Alle inzendingen over Op de vleugels van d

Op de vleugels van de tijd koestert het mijn gevangen lichaam, gebaard achter gouden tralies van de moegestreden horizon.…

Vitten is het zekerste voorbehoedmiddel.…

Goede seks is het resultaat -het overmijdelijke resultaat- van meer waarde hechten aan plezier dan aan zekerheden, meer aan ontdekken dan aan vertrouwd terrein, meer aan verwondering dan aan kennis, meer aan dankbaarheid dan aan spanning, meer aan celebreren dan aan berekend beleid.…

Misschien is dit wel de bestaansreden van kerken: het vangen van een seconde van de eeuwigheid.…

Onze samenleving is vreemd genoeg anti-seks en niettemin ervan doordesemd.…

Koud kil stil zit het meisje, starend naar de sneeuw. En wat er onder ligt. Haar vlechten op het venster zeggen dat ze rustig is. En zwijgend tuurt ze voort dieper dan de sneeuw en verder dan de horizon die niet bestaat. Voor haar is de winter een zicht op de wereld in haar fantasie.…

Vrij zijn op jouw eigen vleugels Tussen de wolken Wilde jij. En jij wilde Steeds weer vrij zijn, dus jij vloog zo vaak jij kon. En jij bleef er steeds maar langer Vloog immer dichter naar de hemel en de zon Planeten blijven links liggen Putin negeren, de rest Lanceren met een broodje... OPM.…

Langzaam buigt de man voorover, bevoelt zijn pen en met die intense blik in zijn ogen haalt hij uit naar papier. Met zwierige halen vult hij zijn blad met zijn naam en plots stopt hij. En bij het naar achter duwen van zijn bril worden zijn rimpels dieper. Hij houdt zich klaar en net als hij zijn eerste woord wil zetten laat iets…

dit zijn jullie vleugels , vlieg vogelvrij! plus est en vous! laat je door niemand knechten. weet dat voor jullie the sky is everywhere dank voor dat ontzettend vertrouwen ! vader en moeder allebei.…

Ik wed dat het wad in de tijd dat de ee en de lauwers uitvloeiden in één grote zee ten zuiden waarvan het zompige land een laagvlakte was met enkel hoog gras en dorpen op wierden en kerken op terpen de eilanden niets waren dan platen van zand met enkel hoge duinen als warden…

Waar de kilte huist in zinder wacht ‘n tere Zwarte Vlinder tot hij, uit zijn cocon bevrijd, kan gaan zweven naar de stilte die vervloeit in d’ eeuwigheid en het Koolwitje buigt trillend haar vleugels in verslagen als door de wind gedragen zijn schaduw haar ontstijgt…

Men kan er voor zorgen dat ongewenste kunst niet te veel in de schijnwerpers komt, maar men kan niet verhinderen dat zij gemaakt wordt.…

Jim ik stapte in bij Port d'Orléans Alles was anders ik was ouder geworden met jouw woorden onder m'n schouders verbergen nog steeds vleugels in wording Le père Lachaise een zonnige dag tot de volgende regen valt Lieve Jimmi rust zacht…

December: duurt gij maandenlang? Zal ’t nieuwe jaar ooit komen? Uw bijbelse fantomen Benauwen mij, gij oude tang! O maand van preek en psalmgezang! O gloriemaand der vromen! December: duurt gij maandenlang? Zal ’t nieuwe jaar ooit komen? Ik ben door uw bekeringsdrang Zo in de zeik genomen Dat in mijn bangste dromen Ik u zelfs bied de…

Toen alles en iedereen Dood was, en ook mijn Laatste hond Er niet meer was Bleef ik alleen achter, Alleen het omhulsel nog Van een dood lichaam Met een amper levende ziel - En was het de streling Van een vogel die mij opnieuw Ten leven riep, Die me maande vrede Te hebben met het leven En mezelf weer te aanvaarden Zoals zij…

armen uit te slaan de dood vliegt uit d`r oogjes weg veertjes klapperen lucht aan scherven…

In mijn gedachten. Kom je nog steeds bij me zitten. En leg je je hoofd zachtjes tegen mijn been. In mijn gedachten. Omhels ik je nog steeds. En voel jij je geborgen. In mijn gedachten. Hebben wij nog steeds eindeloze gesprekken tijdens onze wandelingen. En koesteren wij onze verbondenheid. In mijn gedachten. Zitten wij nog steeds naast…

Wortels diep in rust vleugels openen naar licht stilte draagt mij zacht Zacht rijst de zon op adem van de aarde stroomt vleugels vinden rust Wind streelt mijn gezicht bladeren fluisteren zacht vrij, maar stevig staat Hemel vol adem wolkjes dansen in de zon hart vindt thuis in lucht…

Van elk beroep zijn de beoefenaars te verdelen in 3 categorieën. 10% is hoogst bekwaam, voorbeeld voor de anderen; 40% functioneert redelijk, is beperkt van capaciteit doch betrouwbaar; 50% bestaat uit beunhazen en zwendelaars.…

Free Record Shop, Polare, V&D Van Leest, De Slegte, Blokker, Siebel, OAD Mexx, Expo, Music Store, Yam Yam To Go had Het tij ook -net als Schoenenreus- niet mee 't Is waar: hiervan bestaan er nog een paar Maar ooit krijg ik 'n héél vers bij elkaar…

Je zult toch maar een vlinder zijn als zij verschuilend dag en nacht in haar cocon zichzelf nooit vindend omdat zij niet kon haar vleugels zwaar van was zonder gelei Ze zei ik heb je lief kom maar bij mij monarch, je bent mijn blauwe koningspage mijn minnaar op de zuilengalerij omzichtig manoevrerend in d'arcade Behoedzaam fladderend…

Zij breidt haar vleugels uit, door aanwas veler zielen, En sleept de wereld in, met overladen kielen. De welvaart stut haar Staat, zo lang d'aanzienlijkheid Des Raads gewetens dwang zijn boze wil ontzeit.…

Speels dansen lokken ogenblikken op verbloemde huid sprankelt nonchalant het loof in zondoorschenen donkergroen en kust de wind in schone schijn haar tere lippen rozerood…

Onze Liefde was sterk, Onze liefde was en is hard werk, Onze liefde was mooi, Onze liefde is de laatste tijd een rotzooi. Onze liefde was leuk, Onze liefde is nu bijna een breuk, Onze liefde gaf vaak problemen, Onze liefde had dit ons niet moeten ontnemen.. Het is mijn medeschuld, Maar van jou meer schuld, Want jij wilde er niet aan werken…

Drie bogen één brug twee witte zwanen drijven in het spiegelglad…

Ik stuur duizend schepen naar de zee, klievend door hoge golven, tegen de sterke stroming in, zoekend naar gevleugelde wolken. Ik stuur duizend brieven met ze mee, biddend om een verloren liefde, tussen alle tranen door, hopend op een verlossend woord. Ik schrijf duizend zinnen neer, verzilverd in mijn gedachten, door verwachting getroost…

Toen op haar bleekgekleurde vleugel toch zijn diepe winterbloesems bleven bloeien keek zij door het vale raam en zocht het lente-erf af of hij kwam. En witter dan die stille en rijpe schemering in hem aldoor, in haar en half april zo kon het nieuwe moe- geworden prille licht niet zijn.…

Je hebt me vleugels gegeven, je wordt mooier met elke dag die ik met jou mag beleven. Laat me op dit gevoel maar even bouwen, het is zo heerlijk om van jou te houden.…

laken om mijn vermoeide vleugels sluit...…

je bent hier veilig dit is jouw nest maar vergeet niet ook jij hebt vleugels alleen nog steeds begrijp je niet hoe ze te gebruiken zo vaak heb ik je voorgedaan het uitslaan en het stijgen maar bij iedere poging die je doet ogen ze gebroken…