Alle inzendingen over welzijn

De brutaliteit je te bemoeien met de intrinsieke seksualiteit van een ander mens alleen een grondwettelijke verankering houdt die brutaliteit tegen van derden "Pak de koe bij de horens" 1ste Kamer der Staten Generaal en praat niet alleen over conversietherapie durf het te hebben over het generale grondbeginsel van vrijheid van seksualiteit…

Jij en ik we zijn geblessed. Jij en ik mogen niet klagen. Jij en ik zijn soms gestrest. Als het kon zou ik je vragen. Om jezelf iets meer te gunnen en je last met trots te blijven dragen. Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen. Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten. Muur gebouwd en het voelt…

Soms staat het water me tot de lippen dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan Vlieland is het geworden...een lief eiland zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…

Een brandend, fel lichtje, In mijn kwetsbare hoofd. Stralend op mijn gezichtje, Dat langzaam dooft. Als de vlam verdwijnt, En de kille avond begint. Dan is dat het eind, Dat mij in stukken verslindt.…

Zij werd midden in de nacht door schijnwerpers verlicht, alsof een lichaam geen lichaam was maar een plaats delict waar anderen zich over bogen de opdracht was al gegeven bescherm haar tegen zichzelf, alsof het zelf iets gevaalijks was geworden iets dat vastgebonden moest voor de nacht zou openrijten de klap begon niet…

Misschien zegt mijn huis het ook, maar stiller, zonder strijd in dozen op de overloop, in spullen verzamelt in de loop der tijd een stoel iets van zijn plaats, mijn boek met ezelsoren de geur van oude kamers waar dagen telden als verloren de mok met barsten, de sleutels zonder deur, soms noem ik het herinnering maar meestal…

Mijn ogen, Vol verraad. Mijn lichaam, Dat klaarstaat. Verdronken, In een pilletje. Die je leven, Zou moeten beteren. Een gevoel, Fluisterend, ‘’Is dit gewoon, Of toch een symptoom’’? Niet willen doorstaan, Niet willen lijden, Dus ik laat het pilletje, Door mijn strotje glijden. Er waren tijden, Dat mijn hoofd, open stond…

De accu leeg, de emmer vol Ik wil rust, doe mij een lol Chaos slaat mij op mijn smoel Ik vecht terug, maar tref geen doel Overweldigd ga ik neer Tel tot tien of liever meer Breng mij desnoods naar mijn graf Dan ben ik van alles af Het duurt even voor het zakt En mijn systeem zich weer herpakt Ik veeg mijzelf bij elkaar Zeg aan mijzelf…

Waar verre ruige horizonnen zich uitstrekken in gebarentaal van stille luwte en intieme rust ben ik de naamloze uren verloren door al mijn mentale tekortkomingen in bezinning die er zuurstof vindt.…

Een goedemorgen meester Winder X "U van hetzelfde, vader Hindert Nix hoe maakt u het, psychofysiekmentaal na doorgelicht te zijn in 't hospitaal qua pet f18 fdg lx?" O dank u, ja, wat zal ik ervan zeggen primair cutaan is er normalisatie en links in het gelaat geen aberratie die plant die mij vleesetend maltraiteerde vertoont geen…

ik heb een heel aardig voorstel gedaan maar je reageert niet op mijn bericht dus moet het maar hier in het zicht staan als wij elkaar nou eens met rust laten elkaar geen commentaar meer geven wij allebei geen onzin meer uitblaten dat is het beste voor de algehele sfeer dan hebben anderen geen last van ons en vindt iedereen ons misschien…

ik groei als het licht mij kust en slaap als de koude mij in slaap wiegt ik bloei wanneer de zon mij liefkoost en soms na stormen en overdaad aan water of droogte is het de nacht die mij sust tot slapends toe, als de maan dat wil zo draag ook jij de morgenstond de dag, maar ook de avond in je ziel de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…

Muurbloem is geen bloem zij is schaduw achter rozen op vergeeld behang in vaalbruin beige krijgt zij weinig water geen uitbundige regenbui klagen is uit den boze haar hart mag geen emotie tonen daarom zijn rode stampers ongepast gele pluizigheid als den doden Muurbloem mag niet praten zich nergens over uitlaten over grond kruipen niet…

Een onbekend lichaam, Van een vergeten ziel, Waarbij de geest me vasthield. Een stilte die over je waakt, Met een drukte die langs je giert. Een centrale vraag, Verstrengeld met een doodswens, Waarvan ik het einde niet ken. Een gevoel, Van wachten, Op een hopeloos doel. Een angst, Dat ik constant voel.…

Ik kauw de wind als noradrenaline ploppen bakpoederkussentjes omgekeerd in rijzend deeg bellen gas dalen in het stijgende glas trillen baniers in de bries bij het gloren van de daken waai ik uit mijn stappen knappen badparels in mijn boterhamzakje spatten bij het vijfde station de waterballonnen pas…

hij draaide zich om met een waardigheid die nergens op sloeg achter hem een klein biologisch rampgebied ik- zogenaamd opgeleid gewapend met kennis en...een schaar de schaar twijfelde zichtbaar alsof ze dacht dat dit niet stond in het studieboek hij keek me aan alsof ik dit had veroorzaakt, ik knipte met de ernst van…

Ik ben geestelijk ongesteld en niet zo'n beetje ook ik kan heel veel hebben echt heel veel, emotioneel en de wereld(leiders) neem ik op de koop toe met vele idioten maar als direct naasten neen namen noem ik niet je negeren, puur onaardig zijn dan raak ik ongesteld en niet zo'n beetje ook dan kookt mijn bloed ik zou het willen…

N.a.v. Ad voorpagina-artikel van 4 maart 2026 'Nederland importeert tegenwoordig zijn wiet' halfbakken is Nederland in zijn beleid zeker ten aanzien van soft-drugs met name wiet eerst zelf illegaal wereld-hofleverancier nu verbod op import van gelegaliseerde wiet met name uit onze vriendenlanden oversea de VS van Noord-Amerika en Canada…

In milde winter die spoedig verdwijnt staan geurige viooltjes en frisse heidestruikjes samen dubbend bij elkaar verwelkomen de sprookjesstem welke geen jaargetijde kent onverwoestbare bloei bezit.…

Vrijen is de bron van leven, Brengt bovendien de mens geluk, Is ook ’t begin van ’t einde, Wijl elk leven eindigt met de dood. Na de dood begint rouw, Een speciale vorm van verdriet, Derhalve levert vrijen Zowel ’s mensen geluk én verdriet. Vrijen is ’n bijzonder fenomeen, Het is bovendien erg fijn, Dat vindt nagenoeg iedereen, Daarom…

We hebben het in de wereld vaak over olie als bron, dat is oliedom want de echte hechte bron van de wereld is geen  olie maar water, heerlijk helder water en de bron van de mens, u, jij en ik is dus water en wel anderhalve liter per dag gisteren onderweg mijn flesjes vergeten en dat heb ik pijnlijk moeten bekopen dus een noodstop om…

Als je slecht geslapen hebt braakt de nacht je dag je kraakt aan alle kanten je geeuwt, je zucht verveelt,  voel je mat, je bent het zat al n de morgen, dan nog de middag, ook nog een avond lang de, je hele Godganselijke dag door je voelt je een wrak je hebt het gehad en dat laatste is nou net niet waar je hebt juist geen goede nachtrust…

Spiegeltje aan de wand. Je vangt het laatste licht. Het rust op blote schouders. Het glijdt langs warme huid. Een hand volgt traag een lijn. Een adem zucht en daalt. De blik wordt zwaar van voelen. De avond houdt van stil. Geen stem. Alleen dat kijken. Geen vraag. Alleen die adem. Bewaar wat hier gebeurt, en laat de nacht het stil bedekken…

De echo spreekt. De muren antwoorden niet. Mijn gedachten ingesloten, Door angsten en verdriet. De aarde draait. De vloer wankelt. Mijn wereld kantelend, De waarheid verdraaid. Druk van binnen, Het klopt aan. Mijn bewustzijn brengt me hier, Naar het bestaan. Druk van buiten, Uitend tot pijn. Kwellend door mijn brein, Alles lijkt…

Alsof de rode loper was uitgelegd op 't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen het rood mooi contrasterend met het maagdelijk wit van 'n dik pak gevallen sneeuw Er hing vorst in de lucht zo voelde ik ook mij in de B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt in 'n vorstelijke slaapkamer met 'n vorstelijk bed & bad regendouche & vorstelijke…

De maan herinnert ons dat het leven in cycli beweegt. Ze verdwijnt, keert terug, verandert van vorm— en blijft toch altijd heel. In haar stille gloed leren wij dat duisternis geen einde is, maar een plaats van worden. Zoals de maan mogen wij rusten, afnemen, opnieuw beginnen. Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn, blijft ons licht bestaan…

Iedereen heeft zijn eigen gave in de neurotische enclave alle registers geopend het publiek vol verbazing hier is het aardse paradijs eerbiedig oud en wijs een geheim vertaald in tijd in zinnen van pijn en leed meer dan alleen gezelligheid voor oude vileine bokken geen nieuwswaardigheid hier houdt men niet van jokken en blijft de…

In zijn volle agenda sprak mijn psychiater boekdelen- helaas was ik geen geheel bestond slechts uit 1 deel zijn zure gesprekjes zouden mij niet helen gebroken laat ik al zijn boeken vergelen.…

Lawaai in de straat geeft lust om te vluchten naar een plaats van rust. Met de wind mee gaan, vrij van alle gedachten: blij vooruitzicht wenkt. Toont ijle verte wijd boerenland vol kolen? Het is een bosrand! Om oude bomen groeit dichte klimop, waarin kleine schaduw trilt. Aan rechte stammen hangen nestkastjes, stil, dof, geheel…

Dames en heren, huisgenoten wonende op de Marius Meijboom en uw familie en kennissenkring, begeleiders en begeleidsters!! Fijn dat ik u mag toespreken en ik heb er een hartenkreet van gemaakt omdat ik als JordaanDichter graag met hartenkreten werk, kreten uit mijn hart! De Marius Meijboom kort om, direct uit mijn hart mooi en mieters en mieters…