Alle inzendingen over Komiek/ verbijstering/onbegrip

een komiek steelt de show en hij komt na de pauze mooi niet meer terug iemand schreeuwt 'houdt de dief' maar niemand die hem begrijpt wat rest is louter onbegrip en een theater in verwarring en de komiek..? die maakt zich als een dief in pikdonkere nacht razendsnel uit de voeten...…

een komiek steelt de show en komt na de pauze mooi niet meer terug iemand in het publiek schreeuwt "houd de dief" maar niemand die hem begrijpt 'onbegrip en onbegrepen' de zaal in verwarring en de komiek maakt zich als een dief in de nacht snel uit de voeten...…

voor L.G. het luchtruim is ontdooid, de wind werd zichtbaar aan de wand, waterzucht en spataderen ontsieren de oevers van verlaten wensen, de onderhandelingen waren afgesprongen en de vlaggen gestreken tot grondniveau, de fanfare speelde met lijf en leden haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park' daar hoorde ik voor het eerst de…

Alles wat je zei was achteraf bezien, tegen je spiegelbeeld gesproken. Alle vragen waren eigenlijk aan jezelf gericht. Of ik wispelturig was, mijn déjà vu bewaarheid: ik heb alweer aan de verkeerde bloem geroken. De vakantie voorbij, het weer en je stemming sloegen honderdtachtig graden om. Sta ik plots met lege handen, voel…

Ik zag ze niet jouw scherpe lijnen alleen jouw vlieger naast de mijne ik was gelukkig jij leek me blij als kleine kinders waren wij ik zag mijn vlieger plots verdwijnen ik ging door de grond: doorsneden lijnen…

Alles had ik haar gegeven Mijn grenzeloze liefde mateloos Tot dat zij verkoos te verkassen En voor die andere ingang koos…

in woorden niet in daden ze opent wijd de voordeur met haar blik op hem gericht vertelt ze hem meer dan ze ooit zeggen zal hij staat op en gaat mompelt nog iets van ach ja, in feite ben jij ook een vreemde de deur valt met een klap achter hem in het slot over haar wangen rollen tranen nee niet om verloren vriendschap maar om het onbegrip…

als een wonderschoon kind hier niet meer fatsoenlijk mag opgroeien kussengevecht/pret maken/stoeien beschoten pure slechtheid toch op deze aarde ouders met onbegrip intens verdriet onschuldig lief kind wordt elders gelukkig WAAR wij allen weten het nog niet…

Verbijstering Punt Alom…

Leve de komiek klassiek! Voor het kleine theater en het grote publiek. De bespeler van volkse sentimenten, Die ook de lach opwekt bij koningen en presidenten. Op handen gedragen door de kleine man Heeft hij de lach aan zijn broek hangen waar het kan. Leve de komiek klassiek! Van het witte doek en het t.v.-publiek.…

Trump will be president Jippie, ik hoor nu reeds toekomstmuziek Want met die balkende Republikeinezel Hebben The States Een gedreven komiek…

verbijsterd zit ik met de telefoon in mijn handen krijsen wil ik, schoppen slaan maar het is alsof mijn keel dichtgesnoerd zit lamgeslagen wanhopig slikkend wil ik mijn zus troosten maar vindt de woorden niet haar meisje, haar dochter hoogzwanger heeft vannacht haar man verloren nog maar pas zesendertig jaar een hartstilstand er was zo…

Nietig zijn zij die weerloos hulp kwamen bieden bekochten hun welwillendheid met bestaansrecht billijkt grootheidswaanzin het doel middels onrechtmatige daden…

In verbijstering rukt een harde windstoot weg een beminde man…

In huis kijk ik naar de kunstwerken, die je hebt gemaakt, de tastbare souvenirs, die je hebt achtergelaten. Je schone mozaïekspiegel, waar ik liever jou dan mezelf in zie. Het kleurrijke armbandje van wol, dat ik zachtjes met mijn bibberende rimpelvingers aai. Naar je foto's kan ik niet langer dan een paar seconden kijken, want dan wordt de…

Stukje aarde drijvend op hoop dobberend op water zoekend, tastend naar de juiste richting zorgzaam gehuld in wazige slierten zon en dauw klein sprietje gras komt voorzichtig tevoorschijn plots overwoekerd door de schaduw van vluchtig onbegrip zonder mededogen, in één oogwenk verwoest de aarde nu dor en korrelig vertrappeld…

Jeff Hoeyberghs, een groot Wellness-komiek, schoot gisteren in zijn Spaanse wiek. Hij schold met gegrol Holland de huid vol. Gun hem toch rust in zijn tieten-kliniek !…

Lijden loutert Zegt de komiek Die tragisch aan Zijn einde lijkt Te komen - is dit het Leven dan, de mens Die eenzaam of verbonden Is, somber of gelukkig? Het leven niet meer Dan een verzameling Van samenzijn en gemis?…

Ongeloof, verbijstering, verdriet, welke emotie eigenlijk niet? Waarom? Pijn, ongelofelijke pijn waarom, waarom moet dit zo zijn? Ongeloof verbijstering verdriet het enige wat er zeker niet komen zal is, jij. Ons ongeboren kind, 36 weken is overleden in mijn buik verbijstering, verdriet want: mijn geliefde baby komt er niet.…

hoe kan ik jou begrijpen met onbegrip die mij overheerst wanneer jij je wel begrepen voelt in het onbegrip dat je strooit…

Komieke politieke linguïstiek: Hirsch Ballin wil de taal moreel opschonen. Weg met de de ‘auto’- en de ‘allochtonen’. Maar maken tonen hier ook niet muziek? Het is toch zaak hoé je die woorden zegt…, hoe de moréle klemtoon wordt gelegd?…

Mezelf een beetje niet helemaal die komiek of die zonderling van vroeger nog in korte broek op weg in de straattaal van mijn schaduw vermoei ik mijn nachten nabij de trotse pruimenboom geef ik mezelf een beetje leven in mijn wolvengehuil. *…

wilde bloemen met niets anders meer dan vlakte en een blijvende verbijstering de dood is koud de aanslag nog meer…

Komieken parodiëren dezer dagen zoals in vroeger tijden narren deden. Met nietsontziende spot en lompigheden wordt ieder heilig huisje stukgeslagen. De aard der dingen kan zich openbaren als wij onze projecties laten varen.…

De digitale hoogbloei is hem verbijsterend vreemd.…

Vergankelijkheid; Afhankelijkheid, Verbasterd tot levensvreugde. -Verbazend wat mij verheugde Toen ik nog niets wist! Vereenzaming, Verademing; Gezapen in de bovenlaag Verslapen wij de grote vraag: Waarom?…

Nooit zal ik kunnen begrijpen, waarom mensen de kat in het donker knijpen. Want wie mijn twee katjes beziet knijpt ze zelfs in het donker niet.…

Gisteren... maakten je woorden me gek, en vluchtte ik weer eens in mijzelf... noem het een moeilijke karaktertrek, maar dankzij jou, gaat dat bij mij vanzelf.... Vandaag... wilde ik met je praten, maar kwam ik er gewoon niet doorheen... voelde me enorm opgelaten... en wenste, dat je zomaar ineens verdween... Morgen...ach, dan zien…

Ik snap die mensen niet, die alsmaar blijven leren, de mensen die tot hun 30e studeren, om maar te zorgen voor de perfecte baan, mensen die voor genieten niet open staan. Mensen die altijd naar beter zullen blijven streven, maar nooit hebben gehoord van plezier in het leven, nooit eens flink uit hun dak zijn gegaan, en ook nooit eens iets verkeerds…

Als ze schamper lachen dan zien ze eigen waanzin als dingen die van jou zijn ze wijzen naar zichzelf verbergen hun gezicht achter stijf geworden grijnzen je bent niet kwetsbaar mensen zien de buitenkant de tranen twinkelen anders dan ze denken ze zien nattigheid niet de bron je hart is afgesloten veilig in je borst diep in je warme…