31786 resultaten.
Weggekeken
snelsonnet
5.0 met 2 stemmen
607 Paus Benedictus heeft, naar is gebleken,
Als aartsbisschop en ook als kardinaal
Bij kindermisbruik vrezend voor schandaal
Heel consequent strategisch weggekeken
Toch werd hem wel het pausdom toegewezen
Dus John de Mol heeft denk ik niets te vrezen…
te water
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.563 een anekdote uit 1958
uren hadden mijn ooms
staan dreggen
in de trekvliet
langs het jaagpad
tot eindelijk
na een heleboel niets
opa's fiets
aan wal werd gebracht
er ontsnapte
een zucht van verlichting
die golfjes deed opwaaien
over het water...…
Naakt verleden .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.057 Jij maakt je los
begroet elke dag
wanneer de nacht
niet meer wacht
duister dimt licht
in naakte uren
schaduwen schuiven
ooit gedroomd
hand in hand
waar passen
stappen drukken
in ongelijke korrels
zie om, nee,
kijk nu goed
daar ligt toen
het past nog net…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
je huist in pluizen wol
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.002 je huist
in pluizen wol
het uitzicht stoffig
en je hoofd is overvol
de zachte draden
haken niet van binnen
laten zich niet spinnen
en tot garen klaren
je wilt weven
het leven in patroon
vorm en kleuren naar
het dagelijks gebeuren
het pluizen maakt je dol
de rode draad is al versleten
dagen zijn aan het vertragen
omdat de uren…
als ik aan jou denk
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
3.040 we lopen samen, hand in hand
de uren vliegen voorbij.
maar dan open ik mijn ogen.
en ben jij niet bij mij
daarom deze dromen.
die brengen jou en mij
wat dichterbij…
Rust
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.424 Had ik maar rust
Mijn leven geleefd in een roes
Nu verlang ik naar eerlijkheid
Het liefst de rust van het bos
Uren gedanst op de harde beats
Terug naar huis op de fiets
Met een of andere meid achterop
De wereld was te klein voor mij
Met de auto m'n brood verdienen
De boord gesteven en gestreken
Producten aansmeren voor erkenning
De zakenwereld…
De laatste reis...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
3.011 De pijn is ondragelijk
Het zijn je laatste uren
Een strijd van ongelijk
Kan niet lang meer duren
Zacht praat je in raadselen
Over het vale licht op het pad
Je ogen laten zich sluieren
Moe gestreden en afgemat
De dood nevelt om je heen
Je leven brokkelt nu weg
Voelend koud als steen
Langzaam glij je zachtjes weg...…
Maanvriendschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
7.630 Fluisterend doorbreek ik de stilte
zij de donkerte met haar licht,
ze houdt de nacht in handen
brengt dagen in evenwicht
en zij danst zachtjes
door de seconden,
maakt de uren
tot minuten
als ogen diep
tot in haar gluren
Zij doorbreekt stilte en ik
donkerte met smeulend vuur,
zo overleven we samen dansend
tot een hemels nieuw ochtend…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
Of we er komen of niet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
813 het is geen dag vandaag
geen stemmen
slechts aangevreten uren
bol van sterven en verkleuren
niemand kleedt zich aan
hier kermen kale vogels
geen duiven
wel waait er een toevallige wind
over een dubbelzout meer
zo vind ik je kleren
het is geen dag vandaag
en als ik je ooit zie
verweekt, vol van vrede
kleed ik mij aan…
omdat ik weet
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.205 om vijf uur in de ochtend
schrapen mijn vingers de nacht
rechtop
en ik bedenk in vol
bewustzijn
dat ik de vluchtigheid van woorden
niet wil overleven
los
of in een gedicht
onder sneeuwwitte sterren
het klinkt onzinnig en meer dan
zwijgend
maar waarom zou ik liegen
in of buiten mij
de maanverte van uren
er is…
woordwijzers
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
634 de lente is heen
in dit stilleven van
woorden
onmachtig weggegleden
zoals een glinstering op het water
veroverd door de nacht
waar stemloze vogels, zwartgepluimd
in leegte graven en uren tellen
opnieuw en opnieuw
tot elk geruis verdwenen is, zelfs
in mijn diepste slaap
of misschien wacht ik onbewogen
op de wind, veel verder…
Tussen het dwalende stof
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
687 Ik loop
door verlaten land
op zoek naar een
tastbaar gebaar
maar vind slechts
fluistering
tussen dwalend stof
stilte verzwijgt
hier vele jaren
geduldig
in dozen van karton
nacht verraadt
een kinderstem
lachend, huilend
wachtend tussen muren
in deze laatste uren
raap ik herinnering
van duizend kinderdromen…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
Als lentewind
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
848 jij hebt aan mijn leven
een dag toegevoegd
een duizelingwekkend moment
waarin ik was
licht tintelend vrij
jij droeg mijn uren
op lichte vlindervingertoppen
legde de stilte
in vleugels van vogels verzonken
ik heb een dag
van mijn leven gemeten
niet in stappen of in mijlen
maar door trillingen op mijn huid
en ik sloot mijn ogen…
Klei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
736 de drab waarin ik uren investeer
de helft van mijn leven
de narigheid
die zich beweegt langs kletsnatte lijnen
van de buien met invloed
ik voel mij neerslachtig
als ik struikel over tegels
scheefgeschoven
over de vettige substantie
aards slik
met een hoog lutumgehalte
maar kleurloos als een afgedekte hemel
toch wordt ze blauw…
schaduwen dansen een stralend gezicht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
630 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrand als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toe je mij alles gaf…
Man
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
671 Ook ik ben onlangs nog 'n nieuwe bank gaan kopen
Heb net als hij de benen uit m'n lijf gelopen
En was na uren in Ikea net zo gaar
Dus toen ze Elzevier zag liggen zei mijn vrouw;
'Als ik mocht stemmen voor zo'n titel, koos ik jou' !…
Jouw dood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
953 Nu mijn leeftijd zacht
bij jou aan aanschuift
en ik de rozen zie verwelken
in de vaas die jouw herinnering is
verbijt ik me in miskleunde uren
en graaf een tunnel naar ’t begin
in jouw geborgen hand
slechts een pad vol knarsende schelpen
loopt voor me uit en ik zie de pas ontgonnen aarde
voor altijd jouw leegte vullen…
Tergend verlangen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
991 Hij kust de koude muren
raapt tranen
van de nacht
veegt het stof
uit alle hoeken
schud de kussens zacht
geduldig legt hij zich
ten ruste in lengte
van uren en wacht
dat zij aan hem verschijnt
in gouden gloed
in al haar pracht
hij sluit zijn ogen
grijpt vast aan herinnering
hoort haar stem in verte zacht…
Wilg
gedicht
3.1 met 35 stemmen
11.037 Heeft iemand zoveel uren
met naar een wilg te turen
ooit vruchteloos verdaan?
De lucht trekt rose dicht.
Niets valt nog te verlangen
dan dat de wilg zal vangen
de laatste schilfers licht.
--------------------------------------
uit: 'Tussenspel op mondharp', 1987.…
Je schaduw zal vergaan
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
672 zwijg je handen
woorden werken
ploegend in gevoel
blik op later
vage dromen
toekomst zonder doel
droom je zwijgen
leeg je zinnen
harten worden koel
leef je uren
zonder dagen
op het randje van bestaan
flits het leven
uit je ogen en
je schaduw zal vergaan
we zijn cirkels
om onszelf
zonder ooit te raken aan…
Mare liberum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 in nabijheid van alsmaar
opnieuw, tegen beter weten
weerstandig, op vrije voet
met elk gericht vergeten
leunend tegen bevoogding
door slaafse uren, dagen
zodra tranen als einders
in malende vloed vervagen
waar ogen bewegen
langs de rand van aardse zee
en een gedachte schuimt,
kan ik nog met de schepen mee…
Atelier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Het nieuwe licht
de blauwe krachten
breken de laatste uren van de nacht.
De silhouetten
van een creatief proces
dragen al besef van schoonheid.
De stilte
zingt 't nieuw begin
van vergezichten en 't hoog gevoel.
De rust
van deze nacht
was welkom als de dageraad.…
Gebroken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Wat voorbij waaide ont-roerde, raakte
uren en dagen lang !…
laatste nacht (8-9 juli 1942)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 je weet het:
deze nacht zal
de laatste van
mijn leven zijn
ik heb geen weet:
wat speelt zich af
in een onverzettelijk
hart en hoofd
in deze nacht met
de dood in zicht
schilder je een
vredig tafereel
de landelijke boerderij
bloembollenvelden de
horizon onbewogen onder
een zacht wolkendek
in deze heldere uren
bestaat de oorlog…
Trage dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Hoe traag de dagen waren
daar
langs de oevers
van die stroom
en ik onschuldige uren weefde
in de schaduw
van een perelaar
de wereld leek zo eindeloos
zo hoog, zo breed
en alles was
alleen voor mij
ze zijn voorbij
de trage dagen
maar soms
in de diepdruk
van de nacht
wenken ze
en hoe ik mij
dan keer op keer in hun armen stort
totdat…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
Oelewapper
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
610 Een Oelewapper uit IJmuiden
Die had de klok wel horen luiden
Maar wist niet waar de klepel hing
Dat was voor hem toch wel een ding
Het werd tot slot een hele queeste
Toen was het enige wat restte
Een klepelzoeker in te huren
Die toen na jaren maanden uren
De klepel vond zoals beloofd
Hij zat in Oelewappers hoofd
Dus de moraal van dit gedicht…