6648 resultaten.
missen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.377 de jaren dat je er niet meer was
kwamen je adviezen goed van pas
je zou trots op ons zijn geweest
en ik denk op je kleinkinderen het meest
wij zijn nu ook al wat jaartjes ouder
ik weet je kijkt mee over mijn schouder
maar toch zou ik nog even aan je willen vertellen
of een momentje naar je bellen
zeggen dat ik van je hou
moeder dochter eeuwig…
Eerste liefde
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.007 Op vlinderende vleugels
droom je van eeuwigheid,
vol vertrouwen
levend in het moment.
Het leven openbaart zich
als een bron van heerlijkheid
en nabijheid,
te intens bijna om te verdragen.
De liefde heeft je gegrepen.…
Vul mijn handen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.210 waar cirkels zich
vermeerderen in
een eeuwig zoeken
blijft het stil
in de palm
van mijn hand
ik begeef me
vaak naar binnen
droom daar
de laatste wolken
niet groter dan
de woorden
het houden van
ik sluit de vloedlijn
op mijn huid
loop over 't schuim
van leven en dood
in het daglicht
dat de nacht nog
meer verstoort
volg…
Eendags-engel
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.272 verlaten
Mijn engel voor een dag
Zoals ze mijn leven inkwam
Een zilveren lijst om mijn zwart
Mijn engel voor een dag
Ze zweeft in mijn ziel
Maar kan niet worden gevangen
Mijn engel voor een dag
Ik ben nu al bang
Dat ze morgen weg is
Mijn engel voor een dag
Dus geniet ik
En vergeet morgen voor
Mijn engel voor een dag
Laat het eeuwig…
Ab imo pectore
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Daar waar de bloesem
eeuwig lijkt te bloeien,
tussen de velden
echoot de wind;
voorbije klanken,
ritselend gras,
het enthousiasme
van een kind.
Waar de mensen
elkaar goedemorgen
groeten en
kennen bij naam.
Alles blijft
zoals het was,
de tijd lijkt
stil te staan.…
Als het doek valt
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.534 Als het doek valt
aan het einde
van onze
"leef" tijd
maken we de overgang
van het aardse
naar het eeuwige licht
En staan we dan
voor Allah, Boeddah
of Gods
aangezicht?…
als de zon mij roept
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.493 denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan in de stoet
totdat de hemel spreekt
over de eeuwige…
openbaringen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.712 de maagd maria mij verschenen
openbaarde mij haar benen
hetgeen een zalig uitzicht bood
op haar onbevlekte schoot
ik prees de heer mijn lieve heer
de maagd Maria is niet meer
weet u waar ze mij op wees
't is zo zonde van het vlees
mijn lust die heb ik uit gestort
op zoek naar eeuwig leven
aan vlekken was er geen tekort
die heeft ze…
Februari
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.007 Nog steeds word ik overmand
door het verdriet van jouw sterven
De leegte
die toch eeuwig bleek
Als een angstig hert
zit het verdriet verborgen
in de donkerste uithoeken
van mijn hart
Komt soms galopperend tevoorschijn
om afgeschrikt door het licht
gelijk een windvlaag
terug te keren naar de veilige duisternis…
Op ’t ware leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
762 Op ’t leven,
Op ’t eeuwige en het oneindige,
Op de tijd, de wereld, en de toekomst,
Op ’t doen, ’t denken en ’t weten,
Op de dood.
Op de liefde,
Op ’t vrolijke en het onmogelijke,
Op oorlog, de haat en de vrede,
Op ’t geloven, ’t zeggen, ’t zijn,
Op ’t hart.
Om niet te drinken,
Op al deze dingen,
Is om echt te leven.…
8 jaar lang
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.231 woorden,
Voor praten was hij nog niet klaar,
Het waren mijn ogen die hem stoorden,
Kansloos zocht ik naar 'n blik,
Een blik die mij ontvangen zou,
In de stilte, die alles zei,
Bekwam ik van de schrik,
Het was verdomme waar, dat voorgevoel van mij,
Te jong was ik ,
Te jong was hij,
Veel te jong waren wij,
Blindelings gehecht,
Aan dat eeuwige…
Stonehenge
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.253 ik tussen reuzen
uit tijden van weleer
na duizenden jaren
nog steeds symbool
voor magische kracht
Hoe mensen beperkt
in kennis en middelen
wonderen verrichtten
door samenwerking
waar wij nog steeds
versteld van staan
Als de zon zich wendt
voor weer een cyclus
van zomer naar winter
van winter naar zomer
spreekt Stonehenge
met eeuwige…
De kat is mijn geweten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 Het liefst blijf ik eeuwig dromen
voor altijd verschoond van de dag.
Maar een ruwe tong likt mijn neus
en ik proest mezelf klaarwakker.…
als de zon mij roept
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.628 maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan in de stoet
totdat de hemel spreekt
over de eeuwige…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 hij schreef er al zovele
verbond een hand met een dans
met fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat…
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.996 Hoor…
de noordenwind roept kil mijn naam
nog even en ik zal haar volgen
waarheen de vlucht ook gaat
nee, ik voel geen angst
het leven was gelijk een bloem
geknopt, ontloken, volle bloei
maar nu vermoeid aan rusten toe
dus laat ik mijn laatste adem
wiegend over aarde dragen
kus nog één keer al wat raakte
voordat ik eeuwig slapen ga…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van morgen
mijn eeuwige…
Dit is het
gedicht
2.8 met 28 stemmen
14.129 Dit is een onafzienbare sneeuwjacht
van tekens, zelfs video is tevergeefs
gebleken, dit is het raadsel van adem
en water, dit is het en dat
en alles is het
dit is een eeuwig etmaal van een paar
sekonden, dit is voor ogen te groot
bevonden, dit is een wond en een wand
tussen vrouw en man, dit is
alles en dat
dat zijn de ondoorgrondbare…
Nooit meer zonneschijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.299 Wil je weg
Oké
Dus ga
Wil je blijven
Oké
Kom blijf
Het maakt niet uit
Wat je denkt en voelt
Maar
Als verlaten is
Wat jij bedoelt
En
Als ik fout was
In al wat ik deed
Terwijl
Ik anders wilde doen
Pak dan je spullen
Ga
Vertrek
Geef mij nog eens die laatste zoen
Ten afscheid
Voor eeuwig en altijd
’k Heb en had je lief
Maar
Vanaf…
nicxx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 luister naar wat ik je ga geven
iets om mee te nemen
op een pad niet ver van hier
laat ik je lachen
elke dag
keer op keer
tot we vallen in een eeuwig lied
van waar we vandaan zijn gekomen
geklommen tot aan de hoogste bomen
en weer vallen keer op keer
geef me nog een nacht
samen lekker dwalen
geef me je lach
nog een enkele
keer…
De Maagdenknoop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.181 Narduna is haar weefstersnaam
met pijn beweegt zij zich op krukken
polio besloop haar als jong kind
haar benen zijn sindsdien verlamd
haar handen weven legenden,
spreuken en zegening voor bruiden
miljoenen maagdenknopen maakte zij
legt onbezoedeld kracht in elk tapijt
met een bijl hakt zij haar hand af
opdat haar ziel eeuwig dansen zal…
Een rustige nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
706 En laat ons dan,in een
rustige nacht
aandachtig luisteren
naar de symfonie
van Uw eeuwige wijsheid...…
Misschien niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Misschien niet de eeuwigheid,
maar toch een stukje rust
gevonden in het ruisen van de zee.
Weg van de mensenmassa’s van de
grote stad, waar de mensen als atomen schuren;
flaneurs zonder boodschap.
Misschien niet de totale vlucht
van alles dat zeer doet en nutteloos
lijdt, zonder reden of doel.…
De mens alleen
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.214 ik ben ook maar een mens
zo sterk en kwetsbaar
kwetsbaar sterk
balancerend op de grens
van geven en ontvangen
ontvangend incasseren
hartgrondig geven
soms dood en doodlevend
vaak door ik weet niet wat gedreven
hij die zegt je bent mooi
of hoi, jij ja, die jij
het wordt in mijn hart geweven
als je hoofd in een eeuwig…
Afgeschminkt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
564 lukte het tenslotte
de maskers te ontdoen
en van onzalig opgehouden schijn
de schoonheid af te strippen
de moede ogen niet meer aangezet
toonden gedoofd het heilig vuur
van bloedeloze lippen was
het schromelijk taalgebruik verdwenen
maar onder aangebrachte lagen
toonde de huid zich kwetsbaar zacht
liet zich de ziel doorzichtig
in eeuwig…
De tragedie van de zwarte strik
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.204 Het was een lange avond
en in open portier
vroeg zij de eeuwigheid;
ze kreeg de avond.
De tragedie van de zwarte strik.
Die onder een grasmachine,
In een smerige sloot,
Werd verdronken.
De bubbels nog niet uit het hoofd gezet.
Proosten op een veel te kort Nieuwjaar.…
panis angelicus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 hemel huilt op
de tere witte rozen
een zachte deken
daaronder zwijgt hij
zijn glimlach blijft
en verzacht de pijn
veelvuldig waardig nijgen
een laatste blik in de aarde
waar deze moedige man rust
zo ver weg van de wereld
en zo dichtbij in ons hart
teruggegeven aan de aarde
die nu triomfantelijk deelt
in het brood der engelen
eeuwig…
de b-kant
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
985 genoeg geschreven over
de reserve-tijd waarin het
allemaal nog moet gebeuren
alsof die voor de eeuwigheid
de beste indruk achterlaat
zo heb ik je nog niet verteld
over de b-kant van mijn leven
die soms veel mooier blijkt,
het grijsgedraaide lied meer
naar de achtergrond verdwenen
misschien was er niet mee te scoren
allesbehalve spectaculair…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 daar waar de branding buldert
de wind loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in diepe duisternis
leider naar ’t eeuwig…