4314 resultaten.
Gods trouw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.196 Wij mogen biddend tot Hem gaan
Met onze zorgen en met ons verdriet
Hij luistert naar ons en verlaat ons niet
Hij wil ons steeds in liefde gadeslaan.
Wat een troost is dat in ons leven
Dat we nooit alleen hoeven te gaan
Maar dat God ons altijd bij zal staan
Hij wil ons met Zijn trouw omgeven.…
Langs de Friesestraatweg
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
769 vogelkoren
in ruisende bomen
wiegen op frisse tegenwind
klaprozen kleuren
het groen achter water
leliën drijven
uitbundig in bloei
het houten bankje
voor even verlaten
koeien begroeten
de vrouw met de hond
een tandje hoger
de plassen omzeilend
verheug ik me
op de koffie, de post
nog een klein eindje
de kat spitst zijn oren
genoeglijk…
TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 In 't verlaten bos
klinkt nog vaag motorgegons,
tikkelt het lover
fijntjes als in de oertijd,
waar reine eenvoud heerste.
Wat eens een eik was,
ligt molm en plat, vol gaatjes,
begroeid met mos:
een heerlijk groot woonpaleis
voor het kleine kriebelvolk.…
Je eigen ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Een toeriste in IJsland, die de groep even verlaten had om zich te verkleden, werd daarna niet herkend en dus vermist.
Zij zocht zelf urenlang mee naar de vermiste vrouw, niet wetende dat men háár zocht.
De zoektocht met 50 mensen en een helikopter eindigde om 3 uur ’s nachts, toen haar duidelijk werd dat zijzelf werd gezocht.…
Haiti
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Schandelijk verlaten door Europese kolonisten.
Een volk, een land, zwaar gewond.
Door plunderaars vernederd, velen noemden zich christen.
Haïti, land van imperialisten, de slavenopstand fanatiek.
Vrijheidsstrijd gewonnen, tegen het Franse bewind.
Keizerrijk, koninkrijk, republiek.
Haïti, verloren land, land van het weeskind.…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 hij zou haar er ergens
een verlaten straat
een rotonde
een parkeerkelder
er ergens uit lazeren
en draaide elegant
met twee lange vingers
aan het leren stuur
zij zweeg verbeten
moe van woede
zat van donderpreek
dan laat hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost,…
Gebed om vrede
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
616 Mensen moeten hun land verlaten
En vluchten naar andere gebieden
Om het oorlogsgeweld te ontvlieden
Met achterlating van al wat zij bezaten.
O Heer, ontferm U over deze mensen
Die zo vreselijk veel moeten doorstaan
Terwijl ze toch niets hebben misdaan
We willen hen veiligheid toewensen.…
Als alle deuren dicht zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het is alsof alle deuren dicht zijn
En dat niemand je binnen wil laten
Je voelt je dan zo alleen en verlaten
Dat geeft je dan inwendig zo veel pijn.
Je weet niet waar je heen moet gaan
En denkt dat niemand van je houdt
De wereld lijkt dan zo kil en zo koud
Je voelt je verschrikkelijk ontdaan.…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Wij mensen leven dankzij antipoden
Ik neem tafelmesheften van het strand
Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten
In een ervan zie ik staat iets geschreven
Mijn lieve doden staan hier hand in hand
Een transparante kring van trouwe maten
Als van de kalk het zand is afgewreven
Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…
Hoe zij gaat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.136 Bij het kijken hoe het leven
mijn moeder verlaat, het lichaam
leger en leger en vederlicht
gevangen onder een laken
uiteindelijk achterlaat.
Vaak herkende zij mij niet meer
dacht dat ik haar vader was
hij zong op mijn manier.…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Bij het kijken lijken de vormen
onderhevig aan een bewegen
als bladeren in de wind
kleuren als een damp, die verwarmd
een helder vochtig vlak verlaat.…
Sepia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 In een waas van sepia treft de slaap mij
een droom wiegt de wereld
tot ze stil wordt
en verlaten raakt
gestreept vullen tinten de leegte
voller hoeft het ook niet te worden
ver weg huilen ontroostbaar de boshyacinten
langzaam trekt de sluier op
zoals een bruid van haar voile wordt ontdaan
en vol hartstocht de nacht wordt ingetrokken…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Verlaten sneed een voorlaatste diepte,
scheurde lucht om te ademen, branderig van geur
brandde de ziel het weemoedige hart,
sprong als een hinde over nissen van kleur.
Enerverend bedelde zoektocht
naar een oplossing, huilde weerstand
als een kind in hem, tranen zacht..…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 Een stil kind steekt de oosterkim over
het stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met…
In gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 luistervink, wat heb je me vroeg gevonden
en wat ben je me al dicht genaderd
laten we praten nu het nog kan
woorden over oevers werpen
ons koolwit aanspreken
monden behoeden voor ogendonker
in thuisloze sporen treden
een jeneverbes verlaten op de hei
harde woorden sussen
voordat teelaarde onze smaak verkilt
laten we ons markeren…
een extra zomerdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 de dag ligt voor ons
onder een strakblauwe lucht
we hebben de stad al vroeg verlaten
lopen hand in hand
ik zucht dankbaar voor deze extra dag
morgen moet je weer gaan
maar voor nu kuieren we op ons gemak
we hebben geen haast
kijk, hoe mooi dit dorp is waar mijn zus woont
jij kust mijn hand…liefde overspoelt me
we praten zacht over de…
IJle splinters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
397 Verzinning, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
blinddoek tot het zoveelste einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude wrakken
de zon wringt zich door roestige patrijspoorten
ik verlaat…
Lang geleden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik weet nog heel goed wie jij bent
Jij hebt mij ooit voorgoed verlaten
Sindsdien zwerf ik door landen, steden, straten
en geef ik om de liefde meer geen cent
Dat jij mij toen hebt afgewezen
heeft mij gekrenkt in heel mijn trotse wezen.
Ik wilde breken, wreken,lijden
en slapen met duizend and're meiden.…
De aristocraat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 beplant met beuken
En twee lakeien staan bij de entree
Een hovenier besproeit de bloemenzee
Zijn Maître zwaait de scepter in de keuken
De dienstmaagd dekt de tafel vrij van kreuken
Zijn butler regisseert strak het diner
Een strijkje speelt sonates van Fauré
Om ’t copieus geheel nog op te leuken
Doch als des morgens de natuur gaat roepen
Verlaat…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt…
Herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Maar misschien, wanneer het gaat zoals het immer gaat,
is het vergund iets vast te houden wat ons niet meer verlaat.…
Moeders en zonen
gedicht
3.8 met 9 stemmen
7.471 De zoon verlaat het huis, treedt als een zon naar buiten
in de sneeuw van het geluk, het liefdeloze
barmhartige genot, het boze, niet het broze,
maar 't harde en genadeloze.
En hij is vrij, vrij om te sterven,
zoals een wees, een wolf, een lied
dat wordt gezongen voor de sterren.…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 En zal ik, met mijn eigen nood alleen,
Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen,
En voel ik mij vergeten en verlaten…
Offer of slachtoffer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 die Hij droeg
of is het anders gegaan
Jezus het offer of slachtoffer
twee verschillende vragen
onder het kruis
beseffen we Zijn kracht
dat Hij het wel heeft gedaan
volbracht heeft
gedragen
veertig dagen zijn lang genoeg
om in beweging te komen
Hem te zalven en te begraven
onze waarom tranen stromen
was Hij door God verlaten…
Blijf geloven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
518 Vrienden kunnen je verlaten
Maar God blijft trouw in eeuwigheid
Hij is het die jou in dit leven leidt
En zal je nooit in de steek laten.
God heeft je lief en wil het beste voor jou
Hij wil jou steun en sterkte geven
In alle omstandigheden van dit leven
Blijf dan maar geloven in Zijn trouw.…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 Hem, zij, ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen
Lang geleden
Een gat, een diepte
Een verlaten…
Knipoog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen, een verlaten jeugd van onschuld,
bitterste smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur van
alle beelden maar raken we die nooit kwijt.…
Lammetjes in d wei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Lammetjes springen vrolijk in de wei
Moeder schaap houdt ze in de gaten
Zo kunnen ze haar niet snel verlaten
Maar blijven ze allemaal aan haar zij.
Een leuk gezicht, dat nieuwe leven
Het kondigt ons weer het voorjaar aan
We zijn blij dit alles tegemoet te gaan
Wat door de Schepper wordt gegeven.…
Sms'jes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
528 Verkrachte vervoegingen,
de dt staarten kwispelen niet meer,
de hoofdletters hebben hun kop vergeten,
leestekens verlaten hun lijnen
steken over waar het niet moet.
Er gebeuren handmatige 'misunderstanding' situaties.…