5935 resultaten.
Door liefde gevangen
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.861 Zullen we ons nu overgeven
aan het spel dat liefde heet
durf je het met mij te beleven
zodat je alles om je heen vergeet
Door liefde zijn we gevangen
genietend van deze roze waas
waarin we naar elkaar verlangen
zijn ware gevoelens ons de baas
We laten ons heerlijk meesleuren
op passionele vlagen van de wind
pure liefde mag ons leven inkleuren…
Ramadan
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.355 Ramadan
Mijn tante gelooft nog steeds
vindt excuses voor mijn ongeloof
meestal een maand voor de vastentijd
Ik zwijg en herinner me van mijn jeugd
vooral verstoppertje spelen in de nacht
gevonden worden en tantes lach
Na zonsondergang stopt zij mij vol
met wat de diëtiste me verboden heeft
Een maand houd ik het nog wel vol
daarna begint…
Nieuw begin
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.557 Ontdoe je van de scherven
dit is een nieuw begin
ontdoe je van de kerven
negeren heeft soms zin
Vergeet de slechte zaken
doe of ze zijn vergeeld
vergeet je druk te maken
als 't spel is uitgespeeld
Begin de lei onschuldig
geschoond van alle kwaad
begin vrij en geduldig
nu is het niet te laat
Dan……
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 Bij de eerste
zonnestralen
die een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
wondertjes op zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.009 kleine dingen
wondertjes op zicht
ik keek
zag ze gebeuren
ben toen
voor jou gezwicht
blikken raakten
openlijk en bloot
haren glansden
je mond wat groot
een lieve lach
die warmte bracht
woorden
waren luchtig
je ademde wat snel
de vingers
van je handen
speelden zacht hun spel
toen al besefte ik
dat je me had
ik zag…
KETTINKJE VAN GEVOELENS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
718 Vogels spelen met geluiden
op dit bijna elfde uur.
Ga je weer met me genieten
van de dingen op een dag
met een frisse schaterlach?
Laat met rust wat we verlieten,
heb geen zorgen om de tijd
die in vredig zijn verglijdt.…
Toneel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.171 Voor massa’s “vrienden en kennissen”
Speel je elke dag je rol,
Het kost je zoveel energie,
Hoe houd je het toch vol.
Mensen enthousiast omhelzen,
Die je helemaal niet moet,
Tegen een ander bekritiseerd,
Leef je dan je leven goed?…
In vergeten hoeken
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
887 speel je stormpje
windekind
jaag je vormen
in de wolken met
regenbogen die
geen ander vindt
dwarrel letters
in vergeten hoeken
vertel de wereld
het verhaal
hoe het gaat
met allemaal
kon je woorden
lezen in destructie
zag taal in een
volledige obstructie
want de natuur
ging aan de haal
mijn windekind
ik wacht de nacht
waarin…
schrikbeeld
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
794 de tijd bleef even haperen
voor de alledaagse vitrine
met de aanblik op dreigend somber
en aan de overzijde een helder licht
uitnodigend geestdriftig naar een speelse uitstalling
versierd met een dynamisch leven
waarop hij zichzelf over een andere steven wende
en werd meegesleurd door een ontroering van bloeiend geluk
verlangend vluchtte…
één klein veertje
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.154 zo zon, 's morgens
je lach, beminnen
de wind in je naam
op speelse armen
pasgeboren
de krokusstilte
de tijd rond dauw
mijn hart, het linnen
de regen, zo goud
je haren vol vogels
de ochtendzang van
vier seizoenen
mijn liefste uur
zo zonder haast
je ogen ademen
vlinders op bloemen
ik dans met jou
verbonden vleugels
een…
Kom, dan fluister ik proza in je haar
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.162 zo zacht, zo subtiel
dat het even leek
alsof mijn verbeelding sprak
in plaats van jouw
halfgeopende lippen
blaas je warmte in mijn haar
enkele ontsnapte lokken
dansen langs mijn gezicht
lonken naar de vrijheid
uitgelaten door jouw zucht
jij bent de figurant
in mijn schijnwerper
ik laat het doek vallen
om je te laten spelen
en heel…
Wintergroeten
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
773 Voor jou mag zijn en vrolijk-vrij
als Kempenkinderen in de hei
die spelen in de mulle voren
en lotsverbonden willen horen
en lotsverbonden willen horen
omdat ze onlangs weer herboren
een heel nieuw jaar zijn ingegaan...
Begrijpe wie dit kan verstaan.…
Licht gedragen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.292 Zwerven
Langs de helderheid
Van zacht gestreelde ogen,
Druppels zon in het licht ontstoken
Zwerven
Langs de geur
Van een pas beminde huid,
Blaadjes roze in passie ontloken
Zwerven
Langs de glans
Van een blozende, speelse mond,
Vleugels vlinder in de wind geopend
Zwerven
Langs de rust
Van het gevoel van eeuwigheid,
Tintelende tranen…
Niemandsland.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 Daar is geen hemel, daar is geen hel,
geen God, geen duivel, niemand in 't spel.
In 't niemandsland daar is 't stil,
dood noch leven, einde noch begin.
Daar is geen tijd, daar is geen zijn,
daar is geen komen, is, geweest.
en dat doet pijn:
het is de ochtend die ik vrees.…
Lot
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
2.531 Ik ben lang en slank
en weeg geen gram teveel
ben wel een beetje mank
terwijl ik dagelijks speel
Ook zit ik te vaak in de knoop
vooral toen ik nog langer was
maar heb nu toch een beetje hoop
dat ik beter bij m’n maatje pas
Schichtig schiet alles om mij heen
ervaar soms pijnlijk elke meter
sleur door een plas, raak weer een steen
het trieste…
De vogel op de kruk
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.452 'k Wil dan voortaan mij zo gedragen,
Dat eer ik mij tot spelen schik,
Ik zonder vrees mij af kan vragen:
Wie leert er beter, hij of ik?…
zomerstorm
netgedicht
4.2 met 106 stemmen
49.226 de laatste woorden
onuitgesproken
wenken even bij het afscheid
wanneer mijn vingers
nog een streling vlechten
doorheen
de hartslag van een dag
de nacht weet niet
hoe
jij mijn ogen vangt
in zachte, stevige handen
wij
elkaar mateloos bestelen
in elke speelse, roze lach
ik wil wachten
dichten
onvertaalbaar
beroeren als een windekind…
PASEN
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.368 Zing met de bloemen in de wind,
adem verrukt het nieuwe leven,
speel als het onbezorgde kind
dat in het kleine vreugde vindt,
lach, als het goud de morgen tint
en je met God de dag begint,
zing met de bloemen in de wind,
adem verrukt het nieuwe leven,
ons is de eeuwigheid gegeven,
leven dat nooit een einde vindt,
je mag zo blij zijn als een…
Straf baar
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.231 mannen
schermen
met beschermen
listig lustig
langs de digitale snelweg
het eerste slacht
offer valt
vlakbij de vangrail
waar groen gras
zacht ontluikt
mooie woorden
paaien
witte strepen
met zachte dwang
jaren tellen niet
haar lichaam
was een spel
dobbelend
rolden de stenen
langs haar
jeugd
hij ging vrijuit
zij kreeg levenslang…
Intimiteit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.974 Onbegrepen in licht rood van verlangen
strelen haren over soepele huid
speels verlangen kriebelt voort
om tergend te zijn voor haar.
Waar water langzaam seipelt
druppelt liefde tussen benen door
ongeacht de ogen, de blik, de wil
niets kan het nog onderbreken.…
knietjes knookten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
855 te korte rok
donkere uitgroei
in de blonde lok
ze klassiekte
een vergeten mode
wiebelde op hoge hakjes
trippelde te kleine pasjes
fluisterde een haags accent
snoepte iets te vaak gebakjes
verkeerde in de
hoogste kringen
maar haar val kwam snel
die cirkels zijn gesloten
ze probeerde het nog wel maar
kende niet de regels van hun spel…
Lente 2006
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 kinderen spelen
met jong verworven
idealen nog niet klaar
delen groeien tot meer wezen
blozen zonlicht in elkaar
een accordeon weerklinkt
laat de buren
muren breken
tot een tuin die voelen zingt
stemmig
zonder dat er
echt iets spreekt
of het moet de lente wezen
die de zomer in zich leegt
rustig zit ik in mezelf
te wachten…
Jaarkring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 'n libelle verwelkomt mij
als twee vlinders innig dansen
het zonlicht weerkaatst
de schittering op statige bomen
vers gevallen bladeren
maken kringen in het water
eenden snateren , zie hoe
ze komen bedelen om brood
de wind speelt 'n spel
op grote hoogte alwaar
de bladeren zich krampachtig
vasthouden voor de vrije val
©Lady Love…
Is het nu zomer, is het nu herfst?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
858 Is het nu zomer, is het nu herfst
want zon en regen, wolken en licht
spelen krijgertje alsof het verwende kinderen
zijn die niet goed weten wat ze willen.…
blauwgrijs geluid
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
947 is het dat
wat ik hoor
de honger in mij
om je aan te
raken
of is het nog de onschuld
van september
wanneer bomen spelen
met de lichte geur
van regen
en niet vermoeden
dat de winter hun kleren
zal optillen en dan weer loslaten
stormscheurend in de navel
onbedekt
onder de grijze regenboog
van mijn handen en jouw buik…
ik eis het podium
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
606 zo menige mensenbroeder
gaat aan mij voorbij
ogenschijnlijk in ontkenning
van mijn bestaan
in schaduwen
van onvrijwillige vergetelheid
blikkeren mijn bloemrijke tanden
wraakbelust naar weke kelen
van evenzovelen
kartelmessen spelen in mijn handen
met bloedgleuven
niemand negeert een unabomber
willekeurige woorden willen explosief…
Thuis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.367 Is thuis mijn kamer
Waar ik speel
Is thuis mijn school
Waar ik leer
Is thuis mijn bed
Waar ik slaap
Is thuis mijn klas
Waar ik lach
Is thuis de trein
Waar ik lees
Is thuis de straat
Waar ik loop
Is thuis de reis
Waar ik zie
Is thuis de plek
Waar ik woon
Heel misschien is thuis wel hier
Precies waar ik nu sta…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 omdat het pad dat voor haar ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar…