Alle inzendingen over Mulisch/droom /euforie

( met dank aan de inspirerende droom van Riny ) zag in het park de oude schrijver Mulisch hij liep stevig gearmd en op het oog zeer geamuseerd te keuvelen met een nog piepjonge verpleegster hoewel ik weet dat je goden nooit moet storen was dit rendez vous echt niet te vermijden...…

Waarom uw blik mijn blik niet boeit? Waarom uw lach mijn lach niet wekt? Waarom niet heel mijn hart ontgloeit bij 't schittren van de reinste schatten dat elk gemoed naar 't uwe trekt? Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel, in wondre wonne en zonneschijn; maar 't leven kwam, de sluier viel, die 't al met toverwaas omschemert, en naakt bleef…

De bar is dicht, maar ik zit nog steeds hier met een lege fles en jouw naam in mijn keel als glasscherven. Buiten jankt de stad als een hond die geslagen wordt, binnen jank ik stiller, bloedend uit oude wonden die nooit helen. Toch steek ik weer een sigaret op, zuig de rook in als laatste adem, want stoppen is voor mietjes en ik ben te…

Die avond, die avond nog, en een roos die bleef liggen. Het riet zei iets, het riet zei het weer, zacht in het water, zacht en nog eens zacht. O water, krinkelend water, waar gaat gij, waar gaat gij heen. De roos bewoog niet, de avond ook niet, alleen het riet wist mijn naam. Ik bleef staan, ik bleef nog staan, bij het veld…

Zij kijkt door het raam en ziet haar ziel spiegelend in gebroken glas waarop dromen wiegend vervliegen langs de lijn, ongewild en alras in een geblakerd aureool dat heur haar kust snaar voor snaar gelijk een fluwelen gebaar, de ontvouwende leegte sust waar vind ik mijn lief nog warm van lijf die mijn hart verrukt…

De fles staat leeg op de tafel als een dode minnaar, ik steek een sigaret aan met trillende vingers, en denk aan jou – dat kutgevoel dat blijft hangen als goedkope parfum in een goedkoop motel. Buiten regent het op de armen van de stad, binnen bloedt mijn borst als een open bierfles, maar ik blijf zitten, drink de stilte, want liefde is een barvechtpartij…

Dood zijn is wakker worden aan de verkeerde kant van je dromen…

Reve en Mulisch Het werk van Mullis, is niks als vullis Het werk van Reve, dat is leve…

Jouw ogen straalden die euforie kan ik koesteren voor jaren een virtuele bril heb ik niet nodig om een dergelijke realistische droom te ervaren. Ik kuste jouw gezicht voordat de schittering van de dag werd ingezet mijn gedachten stonden op dat beeld verdween maar het gevoel werd intens.…

hou niet zo van Mulisch' mythologische gezemel Maar gun hem wel de mooiste plek in de hemel…

Mijn vraag, heer Mulisch, is misschien wat raar Ik wil uw afscheid zeker niet bederven Maar kunt u alstublieft dit weekend sterven Want mijn sonnetje is al jaren klaar Waarin ik u zo fier en nobel prijs En veel geluk wens op ontdekkingsreis…

Een Bellini Geen mysterie Inspiratie Motivatie voor aaneenge- regen woorden geresulteerd in veel romans Literaire geheugens die Mulisch altijd conserveren verduurzamen in eeuwigheid…

de woorden gezonden over golven van zand verwaaien zeewaarts in stormen van nachtelijk geweld zinken zij weg de dageraad met wazige vingers schrijft zinnen van opgediepte letters uitgeademd in liefdevol gezang vleugeldragend de hartenklop grasduinend in gevoel raakt me verblijd overspoeld in euforie zwemmend in oceaan van geluk…

zijn opgewektheid heerst in het huis van plezier na de opstanding…

Vriendschap is liefde op het eerste woord.…

Zijn werk is van een andere planeet, Zoveel heeft hij zijn lezersvolk te bieden; Vandaar dat voortaan een planetoïde Ver in de Melkweg Harry Mulisch heet. Het is terecht om hem zo te belonen Als hij tenminste zelf daar ook gaat wonen.…

Kijk naar Mulisch en het feit, Dat je pas verkoopt als je overlijdt.…

Al maanden is hij aan het hemelen spreekt Joyce en Proust en Nabokov en Brecht de and’re grote meesters zogezegd Waarover hemelheren zemelen? Gevijven zijn ze hardop aan ’t verlangen om dáár dan de Nobelprijs te ontvangen…

Nieuw gegoten naar Gelang Harry Mulisch 1927 - 2010…

A. den Doolaard is de eerste Nederlandse schrijver met een standbeeld buiten de landsgrenzen: hij blijft daarmee zelfs Harry Mulisch voor. Het beeld staat in Ohrid, in de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië.…

Ik was bij Harry Mulisch op bezoek, Hij was niet thuis, maar bleef de kamer vullen, Door heel de atmosfeer en al z’n spullen, Tien jaar geleden viel voor hem het doek. Maar een gedachte die tot vreugde strekt, Is dat hij nu de hemel heeft ontdekt.…

Weer heeft de Hemel Hem ontdekt Harry heeft nog veel te zeggen en ook heel wat uit te leggen Gewoon Zijn volgende traject Eén minder op de Club van Heren Nog een lange afvalrace Tussen Marcel-Reinbert-Cees Wie zal hem als laatste smeren?…

Ik een man van kracht en macht, heb alles gedaan wat ik niet laten kon heb het pad van mijn dromen altijd gelopen heb alles gedaan om met euforie het einde te bereiken Nu is mijn reis bijna op z'n eind Eeuwig lopend over het pad Door alle vertragingen en obstakels van mijn vijanden ben ik eeuwig onderweg Ik een man van kracht en macht,…

Zoals koorts ook goudkoorts kan heten van wanhoop tot euforie is dat wat het oplevert.…

Door niets belemmerd En toch geremd - Mijn eigen ik - De euforie beteugeld En mijn verdriet getemd…

Kierkegaard: Ik ben een vork en zal jou steken Mulisch: Ik lepel soep het liefste met een vork Kafka: Ik wil het mes wezen dat in je wroet Ik dekte mijn tafel voor vier twee vorken een mes en een stier ---------------------------- uit: 'Dooier op drift', 2012.…

Couperus, Hermans, Mulisch, Wolkers, Reve, Nabókov, Kafka, Hesse, Hölderlin, De Russen, Plato, Shakespeare en Celine, Ik heb wat afgelezen in m’n leven. Dat was wel fijn, maar nu betreur ik het; Ik las ze vóórdat ik werd vastgezet.…

ik wel dromen…

Hij is net vijfenzeventig geworden En roept met arrogant hautaine blik: "De Tweede Wereldoorlog, dat ben ik!" Of iets grootheidwaanzinnigs van die orde Toch heeft hij deels gelijk hoor, ben ik bang: Die oorlog duurde óók vijf jaar te lang...…

Iedereen kent het gevoel: er niet bijhoren -- anders zijn, een gast.…