3457 resultaten.
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen
van een nimmer te herhalen
solozeiler hemelvaart
zonk tussen de woestijnrotsen
laat in de avondschemering
op het rode zand de ongehoorde echo van zijn ziel
en zoog de modder aan zijn zolen hem, tief betrübt zum Tode,
in Gaia's moederschoot terug
verlost van hemelgoden
en hun door muren…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Thuis is een landschap
dat zich elke ochtend herschept,
waar het licht langs de muren glijdt
als een reiziger die even blijft hangen
voor hij weer verder trekt.…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 Als het iets zegt—
de muren die vielen,
de scherpe splinters van mijn dromen.
Bevrijd me.
Laat me niet gaan.
Blijf ergens
onder mijn huid hangen.
Ik probeer het vuur niet te doven.
Omdat het zo blijft branden
achter mijn ogen.
Je bent er nog.
Dichtbij.
Iets dat blijft terugkomen.…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
491 Geen muren meer, geen angst die ons regeert,
geen woorden die we moeten onderdrukken.
De geschiedenis heeft ons de les geleerd:
dat vrijheid kwetsbaar is, in vele stukken.
Het is het recht om zelf je weg te kiezen,
te spreken zonder vrees voor wat men vindt.
Om nooit de menselijkheid te verliezen,
zodat de hoop het van de wanhoop wint.…
Excuus jongeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
179 Voor de jongeren
die opgroeiden tussen deuren die sloten,
tussen gangen waar stilte harder klonk
dan een stem die bleef
Voor jullie die werden verlaten,
niet één keer,
maar telkens opnieuw,
wanneer handen loslieten
en niemand terugkwam
Voor jullie die leefden in kamers
van afzondering,
waar dagen zich opstapelden
tegen koude muren,…
Handenkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 vandaag leggen we de smartphones weg
en openen onze handpalmen
vingers haken in elkaar
als levende steigers
om de wind te breken
voor onze kinderen
geen blauw schermlicht meer op hun gezichten
maar het warme goud van de ochtend
die wij samen overeind houden
we bouwen geen muren
we vormen een kring
een dichte haag van vlees en bloed
waarbinnen…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Toen de schemering de muren deed scheuren,
stapte jij traag de cirkel in, volhard.
Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.
Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 De muren die we bewonen zijn met oude handen gemetseld,
de privileges en de tekorten vloeien uit dezelfde bron.
Verantwoording is het openen van de ramen,
het rechtzetten van de scheve tafels in de kamer,
het kijken naar de littekens zonder weg te draaien.…
Poses
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
191 de procureursdochter
en advocatenzoon
van het Amsterdamse rechtbankkanton
op het Zandvoortse strand
verbleekt in de zon
worden tot bronzen
sirene en sater gepimpt
tegen de achtergrond
van agaat en topaas
aquamarijn
turkoois en robijn
opaal en azuur
als decor witte hoven
kapellen van kalksteen
met rondom een muur...…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken naar urine en bier
een monument voor verloren uren
zoekers stuiten op betonnen muren…
De dragende kracht
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
107 Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken,
en woorden de leegte niet langer kunnen vullen,
blijft er een universele warmte overvloeien
die harten raakt zonder een spoor achter te laten.
Dit is het enige bezit dat werkelijk telt,
een baken dat standhoudt in de storm van vandaag.…
HUIS VAN GEDICHTEN
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.047 hersenkraaksels
verachte woordverschoppelingen
gedachtenspinsels, inspiratie
poëtische verzinnelingen
Zij moeten wachten met herinneringen
op zolder bij de boekverzamelingen
van oude schrijvers
al jaren buiten spel gezet
In de muffe dichterskamer
liggen ongevulde pennen
te wachten naast vergeeld papier
er hangt een lucht van concentratie
de muur…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 ‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts
verladen en geraffineerd, hier wonen wij,
met hoofdgestel en hoofdstel aan de muur,
karpet, linoleum, een bord met spreuk
(‘Wat je omgeeft, geeft om je, ver is weg’),
met stapelbed, met slaag in het lavet.’…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 gaan
we dansten verder, bedachtzaam en alert
rekenend met smeulend vuur
dat het niet aangewakkerd werd
nog vóór het eerste uur
je toonde mij je kwetsbaarheid
je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd
je liet me voelen wat ik in me had
de wijze woorden die je hebt gesproken
je veelzeggend zwijgen bovendien
mijn muren…
Masker
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.142 Voor jou zet ik mijn masker af
Met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me wel
Voor jou zet ik mijn masker af
En hoop dat je dan ziet
Dat ik gewoon een jongen ben
Die lacht om zijn verdriet
Voor jou zet ik mijn masker af
Ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
Leg ik mijn wapens…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Ze vouwde me in haar vleugels van liefde zo puur,
ze smolt mijn ijs en brak mijn muur.
Ik wou bij haar blijven, tot in de eeuwigheid,
en samen zouden we dan gelukkig zijn, voor altijd.
Tot die ene dag dat de lucht zo grijs was,
zilveren tranen vielen van haar ogen in het gras.…
De grote tuin
gedicht
3.8 met 59 stemmen
23.473 Waar vroeger de muren
van steden stonden,
verstomd zijn de monden,
verstomd hun culturen,
worden figuren
van bloemen gevonden.…
Hoera eenzaamheid!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.544 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefde en wat gruis,
schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden,
verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden
Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek,
want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek
Geen molenstenen om m'n…
Hoera Eenzaamheid!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
776 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefdesgruis,
schrobbend op muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden,
verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden
niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek,
want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek
Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt…
Huis in mij
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.942 Het legt zijn moederlijke muren
op de mijne. Behaagziek laat het deuren
in sloten vallen, slaat luiken open, klapt
ze weer dicht. Het diept vergeten licht
op uit zijn kelders, haalt op zolder bestofte
dromen uit het rag tussen de balken vandaan.
Vleermuizen of dode tantes worden wakker,
fladderen op, verschrikt maar koket.…
Zeg me ...........
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
3.327 Zeg me wie je ziet
Wanneer je naar me kijkt
Als je me met vroeger vergelijkt
Krijg dan nog steeds
Zomaar kippenvel
Of tranen van geluk
Heb je die nog wel
Vieren we nog feest
Of teren we alleen op wat er is geweest
Zeg me wat je voelt
De muur waar ik op stuit
Ik kom er niet doorheen dus schreeuw het uit
Ik voel me zo alleen…
Profiel minnaars
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.703 Als ik denk terugdenkend aan nu
dwars door onze muren
van innig liefhebben
denkbeeldig liefhebben
vluchtig liefhebben
zijn wij minnaars?
van het ongeteugeld kijken
steelse drinken en plezier
niet slapen van liefde en schaamte
en heel erg denken
zijn wij minnaars?…
El Repilado (Alpajaras)
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 Een mager kerkje staat
middeleeuws te peinzen
ontdaan van ereschuld
broos als eierschaal
gebroken wit gebarsten
muren in granieten trance
als een fossielen oester
als parel in ballance
verweven in de gouden
handpalm van een geduldig dal.…
Een lichtschijn
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.270 En onbeweeglijk zit ik,
mijn armen slap neerhangend nevens mij,
stom, onbeweeglijk, - als een dode die
nog enkel zien zou, - in mijn leuningstoel,
gedachtloos volgend, met stardroge blik,
de grote, gouden zonnevlek, die, langzaam,
o hooploos langzaam, als een reuzenkever
kruipt langs de muur, kruipt naar het venster heen,
en kleiner - kleiner…
Glorie
gedicht
4.0 met 18 stemmen
7.872 Glorie aan de blinde muren waarlangs
het eerste duister samenbalt
of juist, iets verderop, het laatste licht
de toon zet voor een warme nacht
in de vorm van een doorzichtig kleed.…
Mompelende lezer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 Scherven van de vaas
tegen de muur gesmeten, verkracht.
De ander leest naar R-E-C-H-T-S.…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 In de stil verborgen schaduw van de stad
Zie ik lampjes
In de nacht
Achter deuren hoor ik stemmen fluisterzacht
Geef me adem
Geef me kracht
Ik zie muren om te slechten
Hoop om voor te vechten
Een droom om voor te leven
Ik heb goud om weg te geven - laat me streven...…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Tegen de muur hinkelen wolken
vrolijk op ’t blauwe papier.
‘k Kleed mij warmpjes
met het roze jasje van
mijn pluchen knuffeldier.
Ik vlieg door schaduwen,
verjaag al het grijs.
De wind lijkt op zichzelf,
strekt haar armpjes, heel eigenwijs.…
Wereld van verwarring
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
668 brute kermis van verwarrende emoties
draaiend als een donkere gedachtemolen
in het beschadigde hoofd van het misbruikte kind
is de kleine speelhut nu een zwarte holle leegte
scherpe geur van verschroeide geweerlopen
ontlasting, urine, door angst losgelaten
in duister ontsnappen, de duivel naast de dood
draait het kind nu de kast weer de muur…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 Grote bedrijvigheid in
Maag en darmen;
Er wordt een muur gebouwd,
Bakstenen liggen altijd
Zwaar op de maag.
En ze zuchten en verzuchten,
Kijken naar hun
Pikzwarte zielen.
De zwarte randen
Tergen maagdelijk
Blauwe luchten,
Hopeloze wolken spuiten bitter hun gal.…