Alle inzendingen over Het land O

Daarna laten we voorgoed de ophaalbrug in ophaalstand, gedijen we in land O, het Nieuwe Paradijs zonder O-haters.…

Met zoveel heb je ons al bestreden en nog steeds bewonen wij jouw land O Wereld! Wat was je bedoeling? Hoe wou je zijn in het begin? Kun je ons stoppen en laten bloeden of nemen wij jouw leven in?…

In zwart moeras, waar mirt noch oleander tieren, Waar ernstige eik noch teedre linde hoogtij vieren, Daar valt uw donkre voorhang voor ‘t Beloofde Land. O populieren! O wereldvliedende in verheven hemelzucht! ‘k Zie goudlicht gloren door uw blauwe bladerklieren, Uw ruisen roert me als reizang van gewijde lieren….…

Ik lig en ik lig als in uwe landen o aarde, met het hoofd in mijne handen, in uwe winden en in uwe stormen, in uwe luchten op de grond, waardoor men zien kan de schoon verlichte ronde bomen bewegen als de winden er toe komen.…

Ik lig en ik lig als in uwe landen o aarde, met het hoofd in mijne handen, in uwe winden en in uwe stormen, in uwe luchten op de grond, waardoor men zien kan de schoon verlichte ronde bomen bewegen als de winden er toe komen.…

Diezelfde bakker verkocht ook de heerlijkste supervlaai van ons land. O ja, op die ijsjes zat ook nog slagroom!…

- Mijn Lief is zeer verlaten, De nacht is koud en duister 't eenzaam land, - O! mijn verlaten, - o! mijn arm, droef Lam! Het doet zo bang om zijne Herder blaten, Of die niet keerde, - en het halen kwam! -…

En er zit een mus eenzaam op een tak zoals ik-zelf woon in dit land. O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet, en mijn bloed verouderd in mijn lijf... De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos en 't bos ruikt als een lijk; mijn voeten gaan over 't mollig mos als over week, rot vlees...…

Mijn land, o Nederland omgord door trieste wolken en volkeren die lijden wil ik een lied met u zingen onder een ijl blauwe hemel in de stilte die hangt over de boerderijen en de rij bloesembomen in isolatie vanaf mijn balkon in de vriendelijke voorjaarszon, een lied van leven als eertijds met mijn kind dat wij samen zongen in de keuken…

Hoger dan schijn van 't mensen-zijn in grijze guurheid droef neergebogen, - vèr bóven logen van levensbanden, wílde ik gebouwd een hemel voor mijn puurheid, als prinsenkind van langverloren landen. O ijsglanzige wijdte mijner landen, ijslichtend licht doorschijnend als goudraggen bevend!…

waarin ook zoveel groots kan gebeuren eigenlijk niet zoveel aan de hand ach zelfs ik heb het goed wat zit ik te zeuren ook ik kom nog volop aan mijn gerief in dit kleine nederige land o Holland wat heb ik je ondanks alles toch ontiegelijk vreselijk lief…

Uit schuim van de zee, waar elementen versmelten, is zij als een nieuw wezen sereen opgestaan: een godin van schoonheid die mijn ziel doet gloeien, mijn hart tilt naar hoogten waar ik nooit meer land. O Venus, eenzaam in glorie, maar elke keer weer warm en nabij, je broze huid schittert als een zachte, gouden dageraad.…

-Maar o mijn land... Eer dat ik ú vergeet'! -O vreemdling met uw droef gelaat, Waarheen? -Een sterk verlangen... vraag mij niet! -Gij zijt zo moe! Blíjf dezen nacht, Reeds is u peul en maal gereed... -Maar o mijn land, mijn land, mijn land... Eer dat ik ú vergeet'!…

Mooie bloem scherpe stekels o akkerdistel ik raak je niet aan…

Vlinders als Honderdduizend sterren Een kus trillend als De eerste winterse volle maan Seks als Verpletterend vuurwerk in de nacht Maar praten als in Oorverdovende stilte…

Draag me niet op handen maar Breek me, onvoorzichtig Spaar me niet mijn tranen Geef me mijn verdriet Streel me niet met handen Die gedrenkt zijn in geheim Zonder iets te zeggen Verscheur je telkens weer Mijn hart…

omdat de golf van letters geen een emotie nog raakt geen code gekraakt is alleen nog maar momenten snel wat neerzetten komen wij nooit vooruit men zegt nooit geen deadline stellen afwachten en verder vertellen in je hoofd het verhaal afronden niet opgeven maar verder rollen je grond aanvoelen wij moeten lijden moeten bloeden onzekerheden…

O aarde! Met jouw dunne buitenschaal verschaf je een verblijfplaats aan ons allen. Jij laat je recht en onrecht welgevallen en biedt een plaats voor eender welk verhaal. En na het oorlog-, sport- en zanggedoe bak ik een biefstuk op de barbecue.…

'O God', 'O mens', de derde luidt 'O mug' Je zuigt en steekt en kriebelt onverbloemd en danst en galt en bovenal… je zoemt! Die jeuk… die bultjes… altijd vliegensvlug Je bent een kleine pestkop, irritant en ’s nachts maak ik van jou een olifant…

Neem mij maar mee naar de Rijn – Daar in de verre landen Zal ik je vrouw zijn! Hij: O mijn lieve meid! Nam ik jou wel mee op reis, Maar daar in de verre landen Wacht al mijn vrouw op mij! Zij: Lieverd, wees bij mij!…

o dierbaar onbestuurbaar België o veilig land der democraten vol goede wil en veel te veel mandaten de parlementen zes bijenkorven rijk verdelen schulden en procenten elk zijn gezoem elk zijn gelijk bloei o land versplinterd en gespleten aaneengeplakt met monarchie het vaandel is tot op de draad versleten en “La Muette” al lang…

Land van kroket en kaas van bistroos, boerenkool en sjuu met ossenhaas, waar muren eten geven, waar pils zo flets en klein is, waar gastronomen sneven, en Trijntje aan de wijn is. O Vaderland! O Nederland! O nee, nee, nee, nee, Nederland! Nee.…

o wereld ik wil over je heen vliegen lopen door land van vriend of vijand door een vallei met bloemen zo paars of geel zoals alles een geheel o wereld o zo mooi geef ons een gooi schud ons even wakker laat het niet zo zijn zo blauw zo fijn o wereld deel geef een teken of een gil o mooi wereld deel.…

O, dierbaar plekje grond, ontwoekerd aan de baren! O land van mijn geboorte en teed're kinderjaren!…

O land van mist en kille rechtse regen Met enge rellen en een bruine smet Het viel dus niet, ons etterkabinet Al bracht en brengt het ons beslist geen zegen Hun slepende gedoe maakt moe. Ik gaap En denk: o viel ik maar in winterslaap…

Het was een meisje. het werd één meisje. Het is nu een vrouw om van te houden zodra zij straks alle zielen laat vertrouwen op haar goedheid. Zij, Petra, ze logeert bij hen: de mensen op aarde. Ze voelt zich er érg thuis door haar diepe connectie, met Al dat leeft en Al dat geeft. Ze komt thuis en haar huis is een thuis voor ieder…

Een Irakees werd gedood, volgens de letter door dader, volgens de geest door soldaat, dus volgde vrijspraak. Een hoog van de toren blazende Wijkerslooth werd daar afgeblazen door opgefokte politici die de taal van de straat spraken, het volk opzettend tegen Openbaar Ministerie. Doodsbedreigingen per e-mail volgen, waarover schande gesproken…

Ik heb een rustige rustplaats gekozen al kan ik die plek niet zelf benoemen , na de omzwervingen van de geest, heb ik het vermoeden, zonder die te roemen, dat ik overal al eerder ben geweest , als je mijn laatste steen zult vinden. Zoek hoe de oude olm is vergaan, waarvan de wijze uil lang is uitgevlogen steeds verder van de rotte kern…

Ach dat ik maar een vers met A beginnen zag En dat het in het langszijgaan was als Een adem van lieftalligheid die Haar nadien hulde bracht Die altijd aan mijn zijde gaat bij dag Bij barre nacht mij niet verlaat Haar die mij in haar smalle handen draagt Die mij - kwam ik te vallen - schraagt Ach sprak die A maar naar mijn ware ik Maar ja…

Kent gij - dat land, waar ronde gulheid woont; Eenvoudigheid in taal en zeden troont; Natuur, vol pracht, in maagden frisheid bloeit; Een zilvren stroom langs malse beemden vloeit? Kent gij dat land? - Daarheen - daarheen - Daar trekt mij 't hart, o mijn geliefde, heen.…