Alle inzendingen over De dag is rond

de dag is rond. Het is dan goed voor jezelf na te gaan wat beter kan voortaan. Dit is goed; Dat was verkeerd. Hopelijk weer wat geleerd!…

De dag is rond, Net als jouw hek, De tijd is om Je dag zit er op De vrijheid lonkt Als de avond valt.…

(Opa, 66) De merels, dat zijn kerels, die dansen heel de dag hier rond en trekken pieren uit de grond met hun bijzonder lange mond. (Tom, 6) Oei, opa, ben je gek? Wat hebben vogels aan de voorkant van hun kopje staan? Een bek!…

als het leven mij geen waarheid vertelt leef ik dan in slechts een leugen of ben ik zelf de allergrootste illusie zoals de vogel die heel dicht bij doden rust, in wonderen gelooft en rond de jongste dag zingt rond mij steeds zachter verward om de schreeuw die in mij huist omdat ik niet meer ben verdwaald in…

Kom nu slapen, maak een eind aan dat gedaas De dag is rond, wat valt er nog te rapen ? Vlij je naast me, staak je innerlijk geraas. De maan beschijnt de kamer dus mag het licht nu uit ? Ik zal je slapen strelen, ik wieg je gammele schuit.…

Gaan de dagen daar rond en rond en rond, zijn oude zaken aan voorhoofden af te lezen waar niets anders is dan deze zeurende pijn zonder kansen dat het daar ooit anders zal zijn. Wat is onvermogen meer dan menselijk gebied, is het als kantkloswerk zo fijnmazig, ziet men handelingen daarmee gedaan die patronen niet.…

je leeft in alle witte meeuwen en de vogelkelen die de dag bezingen, rond een stervensuur vol hoop…

En doet als een zaalarts iedere dag zijn ronde. En legt zijn helende handen op je neer. En dan denk je plotseling weer aan zijn lijden aan dat ruwhouten kruis. En je roept in het diepst van je ellende ..óh Heer, ..óh Heer kom ook weer bij mij in huis.…

Broeierige juliavond De dag is rond De klus van weer Een schooljaar geklaard Rij naar huis, voldaan Dat ik mijn bijdrage Kon leveren aan weer Een generatie die De school verlaat Mijmerend over Het voorbije werkjaar Zie ik aan de donkere Hemel vlakbij een vlammenzee - Een passerende auto Heeft vlam gevat De bestuurder…

de schaduw heeft de vlakte niet verlaten hij schrijdt er alle dagen ijzig rond verbonden met de uitgeputte grond hij kent er alle kuilen, alle gaten bewaakt door vreemde zielen van soldaten herstelt de eens gevreesde mastodont van letsel opgelopen aan het front hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten argwanend schuwt hij alle…

weer rond die boom…

Is het leven zo ermbarmelijk? Zijn het niet veeleer je handen die te klein zijn, je visie die te troebel is? JIJ bent degene die moet opgroeien.…

Als je voor één mens in je leven wat betekend hebt, dan heb je niet tevergeefs geleefd.…

De dag ging te snel voorbij, met touwtjetrek en de hobbelende geit.. Voor plezier was toen alle tijd... West-Beemster , bedankt!…

Zoals de wereld draait... Draai ik met haar mee.. Kom ik mensen tegen.. Ken er zovele maar de meeste nee.. Maar plots tussen de mensen .. Daar kwam jij net aan.. Waren het verhoorde wensen.. Dat jij naast mij kwam staan .. Gevoelig zacht jij zomer zon.. Mensen achter jou stralend.. Snuivend naar je bodylotion.. Je glimlach maakt ze dwalend…

Draai rond, draai rond, mooi meisje uit fraai achterland. Draai je volle heupen hoog. Wij willen je rond zien gaan als gretige vlammen in droog hooi. Draai rond mooi meisje. Je navel is een lonkend oog. Jouw lichaam een gespannen boog. Draai rond, draai rond, ontspan, rond je mond is alles mooi.…

Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloepapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…

vingertoppen blauwgeplekt oosterse schrijfkramp doet de ronde vadsig schrijven in woord hoesten taal gedrukt op tong gemors gekreukel geschraap tot op het bot naald splinter mij in mijn arm om te overleven in mijn poëzie…

Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloeipapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…

De aarde is een beetje rond en zo haar buik zo haar horizon ze legt haar handen op haar buik en streelt en spint en zont…

van Oude, Nieuwe testamenten u droeg en draagt de broek was en bent geen pantoffel(h)geld, integendeel, werd een feministiche aanroepvorm in dat soort werelddeel Adams verzuchting 't gebrek aan gemeenschappelijke harmonie Lilliths ongehoorzaamheid vervormde, veranderde, duivels krachtig werkende demoon U zwerft Lillith ook in deze dagen…

Rond zijn je gedachten Rond is je zomer Nachten Rond zijn de appels Rond zijn je veren Rond zijn die je beminde Rond is de potlood in het vet Rond is de grimas in je gezicht Rond is licht Rond is het huis waar je viel Rond is de wereld en een beetje fragiel Als de lucht ronduit een ventiel Rond is de aarde En de maan Laten…

Laatst vroeg mij een hoogzwangere mevrouw Dat als zij plots haar autootje moest stallen Om van een nieuwe baby te bevallen Waar zij dat dan het best proberen zou Nu kende ik de buurt daar, dus ik zeg: Neem de A10, da's een ontsluitingsweg!…

Ronde na ronde vliegen ze de duiven in een vlucht Ze hebben weet van zon blauwe lucht en vrijheid Ze hebben alle tijd hun cirkeling te maken Acrobatiek tegen een herfstblauw decor en de nieuwbouw aan de IJssel Ze zitten goed in hun vel deze gevederde vrienden.…

Maar alles is toch goed nu, ook het falen dat wegen kan en zwaar moet meegesleurd, want morgen komt een nieuwe dag, nog vol beloften van geboorte, helderheid en klare klanken. Leg alles nu maar neer in overgave aan de Ene die genade is.…

Eén dag zonder jouw voortdurende begeleiding en sturing zal mij weer normaal mens maken; zo'n dag kan mij alleen laten beseffen welke luxe ik geniet met de aanwezigheid van jou als je altijd daar bent, om te doen gelukken de transformatie vanuit het velerlei mislukken in mijn medemens met hun medemenselijkheid.…

Hoe we sindsdien elkaar aan het begin van een reis in de lange trein vinden, en na een dag saam jij op het station altijd nog zwaait door het raam.…

De droogte duurde lang dit jaar en wekte verbazing dat er nog planten waren die kennelijk genoeg hadden aan 't weinige water dat nog was, of moeite deden dit te vinden in diepere lagen waarin nog veel verscholen ligt. Anders is dat met gras, het schreeuwt als een verwend kind om water en meststoffen. Voordat je het weet verschiet de kleur…

ben ik dit, zo rond en dik. een broek die strak zit, dit ben ik. waarom ben ik dit, in een trui die niet lekker zit. dit ben ik, rond en dik…

Vreemde blikken wachten niet Vreemde blikken vragen niet naar de pijn die hem achterlaat in het dode moment en de brandende gedachten op de berg die hij geel wil verven. Hij springt geraakt en stijgt op met een versnelde wraak. Want hij is de vreemdeling die lijdt maar niet sterft en zijn fiets…