5489 resultaten.
Zwijg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Een zacht gezoem klinkt enkel nog.
Als ik luister, mijn oren voorbij.
Ik laat in stilte, de letters vallen,
één voor één op zijn plaats.
Nu ik hoor en mijn hoofd raakt leeg.
Minder vol dan dat het was.
Mijn stilte raakt me en maant me tot zwijgen.…
Op het eerste gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 jij bloeide ooit
in woordenschat
de mooiste bloemenpracht
schilderde poëzie
met de fijnste penselen
en kleuren uit je hart
toch ben je terug gegaan
het echte grote werk
trok je artistiek niet aan
jij stileert
eenvoud en precisie
in een stil levende positie
raakt met
een enkel woord
het groot orkest en koor
waarbij zinnen…
Memento (N.a.v. de aanslagen in België op 22-03-2016)
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.434 maar Die had enkel gezwegen,
slechts de wereld geanalyseerd,
als de beschouwer die Hij gedoemd is te zijn.
De mens was woest op Hij die is,
Had gesmeekt om een antwoord,
verwoed had hij naar de hemel geroepen:
Waar ligt onze verlossing?
In de pen of in het zwaard?…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Pas op voor Sinterklaas
gedicht
4.0 met 45 stemmen
32.866 Je hoefde enkel maar te zeggen:
Sinterklaas staat op het dak,
en dan waren ze gehoorzaam
en zo lief en zoet en mak.…
Leef de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Eenzaam in gedachten
Open in vele zinnen
Waar niemand zou verwachten
Afbrokkelende van binnen
Boze woorden zinnen en gedachten
Ze blijven keurig aan de binnenkant
Waar niemand zou verwachten
Neemt verdriet en wrok de overhand
Soms ontsnapten gedachten de mond
Opzoek naar erkenning en geborgenheid
Maar al wat er ontstond
Bracht enkel…
wat armoede brengt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 het weten
dag in dag uit
van de keuze
doe ik dit
dan dat niet
de angst
dagelijks
voor de bode
die aan onbetaald
de nota’s herinnert
de verlegenheid
telkens toch
naar de kinderen
die niet mogen
wat anderen kunnen
de gene
altijd nog
voor de rafels
en de randen
die jou kleden
de schaamte
elke keer weer
als enkel nog
jou…
Zondagimpressie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.127 ik dagdief me naar je toe, al besta jij enkel
uit zondag en ben ik slechts jouw weekdier.…
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 verborgen zwervers
sluiten 't gemijmer in de ramen
en 't geschrijf naar hun geliefden
die het verleden vulden toen de bomen
nog rechtop hun handen op de horizon legden
planten verdorren vanuit alle hoeken
hun geroep wordt niet meer beantwoord
en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen
uitgelachen door de barbaarse dood
die geen enkel…
Kleding
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
755 Hij wou over deze belangwekkende kwestie
enkele gedachten verzamelen
voor een woordenvloed naar mijn hoofd
te laten stromen.
Ik zag de bui al hangen.
Mijn gefundeerde mening zou helemaal
ondergesneeuwd raken,
in een wereld waarin voornamelijk
nog kwiek-artistieke oma’s
van na de oorlog de dienst uit maken.…
De Heer is mijn Herder.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
817 Al ga ik in een dal van diepe duisternis
ik vrees geen donkerte, geen enkel kwaad,
maar ik mag zitten aan een koninklijke dis
dit voor de ogen van wie benauwdheid beraadt.
Ik kan de zalfolie op mijn hoofd verdragen.
Mijn beker is nog meer dan overvol gegoten
voor de ogen van allen die mij beklagen.…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren en dagen
in zwart over grijs
naar rood en blauw
en dan: delete
ze lossen op, verdwijnen
in het donker van decemberdagen
totdat ik enkel…
Hut
gedicht
1.7 met 11 stemmen
4.110 Toen ik de hut verliet waren er mensen
tegen wie ik aankroop, bij enkelen meende ik het.
Ik weet niet wat er dooide, er kwam al zoveel in me om.
Wat was hij even een baby. Bleef maar jengelen
om verhalen van de walvis in de man. Hechtte wat
waterpsalmen af. Ik dein
op een matras. Alsof me iets wiegt maar het gaat
te hard.…
gedijen in het zicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 het is lang geleden dat ik
dagelijks de zin verwoordde
vanuit een divers perspectief
is het zo dat mijn blik in het heden
meer wordt vermeden, of
is alles al vermeld, verteld
over alles wat mij bekoorde
ben ik afgevlakt, ingepakt,
ingezakt, is de emotie vergrijsd
is de dag enkel een dief
op de loer, kwijlend wachtend,
op een vruchtbare…
Zelfs wie de voorzichtigheid zelf is
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.302 We willen je slechts enkel helpen;
weet je ik schenk je een kind!
Een troonopvolger. Jij moogt zorgen.'
In overmoed heb ik met laten zien.
Ik lig in de greppel om mijn domheid te lachen,
het lukt me niet overeind te komen.
De voorbijgangers blijven, als ze tijd hebben,
grinnikend staan; zij prikken
met stokken in mijn flank.…
Kon het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Wacht maar af over enkele
tientallen jaren lukt het toch
maar dan wel bionisch…
Gras en meer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Het leven strandt op de oprit;
de vlammende open haard
soest enkel in slaap.
Opstandigheid vlucht
langs de schouw omhoog.
Laat het gras en meer toch groeien:
flamboyant en met veel dank.
Ter tijd en stond kan je dan
met een zeis geuren schilderen.
Het steeds millimetreren is
het wezen ervan decimeren.…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Vroeger werd alleen gebeden,
was 't enkel de klank van 't lof.
En nu ronkt het in de stegen.
Wervelend zwerven boven de wegen,
kraaien voor de nacht begint.
Zie die verre torenbroeders,
't lustig landschap nog de hoeders,
weerhaan weer die zwoele wind!…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Enkele verwelkte
bloemen
lagen kriskras over
elkaar.
De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.
Mijn gedachten en
herinneringen kwamen
naar boven in de
prachtige omgeving
van de bosrijke natuur.
Foto Dick Voogd…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
BIESBOSCH
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Er is geen enkele braam – of andere struik waar geen plastic in is blijven hangen. Een onwerkelijk en onthutsend beeld.…
IN DE BAN VAN EEN GODDELIJK LICHAAM
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
765 Maar zij behoefde geen enkele preek.
Het was zelfs fijn om haar in te wijden.
Ze zaten behoorlijk snel op één lijn.
Die meid had hem ondeugend uitgedaagd,
gedroeg zich niet als de heilige maagd.
Er niks mee doen, dat zou pas zonde zijn.
Zou hij zich door haar laten behagen,
of dat loodzware kruis blijven dragen?…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 nooit zal hij het vinden
al vaart hij nog
zo veel en ver
er is ook geen enkele
vaste plek die hem kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ik word tot orde geroepen
maar door wie en met welk gezag
enkel de natuur krijgt mij op de knieën
met een bittere pil en een zure lach…
Een Paasbericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei
zal ergens nog te vinden zijn,
maar enkel vrede, dieper dan de zee.
Een Paasbericht om ook aan jou
te melden dat de barensweeën
zijn begonnen; nieuw leven komt,
al zijn er drama’s en nog steeds corona.…
Met open vizier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 afstand
met smalende smoel
waar eerlijkheid
gedijt hoort
kwetsbaar zijn
niet bij de strijd
omdat het een
finaal uitgangspunt
is voor een relatie
zonder haat en nijd
wij betwisten zonder
wapens elkaars gelijk
zijn meester
geworden in het
camoufleren van
onderhuids geweld
alleen al het weten
van dit bestaan
geeft ons geen enkel…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 met het
gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen
het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er…
Gebroken letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 heb de brief
met gebroken letters
nooit verstuurd
het deed teveel pijn
om hem te schrijven
het adres op de
enveloppe te krijgen
om woorden
in zinnen te zetten
zonder dat zwarte
wanhoop dwong
uit te leggen waar
geen enkel begrip
voor aanwezig was
de luchtigheid is
verdwenen maakte
plaats voor een
vluchtig leren op eigen
benen…
Processie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
615 Met om mijn huid en haar een Pinksterbries
Is er geen witte postduif te bekennen
Te horen of te zien en dat is wennen
Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies
Enkel wat kauwen in het hemelruim
Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen
Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim?…