Alle inzendingen over Laatste fase

Als technologisch ontwerp is de hoog-industriële samenleving een politieke wereld, de laatste fase in de verwerkelijking van een bepaald historisch ontwerp - te weten: het beleven, omvormen en organiseren van de natuur als louter materiaal ter overheersing.…

Dan is het zover de laatste fase balans op nul gesteld handen vullen zich met werkelijkheid met zaden dode takken aaibaar wild de adem zoekt verlenging maar niemand kent de maat ik plant bomen die als ze groot zijn zaden strooien die tot bomen ontkiemen die als ze groot zijn zaden dragen voor de toekomst…

Trouwe authentieke regie tot de laatste fase. Strijdbaar totdat God uw woord had gehoord. De laatste wens verlichtte verlangend uw gezicht Zingende engelen begeleidden u door de poort. De laatste stilte voltooide tot hemel en aarde. Natuurlijke regie aanvaardde uw laatste woord. Los uit het lichaam met bevrijdend comfort.…

Ik ben nog niet dood maar in de laatste fase van mijn voltooiing. Van de bevrijding van alle lijden en dood en alle waanzin. Het grote rusten is bijna aangebroken, het wordt al heel stil. Ik neem geen afscheid, want ben met god almachtig en zo gelukkig.…

Vannacht is de wereld vergaan Door het vergif ten onder gegaan Onze milieukwesties mochten niet baten Zij heeft het leven voorgoed verlaten Helaas is ons reddingsplan mislukt Waardoor nu de aarde is uitgeput En we hadden nog zulke mooie dromen Hoe we deze ramp hadden kunnen voorkomen De natuur bereikte haar laatste fase Waarna zij…

Ik koester de route steen voor steen met ogen dicht over de rand van de kade de weg die wij hand in hand wandelden sluit ik stap voor stap deze laatste fase. Herinneringen van de trein in Engeland het hotel na een onvergetelijk concert ons laatste drankje bleek in de lounge ik koester ons een laatste gesprek.…

Laatste adem In de laatste fase van het leven, De tijd tikt en tikt maar door, Maar de kaars van leven is nog maar klein Het einde is in zicht, Het laatste vlammetje wordt zwakker En wordt overwonnen door het laatste zuchtje wind.…

Wanneer, zoals bij jou de laatste dagen van je leven hier op aarde geteld zijn, je laatste fase is ingegaan, je alleen nog in staat bent te knikken, de kwaliteit achteruit holt, wanneer je leven hier gedaan is, je afscheid nemen moet van al wat je dierbaar is, je alles achter moet laten, weet dan dat weliswaar je taak erop zit…

fase van alles waarin je lange dagen doorbrengt met steeds meer te voelen dat je ooit jong was…

wij ouders moeten ervoor open staan in de laatste fase het vertrouwen in onze kinderen tot nul af te bouwen hoe opvoeden je ook is afgegaan zij die er thuis met rekenen vroeger al boven uit staken voelen zich na de dood geroepen waar zij zoveel kunnen betekenen om tot exacte deling te geraken hadden ze ooit potjes om te snoepen nu schaven…

zij moet op commando plassen zij wordt niet op tijd gewassen er is te weinig personeel er moet worden bezuinigd zij ligt hier te trillen en te beven in de laatste fase van haar leven aan het oude en het zwakke leven hebben ze de eindoplossing gegeven hamerslagen door het hoofd eenzaam en verdoofd van hun eigenwaarde beroofd geloven…

één klaproos bloeit binnen de muren Een niemandsland vol weekdierbodemzand Zingt amazonegirl from Ipanema Op het zuchtend landschap "ik ben vrij De klanken van mijn hart altijd bij mij Dit hier, dat is wat telt in 't tropenuur" Een blikvanger vangt lichtbrekende regen Schemervaag in 't nachtelijke dwalen Bijodiversiteit als laatste…

In de laatste fase - de wedstrijd was al gespeeld - kwamen de kaarten, de schoppen, de ballen naar voren. De punten konden niet meer worden gedeeld. De strijd was verloren.…

Langzaam dringen de woorden uit de e-mail tot hem door zijn moeder in de laatste fase van haar veel bewogen leven met schizofrene man en idem zoon wil hem nog wel liefde geven hij leest de brief met ingehouden tranen emoties die wellen uit 't diepste van zijn ziel het onrecht door de mensheid aangedaan maakte dat hij voor de dierenwereld…

Het is altijd een ik en de laatste fase samen met ook een nieuwe dag.Een die eigenlijk wil wensen de hele dag aanwezig te blijven om iets te betekenen voor de gewone ander. Wij hebben als mens geen reddingsvermogens al proberen we sjokkend iets te laten slagen te betekenen voor anderen en voor onszelf.…

Ik was het met je eens, kon begrijpen dat je levensmoe was en het nu wel had gezien hier, je wilde je rust, je verdiende rust, moest die laatste fase van jouw leven dan nog zo moeilijk gaan? Moest je eerst verwoest worden van binnen? Was dat nodig al dat lijden en die pijn?…

Naarmate de tijd vorderde ontstonden er planten en dieren, en in haar laatste fase, helaas, de mens. Deze homo-"sapiens" begonnen zich van alles af te vragen zoals: Hoe groeit een plant?, wat is die grote oranje bol boven ons? en waar komen wij, in godsnaam (!), vandaan?…

Je was een optimist in hart en nieren, zong, altijd opgewekt, het hoogste lied, nu sta je voor de laatste brug, je bent er en je bent er niet. Al bijna uit het leven weggesneden door een ziekte die niemand ontziet, wat moet ik met die tegnstrijdige gevoelens, je bent er en je bent er niet.…

Het gaat niet altijd helemaal goed in Faas Vastgoed. Faas Vastgoed is te vergelijken met voor- en tegenspoed. De financiële crisis zorgde ervoor dat de hele Faas-vastgoed-markt was ingestort. Als makelaar gaf mij dat veel ademtekort. Vallen en opstaan in Faas Vastgoed dat heb ik ervan geleerd. Nu wordt er ook weer gespeculeerd.…

Mijn 70e winter Het is koud op zolder Het hout van de vloer kraakt als die krimpt De vos blaft in de nacht waar de maan zijn eerste kwartier vindt Ik warm mij tussen twee dikke dekken Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in Wil met gedachten nog wat tijd rekken Maar de slaap heeft het gewin. Droom van warme chocolade De houtkachel…

Is het ondraagbare denkbaar en het ondenkbare draagbaar ? Springvloed in mijn hoofd onvermoed veel geroofd In de verte huilt een kind en een wolf en de wind.…

Is het ondraagbare denkbaar en het ondenkbare draagbaar ? springvloed in mijn hoofd onvermoed veel geroofd in de verte huilt mijn kind en een wolf en de wind…

Voordat men sterft is men vaak terminaal. Alvorens dan voor eeuwig af te haken Wil men het nog gezellig voor je maken, Verwennen doen ze jou dan optimaal. Heel stiekempjes lijkt het mij wel eens fijn Eén piepklein dagje terminaal te zijn.…

kalk de muren wit de enige kleur die mij nog schikt linten opsmuk snuisterijen laat ik in het niet verdwijnen ongetekend presenteer ik mij de laatste schakels breken vrij schrijf de strijd maar met het bloed dat in deze fase vloeien moet kleur alles in met pijn en ongewis zonder dat er een verdwijnpunt is zal van de daken…

Het leven zelf is ook een fase Dat eindigt met een ondergang Verloopt volgens een cyclus Desondanks houdt de mens prestatiedrang…

Een nieuwe fase zal er heus wel komen: De vorst slaat echt wel op de vlucht De warmte zal dan binnenstromen Bij maan en helderblauwe lucht Een nieuwe fase zal er heus wel komen: Nog zijn de wolken zwart helaas Daar valt nog niet aan te ontkomen Maar straks is weer de zon de baas Een nieuwe fase zal er heus wel komen: De bloei staat weldra…

Na een lange strijd Neemt Hij tot zich Een onschuldig kind En Waarom waarom! Kinderarbeid is verboden Zelfs in de hemel Mag ik hopen Verdomme Neemt Hij tot zich Neem mij Roep mij Laat mij eeuwig branden in jouw hel De hemel loop ik mis Terug het kleine kind Jouw stilte is diep Het spreken oppervlakkig ‘Rouwen vriend Volgens Kübler-Ross…

borsten, haar schaamrede preekt van verlossing wanneer ik haar diep ejaculeer met mijn laatste zaad en schreeuw dat deze dood ook de hare is ….…

Een secretaresse uit Grazen Die ontkleedde zich in twee fasen Want in een flits Ze pakte de rits De rest zal je dus niet verbazen.…

Heel even de grens te overschrijden van die fase na de dood net genoeg om te weten of er inderdaad wat is…