5126 resultaten.
Zeg eens Ada
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Ach dat ik maar een vers met A beginnen zag
En dat het in het langszijgaan was als
Een adem van lieftalligheid die
Haar nadien hulde bracht
Die altijd aan mijn zijde gaat bij dag
Bij barre nacht mij niet verlaat
Haar die mij in haar smalle handen draagt
Die mij - kwam ik te vallen - schraagt
Ach sprak die A maar naar mijn ware ik
Maar ja…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 vergetelheid
donkerblauw en violet
van diepgezonkenheid
in sepia en indigo
van nachtdoorwakenheid
overvaart naar duisternis
als tijdelijk anonymus
een verblijf incognito
naar een etherisch geestenrijk
vergetelheid, gezapig slapend
in het dromenrijk
de duisternis van schimmen in
het tijdelijk dodenrijk
niet meer dan ademen…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Het bed met jouw
schoonheid
in zoet satijn
ademende zacht met
zweetdruppels
en zocht zijn weg naar
het diepste
onder de lakens.
Het spel der liefde
geeft een ware binding
van twee mensen,
die vol respect en zielsveel
van elkaar houden.
Foto Dick Voogd…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 De wind bewoog zich
voort,
in mijn adem.
Langzaam kwam er
een stilte
toen de wind zachtjes,
leek uitgeraasd.
Enkele verwelkte
bloemen
lagen kriskras over
elkaar.
De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.…
De eerste mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 zacht vluchten
dromen voor mij uit
ik hoed ze als
makke schapen
de wolletjes maken
nauwelijks geluid
ze lichten op
in ondergaande zon
hun vachten kleuren
fragmenten uit
delen van de dag toen
zon nog warmte had
nu ademen zij
wolkjes lucht waarin
fantasie creaturen op
de vlucht doet slaan
en dieren rusten gaan
in hun eerste slaap…
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Eindes genoeg haal ik
me in het hoofd, wetend
dat het leven doorgaat
met een kleine stofwisseling
van wat ophoudt te bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven…
Mijn ziel zoekt het zoete leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 hij zoekt mijn lippen
de wereld lijkt stil te staan
ik voel zijn adem
terwijl hij bevriest en omkijkt
naar een man op de fiets
met een pizzadoos op zijn hoofd
Zijn ziel is in de war…
Pandemie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Binnen is het, buiten adem
Van de luchtweg die spelonkend
De vleermuis in recordtijd aflegt,
Nauwelijks nog uit te houden.
Nog eenmaal ondersteboven
En gierend ontsnapt en ruist het
En geheel onkundig rekent het
De hele wereld tot zijn grot.…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het water altijd warm en gastvrij
Haar lijf licht en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Op de klanken van een eeuwenoude sonate
je laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Op het strand duwen we ons
door de wind naar het licht toe
Er is geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven kloppen.
Wij zijn aanwezig,
maar zijn er niet.
Dromend in warme bedden,
wordt het de hoogste tijd,
om ver van huis te gaan.…
Explod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Jouw kussen druilen onder mijn huid
ze gonzen alle kanten op
Mijn armen en benen hijgen
Jouw adem voel ik fluisteren
dat ik voorgoed betoverd ben
Mijn verlangen zucht naar meer
Jouw handen klaterkletteren
ze ruisen mij helemaal natternat
Mijn zweet gutst in jouw mond
Jouw spieren dansen en dreunen
ze zwavelen onweer in mijn neus
Mijn…
Vliegmachine
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 proberen uit te leggen
maar ik blijf het verbazingwekkend
vinden dat een vliegtuig kan vliegen
dat zo'n log passagiersvliegtuig
überhaupt weet op te stijgen
is mij een groot raadsel
en wanneer ik zo'n dik monster
in de hoge lucht zie vliegen
staat mijn mond wijdopen
volg ik roerloos zijn baan
en eenmaal uit zicht
hap ik weer naar adem…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Het is bijna of je de groene bomen
hebt leren praten, door te luisteren
zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift
waar vlinders ademen in de wind
en ik luister naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig…
Wat is leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 De regelmaat van mijn adem?
Die vragen komen in mij op.
Dit zijn slechts de instrumenten,
die voor het leven nodig zijn.
Hoe komt het dat ik vreugde vind
in de schoonheid van een bloem.
En blijheid bij het spelen van een kind.
Hoe kan het dat ik liefde voel,
voor iemand die er niet meer is.
Er tranen rollen door dit groot gemis.…
soft upper-lips (een kroegverhaal)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 ogen wankelen richting ingang
waar hij luidruchtig binnenlalt
hand op het hart
staat daar de bard
het leed zal onverdraaglijk zijn
haar haren hemelblauw zegt hij
de wimpers fris en groen, wenkbrauwen
geepileerd en oksels onverveerd geschoren
heel de kroeg spitst nu de oren
maar ik ben bang, zijn adem stokt
dat zij wanneer het even waait…
Diep stilstaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 op haar gezicht, mijn huid
voelt de wereld
nieuw, de kersenbomen
deze wandeling naar de winkel
op de hoek om de hoek
auto's geparkeerd aan de stoep
zijn al zoveel meer dan het uitzicht
op de ramen rondom, de tuinen
schoorstenen en wolken, de wind
op mijn gezicht, mijn hart
aangeraakt, bonzend
in mijn keel, drie keer
haal ik diep adem…
Een pril rozetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
576 jij was het
bijna verleerd
had te lang in
de grijswitte
wereld van
winter verkeerd
die nu overliep
van dooiend ijs
smeltwater met
modderig contrast
toch zag ik de eerst
gekleurde stip
in het wittig pluis
het is daar waar
lente al heerst
en jij met warme
adem en lach de
ontdekking uitpakt
een pril rozetje
van het nieuwe
lentegroen…
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 ik heb
haar stralen
gemist in
licht en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Adem
was begeerte, gedeelde lust
naar eenvoud van bestaan.
Er was te veel dat het haar zeggen wou,
de kracht ontbrak om te beschrijven
wat het zag in haar.
Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.…
Gisteren is al voorbij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 soms proef ik
jouw adem
in passerende lucht
als ik dan ook
even mag delen in
je warme vlucht
ben jij even super
intiem bij mij
een momentje
verliefd dat
zomaar uit het
niets langs mij
waait het hoofd
op hol ik draai
en zwaai meer
dan luidruchtig
wilde jou
achterna maar
die race was
al gelopen
ik zocht naar
wat hartjes om…
hoe je toch
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
486 hoe je zonnebloempitten plant
de bodemlagen uit je hoofd bant
toch over het lot van Aleksej N tobt
denkt aan bordjes van de kindercrèche
hoe je een vogelvlucht ziet
je ogen pogen haar te volgen
hoe je toch omkijkt naar het ravijn
aan het speelgoed van Alice denkt
hoe je het onkruid wiedt
de bodem adem geeft en zonlicht biedt
je toch…
paarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 ze staan als een voorbode
van wat groot hoger is
in een kleine losse groep
ongemoeid zonder een
vaste gedachte of een besluit
aan zichzelf genoeg met
hun huid en de zachte adem
de brede neusvleugels uit.…
Als sneeuw voor de zon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
606 Zouden wij het missen
als de wereld op slot zit
en wij met lange adem haar ontstoppen?
Als zwaluwen laagvliegen over het land
en dansende muggenlevens verdwijnen
zou iemand ze missen?
Zou missen verdwijnen
als in de sporen van de storm
zachtheid onze naam krijgt?
Als sneeuw voor de zon?…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in de tuin der zoete dromen
een slok te veel, een lege fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor een blinde, geuren voor een verliefde vrouw
de adem…
Ogenspiegel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
577 vraag je mij met de kalme adem
van jouw vrijgeesterij diep in de nacht
Ja!…
Genest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 kleren aangedaan om uit te laten
glijden de kussenkasten leeg
getrokken omdat jij komt
elkaar de liefde lezen
bij het binnenwaaiende geluid
van een gewone werkdag
de adem inhouden
over onze lange ruggen
waszachte krabnagels
warme plooien wekken
sluimerhuid ontdekken
oneindig ver onze blik
tongel in mijn frommelmond
tingel in alle…