4113 resultaten.
Het mysterie van de dood
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.028 De dood schrijdt
op dit late uur
Het kaarslicht danst
zijn vretend vuur
De zieke ademt zwaarder
De ziel strijdt
om de hemelpoort
Het lichaam
wordt een nijpend oord
dat men graag wil verlaten
En koortsig
stroomt het leven weg
heeft geest
en tempel opgezegd
Men gaat over de drempel
Wat daar een mens
te wachten staat…
ANONIEME DODEN
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.218 Wij begraven anonieme doden
ook al kennen wij hen niet bij naam
wij behandelen die doden
alsof wij hen kennen bij naam
wij spreken over die doden
met gevoel voor die mens zonder naam
wij werken hard voor die doden
net zo lang, wij vinden hun naam
wij, levende herkende wereld met
naam en toenaam erkennen hun bestaan!
--------------------…
Hoort allen: KOMRIJ IS DOOD!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
820 De nacht zo zwoel dat mij het slapen benam
lakens gekronkeld en vast aan het lijf geplakt
draaiend, woelend, elk half uur naar de klok kijkend
en smekend om het morgenrood
de tuin een vijver na een verwoestende storm
de lavendel, gisteren nog zo rijk en vol bloeiend,
nu neergesabeld en gegeseld door woeste regen
zou er nog meer te gebeuren…
Het Komrij-wezen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.248 Er was een fabeldier dat 'Komrij' heette,
Helaas werd het maar acht en zestig jaar.
Voor vriend en vijand en tot spijt van velen
is 't dichtersleven voor en met hem klaar.
Hij keek een beetje spottend, een soort flop.
Zijn ogen weerspiegelden zijn gedachten,
na enig peinzen rees een immer onverwachte,
sprankelende formulering uit zijn denken…
Overleden vriend
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.054 Je heengaan is een feit,
je gemis desastreus
je verscheiden is een zekerheid
en echt geen eigen keus,
je had zoveel te geven,
zoveel nog te doen,
zoveel nog te leren,
een echte regel kampioen.
Je ligt daar zoals je was
en toch ook een beetje niet,
want je ademt niet meer,
om je heen is nu verdriet,
je heengaan is een vaststaand…
vrienden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.156 we waren vrienden
en nu zit ik hier
met een ravage aan blauw
luchtpostpapier…
Komrij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
845 Om tot inzicht en terugblik te komen
leren wat verschil en overeenkomst is
ervaren wat tot wijsheid leidt.
Nergens behoren, ergens verloren
aanvoelen waar men wortelen kan
bladeren en bloemen dragen.
Geloven dat er een hemel is
alle bekende doden weer ontmoeten
of naar keuze herboren als regenworm
de wereld van de mens ontdekken…
Het was Komrij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
901 in de eeuwigheid geplaatst
is de dood van een dichter
de echo die op zijn woorden aast
*
een hart geraakt wel zoveel lichter
immers bij leven taal verbouwen
aan een zware plicht getrouwe
met lippen zo fraai in poëzie gestemd
en gehuld in een bul als levend beeld
*
zo iemand zal blijvend worden gedeeld…
Rutger Kopland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.129 Dichter Rutger Kopland, pseudoniem van Rudi van den Hoofdakker, is overleden.
---------------------------------------
Opnieuw is er een dichter overleden.
De Nederlandse taal laat weer een veer,
Nu is het Rutger Kopland, deze keer,
Dat Rudi ook maar rusten mag in vrede.
Bedachtzaam vond hij steeds het juiste woord,
Hij leeft nog lang in…
Vlakbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
808 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderdrukte hij zijn tranen
haar dood verbreekt voorgoed…
LICHT NA HET DUISTER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.511 Waar ‘t teder licht vredig schijnt
en geluiden aan mij voorbij gaan
Kom ik weer langzaam overeind
kan ik weer op eigen benen staan
Waar ik zwelgen kan in het licht
en ‘t dromen lange vergeten ben
Zie ik je eeuwige schoon gezicht
zie ik dat ik jou van vroeger ken
Waar er stilte rust in eeuwigheid
en waar ‘t serene wordt gehoord
Daar woont…
Kopland
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
951 een dichter dichtbij
de ziel
bemiddelde met
vragende poëtische
woorden
ook al had hij weet
van het wiel
't leven vertelde hem
dat een zuiver antwoord
nooit beviel
in de werkelijkheid
die niet aan ons behoord'…
Leven en dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.174 Het zijn de dagen, die ik pluk
en zo geniet ik levenslang.
Voor 't einde ben ik geenszins bang:
ik maak me om de dood niet druk.
Die kan voor mij geen pret bederven.
Onsterflijk zal de dood me maken,
als al m'n lichaamsfuncties staken,
want na m'n dood kan 'k niet meer sterven.
Dan ben ik dood en dat is dat.
Perfecte rust wordt mij…
Geen onvertogen woord
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.023 (Kopland & Komrij)
Twee dichters van stand
Voorgoed op hun voet-
stuk
Hun mooie woorden
gevat in band
Mannen met hersens
Een goed gevoel voor
taal
Dichtkunst dus van de
bovenste plank
Twee wijze en ou-
dere mannen. Nes-
tors
Impliceren een
waardig afscheid
Wolken van muze
Stuim'lende lyriek
Dwaal
Keer op keer, sluimer…
GA MAAR MAMA, GA MAAR!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.553 Eens was ze top
nu was ze op
Haar lichaam versleten
haar geest onbegrepen
haar leven gedaan
nu wilde ze gaan
Haar dochter doortastend
medisch circus ontmaskerd
toeters & bellen d'r af
hoera ze mag, ma je mag
Dag lief kind, je bent top
ik kus, streel je, ik stop
dag lieve, lieve mama
ga maar lieve lieve ma!
--------------------…
huil niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.398 Huil niet om mij
Maar vier mijn leven
Huil niet
om wat ontnomen is
Maar lach
om wat ik heb gegeven
Mijn leven was rijk
Had van alles precies genoeg
gezonde gelukkige kinderen
Met een heerlijk leven voor de boeg
alles komt goed
ook deze tranen zullen drogen
En kijken jullie lachend naar dat sterretje in den hoge…
ik wil heus nog wel dansen
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.700 ik wil heus nog wel dansen
maar ik kan het niet
dit huis heeft geen bodem meer
de toetsen van de piano zijn vastgeroest
jij nam de muziek met je mee
toen jij vertrok werden de ramen gaten
waarin de storm vrij spel speelt
nu zijn er geen seizoenen meer
ik wil heus nog wel dansen
maar het kan
niet meer…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
Zichtbaar de pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.507 Nog maar kort
Geleden is het
Dat ik een vers
Voor jullie schreef
De pijn daalt neer
Was opgedragen aan
Jullie, vrienden van
Mij in de Open Hof
Een luttel aantal
Dagen later nog maar
Hangt de foto van jullie In
Memoriam boven de schouw
In de woonkamer van de pastorie -
Herkenbaar jullie uitdrukking
Nog maar zo kort geleê…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
een golf en een gedachte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 alles laten wij achter
het spreken, het luisteren, het lichaam
ongenezen
een vleugelslag, losgelaten
in het zonlicht
dubbel zo lief
nu jij nog een keer
langs onze wangen streelde
zonder bezit
*
'bidden is onderdak zoeken'
vertelt een stem
wij wonen voortaan
in jouw schaterlach
.
voor C.…
de dood in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.074 er ligt een dood vogeltje
bij de waterzuil
ik denk dat het
één van de merels is
uit het nestje
in de druif
raar vergaan
het skeletje zie je
maar het kopje
is nog vrijwel in takt
er ligt een dood vogeltje
bij de waterzuil
morgen ga ik in de tuin werken…
over heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.381 Tussen bergen, in dalen
In haar pure natuur
Is het een tijd dwalen
Met het uitzicht overstuur
Met richtingaanwijzer
Tom-Tom in het hart
Reist ons levensverhaal
Door een landschap van smart
We rijden onze circuits
Het lange eind van herinneringen
Alles wat we hebben afgelegd
In tranen te bezingen
Totdat ineens tussen de bergen
Daar…
Kinderleed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.057 Vader
verzucht,
in wolkendek gelegen,
hoe zijn kinderen
al jaren
zijn huis niet konden vinden,
terwijl hij
vol van vluchtige irritatie
een schouwspel
van treurnis,
met zijn zonen
een-na-een op de voorste rij,
gadeslaat.
Nu is het te laat.…
De dood op de railing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.030 De dood zat op de railing,
daar stuurde ik hem af,
ik had de dood niet gevraagd,
of dat ie me al graag zag,
de dood zat op de railing,
een spoortje liet het na,
een zuchtje een klein windje
en ik, ik keek ernaar.
De dood zat op de railing,
op die van het balkon,
maar omdat ik hem wegstuurde,
wist ik dat ik meer kon,
dan alleen…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
DOOD & DONEREN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.310 De dood is niet exclusief
maar inclusief het leven
en voor een gedeelte
in 'leven' te vervangen
Doneer dus!…
Samen Voort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.476 je hand pakte weer de mijne
dat deed je elke keer
vast wilde je me houden
en toen kon je dat niet meer
ineens kwam het besef
dat je snel weg zou gaan
want altijd, altijd eerder
kon ik van je hand op aan
dat kostte me veel tranen
mijn stoere, lieve man
die altijd aan mijn zij stond
en dat niet langer kan
dus pakte ik jouw hand vast…
rosa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
935 rosa
zo vroeg en wonderbaar
ontloken
en nu de avond daalt
verwelkend voor mijn ogen
Naar Alanus ab Insulis:
Quae dum primo floret,
defloratus flos effloret
vespertino senio.
http://bit.ly/Rtep6n…
Euthanasie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.127 Toen hij zijn laatste adem uitblies,
slaakte hij een zucht van verlichting.
(Kwam op het idee n.a.v. de 58-jarige verlamde Tony Nicklinson die geen euhanasie kreeg maar uiteindelijk op een natuurlijke wijze stierf.)…