48273 resultaten.
Recycled
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
570 Op dit WK moet Nederland alweer
Het winnen van die sterke Argentijnen.
Of zegevieren Messi en de zijnen?
In één huis komt dat op hetzelfde neer.
Geen leuke avond daar in Huis ten Bosch,
Want wie er straks ook wint, de hel breekt los.…
Verjaardag overleden oudste zus!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.169 Vlak voor de oorlog geboren
28 februari 1940
met vlak erna het bombardement
13 mei 1940 op Rotterdam
en daarna het bombardement
van kinderen tot 1954
Ze was bijna 14, een pubermeisje
toen haar jongste broertje werd geboren
en moeder nog beter ging rekenen
haar stille oorlog brak uit
Het boterde niet in haar leven
en zeker niet met de familie…
Het gouden horloge van m'n vader beloofd in 1973, schrandere conclusie in 2025!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.007 Ze zijn daar goed in, in mijn familie Krediet
oude koeien uit de sloot halen, verhalen
vooral dooie koeien uit dooie sloten
en niet alleen over personen: familie etc
maar ook goederen, spullen, ditjes en datjes
zoals het horloge uit de erfenis van mijn vader
ja, ja, ik was het lievelingetje van hem
stond als enige vermeld in zijn testament…
Rechten van de mens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Hun koppen achter hele dikke borden,
Opkomend voor de rechten van de vlieg?
Chinezen die met klaterend gemieg
Verbeteraars der wereld willen worden?
Maar rechten stoppen altijd bij een grens,
Daar is het bij de rechten van de mens.…
Diep vertrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
808 In tijden der tijden
moet je allereerst kunnen vertrouwen
op jouw eigen kern: in het diepst!
In oorlogstijd gaat het om leven en dood...
of verraad wordt gepleegd, om een kleinigheid.
In tijd van oorlog hangt het van rechtvaardigheid
af, of het onderduikadres veilig en gewaarborgd blijft:
tot het einde!
Je moet wéten op wie je kunt vertrouwen…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 me denken
aan die ene trage dag
toen we zilverbellen bliezen
en gestorven vlinders legden
in witte wolken bomen
waar we afscheid namen
van onze schaduw
en alle toekomstwoorden…
Vanuit de verre Filippijnen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.039 Zo ver van huis, waar ook de hanen kraaien,
de honden blaffen en de kinderen zingen,
de mensen eveneens verlangen naar het licht,
en waar ze - net als thuis - met veel te veel gewicht
de daagse dingen doen. Hoe kan het anders?…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken
op uit de nevel, aan de overkant
het bos waar zich de herfst laat ruiken.…
Ik draag het naakt
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.433 waren
Onze polder met haar vele nissen
waar gedachten struinden tussen eb en vloed
maar geen getijde nog [mijn liefste] zal
ik kanoën op de golven van verlangens
Want al wat ik heb draag ik naakt
in dit ene moment…
Herkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ineens was zij weer op til
toen ik haar achter mij hoorde
bij oom Donald
waar onze kleinkinderen
naar de tekenfilm Bambi keken
herkende dat beeld
en het roepen van roekoe roekoe
naar de bediening
wat ik eigenlijk niet wilde
was toch op de grond kijken
zij liet iets vallen: plets
lieve rode duif gaf een kopje
waar de kleintjes naar…
MET LIEFDE VERLEID
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.014 kàn daar tussen
niemand toch, mijn meisje mijn
Mijmerend bij elkander toeven
terwijl heerlijke liefde ons leidt
Naar waar woorden niet hoeven
waar jij mij met schoon verleidt…
avondzon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
427 we zijn wat we eten
wat we zeggen wat
we denken te zijn
doen niet doen
denken maar niet
zeggen
we zijn wat we niet
weten
we zijn wat we
vergeten
we zijn de stoel waar
we in zitten het bed
waar we in liggen
we zijn overgeleverd
aan lot en toeval en
zijn deskundig of niet
of weten niet beter
acteren als
afgekeurde amateurs
een…
Grote verwachtingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 riep hij machteloos
en klein en onplooibaar
en hij trok gezichten
die woordloos vloekten
om iets van vroeger
dat hij zou willen
bewijzen, iets
waar het lot hem niet mee hielp
en waar ik op zou moeten wachten…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
Het hete zand
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
484 was
waar samen een al
geleden verleden was
ieder voor een
eigen overleven in
verdriet omkijkend
en zich afvragend waar
de rest is gebleven…
Tintjes rood
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
503 nog licht
de zon op
in de laatste
vlok sneeuw
waar kristallen
als druppels
gaan stromen
en in weerkaatsing
hun licht in water
laten dromen
de eerste warmte
raakt onze huid
die zoveel licht
opneemt dat het
vergeten wordt
waar lente alles
laat ontkiemen
worden mensen
opnieuw geboren
uit het winters wit
dat mee kleurt
met…
als ik de site en de reviews wel bekeken had
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
487 de zonsondergang
vanaf ’t zandloze strand
waar jij als ’n uitvergrote filmster
je veel te dure hoed vergat
de friet
bij ‘Ho-lands’ op de hoek
met de ‘meejo’ over datum ofzo
en ’t kotszakje
dat lekte
(maar voordat ik
dat doorhad…)
de bus
die we moesten verlaten
want de chauffeur was
niet als enige
onze stank zat
dit hotelkamertje…
Spionnen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
280 mocht dit haec et talia
van boulimia en amalia
juist zijn en bovendien waar
dan scheelt dat een slok
op een havermoutkorrel
van het geestrijke nat
in de tint van cognac
van onze welverdiende
fridaymove borrel…
verdronken kind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
841 het kind, zoals het daar lag, stilletjes en levenloos,
zo klein werd het zo groots dat het de wereld raakte
het tumult van, wel - of - niet, met stomheid sloeg
voor onze voeten ontblootte de zee dit kind
in haar spiegel legde zij het neer
en even hielden wij onze pas -en onze adem in…
Herfst en Corona
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 somber en intriest liggen de oktoberstraten
de herfststormen , de pittige regenvlagen
het coronavirus dat aan iedereen wil knagen
en wij die over contact en afstand moeten waken
kleuren van de herfst vervagen in het corona rood
die ondanks strenge maatregelen blijven stijgen
ons leven en onze gezondheid wil bedreigen
in schrijnende toestanden…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 We houden
onze hoofden koppig, kijken star en hullen ons in wierook.
In onze handen klemmen we de draagbaar. Zo hard hielden we
nooit , was iets ons meer. Geslagen verdragen we de leegte.
Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand
gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij zijn zonen,
moederwezen.…
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Wij zijn onze lichamen niet,
die ontstonden uit de aarde.
Leven op aarde dankt leven,
aan de energie van onze zon.
We zijn onze maskers niet,
die gevoelens dom misleiden.
Wij zijn onze angsten niet,
die ons onnodig laten lijden.…
GERESERVEERD
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
792 want ja, als een ander het ook wil
dan zal het wel goed zijn
neen, het is uit onze collectie
in onze winkel liep het niet
maar nu het gereserveerd is
is de belangstelling groot
dat deed me denken aan de restaurants
waar je toch altijd de gereserveerde tafel kunt krijgen,
die je graag wilde
nu kom je er achter, dat die moeilijk te vullen…
Onvoorwaardelijke liefde...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.675 Ooit wist onze ziel, wat ware liefde is,
we zijn allemaal al op die plaatst geweest.
Maar herinneren het ons vaag niet meer,
door troebele bezoedeling in onze geest.
Liefde is geen verdorven machtsstrijd,
welke je hard schreeuwt naar iemand.
Om in de duisternis achter te blijven,
gebroken, het hart tot geruisloze stilstand.…
LEVENSWEG
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
3.241 De weg, die we samen moeten gaan
plekjes waar we stil blijven staan
blijkt onze uitgestippelde levensweg
géén routebeschrijving, géén overleg
wij zijn het niet, die de reis bepaalden
wel, dat we soms veel tol betaalden
ontmoetingen waren er altijd veel
ze hielden onze verwachtingen in het gareel
met niet iedereen kan je lang blijven praten…
Pril geluk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 En
spreken onze lippen zwaargewond?
Sussen deze poortwachters onze ziel?
Ik geef mij over aan jouw deining, subtiel
in kussen
als in de ochtend ogen loom begroeten
lachen ze ons innig verbond
met de kiem van liefde die is geplant
overbruggen we de afstand
met Carpe Diem!…
Mee reizende metgezel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.058 oude dag verdienend
Met die eeuwige schaduwzijde
Van onze meereizende
Die onze liefde niet heeft vernietigd
Hij is de schaduwzijde van ons bestaan
Hij wil ons in het donker laten staan
Echter onze liefde kent geen duisternis
Geeft zelfs licht in de duisternis
Omdat ze zo oprecht is…
Eeuwige liefde
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.824 Naar Rome en weer terug
Overal bij mij
Tijd vervliegt zo vlug
Lopen zij aan zij
In 1 seconde naar mars vliegen
Sneller dan het licht
Als je ons zou bedriegen
is het onze plicht
Immer terug naar mij
gaat alles weerom rond
samen zijn wij vrij
waar toen de wereld bestond
Onafscheidbaar aan elkaar geklonken
wordt ons het universum geschonken…
Onsterfelijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.917 Ik geef mijn leven
Voor het jouwe,
Hetzelfde
Deed jij ooit
Voor mij
Onze zielen
Zijn onsterfelijk
De liefde
Gaat de dood
Voorbij
Wat we ook doen
Waar we ook gaan
’T is de ziel,
Die niet veranderd
’T is de ziel,
Die blijft bestaan
Treur dus niet,
Mijn lief,
Maar kus mij
nog een laatste keer
Dit leven
Kus mij
En bedenk…
Vraag
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
4.908 Elke keer weer die vraag
en die horen we niet graag
Waar blijven de kinderen
wat kan jullie nu hinderen
Nou het gaat gewoon niet
dat doet ons veel verdriet
We zijn al 2 jaar bezig
niet een beetje, maar hevig
Ziekenhuis in, ziekenhuis uit
maar het helpt geen fluit
Wij zijn beide in goede staat
maar waarom het dan niet goed gaat
is onze grote…