van lengte
denk maar niet aan d'zomer
die maar niet wil komen
denk maar niet aan d'herfst
die 't beetje zomer bederft
denk maar niet aan denken
laat slaap uitkomst schenken
beleef je eigen winterslaap…
Als het heeft gesneeuwd
gedicht
3.4 met 22 stemmen
11.300 Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost
van water na een duik in de late lente;
wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 misschien
was er nog een laatste gesprek
ik weet niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos…
Het vale licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
599 Straks komt weer de lente
en we zullen zingen, niet alleen van
hartstocht of tederheid, maar van moed
en vertrouwen, al is het licht nog vaal.…
De fijnste kamermuziek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 ik heb de bloemen
van lente en zomer geplukt
alle kleuren verzameld
maar wit bracht geen geluk
de vruchten van herfst geraapt
een sprankelende drank gemaakt
maar door de gist
deelden wij kater en vlagende mist
harde noten gekraakt
tot de fijnste kamermuziek
maar in de wind verwaaide
de melodie slechts tot flarden
heb in mijn leven…
Moment suprème
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
755 alles draaide
om die ene vinger
wenden en werking
als lokkende vlinder
verleiding in nieuwe lente
manoeuvreren
van komen en gaan
spelend spel
met dans en gezang
in liefde verhuld
met haar allerlaatste
geil glimmende blik
venijn en rode roos
sleepte zij zichzelf
naar het einde
nog zingen de zigeuners
na de messteek
"Mi adorada…