3400 resultaten.
Doofpot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Liever had ik gezien dat het
Echt voorgoed in de doofpot zou zijn gestopt
Geschoten
Is er des-
tijds op de ver-
keerde persoon
't Raakt
Samen door
Horten en sto-
ten
'k Ziek, uit coma met een hart
Dat toentertijd zijn tijd ver vooruit was daar het
Onverdroten*
Volhardend
& IJverig
'k Kan het gewoon
maar
Nooit beter (=)…
zoveel vogels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
422 hij was nooit in de Dodentoren
waar opgeslagen doden lagen
noch zag hij de vlucht van engelen
voortgestuwd door stormen
ooit dwaalde hij af van het broze
het zuivere blauw van de stilte
lang keek hij weg van het ene oog
dat verdrietig de wereld inkeek
nu is het tijd voor zijn pennenproef
hij scherpt de punt van de ganzenveer…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
624 Op dertienjarige leeftijd schreef ik
Gepassioneerde brieven aan de rechtbank waarin ik met klem verzocht
Om een verklaring van handelingsbekwaamheid
Tranen op het papier, een pen vol vuur
Nooit werden ze verstuurd,
Moe gestreden.
Een glimlach van meewarigheid
Als ik denk aan mijn jonge ik. Zij dacht
Dat het de rede was die de wereld regeerde…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 In je herinneringen d'une vacance
Op kiekjes van een zomer
die nooit slijt
Is 't prettig toeven in een ambiance
Met moeder in je chèr pays d'enfance
Memoires aan een zoete kindertijd
Je hebt veel fans, zie ik,
op de tribune
Familie, in die stad
achter de dune?
't Is zoet je tael,
het zweijmelt allemael
Maer als je 't mij vraegt…
Blaeskaek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 Hoe zegt u, beste leerling-tovenaer
U blaest uw kaek en noemt mij kranki-jorum?
U laet mij schrikken, zonder uw decorum
Houd ik uw rede noch fatsoen voor waer!
Weer heeft de twijfel bij mij postgevat
Een storm op woeste hoogten in uw brein
Laait op zo nu en dan, krijgt hij mij klein?
Op uw misnoegen krijgt een mens nooit vat
U houdt mij…
Evenredig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Ik ben al weg, rustig, geen nood
Al ben de redelijkheid zelf, geen malloot
Ik vraag u slechts af wat is hier omgekeerd
Evenredig aan wat, aan het binnenste buiten
Aan de contramine waar oren van tuiten
Aan oppositie, tegengesteld
Aan Achilles, die een schildpad voorbij is gesneld?
Verklaar u eens nader, dan scheer ik mij weg
En verdwijn…
Zombie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
470 Arrogantie is als een verwelkte bloem
decadent op weg naar de ondergang
teloorgang van droevige dromen
het leven kent voorspoed en tegenspoed
tijd kent geen genade voor het noodlot
samen kijken we uit naar het nabije einde
wanneer de prille ochtenddauw
de absurditeit van de wereld herkent
in dwaze toespelingen van de ziel
vergankelijkheid…
Groene vrijheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
425 Of je losgeld wilt betalen
voor iemand die berooid
op weg naar het einde is
met niets anders om van te houden
dan de donkere regenwolken
de natte grijze luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
of je een rooie cent misschien
over hebt voor zijn laatste
onbelegde bruine boterham
nu hij onderweg is
naar de groene vrijheid
van het…
Droom bij de rivier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
456 Er was laatst een ontketende
in die vreemde droom
bij de onstuimige rivier
een mens niet langer slaaf
van het getekende verleden
Hij zag beladen schepen varen
naar de oude haven bij de zee
in het deinen
van het water
in het dromen
over later
ging de toekomst
langer mee.…
douleur en lecture
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
483 mijn ogen lezen al ruim
zeventig jaar maar zelfs
als kleine jongen las ik
al zonder te lezen
ik las de gezichten
van de grote mensen en
en passant het gedrag
hetgeen mij zo dikwijls
in grote verlegenheid bracht
terwijl ik dit schrijf en wat
over mijn leeservaring van
weleer zit te filosoferen
kan het mij niet meer deren
maar destijds…
Dwalen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
433 Dwalend door jouw gedachten
de mooiste bezielde vlinders
verzin jij in geheime fantasie
alleen in een ongeremd leven
waarschijnlijk minstens veertig vlinders
allemaal op zoek naar jouw schoonheid!
Je weet het misschien al
het is een gevoel diep in jezelf
een eeuwigdurend welkom
als je eindelijk loskomt
handen zwaaiend
zonder woorden…
Vluchten hoeft niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Altijd op de vlucht
In de regen
Onder de blauwe lucht
Tijd om het te gaan overwegen
Overal neem ik mezelf mee
Hoe hard ik ook ren
Hoe goed ik mezelf ook ken
Weer niet hoeven voelen stel ik tevree
Mogelijk bedaart de boel
Wanneer ik van binnen kijk
Hoe ik mij nou echt voel
Zeg niet altijd wat ik bedoel
Veel liefde voor mensen in het…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
Identiteit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 toen ik haar aan de balie hielp
vroeg ze plotseling
in perfect ABN heel onbeleefd
vindt u het ook zo vervelend dat u
een enigszins Friese tongval heeft
ik antwoordde haar
lichtelijk geïrriteerd
dat ik het juist mooi
vond om iets te
kunnen horen over waar
iemand vandaan komt
het is net of iemand
dan iets meer voor je leeft
het is…
Don Juan Quichot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 Het belcanto lokte.
Decennia van eindrijmloze haiku's hadden hun tol geëist.
Hij wilde wat anders. De wijde wereld in, van het schone, het goede en het ware!
Was Don Quichot een woordenaar of andersom?
Na jaren ploeteren, puzzelen en peinzen kon het gebeuren dat hij op een dag ineens het licht zag. Bij anderen. De schellen vielen hem van de…
knap lastig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
476 voor een dwarsliggend
mensenkind in de wieg gelegd
om aan rust en roest te knagen
is de krib al gauw te krap
enfant terrible dat in
beweging groeit als de
verst afdwalende tak
van een stam
de dwarsdenker doet
de wereld kantelen
scheurt zich los van alles
wat altijd al zo was
een bevlogen rebel
overstijgt de kasseien
ontregeld…
straaljagers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 en weer
jagen straaljagers
hun stille witte strepen
door mijn blauw…
Onderweg in luchtig zweven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Even herkent hij de stem van zijn moeder
in het stemgeluid van de jonge stewardess
nu hij onderweg is in een luchtig zweven
en hij aarzelt niet, hij spreekt haar aan
mag ik twee liter melk uit uw boezem
geen zorgen meer over mijn bestaan
plotseling struikelt hij over woorden
onderweg naar het toilet hoog in de lucht
nu hij de toekomst weet…
Spiegelbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 zoals een hondje
of een poesje zichzelf
in de spiegel ziet
verbaasd
verdwaasd
zo denk ook ik weleens
ik ben dat wel
maar eigenlijk ook niet…
bijna alles
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
536 bijna alles diep ik op
uit slenterende dromen
en alles komt voorbij
jouw sussende lippen
twee geschrokken vliegen
mijn ingekeerde blik
de wegstromende zee
jouw uitgestrekte handen
een zwerm wilde ganzen
mijn halve verhalen
de afgebroken tak
jouw ontwijkende woorden
de gestapelde stenen
mijn haastige vertrek
de gemiste kansen
jouw ondoorgrondelijke…
Hiemstra Hurricane
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
420 Bart Adjudant heeft in zijn snelsonnet van vandaag
de laatste dagen beschreven
van de storm die vooral de Britse eilanden heeft geteisterd, doch ons land gelukkig is gepasseerd...
_________________________________
Je wordt voor even Hiemstra hurricane
Of komt als Gerrit gale te staan
in boeken
Je hoeft "Het Aanzien van..."
maar op te zoeken…
GROEN LICHT
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
609 --------------------------------
--------------------------------
mijn lichaam dat mijn leven draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?
ik heb inzicht mevrouw
tegenslag…
omslag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
443 gaf vaak gehoor
aan wat men
van mij vroeg
al was dat soms
lastig genoeg...
ik had de habitude
dat ik ieder
moest behagen
en zo u weet is dat
ten lange leste
nog maar moeilijk
te verdragen…
zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 hier te liggen
in dit warme zachte bed
zo zonder pijn te zijn
enkel maar te zijn…
Thuis
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
517 ik weet dat
in mijn lucide
werkelijkheid
de absurditeit
van de wereld
snakt naar een thuis
in Utrecht of Abcoude
met vreemde kostgangers
moet het leven zuiver zijn
nu ik me ontwikkel
in stugge dwaasheid
van mijn fabuleren
voel ik mij
steeds meer thuis
in hogere sferen.…
Niet-omgekeerde narcis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 Ik ben een ruimdenkend anarchist
die accepteert de geile maagd
en schenk aandacht aan iedereen
met mijn ingetogen populisme
Nog niet opgejaagd
door overspel
van focusverlegging naar mijzelf
Ik ben de nog te ontpoppen bloem
in de grote weide langs de Styx
met equivalente buren als lotgenoten
Ik niet hou van gekleurde vloeistoffen, echo…
onze duisternis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 verzinkend
in onze duisternis
weten we de wereld wijken
wat van de wereld rest
het ruisen van de regen
het suizen van nachtelijke treinen
die door onze dromen glijden
de warmte
van ons eigen nest…
Rijnvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De dagen schreeuwen in het oor van mijn hart
En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten
Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken
Ik loop de kribben af
De oeverkiezels over
Diep
In water
Zak
Tot later
Met mij zakt de zon mee af
We worden klein en helder
Kalm mijn hart nog even
suikerzoete…
VET VAN BINNEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 natuurlijk baalt hij
vloekt alles bij elkaar
schopt stoelen onderuit
beukt met z’n vuisten op de muren
natuurlijk is hij blij
met die meevaller
en houdt hij meer van
haar dan hij laat blijken
natuurlijk beleeft hij
dat allemaal
maar hij uit dat slechts met
een frons of een lichte glimlach
hij kan het moeilijk delen
breekt niet door…