Alle inzendingen

Ik denk overdag dat ik droom, ik droom 's nachts alsof ik zag: Was het 's nachts zo donker niet, en niet zo licht bij dag, 't ware lastig uit de droom van deze dromen te komen: Of mijn droom denken is, of mijn gedachten dromen!

de laatste golf zal zacht en teder zijn en brengt bij alle mensen, jong en oud het einde zonder moeite, zonder pijn men zal hem zoeken zelfs, als eertijds goud misschien een beeld uit mooie boze dromen toch denken velen nu: laat die maar komen

Beste Nederlandse land- en lotgenoten Ga gerust Rutte kiezen Maar dan niet kniezen Als weer 4 jaar Zijn herinnering hapert Vooral die korte zelfs verdwijnt Die lange zit wel goed Vooral op daden van overleden derden Rutte zal als eindverantwoordelijke van zijn kabinets-personeel Dit ui...

Op de fjordhelling grazen geiten onbezorgd hun leven slijtend, beelden al springend de aard der Noorse vertellingen.

Vrouw van de wereld werd ze ooit genoemd Met verve heeft ze deze rol gespeeld Die is voorgoed voorbij nu en vergeeld De trap des ouderdoms is opgedoemd Koningin af, geen dar die om haar zoemt Geen imker en geen korf, geen honingteelt Vrouw van de wereld werd ze ooit genoemd Met verve heeft ze...

De keukenkraanboog en kotste helder water De man leunde achterover en nam zijn bril af in een poging te ontzien wat hij net gezien had ‘Wel alle, dat kan toch niet!’ Hij verstijfde en werd roerloos in een poging te ontzeggen wat hij net gezegd had ...

een nieuwe lente een nieuwe tijd heeft ons beslopen is in onze ziel en zinnelijkheid gekropen een tijd waarvan Herman met zijn liefelijke Mei nooit van heeft kunnen dromen een tijd vol krankzinnig absurdistisch gevaar een tijd niet meer tegen te houden een tijd die niets dan onheil...

Onze liefde voor elkaar was ons geheim Anders vallen onze ouders in katzwijm. Hun dochter met een vrouw Dat geeft hun vertrouwen in ons een knauw. Maar voor ons voelt dit echt goed Vanaf het moment dat wij elkaar hebben ontmoet. Elk moment denken wij aan elkaar Voor ons vertrouwd, voor ...

Opdoemende donderkoppen en route Worden wegens jachtige windvlagen Met schrikgezichten gadegeslagen In spookachtig oplichtende gloed En bibberend onder de broeiende nok Gevlucht op een berg zonder regenjas Samenspannend boven het opgetaste gras Slaat de bliksem in de schuur met een schok ...

Bordjes op het plein, naar Berlijn, Parijs, Rome – ja, hier ben ik thuis.

Na de wintertijd kondigt de lente zich aan. Zie de krokusjes en de narcissen in de bermen staan. Bloesems beginnen knopjes te vertonen. eieren uit vogelnestjes beginnen uit te komen. Sneeuwklokjes steken met hun kopjes boven de grond uit. Hoor de vogels met hun gefluit. Bijen kun je horen me...

ik heb de tijd even teruggezet de donkere kleuren uit de foto gehaald je lichtte op in lach waar het zachte onmerkbaar in de jaren verdwenen was glinsterden je ogen als vanouds de cirkel die jij in aanwezigheid straalde haalde bij menigeen het beste naar boven in een kleine ...

Het is stil geworden. Buiten is het duister. Het maakt wakker. Ik ben aanwezig. Het mediteert. Het regent. Ik luister. Ik adem. Denken heeft geen zin. Gedachten verstillen. Alle druppels vallen. Mensen ademen. Allemaal. Het mediteert. Regen regent. Het is nacht. Nu is vrede. H...

Zoveel gedachten in mijn hoofd Waarvan ik liever heb dat ze worden verdoofd Ze zeggen “je bent het niet waard” Maar hoe waar is dat als de gemoederen zijn bedaard? Ik ben walgelijk, niet goed genoeg en zal het ook nooit zijn Maar is dat waarheid of slechts een spinsel van mijn brein? ...

Een onderzoek met dit als resultaat: als vrouwen in vergaderingen spreken zijn het steeds mannen die hen onderbreken. Dit viel zelfs op in de ministerraad. ‘Mooi!’ zei mijn vrouw, ‘een kloppende beschul …..’. ‘Kom op!’ zei ik, ‘dit is toch flauwe kul!’

Uit de nevel over het weiland met half-uitgewiste koeien komt vandaag het werk van Mauve bleek, allerzachtzinnigst boven, daarna de gebroeders Maris, weiden, bruiden, tederheid in sluiers - die nog altijd waar is maar uit een zó andre tijd. De uil het wit en hol gezicht van Mankes, eitjes ...

Mag ik uit de wilde spelen van dit wisslend licht en donker, uit de wankle op- en neergang der verbloeiende getijden niets dan u en u alleen onthouden in uw nimmermeer te grijpen stralende onafhanklijkheid?... Kan uw ijver niet gedogen ...

Het is nog even stil vandaag Dat mag ook wel en voor sommigen moet het Op de dag des Heren, zondag 14 maart 2021, stil zijn Maar morgen maandag breekt het los De 3 dwaze dagen van de democratie In de miljoenen tellende Bijenkorf Nederland of te wel De homeopatische politieke verdunning ...

(hommage aan Kees Stip) Een wasbeer las in Krommenie René Descartes' filosofie: "Ik dacht", dacht hij, "en dus ik was, maar wat was was voor was was was?" Zo liep hij bij 't filosoferen de godganse dag te is-beren.

ik moet gauw opstaan om de hond uit te laten het ontbijt ook te maken voor de rest van het gezin om daarna weg te snellen naar de baas die wacht zo gaat het elke dag weer geen tijd voor de kapper wat doe ik met mijn haar eerst de kinderen nu nog naar school toe brengen kan ik straks no...

laat maar komen laat maar gaan volg je dromen ga er achter aan wees niet bang volg de weg die het leven al lang voor je heeft gelegd vleugjes toeval heeft ze verstopt wat zich plotseling als jouw richtingaanwijzer ontpopt misschien val je maar ga weer staan en loop de weg af ...

De essentie van een boek, is niet waar het over gaat. Letters en verhalen niet. Niet de schrijvers zelf. De essentie is papier. De essentie van mensen, zijn hun gedachten niet. Zijn niet hun opinies. Zijn oude kranten. Is oud nieuws. Het zijn onze eigen ogen en oren, die samen onze we...

Met grote stelligheid bij hoog en laag beweerde hij dit en dat zus en zo belangrijke zaken waarover men niet zwijgen kan dus sprak hij op luide toon tot eenieder het zwijgen ertoe deed.

neem nog een stuk cake, ontwaar tussentijds zodat dit waarnemen heet vandaag verjaart de dag zonder datum als uren zonder wijzer het begin van geschiedenis markeert het moment dat voortduurt zonder duur en spreken afgebroken zinnen over volmaaktheid van het woord dat wacht

sinds jaren spaar ik wat ruimte maar eigenlijk is ’t nogal benepen in vakjes mijn tong zakt soms naar mijn hart likt het en haalt het bezinksel naar boven met het achterste van de tong obsceen over alle vakjes heen een quasi teveel aan ruimte spuiend 

Papa en mama komen stommelend thuis, nu – kan ik gaan slapen.

Eindeloos verzonken in de diepte van jouw ogen. Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen leef ik. Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen. Met jou verder naar het leven van mijn dromen.

ik zag hoe mensen onbewust het luchtledige raakten door woorden te maken zonder modulatie en vibratie van lucht het was geen stikken dat verwoede pogen van het ikke om te landen zelfs met handen en voeten lukte het niet heel subtiel is er in contacten gesneden zijn verbind...

Een tuinman snoeide rozen in een gaarde, Gelegen in een duivengrijze streek, Het was opeens, dat hij de Dood ontwaarde, Die roerloos, spottend grijnzend naar hem keek. Zijn adem stokt, hij beeft en wordt zeer bleek, Zou graag nog toeven op de goede aarde, Die hem zo weinig zorgen baarde, Vo...

Die Nederlandse taal is raar nietwaar Ik denk maar aan ontdaan en wat is daan Wat moet tegenover ontgoocheld staan Is dat goocheld of is dat dan weer raar Wat is er met mijn dane taalspel mis Als taal een uitgestrekte afspraak is Jan Bontje woordenaar, 14 maart 2021