4186 resultaten.
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Winterslaap is nu gedaan
lente kan weer dromen.
Zomer in de lucht
terrasjes schuimend blond.
Zwaluwen in vlucht
een blauw wit achtergrond.
Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.…
Gevallen blad
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.620 De lente komt voorzichtig kijken,
al lijkt het soms op niks.
Treurnis zal nu langzaam wijken;
toch blijft er het gemis.
De zomer treedt als laatste aan
en daarmee ook de zonneschijn
Je mag weten, van nu af aan,
dat hij bij Hem mag zijn.…
Geknakt .....
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
11.092 papier herinneringen,
bedrukt, slaan letters
een leven over, ooit
geleefd, tot de dood
ons scheidt, haalde
de man met de zeis
mijn leven eerder in
dan het graf gedolven
kon worden, bedolven
onder gehuilde tranen
zal de diepste kuil niet
het vertrouwen opgraven
dat verloren is in het zout
der aarde, al komt er ooit
een nieuwe lente…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Langer worden de schaduwen
en korter de dagen,
het licht dat je verheugt wordt zeldzaam,
de gordijnen gaan dicht
tot weer een lente je wekt
en doet herleven.…
Mijn vader sloeg planken mis
gedicht
3.5 met 31 stemmen
23.641 planken mis
mijn broers glimlachten,
schreven elke misslag in een schrift,
mijn moeder deed de was
of lakte haar nagels
mijn vader
die zich in leven hield met schaamte, spijt en ongemak,
die zich dagelijks gewonnen gaf,
die hijgde
en onwerkzaam en achterstallig was,
die niemand iets te vertellen had,
die een spin was zonder web en zonder lente…
Inniger dan het licht
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.690 ik schreeuw naar de zomer
wil bloemblaadjes rapen
jouw wang doen rusten
in mijn hand
onder de maan leg ik een spiegel
wil sterren voor je raken
maar de hemel valt in stukken
wanneer een rimpel beweegt
mijn vingers scheuren
langzaam de rand
van de lente, rozen
zijn nog onooglijk klein
ik sleep het zomerlicht
tot in mijn buik, streel…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Een latente voorbijgaan
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.130 Eerbiedig doch stevig
ligt mijn hand
op het laatste restje leven
*
de lente met moed gepasseerd
kwam de zomer attent
met vroege warme dagen, de wolken
droegen sluiers op het moment
dat het zou gaan regenen, neen
geen hemelwater uit den hoogte
maar tranen van angst dus geen
genezing waar jij op hoopte
het gezicht met bril
de ogen…
De achterkant van Rome
gedicht
2.3 met 22 stemmen
8.653 Hier klinkt in mei een oude lente
met in de ochtend oud geluid
van duiven, terwijl de nacht blijft kleven
aan de stenen; er grauwt alleen
wat dag doorheen. Vanuit de kamers
is de hemel dicht; pas als je
uit het raam buigt, kiert hij
licht.…
sprokkeltijd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
966 wintervelden
met sneeuwschapen bezaaid
en krimpt in kille dagen
die voor de helft in donkerte verzinken
als aan de kim opnieuw
een witte zon gaat glimmen
en 't eerste licht wellicht
de eerste krokus laat ontspringen
smelt binnenin het winterschild
kiemt weer 't kinderlijk verlangen
buiten kleedt zich in tientallen tinten
prille lente…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin
van eenzaamheid
de laatste jaren ruikt
de lente…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…
Hoog in de lucht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
981 Jij kleine slaper met je stille ogen
De lente is je vriend
Sprankelend zijn je dromen
Jij wilde vogel met je schalkse lach
Onstuimig in je zomer
Krachtig in je vleugelslag
Jij mooi mensenkind met je eigen lied
Helder in de herfst
Zoekend naar je eigen stem
Jij lieve, kleine engel
Als sterren in de winter
Meedragend in mijn hand…
de koele stilte van toen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 zon
jouw licht verwarmt me
omdat een ander dat niet kon
je laat me dansen en spelen
met woorden die in een vorig
leven niemand konden bekoren
geef maar je liefde die
verder reikend is dan
de koele stilte van toen
waarin niemand wist
van wie of wat te doen
om het ijs weer te breken
vergeten, verleden tijd of dromen
jouw lente…
Licht belegen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Jong van geest
levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het niet
lente ziet weer kansen
haalt zomer dichterbij…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde tussen de bomen
mijn verharde innerlijk
verstild in restanten van lente…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik…
een god geschonken juweel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
596 dat na jaren winteren
eens de lente
zal beginnen
een heerlijk cliché
laat het maar zomeren
ik houd van dromen
hun realiteit zal ooit wel komen
verlangens en mogelijkheden
worden nooit met ratio bestreden
het is vrijheid die je kiest
gebondenheid Natuurlijk
ook Jean-Paul en zijn Simone
wisten dat
nee wij vallen
niet meer in Dat…
onder de essen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
655 luchtige dag
vol van blauwe weemoed
zachtkens glijdt zij daar
zonder dat ze hem ziet
blauwe waanzin
zomer vol witte hoop
glans maar raak, zon
blonde haren
onder de essen
laat zij gras vliegen
de witte handekes
vol van lente
lichtblauwe dag
een oude man in waanzin
zijn dag met haar
zonder dat ze hem ziet
de blauwe oogjes
vol…
Zijn lentedroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 Haar haar had de kleur
van het heldere doorzichtige
zilveren water van een beekje
in opbloeiende lente
de wind liet het losjes
om haar hoofd wapperen
haar wimpers als roetzwart spinrag
op blozende wangen
toen ze begon te praten
klonk haar stem als muziek
en donkerbruine honing
haar lach als een betovering
hij liet zijn hart bespinnen…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 De toekomst staat te wenken
op de winter, de lente, nog ver weg nu.
Maar komen zullen ze, zeker komen ze.…
glimlach
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.750 En, ja, het werd echt lente in mijn hart
Het zonlicht vervangt nu de vroegere smart.
Nu glimlacht het leven me blij toe
Ik wil jullie allen danken, maar weet niet ' hoe '.
Misschien gewoon mijn boodschap doorgeven:
Kom uit je dal gekropen en zie: daar is het mooie Leven !…
idioten
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.052 lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen
hij zei als het vogels waren sprak je lente…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie
als spinrag aan één geregen
wiegend in de oktoberwind
tot aan de weelderige
bloesems van een beloftevolle
nieuwe lente…
Een andere keer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
742 Geen stem laat spreken met weemoed of koude woorden bedekt met een eenzame echo of hand
die een richting geeft of verlossen kan wat
de tijd laat stilstaan met
gedachten aan een bevrijdende dooi of boodschap die ik begrijp
wanneer ik terugkeer met een lente
die ook jij wilt omarmen
omdat je niet meer twijfelt aan de volgende keer
dat ik…
Seizoen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
793 Als moeder weer is uitgerust
en vader haar hartstocht’lijk kust,
terwijl de passie in hem brandt…
dan is de lente weer in ’t land.…
Schaduwen en sterren.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
675 Waar de zon niets vergeet in de schaduw van de fontein van dromen
weet ik dat je vraagt met jouw vloeiend woorden
of ik de lente aan je wil schenken
en onze liefde wil kleuren met jouw laatste wens
en gedachten van spiegels maak
wanneer je wilt blijven lachen,
en jouw ogen niet meer vragen waar je
mag verdwalen als de maan
onze zoektocht…
dromen komen terug
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
648 en de lente
legt zich naast een langer lied
langs niet te stuiten stromen
het vergezicht glanst
glazuur op blauw
het heeft effect op mij
het oeroude weten
klokt traag
laag over laag
wanneer wij ons vasthouden
aan elkaar
door gelijke lanen
de liefde beschrijven en de verbeelding
die we tussen onze vingers wrijven
met geen andere…
idioten
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.082 lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen
hij zei als het vogels waren sprak je lente…