3607 resultaten.
Er was iets... (B.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Beschreven bladeren trokken aan me; gedurende
mezelf weggeven.
Anders als anders werd geprobeerd
mij te vatten; wat niet lukken zou
want er is ook iets anders als aards
buiten mij, om, rondom me!
Het hoort bij mij.
Er is een sterk levend geloof wervelend gelijk
de bomen die rondzwerven met kruinen in de lucht!…
Oceaanspectrum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 kon ik mezelf maar bevolken zonder mensen
of adem te verliezen in een tekstloos rondeel
kon ik maar ontwaken zonder grenzen
daarvoor hebben alle dagen woorden teveel
het lijkt dat de overvloed die ik ooit bezat
al lang is vervlogen met alle winden mee
de wind opent deuren naar het zwarte gat
dat verschijnt aan ons geestesoog gedwee
aan de…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 De voeten wassen en de nagels knippen
vijlen en vervolgens nog verloren
in jouw zachtheid gaan, mezelf afvragen
of de krullen in je haren van nature zijn
als de wilgenkatjes in de bomen
die juichen en heen en weer bewegen.…
Overgave
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
625 mijn zijn
Verbind ik mij
Heel erg maar
Niet helemaal
Met mijn hart
Breekbaar is
De liefde
Voorvoelend de pijn
Van beschadiging
Zie ik daar
Veertig jaar oud
Het patroon
Dat ik niet wilde zien
Realiseer me
Wens me
Eis me
Te genieten
Voluit en
Zonder reserves
Het leven
Te beleven
Stap ik in
Stap vooruit
Vertrouw ik mezelf…
Varkens kunnen niet vliegen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.350 zijn
mijn verleden gaat jullie geen bal aan
hierbinnen heeft het slagersmes een duidelijk omschreven functie
zoals ook mijn witte schort mijn witte muts en de kadavers aan de haken
een duidelijk omschreven functie hebben
het bloed stroomt in de daarvoor bestemde geulen
ik sta buitenspel
elk beest been ik uit en uiteindelijk zelfs mezelf…
het oordeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 mijn gedichten
delen met zomaar mensen
is zo eenvoudig nog niet
het is immers iets van mezelf
de gedichten van hen die ik bewonder
liggen vaak niet in mijn straatje
ze hebben niet in de gaten
hoe zeer ik hen bewonder
zonder ze op een voetstuk te zetten
het zijn ook maar mensen
met verdriet , geluk…
soms zoekend naar inspiratie
en…
Eenzaamheid in de drukte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Ik probeer woorden te zoeken om te omschrijven hoe ik me nu voel,
Ff met mezelf kletsen,
Om uit te leggen wat ik bedoel.
Al die drukte om me heen,
De meesten hebben het beste met me voor,
Maar toch voel ik me alleen.
Elke dag lijkt zwaar,
Je wilt het liever voor jezelf houden .
Omdat niet iedereen zit te wachten op je bezwaar.…
Verslaving
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 Moet mezelf weer terug vinden,
naar hoe het was.
En nu ik nuchter ben, besef ik dit pas!
Ik doe dit voor de mensen die er altijd voor mij zijn.
Ik word van binnen een sterke man, maar ben nu nog
heel klein.
Stukje bij stukje komt het allemaal goed.
Alleen kost het de komende dagen wel veel moed.…
Tuintje aangelegd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
693 Bladgeritsel in mijn oor
bewogen door de wind ervoor
trad mijn tuintje binnen
en waaide nieuwe zinnen
Tuintje is zo kinderlijk echt
heb mezelf daarin gelegd
de wind neemt met zich mee
zaadjes naar de diepe zee
Tuintje in het kinderhoofd
is door winden uitgedoofd
tuintje anders aangelegd
kromme takken lijken recht
Door wind en tijd…
Vormvast
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
626 Het is een feit dat ik niet wil bestrijden;
ik kan mezelf er moeilijk van bevrijden
en schrijf ik een gedichtje dan houd ik hem aan als norm.
Het zit gebakken in mijn brein, dat constant wil bewijzen
-met windkracht negen, dat is storm,
het waait dus in mijn kop enorm-
dat ik er wat ik ook probeer nooit bovenuit zal rijzen.…
Je hebt me lief
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.024 Ik durf niets meer te vragen
Ik ben mezelf niet meer
En toch blijf jij me zeggen
En dat wel keer op keer
’Ik heb je lief’, dat zeg je
Wat moet ik daar nu mee?
Waarom je dat blijft zeggen?
Ik heb echt geen idee
En mocht het liefde wezen
Dan is er iets goed fout
Ik zou dan moeten voelen
Dat je werkelijk van me houdt.…
Mal d'aimer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 gemis dat alsmaar komt
Wat wou ik je klein
als zakformaat
overal meenemen
naar waar ik ga
Pijn doet mijn lijf
ik weet niet hoe
dit nu hier verder moet
Ik revolteer
het was zo goed
wij waren vrienden zo hartelijk goed
Waarom is lossen het enigste wat werkt
maar waarom is die kolk zo verschrikkelijk sterk
Het is beter voor mezelf…
Schelden doet zeer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.060 Wat doet mijn hart weer pijn
niet alleen vanwege het moeder zijn
gewoon als mens tot mens bekijken
iemand in zijn waarde laten is fijn
Een compliment geven is zo lastig
iemand afkraken zo makkelijk
er is toch iets met je mis
openbaar gedrag als dit is achterlijk
Ik laat de eer aan mezelf
maar zo leert diegene er niets van
die kan de volgende…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Ik zie mezelf met open handen staan.
Eindelijk komt de vrede binnen,
in onze late lentetuin.
Het zijn duiven die ik hoor.
Leer ons mensen als vrije vogels vliegen,
zoals vredesduiven kunnen.
Breng weer vrede in ons bestaan.
Wanen van de dag hoor ik angstig kruipen,
en krimpend op de terugtocht gaan.…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand een schip in iedere haven
Lang voordat het eindelijk vaart
Aborteer de hele bende
Voordat zij mij zorgen baart
Blus het vuur en al haar vlammen
Dat het smoort in zacht gesis
Zorg dat zij niet zelf kan doven
En ik haar warmte dan zo mis
Het is mijn doel, mijn nobele streven
Mezelf…
Ben ik een verslaafde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 al mijn dwalen
neem rust en het lukt net
het te verdragen
kom haar tegen
op mijn paden
maar wil haar wegen
niet verzwaren
ik schrijf dus
iets liefs en adem
want haar verdriet
kan ik niet verklaren
diep in mijn gedaante
praten we samen
onbereikbare gaten
vulde mijn dagen
Het laat me
niet meer nutteloos slapen
verplichtte mezelf…
Pil van Drion
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
535 "
"Ik heb geen trek meer, ik heb de tafel gedekt voor jou en voor mezelf m'n bed opgemaakt, m'n sterfbed!
Dus als je nog naar 'appie' ga, haal dan bij de drogist 'de Pil van Drion!'"
"De Pil van Drion?…
Mensen lezen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
943 Eerst tweemaal kijken en dan moet
Ik aan mezelf bekennen, dat ik weer iemand zag
dat er helemaal niet was.
Waar veel volk is, vlei ik me graag neer.
Verschiet mij een hoedje van een heer.
Ik laat me niet foppen deze keer
maar er staat te veel volk rond hem?
Inderdaad Johnny Voners was ook in Gent.…
on zinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 schoongeveegd
benedenwinds op meters grind
gelijk van tint
ik heb de vogels snel zien komen
bruine mus en grijze mees
ze joegen zonlicht uit de bomen,
vrij van kou en watergruis
zijn zij abuis
en ik, ik lach de dag naar warme uren
kaats mijn schaters tegen muren
laat de buren verder turen, naar
de doorschijn van mijn
glazen huis
mezelf…
Morgen is er weer een dag voor (on)beperkte Giulia
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
702 Giulia van 11
Ik ga slapen ben pas elf
kies een 'nachie' voor mezelf
morgen is er weer een dag
dat ik speel en leren mag!
Slaapse Guilia
dank je Mama, Papa!!
Giulia van 12
Ik ga slapen ben pas twaalf
ga nu dromen van een 'zwaalf'
morgen meevliegt in mijn dag
waar ik speel en leren mag!
Slaapse Guilia
dank je Papa, Mama!!…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
ik luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 gestreken markeert
het duister zoals zij het had bedoeld, ze schermt
me af voor de vernedering van de komende nacht
die als een schuifelende sopraan mij de
valsheid van het leven telkens ten gehore brengt
is het een voorbode om het sterven te
verrijken met het lijden dat naarstig mijn
kalmte ontdoet van de bewustwording
die ik eens in mezelf…
Min of meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Er resten geen aarzelingen of liëren
noch oud zeer of stelligheid in de zinnen
voor mij althans om ook nu leven te vieren
en mezelf in alle toonaarden te beminnen.
Niet uitgedacht, wel intens vermoeid
van leven en uitgebreid belevend geven
schenkt de nacht me hernieuwde pracht,
fluistert het gewortelde : voel die kracht.…
Dat eenvoudige weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Ik mezelf toe mag staan van alles af te vragen
over hoe regendruppels wolken verlaten en ogen
de zon deze weer echt weer kan doen verdampen
om kan toveren in prachtige kleurrijke regenbogen.
Er zijn van die lukrake momenten gewoon wellicht
ook nutteloze naast deze bezielende als je ademt.…
Onder de notenboom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
510 'Nee hoor', zei ik tot mezelf.
Mijn vrouw riep me naar binnen
voor een of andere keukenklus.
'Drie koolmezen
op de rand van de waterschaal', mompelde ik,
terwijl ik ijverig uien sneed.
Het zou weer een heerlijk soepje worden.…
Agnus Dei van Barber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 romantisch klassieke stuk gaat
het wenen nooit heen
het blijft maar komen
en raakt het diepste
van mijn ziel en zaligheid en
de eeuwigheid welke ook mij wacht
dit stuk wat steeds tranen zal brengen
welke ik telkenmale zal plengen
me zachtkens en intens verdrietig makend
over zoveel niet bereikt, niet gekregen
afgewezen en veroordeelt tot mezelf…
Levenstrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
447 die ik deelde, bezag de wereld in
een notendop, zelfs die hemel
was voor mij te hoog, om het
begin tevens einde te vinden
van mijn gedroomde regenboog,
een compilatie van alle geuren
en de kleuren uit geaardheid te
kennen niet te hoeven keuren
het was genoeg, te veel om die
keus te maken wat nodig was, het
leek dat ik alleen mezelf…
Wijze Homo's
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
503 Eindelijk durf ik mezelf te zijn.
Het nadeel is dat ik zoeken moet.
Naar een kast die bij me past.
Een naar idee bekruipt me.
Dat ik mijn oude kast zal missen.
Nee, ik wil niet uit mijn kast.
Uit mijn geliefde kast. Waarom?
Omdat alle mensen Homo's zijn,
en ik een eigenwijze Homo ben.…
de weg van herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan
in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt
wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen
ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen
met jouw gezelschap in mijn gedachten…
Het Voordeel van Grijze Muisjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 gehucht
een van die vele niet geziene
voorbij gelopen bloemen
in een of andere verloren berm
of een van die vele sterren
die aan de hemel staan
oplichtend maar zonder naam
een door zijn vader
levenslang ontweken
niet gekende zoon
ach het klinkt bescheiden
sneu en lijkt niet fijn
maar wees gerust
het bood mij juist
de ruimte om mezelf…