4025 resultaten.
IK BEN EEN SPECIALIST: in een beetje!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
474 Ik ben een specialist
ik ben gespecialiseerd in 'een beetje'
van alles wat weet ik wel een beetje
maar van de liefde het meest
en daarvan weer het meest van mijn dochter
in de sfeer zoals wijlen Koningin Wilhelmina sprak:
"Mijn innig geliefd kind Prinses Giulia"
dat ik zo bemin en die ik zo mag, meer dan mag
een schoonheid van buiten…
Sol Iustitiae
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Zon der rechtvaardigheid
Oorsprong des levens
Glans van het eeuwige
Licht in de duisternis
Allerverduldigste
Minnaar van zuiverheid
Waarheid en schoonheid
en eeuwige wijsheid
Minzame hoeder
der broeders van zonden
van stenen des aanstoots
van ledigheids oor kussen
listen des duivels
van onkuise deernen
en vallende vrouwen
Zon…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een beetje apart
zo afstandelijk van de schoonheid…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Schoonheid is gekomen, later weer vergaan, namen zijn vergeten, verliefdsels blijven bestaan.…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Lust heeft het hart dat, eenzaam,
In de eenzame zich herkent,
En schoonheid geeft aan zich-zelven,
Den afgrond en 't firmament.
Geen dalen, waar mensen wonen,
Geen massa, maar héél alleen,
Waar de starren de sneeuwtoppen kronen
En elk wandelt in de eigen schreên.…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 De winterwind vertelt
zijn eigen verhaal; zo schoonheid
leidt en verleidt
de schone parel, beroert
haar hart met trillende vleugels.
’Verrukking is uw deel mijn liefste
en met onze hartenkreten overstijgend
komt de wind aanstonds: hoor aan
mijn diepste wens, breng ons
in schuimend lot tezamen.’…
ons kind is nu een vondeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
739 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
het maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer…
belichte schaduw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
890 als verstrooid dichter
in de beschouwende schaduw
weef ik mijn gedachten
van al dat ontgaat
aan licht of zicht
of verwachten
geborgen en verborgen
in de mensenziel
u zoudt haast gaan denken
is leven slechts zwarte inkt:
het vergaren van zorgen
ik vertel u van schoonheid
van vragende tastende vingers
de weelde van ingetogen blijheid…
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 lichaam strak als uit hout gesneden
het hoofd trots rustend op de slanke hals
de armen elegant gebogen
wacht de ballerina op de eerste klanken
die haar gracieus tot leven brengen
Sierlijk verheft de ballerina zich voor een
sprong, bevallig draait zij een pirouette
een eenheid vormend met de muziek
Los van de aarde, los van zichzelf
fragiele schoonheid…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
1.254 slechts vergankelijke klaproos
Even rustend
Je prachtig gracieuze vleugels dansend in de zon
Doch aan de einder wuift reeds
een vergeet-mij-nietje jou tegemoet
Verwachtingsvol passeer je zelfs de klavertjes,
Zonder enig pardon
Immer turend voor dat kraakheldere meertje
Met die enkele prachtig blanke lelie
Ginder aan de horizon
Zijn schoonheid…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 Een nieuwe koers ontstond alwaar
zichtbaar geworden schoonheid ontvouwde.
Zij werd de zon in haar eigen hart,
haar sterren in het donker.
Geen valse vrede of Lorelei verleidingen,
alleen haar innerlijk blonk er.…
De morgen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
932 Zie ik hoe twee zwanen
het water doorklieven,
gedreven door schoonheid
en een zuidoosten wind.
Deze stralende dag,
ze doet mij beseffen
dat ik zo vaak in mijn leven
voorbij ben gegaan
aan de pracht van de schepping,
die wordt getoond in de morgen,
aan hen die daar even
bij stil willen staan.…
Berkenbos
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
881 eigen weg genomen
Schaduwen vangen het laatste zonlicht
Gefilterde stralen verwarmen het zand
Resten van de herfst een kleurig gezicht
Jonge aanplant eerste jaar hand in hand
Door hun kwetsbare naaktheid gebogen
Elementen boetseerden reeds een band
Levend hout gekapt zonder mededogen
Vormen een muur van geringde jaren
Verkregen schoonheid…
PAARD
hartenkreet
4.8 met 45 stemmen
1.470 gebracht tot paard
Vele schakeringen, elk uniek van aard,
ongeacht de vorm, hetzelfde predikaat
Moest menig oorlog mee strijden,
zou menig race tot 'n prijs rijden
Kostbaar gegoten in 'n mal van goud,
perfect gebleken zonder enkele fout
Jouw vurige hoeven deden aarde beven,
door de eeuwen heen prachtig gebleven
Wie toch beweert dat schoonheid…
Eén nachts stand
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
3.320 Serene vrouwe weesgegroet
laat mij uw lyrisch schoonheid kwelen
ik wil u heimelijk mede delen
ik voel mij pas ons treffen goed
In oogopslag noch steels verkeken
fier waren zij, tersluiks verlid
is`t waar daar nogmaals schoonte zit
verscholen aan`t gebed ontweken
gij deed mijn hart terstond verstillen
waar nacht aan haar contour teloor…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 De schoonheid draagt een verbeten sluier
ze schijnt gemaakt van ondoorzichtbaar stof
en toch ik wil haar ogen helder zien
zijn ze bruinig of donker blauw of dof
Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht…
ons kind is nu een vondeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
het maakte teksten vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
Liefde is als de natuur
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.623 Liefde is als de natuur
Oogverblindend mooi
Schitterend en prachtig
Verwoestend en machtig
Liefde is als zonneschijn
Stralend door het leven
Door veel schoonheid omgeven
Maar dan hebben we bewolking
Storm, mist en regen
De liefde wordt minder
Steeds vaker door ruzie omgeven
Veel tranen omdat het in je hart regent
Een slecht gevoel door…
De vreemdeling
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
647 Toen op een dag een vreemdeling heel frank en vrij
flaneerde in de kleine stad der mooie mensen,
met haar intriges, spiegels en haar gaanderij,
haar tempels om de duivel Tijd in te verwensen,
keek, druk met mooi-zijn, niemand naar dat wezen om
(men liet om het bestaan der stad te doen voortduren,
voor de vergane schoonheid, die vertrekken kon…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Ik heb geliefd met het alinnigst wezen
Van mijne ziel zovele lange jaren
Lang, al wat daar heerlijk hoogschoon gerezen
Naast mij en om mij trok door het stage staren
Van mijn uitdromende ogen naar ’t rondwaren
Van schoonheid om mij, of niet een van dezen
De alenige onvolprezene zou wezen,
Die mijn zou zijn in de ongeboren jaren.…
VOOR EEN PARADIJSVAARDER
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.751 Veroorloof mij u nogmaals af te wijzen,
binnen de maat van een veracht sonnet:
de Schoonheid wreekt zich, want ik sterf van pret
om al uw kostloos bovenwerelds reizen.…
Nachtkou
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
940 een gemarmerde en gespierde schoonheid,
gebeiteld in hart en geest wil ze
omhelzen, vasthouden, nooit vergeten
hoewel deze lippen koud zijn, gevoelloos,
deze armen haar niet dragen, deze ogen
niet kijken, maar staren, leeg en dood
in verlangen proeft ze een warme huid,
laat haar lippen dwalen en verpozen,
luistert dromend naar een stille…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu en dan een regen van rijp aflekt
In deze oase van ijzigheid laat koning winter
de aarde weer vullen met zijn sneeuwwitte schoonheid…
Moeder Aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.270 Geopende handen verwelkomen
al het groen en gevleugelde der aarde
lichtvoetige lijven bewegen zich
soms traag, soms iets versnellend naar een thuis
in haar beginsel begint hun bestaan
Iedere ademtocht begeleidt ons
door het wonder van de natuur geschonken
eeuwen geleden gaf zij al kleurrijk
haar schoonheid aan ons, puur en ongerept
zonder…
Licht gefladder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
634 Vuur van de nacht verdwijnt in de morgen
argusogen openen haar dageraad
getinte vleugels verbergen zorgen
wanneer zij haar kleuren langzaam openslaat
Schoonheid is niet langer meer verborgen
verblinden zelfs openlijk getoonde haat
hoog in de lucht weet zij zich geborgen
al blijft zij immer de vlinder van de straat
Eindelijk zwevend in zachtere…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt
en teder je twijfels kust
als handen zich langzaam ontsluiten
en je bevrijden uit dichtgekleefde tijden
als tussen droom en daad
een hemelsbrede kloof gaapt
die je zonder meer overbruggen wil
als sentiment doordrongen
van ongedwongen schoonheid…
Twee mensen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.924 warmte vervult dit eindige leven
liefde nadert een kloppend hart
een mens verdiept in een hoger streven
rust vloeit naar aarzelende nachten
hemelsblauwe luchten om zacht te betasten
mijn hart roept de hoogste tonen
spontaan bekoord door jouw onverwachte lach
die jij aan mijn schuchtere wereld gaf
helende woorden uit een stem ontstaan
schoonheid…
De vlakten van Helikon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 in de laatste maan van een zonnewals
droomt een wondere nacht
duizend nieuwe dansen
aan de voeten van Erato, Kalliope en Terpsichore
magisters van Apollon
bidden kunstig spreuken
leggen lijfeigen maanjuwelen bloot
strelen slaafs zielespiegels
ritmisch in vreemde talen
talend om niet
dan schoonheid
vormen Hippocrenes’ horige heksen…
Tulpen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.434 verten van mijn land,
in de verten, waar de scholen
witgedekte wolken dolen,
waar de wereld in het rond
uitligt aan de horizont, -
in de statige avonduren
ligt gij met de wijde vuren
uwer levensheerlijkheid
voor mijne ogen uitgespreid, -
en nog diep in kalme nachten
zien, herdenkend, mijn gedachten
u bij menigten geplant
in de schoonheid…
was de hel ontstegen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
501 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…