Alle inzendingen over Latijnse

vrouw, onze moeder, waakte die hem kapittelend ontving maar spoedig inbond als zijn Latijn in een onvervalste smartlap over- ging, ze mee ging neurien met haar gevallen engel en hij genas aan haar borst.…

Niets wat ik had te zeggen kon daarin nog klinken, mijn woorden waren weer latijn geworden, onleesbaar, gesloten. Dichter, klerk, geheime diaken van de kleinste gemeente, de afkerige sekte van verhulde beduiding, gewend naar zichzelf, een gnosis van gemaskerde zinnen in een steeds onherkenbaarder schrift.…

LATIJN Een oude classicus die doceerde over Etrusk en Romein over credo, virtus, lex, laudare, Nero en Constantijn, over labor, bellum, spes en civitatis, stierf gisteren aan atriumfibrillaties, de man was voorgoed aan het einde van zijn Latijn ….…

Nederlandse kinderen leren Grieks en Latijn - dode talen. Verspilling. Ze kunnen beter Chinees leren. In dezelfde tijd dat je Grieks en Latijn leert, kun je ongeveer 3000 karakters leren: genoeg Chinees om de krant te kunnen lezen.…

[Senryu] De koekoeksklok sprak, aan het eind van zijn Latijn, 'Hora est' – en stierf.…

Latijnse school, Latijnse poort! Gezegend en gezellig oord, O wereld vol illusie! Vol lust en Grieks en lief en leed, O wereld, die ik nooit vergeet, Vol vriendschap en vol ruzie! O zoete bluf van ’t eerst Latijn, O heerljkheid de tolk te zijn Cornelii Nepotis!…

Volgens de marathon-man Gijs Beentjes stapte hij in Amersfoort op de trein die hij had gemist in Baarn - door in ‘n fabelachtige ren die trein in te halen en op tijd op ‘t perron te staan.…

Aan het eind van hun latijn, van alle taal en stilte zijn velen gekomen. In gedachten, nagereisd vaak ben ik u, die verder ging dan het einde. Dit is een koud gedicht. Het is beïnvloed door het valavondsgrauw boven de daken. Het zegt dat ieder alleen is. Het zegt Vlieg dan het raam uit, vogel.…

Zijt gij een pelgrim of een boetedoener Uit wroeging bedevaerder, offerzoener? Uw vaerzen smachten naar de Wael en Ooy Een spiegelbaai, historiael en mooi Nu gij bekeerd zijt tot het openbaere Vraag ik, wat zondigt ge, o boetzelaere?…

In zwarte tekst op heldergroene banen De namen die je nog van vroeger kent Van 't grootste rijk op 't oude continent Het uitgestrekt Imperium Romanum Een grote wandkaart achter in 't lokaal Geen brugger die daarvan al 't fijne weet Noch tweedeklassers die het ooit iets deed Hun kennis is daarvoor nog marginaal Ze werken met de leergang…

weet hij of zij in 't nieuw decennium dat dat een woord is dat Erasmus nog als Desiderius van Rotterdam gebruikt had toen hij zijn vriend More aanschreef bedenker van het rijk Utopia in het Latijn - en dat daar echt geen woord geen syllabe, geen mondje frans bij zat?…

Waarom leert men op school een schuldloos kind Latijn en Grieks en niet de donker talen van zeemeerminnen en van nachtegalen van het water, de wolken en de wind?…

Waarom leert men op school een schuldloos kind Latijn en Grieks en niet de donkre talen Van zeemeerminnen en van nachtegalen, Van 't water en de wolken en de wind?…

‘Ceterum censeo’ Mooi, dat Latijn nietwaar Smaakvol en bruikbaar Benevens gevat Kent u bijvoorbeeld het Apodyterium? Niet? Nou dan moet u Hoognodig in bad!…

Hoe meer de paus ons kwelt met zijn Latijn, Hoe meer wij daardoor tegen-Polen zijn.…

meer, dat baat hen niets Geen stamtijden - tot niemands ergernis Latijn is nu - een enkeling kiest Grieks - Analyseren van wat reeds vertaald is 'Vak'kundig wist men zo eerst Grieks te lozen Straks nog Ovididius' Metamorphosen...…

[“Gedichten van de honger en zijn hond”] Sinds ’79 in ons land Een “Nederdichter” met Latijnse band…

er klinkt zowaar een zegen in de naam die hij draagt van het Latijnse benedicere : hij die het goede (bene) spreekt (dicere) over iets of iemand en ‘s werelds lief en leed er ruist nog hoop in de naam die hij koos…

dezelfde zachte stem, nog steeds verlegen waarom gingen de wegen toch uiteen ik voelde het werd tijd voor klare wijn en zei wat ik die jaren had verzwegen: we zijn nog niet aan ‘t eind van ons Latijn…

Voor wie wil weten waar de Grieken zijn: Ze zijn echt aan het eind van hun Latijn.…

In mijn Latijn, al is ook dat niet best: Derk Bolt weet nu dat nomen omen est.…

dit is het eind van mijn latijn alle wijn is dun geworden er gingen zoveel scheuten bij dat het tot mijn lippen is gekomen terwijl men elders toost verdrink ik bijna in het nat waarvan ik zoveel heb gehad dat ik de waterstanden ken…

Met indrukwekkende Latijnse namen Is elke bloem of plant er opgesierd, En reken maar dat het er telig wiert Dankzij het werk van louter vakbekwamen. Elk raad ik aan om er eens rond te lopen: De Hortus Bonaticus is weer open.…

Obamacare: een zegen voor het land Geen vijand meer van Cuba en Iran Een huwelijk van man met and’re man Een vriend van de Latijnse immigrant De helft van ’t volk is gek op bloedvergieten En zegt hardop: we kunnen hem wel schieten…

lijvig in het koorgestoelte op bladzijde honderd en tien links Latijn verstaanbaar rechts het rode lint geeft de indruk dat ik weet waar ik ben een leeuwenkop staart me aan terwijl Maria fenomenaal de hemel in wordt gezongen rond zessen…

Zijn maidenspeech begon in het Latijn Dat viel niet mee voor menig Kamerlid: ‘Ik niet begrijp met simpel kersenpit Het is niet zo geschoold, mijn pover brein’ Toch hoort men zachtjes in 't geroezemoes: ‘Bau det, non scholae sed vitae discimus’…

Deze drie Latijnse woorden die krachtig vol eenvoud zingen geef ons vrede mogen galmen over aardbol door zeeën en wolken om hun boodschap te brengen aan oorlogszuchtige mensen en twistende regeerders in alle werkkringen huiskamers en gezinnen…

oom was het zat meer dan zat dat het vrouwelijk geslacht platvloerse namen had behalve dan die ene die vond hij te Latijns waarvan de laatste lettergreep de naam van tante Gina had het moest meer delicaat iets snoeperigs en niet zo raar hij noemde het vergenoegd voortaan een boterbabbelaar…

Het strand aan windrijk land golfende zee hemelsblauw en mijn gedachten privé-domein volgen als geobsedeerd een ragfijn jurkje wit in bruisende branding en golven en wind bespelen onblusbaar ritmisch beminnend haar natgolvend lichaam als een Latijnse dans en gedachten stranden in windrijk land.…

U minne ik teer, o taal van lust en weelde, Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde; Die als de kus op malse lippen smelt, En 't hart doorstroomt met liefdes algeweld. Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven, In toontjes die op donzen vlerkjes zweven; Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht; En heel uw spraak, één lieve lentelucht.…