Alle inzendingen over Kralingse Bos

waar overdag het najaar de wereld kleurt met bont palet verrassen in herfst vakantie-uren op avonden het Kralingse Bos met een magisch schouwspel de hemel feeëriek verlichtend toveren mens en techniek met wonderlijk licht en geluid een mysterieus landschap waarin bomen geheimen delen onzichtbare handen weven een sprookjesachtige tocht…

voor een spotprijssie gaat ie, het van de hand mijn volkstuin, mijn eigen stukkie (Neder)land maar in mijn dromen blijft altijd die innige band met de Venhoeve in het Kralingse Bos, Rotterdam-Oost mijn Verwenhoeve, mijn 'troosthoeve', 'to do hoeve' aan de Hortensia (brede)laan 62: Casa Giulia!…

Altijd waren er plannen voor, ooit de geliefde Noorderplas Een bos waar Rotterdam in zou ontspannen de dagen dromend, in nieuw groen gras een bos, zo sterk, dat het geluk kon dragen vol warme uren zomerlicht met herfstdruppels benevelde dagen schommelen met ogen dicht Brabants groen, warm ontvangen bijgestaan door de brodeloze hand zette…

De wind, het licht en de zon, waren hun vriend geworden hun lieve takkenvriend en als ze, de takken, de grond zouden raken dan zouden ze spontaan wortel schieten en zich verheffen tot bomen!…

De Euromast destijds torenhoog bijna niet meer te herkennen de toren van de Laurenskerk al helemaal verdwenen tussen al het hoogbouwgeweld Maar het zicht is fascinerend met name vanaf de andere kant van de Kralingse Plas en dan proberen te raden welk silhouet welk gebouw is…

Deze hartenkreet draag ik op aan de familie H. te Rotterdam-Kralingen.…

Het is vandaag Zondag 7 januari van het jaar des Heren 2018 de zon doet de dag goed ik voel me opgewonden ik hoor de kerkklokken luiden “met vreugde zult gij naar het Huis des Heren gaan” ik kies voor het Amsterdamse Bos met man Jelle en labrador Mika Ik wandel en verbeeld me te lopen in een kathedrale kerk met de bomen als de pilaren en…

Dagen droegen rust en stilte mijn woord vond er een oor al was er geen antwoord voor mijn hand voelde een andere hand die intense warmte straalde als een band die liefde bindt heb de mooie dagen als fraaie herfstbloemen opgeslagen saam gebonden met een kleurig lint moeder werd liefdevol gekoesterd door haar zorgzaam kind…

De gelovige bakker in Kralingen. De talentvolle voetballer in Hamburg. De asielzoeker van 12 in Veendam. De homoseksuele dominee in Kampen. De stokoude man in het Noorden van Finland.…

Het bos van het bos heeft netels en berenklauw – geen paden met bank.…

En ineens binnen 24 uur was Labrador Midon hondsmoe kon geen poot meer verzetten kreeg geen hap meer door zijn keel keek moe, triest en verdrietig en kruiste zijn achterpoten als teken "Es is volbracht" In de buitengewoon empathische omgeving van Dierenkliniek Kralingen te Rotterdam mochten wij onze bijna 15 jarige Chocolate labrador…

Vandaag ben ik boos, je raadt het nooit op degene die zijn agressie richt op een ander mens zo zinloos. Vandaag is de dag, dat ik niet begrijp hoe mensen zich afreageren op een ander mens zo nutteloos.…

Wie toch wijken in de eiken, immer wijken als wij kijken? Wie verschuilen zich als uilen in hun zwarte bomenhart? Zou ik dromen dat mijn lome voetstap gladde schedelkap boven hoge wenkbrauwbogen nog geen tel te vroeg verjoeg? Ruisen koel door bomenhuizen hun gewaden? Nauw verraden blâren met trage gebaren een bewegen, zó verzwegen…

Dichter: Hef aan, hef aan toch, nachtegaal! Indien ik door dees bossen dwaal, Is 't om uw lieve stem te horen! Laat duif en koekoek niet aan 't woord; Voor die hier gaat en u niet hoort, Zijn schrede en tijd verloren.   Nachtegaal: Gij dwaas! 't is niet voor uw vermaak, Dat ik mijn zoete zangen slaak, Ofschoon 't uw eigenwaan zo schijne…

prachtige bos Het bospad Verdrietig, denkend aan vroeger Voor altijd ronddwalend…

Lichaam wat ben ik boos Waarom doe jij dingen waar ik niet voor koos Je hebt soms van die dagen Dan heb je van deze vragen En dan is er weer die pijn Dit maakt je als mens weer onzeker en klein Ach, ik zal niet te veel zeuren En mijzelf weer even opbeuren Door het schrijven van dit gedicht Aan mijn eigen lichaam gericht!…

De goden in Maleisie zijn kwaad Je kunt daar als toerist wel naakt poseren En op een berg die mensen daar vereren Maar dan gaat Moeder Aarde uit haar plaat In Groningen kan men hier wat van leren; Voorlopig even niemand uit de kleren.…

Een schreeuwende, stampende peuter is kwaad Weet zich met zijn emoties geen raad Moeite met het luisteren naar zijn moeder Vindt haar maar een loeder Een vuurspuwende puber, die gooit met deuren Zo boos, kan alleen maar treuren Niet vatbaar voor een discussie Onbegonnen missie Een boze, oude man in het bejaardenhuis Voelt zich daar…

Hij voelde zich veilig in zijn woede: als iemand die zich op een mooie dag onderdompelt in een warme tuin. (De wind kamt de heg liefdevol in model, kinderstemmen klinken alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht en ver weg.) Niemand kon hem meer iets doen: hij had alles zelf als vernield. -----------------------------------------…

Ik leef in het bos, eet bessen en paddenstoelen, onder mijn voeten het mos, een zacht natuurlijk kleed, op de takken trippelen vogels, tussen de bomen staat een schichtig hert, bang voor de herfstkogels. De dennenappels en de bladeren bedekken de grond.…

Er staat een oude boom in het bos zijn takken krom begroeid met mos hij steekt niet meer zo fier in de lucht soms denkt hij wel met een diepe zucht het bos is niet echt het bos meer wanneer zie ik de anderen weer.…

vanavond, vannacht vlinder ik weersta de walgelijke wanen van eerlijk echt en eenzaamzijn van sorry, somber, niet meer samen van nacht en morgen weet ik niet verdriet verergert vast mijn hopen ik voel me leeg, zo vol verdriet ontken die stomme samenlopen ik vloek, scheld god uit en ik huil roep, jij moet altijd bij ons blijven ik snuit…

Het bos zwaait ons uit, takken deinen heen en weer, de blaadjes fluisteren "tot de volgende keer!"…

Op de fiets naar school. Net het huis verlaten waar je graag bent. Weer een ruzie over onzin. Huilend fiets je verder.…

in ‘t bos ging het er flink op los takken kraakten stammen braken heel veel geweld het bos geveld niet langer vertikaal maar horizontaal liggende stammen hierop groeien zwammen de stormschade groot maar het bos is toch niet dood inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…

Ik weet dat wij in bomen zijn uitgebroken voor groei en strekken naar elkaar en reiken in liefde. Ik weet: wij lopen vaak stuk, stuiptrekken op hars, schors en het kussen van rasp en oud hout. Toch wil ik bestaan aan de faliekant van je huid Toch wil ik zijn in de twijgen rondom waar jij ademt Vooral wil ik zijn de goudval…

Er staat een oude boom in het bos zijn takken krom begroeid met mos hij steekt niet meer zo fier in de lucht soms denkt hij wel met een diepe zucht het bos is echt het bos niet meer wanneer zie ik de anderen weer.…

Wees niet zo koppig doe niet zo bokkig blijf nooit te lang kwaad soms weet je niet eens meer waar het om gaat slik die boosheid toch in je wordt chagrijnig, dat heeft toch geen zin schud elkaar weer de hand gebruik samen je gezond verstand tover een glimlach op je snoet dan weet je: het zit wel weer goed.…

Tegenwoordig zijn wij zo gauw boos wat is er toch aan de hand, wat is er loos ik ga er ook niet meer tegen in dat heeft helemaal geen zin je moet zo uit kijken wat je zegt voor je het weet worden je woorden anders uitgelegd ik vind het enorm irritant als iemand gauw is aangebrand agressief gedrag? nee, geef mij maar een brede lach!…

Waar het vandaan komt Geen idee Het is er en het gaat niet weg Ik leef er mee Zie het als een vorm van pech Boos Op heel de wereld Die mij heeft laten staan Boos Op alles en iedereen Die mij wat heeft misdaan Vooral boos op mezelf De woede in mij Het vuur dat innig brandt Mij innerlijk verteert Soms loopt het uit de hand Nooit angermanagement…