177255 resultaten.
Tijdloze herkenning
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
576 ik wist niet hoe
jij transformeerde
maar dat je het deed
kon ik uit eigen
ervaring delen
al de keren dat
jij mij onbewust
even raakte en onze
werelden tot
universum maakten
mijn hand op
de bast van een
boom zomaar aan
de kant van de weg
in tijdloze herkenning
we deelden
jaa...
Terrassenleed
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
616 Toen het die woensdagmiddag zo ver was
Dacht ik: ik drink een Duveltje of twee
Naïef, want ik kwam niet op het idee
Dat er geen plaats zou zijn op het terras
Ook donderdag viel echt een beetje tegen
Drijf- en drijfnat werd ik van al die regen
Korenbloemen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
546 Ik zie nog het roggeveld,
waarlangs ik liep naar school.
Over het smalle weggetje.
Het korenveld...
waar zich geen korenbloem verschool.
Ik plukte dikke bossen,
met prachtig blauwe kleur.
En als ik eraan denk
dan ruik ik nog hun geur.
Ik mocht ze daar niet plukken,
de rogge werd vertra...
Op een kauw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
533 (hommage aan Kees Stip)
Een kauw, woonachtig nabij Dronten,
vloog onophoudelijk in de rondte
en kraste, vogelvrij wiekend:
“Geniet het mooie mei-weekend
zoals ik doe in hoge vlucht:
de kauw is nog niet uit de lucht!”
Corona Moederdag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
735
Geeft niet.
Eigenlijk vind ik het fijn,
hoe Moederdag dit jaar
herleid is tot de essentie:
De kinderen zelf als mooiste cadeau.
Met hun bezoekje,
bij sommige mama’s voor het
eerst in weken.
Met hun liefde en genegenheid,
de schoonste dingen in het leven.
Ik heb er meer van gekregen dan...
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 hoe kun je iets woordenloos vertellen,
diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen ee...
nagelaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in verstofte
dichtbundels
rust haar wezen
zij dragen haar
ziel op handen
van papier
zoveel eerste
malen opende
zij haar hart
de taal zong
haar ziel terug
naar huis
De prik en de wereldpandemie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Gisteravond werd ik geprikt
Met het Pfizer-vaccin
Ik voelde me wat loom
Ik voelde een stijve arm
Ik voelde me ook bevrijd!
De nacht na de prik:
Wat voel ik?
Wat ervaar ik?
Wat wil ik delen!
Wat wil ik vooral delen!!
Nu dit
Dat ik dit deel met de wereld
Ik, een van die 7 miljard
Ik a...
Dag van de Jazz
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
576 In Jazz gaan Black and White perfect together
Afroroots in syncopé-ritmiek
Prosodische accenten in lyriek
De Groove is waar ook black lives really matter
De Jazz van nu is niet meer wat het was
Art Tatum, Peterson, klaviertuoos
En Ella, Basie, Armstrong...
ouwe doos
Duke Ellington, Ron C...
gevierde vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 anders denken dan anderen
zonder paal en perk te slaan
over geloof hoop en liefde
gelijk de kleur van herkomst
geeft vrijheid zonder grenzen
vriend of partner mogen zijn
van de mens om wie jij geeft
zonder naar verschil te kijken
wat in kunne ons ook varieert
brengt vrijheid vol van liefd...
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid
We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels
waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd
stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen
ve...
ondubbelzinnig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
613 woorden worden uitgestoten (indien je iets te zeggen hebt)
in verschillende frequenties (met verschillende windkracht naargelang d’ intentie)
het oor vangt het op (soms wil je het gewoon niet weten)
het venster van perceptie (soms is het gewoon van geen belang)
tot de ande...
Lente
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
461 Het is april en op de fiets
heb ik mijn handschoenen gemist
Het zijn de krokussen en hyacinten
de bloemen in velerlei tinten die zeggen
dat ik mij niet in het jaargetijde heb vergist
De hoge huizen de torens de ijzeren hekken
in de waarschuwende straten en al wat daar
te gronde gi...
Wegdromerij
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
442 Even wegdromen
Samen een wereld apart
Onder dezelfde maan.
Wanneer een nieuwe avond in alle rust kleedt
verdrinkt mijn blik nog even in mooie gouden gloed
Laat me dragen en voeden door deze ongeziene helderheid
Een warm aanvoelende cocon voorzien van een zijdezachte glans.
Het puur lich...
Zo sierlijk ben jij daar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 Hertje, zo mooi.
Zo sierlijk ben jij daar.
Ik voel mij zo ontspannen.
Als ik jou streel door je
zachte haar.
Hertje zo dapper.
Zo sterk is jouw gewei.
Jij bent zo ontzettend vlug.
Je bent zo vrij.
Ik loop naar je toe.
Door het bos, zo oud.
Ik pak voor jou een appel.
Een appel van go...
Groener groeiend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 ik liep de
scala in waar
zelfs roezemoes
de welluidende kleur
waar maakte
van groener
groeiend gras
er was geen begin
omdat men nooit
geëindigd was
geen laatst akkoord
of een verdwaalde noot
die de strijkstok
zomaar losgelaten had
hier was muziek
in de speeltuin van
klanken ze...
Bezoekuur
gedicht
3.5 met 39 stemmen
35.236 Ze zitten in de grote hal gedwee te wachten,
voorzien van dode bloemen en van troostend fruit,
tot de portier door middel van een belgeluid
het sein zal geven om zich ziekenwaarts te jachten.
Intussen roken zij een sigaret en roemen
de dokters, die vandaag de dag heel kundig zijn,
of lezen b...
Buitenaards
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
649 De ufo´s vliegen hier al jaren rond.
In juni komt het grote nieuws eraan.
Van wie? Natuurlijk een Amerikaan.
Een beetje bang? Maar is dat wel gegrond?
“Jij ziet ze constant vliegen”, zegt mijn vrouw:
“Maar ondanks dat hou ik nog steeds van jou”.
Het vrouwtje van Halberstadt
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.152 Hier zien we, mijnheren! een leerrijk geval
Hoe gaat het moedertje, schikt het nog al?
Ach danke, Herr Doctor, Sie sehen
Es köntte etwas besser gehen.
Kom! moedertje, kom! tevreden maar zijn!
Wij zien mijne heren, naar alle schijn
Zal de vita weinige uren
Of hoogstens een etmaal nog duren....
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
611 Het is een slimme secretarisvogel
Die weet hoe hij het Weerlicht heeft doorgrond:
Doorploegd mijn associatierijk jargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In lederhosen doet-ie ook zijn ding
Als Meteoroloog...
Verzonken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 je hebt me
In je ogen verdronken
Zo blauw zo diep zo diep
Toch voel ik me opgetogen
Want een liefdevoller
Verzonken zijn
Bestaat er niet
In mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
444 In mij
Is een weten
Waar ik
Altijd
Naar toe kan
De wonderlijke
Schat
Insecticide
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Prettig tijdverdrijf
tegen muggenzifterij
let op bijsluiter
Supermaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 Voor A.
O Nachtvrouwe Luna
Nooit zag ik u staan
Zo dicht bij de aarde
O megalomaan
Door blauwe gordijnen
Van mijn kamerraam
Laat ge 't licht schijnen
Van uw supermaan
Ziet u mijn meermin
Mijn lorelei staan
Kus haar dan teder
Als Sélène maan
Omarming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 Kom binnen, ik kus jouw ogen
Ik zal je alles laten zien
Neem de tijd, kom zo vaak je wilt
en verzadigd zul je weggaan
Neem een bad
in al mijn kleuren – zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik
Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong
O...
bijvoeglijk of overtreffende trap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
609 Toen ik schreef over de hitte van zomer
het verzengende zomerweer dacht ik
terstond hoe lui is dat verzengend wel niet
wat is het verzengende in verzengend zomerweer?
De zon die warmt en warmer en nog heter wordt
spontaan in brand vliegt van hitte?
Mag het bijvoeglijke spreken met een surr...
Groen is het gras
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
434 Groen is het gras.
Groen zijn de bomen.
Groen is het leven
dat nog moet komen.
Maar als het zo doorgaat
dan gaat het mis.
Dan weet ik niet of er over 50 jaar
nog wel zo een aarde is.
De mensen zijn bezig
de aarde te vervuilen
met uitlaatgassen en rommel op straat.
Het is echt om te ...
Blijmoedigheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 ik zag
je ogen lachen
toen ik wat
zachte gedachten
uit onze lock down
streamde naar normaal
we waren
verstrikt in de
veelheid van losse
einden waaraan
wij zelfs geen punt
konden zuigen
tot ik in je blik
fantasie en
blijmoedigheid las
voelde hoe je hart
brandde omdat
jij n...
Boommensen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Bomen die bladeren lieten vallen,
om ruimte te geven aan knoppen,
die vandaag op springen staan.
Mensen die gewoonten laten vallen,
om ruimte te geven aan ideeën,
die vandaag gebeuren gaan,
zijn bomen van mensen,
die tijdloos bewegen.
Geworteld zijn.
Stevig staan.
Terrassen weer open
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
546 Vandaag zaten
we weer op het terras
Iets wat altijd gewoon
nu iets bijzonders was
In de
zon met de ontwakende
geuren van bloemen
in de
voorjaarswind
boven de ranja een
bij hoorden zoemen