31786 resultaten.
Ik mis je.
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.078 Elke dag, elke uren, elke minuten, elke seconde dat ik je mis.
Ook verdween je elke dag uit mijn ogen.
In de avond, kijk ik naar de zon die bijna onder gaat met al die mooie kleuren om je heen.
Ik wouw dat je bij me was, dat we samen konden genieten van doe avond.
Liefje ik mis je, kom snel weer terug bij mij.…
In deze kamer.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
571 In deze kamer hangen nog
steeds de vele uren van
denken en herinneringen
het weer naar boven halen.
Hier werden mijn verhalen
geschreven mijn gedachten
en de emoties om dan te
verwoorden in gedichten.
Bijeen geraapte beelden uit
mijn leven, van wat ik zag
wat er om mij heen gebeurde.
Een gedichtenbundel werd geboren.…
Het hemelse kramen
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
651 wit sluierde
langs muren
golfde en danste
in een maagdelijk feest
jij bent
er geweest
deelde het hemelse
kramen van plezier
kleurde
uit licht nuances
in begroeten
ontmoeten van leven
dat brandend
pigment gaf
aan het intense
nemen en geven
zacht sluier je weg
danst in het wit
van de muren
je oneindige uren…
Zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Dagen gaan traag voorbij
Uren, minuten, seconden
Traag tikkend in een monotoon ritme, zonder jou....
Mijn hart verkilt
De handen koud
Alle inspiratie kwijt, verdwenen met jou....
Een zoete droom van warm verlangen
Denkend aan jouw geur, jouw naam op mijn lippen
Zonder jou, in gedachten altijd samen!…
Lijden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
13.929 Het drinkgelag,
dat weliswaar zijn zin verloren heeft,
kan doorgaan tot de kleinste uren.
Geef de kelk door, de glanzende,
die met het bruisende vocht!
We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd.…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
een alledaags gedicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
717 dit, mijn lief
dit dat immer terugkeert
het kriebeltje op mijn wang omdat je in de ochtend
geen woorden hebt, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
en wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes en badjas
het tikken van uren en eitjes
de klok die zich verliest met vingers
om jou te zien
het onzichtbare, lang…
Ode aan Maastricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 De maas
vertelt er
van bruggen
tussen verleden en heden
De maas
verzwijgt niet
de nieuwbouw
die uit wil torenen
boven de oude kerken
waarin God
nog huist
in 'bovenkamers'
Op het Vrijthof
hebben ze er
blijkbaar
vrede mee
Op de terrassen
nemen ze een pint
slobberen hun wijn
nippen aan hun thee
Of peinzen er
uren-met…
Boezemvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
876 Het schijnt dat het door liefde komt
wanneer dauwdruppels op lentebloemen
vroeg in de ochtend het zonlicht weerkaatsen
en in nachtelijke uren als oren doof zijn
is het vriendschap onder maanlicht
die ons laat weten dat we mensen zijn
misschien heb ik een liefdesband
papieren onschuld van mijn dromen
kan ik niet anders dankbaar zijn
omdat…
ZO BANG
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
522 mijn hondje was zo bang
de afgelopen uren
vraagt zich af hoe lang
hoe lang gaat dit nog duren
die harde knallen
blijven in mijn oren schallen
en het is de verbazing
die je in z’n ogen leest
hoe kan het toch dat de mens
die volgens zeggen is bezield
met een ‘hoogontwikkelde’ geest
ons ooit heeft verweten
van het niet hebben van een geweten…
Omdat
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
574 Er ook aan de langste tunnel
ooit een einde komt
met licht
dit de laatste dagen
en de laatste uren zijn
van een jaar
dat voor het einde zwicht,
er plots wat zon verschijnt
op een winterse dag
en de kou doormidden snijdt,
dat er altijd iets overblijft
van gisteren en van toen
om te bewaren in een schrijn
van herinnering
wanneer we straks…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Vergankelijkheid spelt weer de herfst
en langzaam leer ik lezen,
van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld.
De zon viert nog, maar heel bedaard
verguldt ze de eikenbladeren.
Behoedzaam voel ik naderen
wat node wordt gemeld:
dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord
meer waar de zangen klonken.…
Aanraken
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
345 Zwoele nachten beginnen
met zilte stemmen van liefde
het Goddelijke vocht van de ziel
in onze geneugten ademen
bloesems van een voorjaarswind
een eerste keer elkaar bemind
uren lengen aan elkander
aan onze bonzende harten
tot de ochtenddauw zo teder
we komen samen aan de zon
zodra het strelen weer begint.…
Zijn liefde en genade
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.239 Al zou ik duizend talen spreken
maar ware Liefde die ontbreekt
Al zou ik van de Liefde preken
Gods Liefde woont niet in mij
De ware Liefde is barmhartig
en troost het moede hart
Vanuit Zijn Liefde en genade
troost Hij in diepe smart
Trooster in de bangste uren
U geeft ons nieuwe Hoop
Een Hoop vervuld met Liefde
die Hoop is niet te koop…
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
60 De stad wordt stil, de hemel gloeit,
alsof er goud door alle uren vloeit.
Wat zwaar was, mag nu lichter zijn,
de avond draagt de laatste zonneschijn.
En in de warmte van dit stille uur
blijft liefde branden als een zacht vuur.…
Geluidsbarrière
snelsonnet
3.1 met 41 stemmen
2.607 Mijn prachtige collectie langspeelplaten
is - stuk voor stuk - door compactdiscs vervangen.
Zo'n kwaliteit - wat kun je meer verlangen?
Tot men je weer iets beters aan komt praten...
Het wordt wel duur, dat prachtige geluid:
Voortaan geef ik mijn geld aan stilte uit.…
Dankvers
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
744 De nauwe samenwerking liep uitstekend
Jij sprong voor ons doorlopend in de bres
De struisvogeltactiek had lang succes
Wat heb je veel voor ons bedrijf betekend!
We zeggen je van harte dank, Henk Kamp
Door jou werd het voor óns, de NAM, geen ramp!…
De eerste keer
netgedicht
4.7 met 1002 stemmen
2.155 Door velen was ze geliefd
in metropolen als Venetië en Jeruzalem,
nu rilde ze als een verkleumd katje in de regen
op die verlaten markt in de provinciestad.
Onder haar arm klemde ze een doos Turks fruit voor me
en zong onhoorbaar een kinderliedje
wachtend tot ik kwam. Lieflijk groette ik haar
en vroeg meteen haar hand – niet voor eeuwig…
Trajectcontrole
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Proefondervindelijk heb ik ontdekt:
Als Jackie Ickx kan ik er éven scheuren,
Maar wil ik niet dat ze me gaan bekeuren,
Dan kruip ik daarna voort op dit traject.
Gemiddeld is mijn snelheid dan oké,
Maar misschien is dit niet zo ’n goed idee……
Sjamaan ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 Hij laat de dromen van de wereld
gebeuren omdat niemand ze ziet ,
behalve hij dan, een eenzame danser in
een koepel door de ogen van zichzelf,
hij droomt voordat hij het weten mag,
dat het hart blijft kloppen, de acteur
souffleert het wiel van alledag, hij slaapt
er binnen, buiten slaat de tijd z’n slag
wat hem niet deert in de etmalen…
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht
iemand dan zonder tijd…
Past niet
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
669 De NAVO-baas heeft duidelijk gesproken
Zelfs 2% zal straks niet meer volstaan
Er komen immers nieuwe tijden aan
De oorlogstijdsgeest is echt aangebroken
Hè, Mark, had je niet even kunnen wachten?
Je boodschap past niet bij de kerstgedachte…
synchroon
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.003 hoe jij en ik vier uren
van elkaar gescheiden
hetzelfde doen
jij wast af en ik droog
de vaat, even later
wisselen wij elkaar af
het gebeurt onafhankelijk
van elkaar: wij niezen
op hetzelfde ogenblik
komt van het afwaswater
en nog eens en nog eens
morgen wordt het mooi weer
hoewel de verwachtingen
regen en harde wind voorspellen…
Schroot
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.064 Gekooid gevangen in
uren van verwachten
verliest de morgen haar
eerste adem in het
laatste streepje licht
waar duister haakt in
eenzaamheid schuift
de nacht het venster
open en sluipen dromen
nader zacht toegedekt
door een heldere maan
omarmd door reeds
vermoorde gedachten
smoort het donzen kussen
de laatste ijle kreten…
het hete geel glooit afgrond
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.683 het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart
schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart
tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht
pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht
morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag
laat de uren
gaan, lange dagen
doden langzaamaan…
Kameleon
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.604 spelen met de klanken
ongeweven patronen laken
hier iets dikker, daar juist slanker
stellig nooit echt klaar te maken
proeven van een zoete wijn
rood als diepgeworteld zijn
zoeken naar dat eeuwig raak
schrijft de pen, ontpopt
een weg langs uren vermaak
daar schuilt de kameleon
rood als, fruitig als, giftig als
stil verlangen…
De Kunstenaar
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.386 Zijn gedachten laten hem niet los
niet voordat zijn werk volbracht is
Zijn gevoelens uitgedrukt, beschreven
hanteert zijn gereedschap zonder aarzeling
Minuten, uren, dagen achtereen
gaat hij door, als in een roes
Niets kan hem ervan weerhouden
totdat hij zijn stempel heeft gedrukt
De perfectie, de schoonheid
wanneer zijn creatie…
Op Een Mooie Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.854 Ligt hij eindelijk na uren
met z'n blote bast in zee
zal de pret niet lang duren
hij moet terug, met de file mee.
Wie op warme zomerdagen
persé naar de kust wil gaan
moet Adam Curry belagen
die heeft in zijn achtertuin
een helicopter staan.…
Gestold verlangen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.306 Waar wolken elkaar raken
vliegen uren van verlangen
langs aderen van eenzaamheid
en treuren om wat is geweest
sterren raken grijsgrauwe
luchten, schijnen schitterend
licht langs de avond op
weg naar een nieuwe dag
gehuilde tranen verdwijnen
in geopende armen waar
gevlochten vingers elkaar
vinden in glimlachend samen…
Zonder jou
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.328 De dag uitgepakt als
een schoenendoos van schoenen
die niet bij me passen,
met stem op de vlucht
onder de gesloten oogleden
onverdraagbare meren
van vermoeden
geen weerzien
wel voelen in de borstkast
opgesloten uren,
ze willen naar het daglicht
als alle afgeronde gedachten
maar je schaduw is donkerder
dan de duisternis onder gehemelte…