Alle inzendingen over Dood en liefde

Slechts één kus verwijderd van onze droom ben ik ontsnapt aan verharde grond om je mond te stillen heb ik verslikt en verzwegen slechts één lief verwijderd van de hemel dacht ik met liefde de pijn te doden maar slechts in één adem heeft de dood mijn liefde gepijnigd…

Leven in de dood. In liefde.…

leven Waarin ik alleen maar nemen kan Terwijl ik alles terug zou willen geven Als de dood geen liefde kent Maar liefde wel de dood Dan kies ik voor liefde met een einde Met mijn bloed in het ochtendrood.…

Dan wordt de perfectionist pas weer een optimist als alles onder controle is Nee hij is niet ziek alleen een controlfreak wil alles precies overzien geen cijfer minder dan 10 Bij onzekerheid zie je dat hij lijdt hij is een regelaar bij 100% pas klaar Alleen moet hij nog heel veel leren: dood en liefde zijn niet te controleren…

Mama was werken wij zaten thuis konden er niet uit sneeuw, geen schoenen overal stilte angst voor de politie en verdrongen waanzin die verlangens wurgt zonder ze te doden onmogelijke liefde alleen de dagelijkse aardappelen hopend op iets van de herhaalde beloften voor ons, de kinderen, en nu wij geen kinderen meer zijn voor…

ik bedenk het is genoeg, Ik zeg bye tegen de liefde die ik vroeg. Verder met mijn leven, Ik ken het in elke vorm: van dood tot liefde, van verlating tot scheid, Als je nog langer wacht, ben je met kwijt…

Zijn boodschap, in pijn en bespotting volbracht, toont ons idealen en liefde, vermoord onder menselijk gezag. De dood overwonnen, herboren in God. Dat zijn van die termen, daar gaat mijn verstand bij op slot. Ik voel dat hij terug is, Ons helpt na de dood. Zijn liefde was geven. Zijn voorbeeld zijn leven.…

Het stil liggend dood zijn. Liefde in stilstand onmeetbaar geworden, onleefbaar in dood.…

Het stil liggend dood zijn. Liefde in stilstand onmeetbaar geworden, onleefbaar in dood.…

Tussen keuze uit twee kwaden verliezen wij de verenpracht chemo om ons op te laden voor onze allerlaatste nacht bleekjes in het bed gelegen dat slechts van pijnbestrijding spreekt maakt de afscheidskus verlegen alsof de dood de liefde wreekt bij ons vertrek schrijf ik een kaart aan allen die ons dierbaar zijn in kleuren van de pauwenstaart…

In stilte hebben We je gekregen Waar wij je Met zoveel vrolijkheid Verwachtten - Voor je geboren werd Was je al in stilte Gestorven, Zijn we onverwachts Bevallen van de dood In liefde opgedragen aan onze zoontjes Rikkie * 29-09-1989 + 29-09-1989 Rik * 25-07-1990 + 25-07-1990 Van papa en mama…

het onbegrip, het misverstand, het veel te klein vergeven, de winter die niet wijken wil, de broosheid van het leven; maar dwarsdoor de zwachtels die het leven vaak omvangen blijft toch soms even hier en nu iets van verrrijzen hangen Want 't licht is sterker dan de dood; en liefde kleurt weer rozerood.…

en liefde de ene, eeuwige gedaante van ons allemaal.…

in liefde en pijn zoals de dialectiek van vrijheid en gebonden zijn…

stoïcijns als een volleerde dicht er een mens zijn jeugd onverstoorbaar naar gisteren hij moest volwassen, eindelijk vaarwel aan de eindeloze streken van een jonge-man er heerst stilte aan het front geen schoten, geen inslagen noch invallen, de tijd is bewaakt de grenzen, het fatsoen is nog niet helemaal gestorven leven na de dood en liefde…

Verdriet is een ding met stekels. Gooi het niet weg, het is een boemerang die terugkomt om je te raken. Omzwachtel het verdriet keer op keer met woorden. Luister naar de geërodeerde slag van het ontroostbare hart. Omzwachtel het keer op keer met troostrijke woorden. Verdriet is een ding met stekels.…

meer het is verloren gegaan plots is er na zoveel jaren een doorbroken bestaan de grond behoort mij niet meer toe ik draag de koffer voortaan van hier naar daar verspreid over de tijd die mij nog rest op en neer en verder naar het onbekende waar verleden wordt geleden in de onrust van het hart de verwachting is als de dood…

Haar bloemen vallen op de oever, de maan schijnt – de mannen schreeuwen.…

Waarom doe je wat ik vraag? Luister niet naar mij – ik houd toch van jou!…

Hij ziet ons aan; wij doen, als zien we hem niet; En de een kijkt steels naar de and're, of hij hem ziet, En de ander antwoordt met niet-merken-laten: We horen 't, als hij zwijgt hoe we eenmaal zaten, Net zo, maar anders; en verwond'ring schiet IJl door ons heen, hoe mensen ooit 't verdriet Om dood van liefde eerst, dan van smart vergaten…

Vier wilde merries Dood, Droom, Liefde, Wanhoop, hun hoeven scherp gesmeed snijden in zang bloemetjes op jurk vertrappen en verscheuren haar borsten openen, in haar navel dansen en zij verzet zich niet kortademig niet te stillen zij taalt naar altijd meer tragiek in haar gelaat de laatste vlam in stervende stieren zij Virgen de…

of je levend bent of dood maakt niet veel uit je hebt mij aan je vastgeplakt je ogen bij mij ingeprent je nagels in mijn vlees gezet je stem verborgen in mijn oren of je levend bent of dood ik raak je nooit meer kwijt…

Handen De oceaan Vol zelfopoffering Nooit eindigend, ze geeft alleen Liefde…

Zoals 'k me vaak, door 't Zelfbesef verlaten, Om lege werklijkheid van drukke straten Met stille Poolster troost, al zie 'k hem niet, Zo voel 'k na dood van liefde en moeder, beiden, Van heel ver in mijn denken binnenglijden De rust van Mahler's Kindertodtenlied.…

meer spreken Omdat geen hart ze nog verstaat Gesmoorde stemmen in een deken Van nihilistische middelmaat De Groten die ons wilden zeggen “Zoek alleen wat diepgang heeft Vervloek de wereld en zijn leugens Die glimlach die je leegte geeft” Wereld van verloren waarden Kunstmatig leven, flauwekul Narcistisch naar zichzelf starend Van dood…

Liefste, ga alvast, dan kan ik met je vrijen – in warm beddegoed.…

Je houdt dus van hem, je houdt echt van hem, zoveel -- dat je het toegeeft?…

Zoveel weten we niet van Liefde, alleen Dat – Liefde Alles is.…

Ik speel goed citer maar maak af en toe een fout – dan kijkt hij naar mij.…

Ik zal teruggaan voor de bloesems, ze zoeken -- waar ik nog niet was.…