4717 resultaten.
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Hoe vredig kan het dwalen
tussen graven zijn
zoekend naar geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden…
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Jouw zucht laat mijn zintuigen ontwaken
in de schemering van wegtrekkende mist
dat je mij opgewekt toont in ons schouwspel
met bewegingen als een theatraal illusionist.…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Een stille ruimte, waarin ik kan bewegen.
In de rust, die ik overdag niet vinden kan.
De nacht biedt mij herinneringen aan,
waarin ik rond kan zwerven.
Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt,
maar er toch over vertellen kan.
Het is alsof ons leven niet ons leven is,
zodat we onmogelijk sterven kunnen,
wanneer de slaap ons overvalt.…
pink
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 in de wind bewegend
als ware het natuurlijk
waggelt grond genageld
ter verleiding lokkend
wulps de billen wiegend
pink haar soortgenoten
even is er aarzeling
als ruiken zij van list
het onraad van bedrog
tot uiteindelijk sneller
voor instrijkend landen
dan de vleugels slaan
dons en veren dromend
net zo lustig ogend
over golvend waterbed…
De traditionele leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 het was schijn
die mij beelden bracht
vaag en onaf
leven leek nog
zacht te trillen in
een beven als angst
zij contourden
een mooi contrast met
een al volwassen achtergrond
waarin hun pril
en kleurig bewegen
een vitale meerwaarde gaf
nog geen fantasie
want ook mijn geest
volgt de traditionele leest
pas later komen letters…
Stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 In pastel polychroom
draaiend, bewegend
onthullen zich flinters,
zichzelve gelijkend,
aan de laborant.
Sliertend en slijmerig
waart er nog immer
een schijn van sporen
in schaduw en schemer,
in helix van genen
onder microscoop
schuilt de kracht van bewijs
zonder eenmaal muteren.
2016…
Als escape
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
525 jij weet
stromen lucht
te laten dromen
als een spelend orkest
in de kleine
bewegingen van je handen
meng je warm en koud tot
contrast dat jeugdig houdt
preluderend en
activerend tot een
atmosferische flow
met hotspots a gogo
horizon verwijdend
zal de impact zijn van
het nieuwe heelal dat
zal stromen naar overal
waar dromen…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 een dichter kan niet vliegen,
noch met nat voorhoofd buiten zinnen
treden en holle lucht ademen
dit beeld weerspiegelt schaduw
in een wassen aangezicht
-in alles een tegenpool-
leidt deze trap naar de kip of het ei,
komen randen bloot te liggen
waarlangs de vezels van de ziel bewegen?…
Schaakmat?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
474 regie heb ik niet nodig, ik
speel een soevereine held
in elk verhaal, een script
is overbodig , isolement
van de verbeelding deel ik
met mijn lief zonder haar
gretigheid te verliezen,
balancerend op de raakvlakken
van zwart en wit , vrees de
samenloop van ieder stuk op het
schaakbord van haar Muze,herken
de kringloop van haar beweging…
Als los zand
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
425 nog zwaai je
in een warm
en rond bewegen
maar de zekerheden
lijken wel vergeten
als los zand
glippen zij door
je vingers heen
houvast biedt er op
dit moment niet een
toch straalt
je lach en glimmen
ogen de stem zingt
moeiteloos in het
chaos gedogen
de ernst is
afgevlakt die greep
ons vroeger bij
de keel en het
nog kwetsbare…
windvanger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 de onrust, het geluid
het knakken van gebroken takken
als het dan uiteindelijk windstil
resteert in bedorven blad
als hoopje op de grond
kan ik het dan opvegen en vrij bewegen?…
Steeds hoekiger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 de afstand
maakt ons
steeds hoekiger
in bewegen
een kus of aai
terloops gegeven
in een gedachteloos
lief moment
presenteert
de breekbaarheid
van leven waarin
alleen discipline telt
consequent zijn
als basis om voort te
bestaan laat de kleuren
van liefde al snel vergaan
impulsiviteit die
altijd leidt tot eindeloos
intieme…
Het keerpunt
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
538 ze hongerde
naar nieuws
met een absurde
betrokkenheid
geeuwde en kon
haar stress niet kwijt
in de warmte
van samengeknepen
handen kortsloten
vingers de spanning
vloeiden ladingen af die
slecht waren voor het hart
daar waar
beweging ooit
als remedie de
nervositeit suste
werd dat snel
vervangen door rusten
de uitsluiting
komt…
Als engel
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
494 jij warmt
de wereld met
je stralende energie
zet licht om
in kleur en plezier
fluctueert in een
leven stimulerend
opzwepend ritme
dat mensen diep
in hun ziel voelen
als hartslag van toen
de bewegingen doen
die zo herkenbaar zijn
vol liefde door samen
om zonder venijn als
mens gelukkig te zijn
jij bent de spil
waar alles om draait…
Zou jij hetzelfde doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 thuis
Ouderwets, een volle kast
met boeken die ook ik ooit las
Er moet een verwantschap zijn
die ik niet opgemerkt heb
in jouw lichaam, jouw adem
en oogopslag, maar zou ik
jou willen omarmen, dicht
tegen me aan drukken
en kussen, niet tongen
maar gewoon jou
tegen me aan drukken
mijn handen laten
strelen over jouw rug
en in één beweging…
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 je wees
ik keek langs
je blik over zee
zag en profile
in je gefocuste
blik de schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 dan ontstaat het begin van beweging
iemand stapt uit een zee van onzekerheid
groet de vergeefse ochtend
en verdwijnt in een overtollg moment.…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende…
Het netwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Om iets te doen te hebben
poetst de bediende de pompen
In het bos is het al donker
Hier blijft het licht, open
als je even wacht
tot hij zijn bed uit is
Maar dat hoeft hij 's nachts niet meer
De dorpelingen tanken overdag
en passanten rijden voorbij
De economie blijft bewegen
Het land, iedereen, leeft dank-
zij het netwerk (het concrete…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…
Iets nieuws
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 in iedere
blik wist
het zicht
iets nieuws
te ontdekken
de plaatjes
verschilden
steeds in
nuances die
bij focussen
verschillen
lieten zien
door bewegen
en veranderingen
in licht en contrast
de herinneringsfilm
liet in de diverse
verschillen
het natuurlijke
lopende beeld zien
een schitterende
automatische
animatie van…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het dwarrelend bewegen
nam snel toe,
de natuur sloot
mij onontkoombaar in,
het pad sneeuwde
met dikke vlokken dicht,
het spoor liep dood.…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zag de
strijkstok in
bewegen de
muziek haar
mooiste klanken
vleugels geven
zacht in
liefde parels
haar melodie
als gift van
het licht in de
schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zijn
nog voel ik warme
golven komen
zij schroeiden
een werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem
die steeds
plastischer in
beweging…
In lege ogen
netgedicht
1.0 met 367 stemmen
489 zij keken
maar hadden
geen beeld
in lege ogen
vol gruwel
en lijden
waarvan
men de
intense
pijnen nooit
zal kunnen
vergeten
terneergeslagen
in houding en
bewegen in
dagen die hun
namen nooit meer
zullen dragen
nog zijn zij
niet begraven
zonder afscheid
valt het leven
nauwelijks
meer te dragen
een bestaan
vol vragen…
Tableau van vuur en as
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 ik ken
en herkende
ze ook in
de meest
subtiele
bewegingen
het vrouwelijke
profiel in eerst
verschijnen
ook in de
gelijnde
silhouetten
kleurden zij
op de punten
die kruisten en
de omgeving in
adembenemende
extase brachten
het onzichtbare
spel voor het
mediale publiek
begrijp baar
en invoelbaar
zonder scenario
en regisseur…
Tot kring verwoorden
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
416 te snel
ging de bus
langs de
grijze streep
van bleke bekkies
en ogen zonder blik
door te weinig
variatie krijgt het
bewegen een
verkrampt beeld
door de ookal
introverte leefwijze
een veel te kleine
woordenschat door
het mankeren aan
sociale vaardigheden
intussen is de rij
tot kring verworden
de open einden
hebben contact…
Dat lokje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
368 lokje
springerig midden
op je voorhoofd
wilde nooit op haar
plaats blijven zitten
bij iedere staccato
sprong zij uit de band
moest dan met een
correctieve veeg
weer terug naar
haar geboorteplaats
als jij je betrapt voelde
was er altijd dat
bijna schuldige lachje
over een gewoonte
waar jouw muziiek
echt niet onder lijdt
jouw bewegingen…