Alle inzendingen over {"value":"herfstblues"}

Daar ga je los van het leven je valt vlak voor mijn voeten Je kleuren verraden je verhaal Licht en donker had ik je eerder kunnen ontmoeten? Nu je mijn aandacht hebt geen hoogte, maar wel diepte kent bewonder ik je des te meer gevallen blad De herfst bepaalt jouw lot Je mag met duizenden tegelijk ons weemoedig maken We hebben je…

Het vallen van de blaadjes zie ik met lede ogen aan regen valt samen met tranen die ik nu laat gaan alles grijs en grauw geen straaltje zon geen stukje blauw in nevelen gehuld verstrikt in m'n cocon wacht ik met geduld op een nieuw seizoen die m'n herfstblues doet verdwijnen en de zon voor mij weer zal schijnen…

de blaren vallen over me heen mijn geest dwaalt stuurloos rond en op mijn rug de steen met stervende woorden in de mond de aarde zuigt aan ledematen terwijl gedachten vertragen mijn zomer vergeet, voor even, haar baten de hemel lijkt zich te verlagen ik word aangespoord zonder er om te vragen en met geduld te dragen wat mij verstoort…

een fuga van de liefde zweeft met haar eerste prille stem door het dal een bries draagt de volgende warme klank in tintelende handen naar huis tonen voegen zich samen als een liefdevolle belofte een vloeiende groet troostende vallei poëtisch tapijt van verweven herinneringen hoedster van meerstemmigheid een fuga van de liefde…

Zo kil, koud en alleen, kan ik me voelen de laatste tijd. De herfst kruipt in me, de duistere luchten, de koude wind. Ik weet het niet meer, wie ik ben. Alles loopt door elkaar, door elkaar gewaaid, bevroren. Waar was ik gebleven. Soms ontdooi ik weer en ontdek ik een karakter, dat soms grappig is en lief. Maar waarom nu zo kil, koud…

De ochtend ontwaakt donkergrijs, spreekt van krassende kraaien in verkaalde boomtoppen, van die forens die op zijn reis in de file wacht, van klagende ruitenwissers over tranend glas, alleen onderweg na een donk're nacht. Ik wou dat het weer zomers was en dat jij dan naar mij lacht.…

Voorbij zijn de dagen van zomer en zon waarin de vroege vogel in de eerste zonnestralen zijn ochtendliedjes floot regen nog verfrissend was wind heerlijk verkoelend in plaats van nat en kil de dagen waren lang avonden meestal buiten geen sombere najaarsblues maar vrolijke zomerrokjes het is voor de geuren en kleuren dat je de…

Herfstdraden dragen druppels tussen zon en schemerluchten ademen voetstappen op het zachte pad bedekt met kleurrijk sterfte zij draagt het leven op aan de geboorte van een nieuwe tijd fluisterend stil komt de natuur tot een grijze rust stil maar wereld er ligt hoop in elk gestorven blad dat heimelijk de aarde kust…

Op een wandeling met een gevoel van de herfstbleus ontwaar ik op een schuine helling twee rechtstaande naakt ontschorste bomen uitgedroogd door het aanwezige zonnevuur. Voor mij, in mijn droeve stemming, lijken hun vooruitgestrekte takken op gekwelde smekende armen die om erbarmen vragen “verlos ons uit dit vagevuur geef ons vrede en rust…

Besiktas Zwart wit en rood zijn de clubkleuren Niets kan ons gebeuren Wij staan bijna altijd bovenaan Besiktas zal nooit verloren gaan De Toekomst zal het leren Maar ooit zal Besiktas promoveren…

Opportunisme is een voorbode van corruptie.…

Datgene waarvan men zich moet afvragen of het belangrijk is, is onbelangrijk.…

hoe wij steeds vergeten wie we zijn de oertaal van het hart tot stilte manen tot het breken van het licht hoe we leven blazen in manke mythes tijd in de schaduw loert we meedogenloze taal leren spreken hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest in winternachten geweld levens aan stukken rijt een vloed van tranen tederheid bevrijdt…

Future exceeds with ease The borders of dimensions The unknown variation Of what has been Funneling chances A rapid of time Creating what we know As the past of present Objectivity can only be kept On the passage of future Known as present Becoming a past stray…

De replay value van het leven is gelukkig laag. Almaar ploegen om de volgende dag het land onaangedaan te vinden, dat zou niet leuk zijn. Het is de bedoeling dat we zaaien, zaaien. Oogsten. Zelfs mislukt is de oogst een verhaal, en eetbaar. Vertel! Vuur brandt in de haard. Laag de rook. Schaar ons rond de zware tafel.…

het is merkwaardig hoe slim en gluiperig de dag naar nacht verandert door zich donker te kleuren terwijl de uren dezelfde value houden ik ben lang meegegaan vroeger opgestaan eerder naar bed gegaan maar ik kwam mezelf weer uitgeslapen tegen heb de strijd opgegeven zit nu aan koffie en brood voor anderen lijkt dit een veeg…

het is merkwaardig hoe slim en gluiperig de dag naar nacht verandert door zich donker te kleuren terwijl de uren dezelfde value houden ik ben lang meegegaan vroeger opgestaan eerder naar bed gegaan maar ik kwam mezelf weer uitgeslapen tegen heb de strijd opgegeven zit nu aan koffie en brood voor anderen lijkt dit een veeg…

het is merkwaardig hoe slim en gluiperig de dag naar nacht verandert door zich donker te kleuren terwijl de uren dezelfde value houden ik ben lang meegegaan vroeger opgestaan eerder naar bed gegaan maar ik kwam mezelf weer uitgeslapen tegen heb de strijd opgegeven zit nu aan koffie en brood voor anderen lijkt dit een veeg teken…

als de blaadjes beginnen te vallen valt mijn hoofd stil de herfstblues dus ik ben duf en rook en fiets naar de ezels met beitske en heb geen verlet meer van niks meer dan rust en mijn bed paddenstoelen en kabouters mijn egel ligt te slapen onder de blaadjes de wegen liggen er verlaten bij en de straatlampen branden alweer van herfst tot…

waar poëzie en het echte leven verweven raken in eenvoudige noch verheven zinnen die betekenissen binnenlaten of het zaad uitstrooien om ooit door deze danwel gene ineens ontdekt worden kan tussen de regels strak als tegels uit de natte vingers gegleden op zaterdagochtend die voelt als een zondag het past binnen de kaderloze ruimte waar ik…

Ik rende en sprong me rot over andermans pad Was me nooit bewust van het effect dat dat had Maar nu sta ik stilletjes hier, de helderheid valt uit mijn mond Al die bewegingen, maar zo stil dat ik stond Nu dat ik dat dan zag, was de volgende test Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant…

Draag je water naar de put Voor de volgende generatie Tot aan je allerlaatste fut En hij zal je prijzen Wankelend in de hemel Huilend van geluk Zo'n beeld krijg je moeilijk stuk Maar aan spijt en schaamte geen gebrek Want is het niet makkelijker Om te doen volgens plan Je fouten van tevoren Behoren te vangen Aan de juiste meningen gehangen…

Geslachtsdriftstimulerend, A- phrodite De Godin van de seksualiteit Activiteit die zelden níet ver- blijdt Zeker als de coïtus is Expliciet Als Aphrodite het echter laat afweten Kunnen wij het en masse zéker vergeten…

De hersenen groeiden, en de nek voor een strottenhoofd want er was een onbewuste wil om preciezer te communiceren Dat lukte. Het moest wel. De vroeggeboren babys met hun grote hoofd verleiden iedereen ertoe om voor hen te zorgen Hun slimme schattigheid versterkt het groepsgevoel en roept woorden op die ze napraten, steeds meer…

Tintelend Verwarmend Onvergetelijk Mooi was hij Onbezonnen hoop Ongerechtvaardigd verlangen Nooit verwezenlijkte droom Uit de herfst van 2008 Ik reik nog naar 'm Schim in de mist Blijft mijn spinsel In de herfst van 2009…

alles lijkt verdord te liggen op akkers die ons voeden, de teelt lijk verloren onder een grijze deken van opgedroogde klei doch niets is minder waar, het bloeien en groeien is slechts met tussenpozen gesteld in de hiërarchie van een “ Value Bet “ zo ook ligt de nacht naast mijn trage stappen die me vergezeld naar iets van wat ik nimmer…

het is geen dag vandaag hooguit de dag waarop alles gek beslagen zal zijn vol zwarte angst en vragen dat alles lijkt op een gebed dat bi polair klotst en hopt in opkomen van de angst die boven dwars door komt de verse geur van warme schizoprut is weer ruiken want dan ga ik aan de struikelloop over mijn eigen benen vloekend…

Ik verkoop geen angst, voor wanneer de ramen boze ogen dragen Vooral de lucht spreekt mij vreemde woorden tegen Het gevoel van een terneergeslagen lijster die maar zingt en zingt Een ballade over het gemis van jouw stem in de stegen, metrotunnels en straten van deze verlopen stad God, wat verlang ik naar de lente van vervlogen dagen vergeten…

Tik tak tik tak, de dagen schuiven voorbij zoals dat wolkendek in mei In mei toen alles weer ontdooid was en een zachte bries nieuw leven bracht De zonnestralen voelden als een warme deken en bloemen dankten de hemel voor deze maand En ik deed dit omdat ik jou had Tik tak tik tak, de wijzers stonden stil omdat mijn tranen toen nog niet wisten…

wij kenden de droomschrift beelden die zich op papier in kleine veranderingen van het normale voor deden de afwijkingen werden gelezen door een scanner en in selecte woordkeuze aan het proza toegevoegd zo zou je dus een positieve wind kunnen laten waaien over een negatieve mening en de lading van de inhoud verminderen zodat…