Dat kutgevoel
De fles staat leeg op de tafel als een dode minnaar,
ik steek een sigaret aan met trillende vingers,
en denk aan jou – dat kutgevoel dat blijft hangen
als goedkope parfum in een goedkoop motel.
Buiten regent het op de armen van de stad,
binnen bloedt mijn borst als een open bierfles,
maar ik blijf zitten, drink de stilte,
want liefde is een barvechtpartij die je nooit wint
en toch elke nacht weer aangaat.
Ik lach schor naar de spiegel – kapot, lelijk, levend –
en fluister: kom maar terug, bitch,
ik heb nog genoeg klappen over voor jou.
17 maart 2026
Geplaatst in de categorie: afscheid
kut 2.0 met 2 stemmen 
20
20
Er is 1 reactie op deze inzending:
De beelden zijn rauw en direct, en je trekt de lezer meteen die ruimte in van drank, nacht en nasleep.
Soms voelt het voor mij alsof alles tegelijk hard wil binnenkomen, waardoor er weinig ademruimte overblijft.
Net in de stillere momenten zou het misschien nog
sterker kunnen landen.
Maar die ongefilterde toon werkt wel — het voelt alsof je niets probeert te verbergen, en dat geeft het iets echts.