Alle inzendingen over Slauerhoff/Vinkenoog

'Nu vissen wij in de Baai der Neontetra's, mijnheer Slauerhoff.'…

Jan Slauerhoff had Heleen Hille Ris Lambers als geheim boegbeeld...…

Of sleept zij menig mannenoog gegázaad en geoekraïend de donkere decemberdagen door naar 't licht waar Vinkenoog Ons allen toe heeft aangespoord, met rappe tong, maar blinde ziend?…

Een dakloze ben ik In 't diepst van Mijn gedachten Ben niet Van hout of steen Maar van mezelf Vervreemd Muren van huid Staan overeind Maar dakloos blijf ik In 't diepst Van mijn gedachten Ben zonder huis, Ben zonder dak - Slechts in woorden Woon ik nog, Alleen de taal Verleent mij nog Onderdak…

Zo zie je hoe de tijd alles doet verschuiven en Slauerhoff straks een soort Virgilius voor ons is, een vage schim uit de oudheid, die nauwelijks nog tot de verbeelding spreekt, die over enkele eeuwen door niemand meer gelezen wordt.…

aan de oude dorpsstraat staat het raadhuis stil te dromen het raadhuis dat Slauerhoff nog langs zag komen hangend aan zijn sigaret.…

Als een die nooit zijn straf uitzit, hoor ik de regen achteloos-eentonig vallen op het huis; waar, in welke haven, heb ik zo gelegen, liggen luisteren, reedloos, naar het zeegeruis? Hopend, dat een vrouw, wier onvervulde leven, aan het mijne korten tijd zou zijn verwant, tot het wéér een sleur werd, bij mij was gebleven, mij dan gaan zou verlaten…

Zeeman en dichter, zwerver en piraat, Van 't aangebeden en vervloekte leven Wist je dat alles eenmaal moest begeven In 't wisslend lot, ook van den zeemansstaat. Jou was de dood altijd een kameraad, Uit ziekte was een opstand nagebleven, Maar niet de vrees die voor het eind doet beven; Je zei: goed heil! Het gaat zooals het gaat. Veel…

dichtwedstrijd de ene na de andere dichter beet in het stof duidelijk te braaf of veel te amechtig hij schudde met zijn hoofd en maakte aantekeningen voor de finale maar in de pauze stond hij op en schreeuwde heel hard iets van poezie over ons heen hij was ook wel behoorlijk dronken alweer een tijdje dood, missen we hem: Simon Vinkenoog…

Alleen in zijn gedichten kon hij wonen Nooit vond hij ergens anders onderdak Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen: Ook reizen door de poëzie is tof…

Ik droom de reis naar het verlatene er te landen als een reiziger buiten de tijd Zonder ticket of bagage snel als het licht kan zijn langzaam als een oude vijver overal thuis te komen Ik droom de donkere wouden de kale witte sneeuw alle plaatsen tegelijk keer er alle beelden om Geen gids weet nog Waarheen die reis zal gaan Varen…

ik lieg dit leven voorbijganger waarmee waterland richting verdachte wandelde om de hoek bundel dubbel wat laatste reizen elkaar Vinkenoog een docu Komrij bevrijdde regenworm karma…

Ik kreeg een mail van Simon Vinkenoog: "Ik ben hierboven goddelijk ontvangen Met vuvuzela's en met feestgezangen, Ze zongen allemaal: hij leve hoog! Nee, ik ben op dit hemels welkomstfeest Mijn leven lang nog nooit zo high geweest!"…

Ik weet niet zoveel van groen: de moeder is geel – de vader is blauw.…

Toen ik niets meer deed wist ik wie ik was van alle mogelijkheden nog het meest simon vinkenoog uit stilte ontstaan af- en aanwezig, warm en koud, waterpas. Wat ik tot nader order was bekend en onbekend niet langer meer dat maar een en al oor in de wetenschap dat --------------------------- uit: Gedicht, 1975.…

De meeste gevangenen zitten niet achter tralies, maar gekneld in de waandenkbeelden, angsten en vooroordelen van een oppervlakkig bestaan.…

Ahoy skipper Skuumkoppe In je slobbertrui In spikerjeans Ga ik nooit shoppe En des zondags Ben 'k te lui Hou hem stevig vast Die knuppel van het roer Groet Slauerhoff Recht zo die gaat En bind het grootzeil Aan de mast…

Na Ramsey, Vinkenoog en N. Perquin Komrij, Nasr en Naomi Esther Simon, Gerrit en ook Anne Vegter aan Tsead de eer des volks poëet te zijn voor 't Moederland; doch wie wij node missen is de vox populi van Driek van Wissen…

zelfs op één been poogde hij nog levenslustig rond te hippen zong nog gedichten als een jonge vogel nu zwijgt hij met gesloten ogen op zijn laatste vlucht…

Dichter Vinkenoog Ik kreeg hem in het oog de vink die over zijn werken boog, een gedicht inspecteerde en zeer goed bij de laatste graantjes pikkend. De nieuwe bejaarde, dat was hij de geraniums voor zijn raam die hij vermijdt naar de tuin bij de welriekende rozen een strijd in tijd.…

zoek woord en het wordt waar je eigen waarheid klaar je weet dat er meer is tussen het licht duisternis station Vinkenoog onderweg Ginsberg blues jazz om je oren tranen zonder scoren alles blijft onherkenbaar dit lijf voor de woeste zee niet bang alles verdwijnt en begint opnieuw…

(voor J.J.Slauerhoff) Door vele kwalen ingehaald, zwierf hij van zee naar zee, door burgers grof vermaald nam hij zijn noodlot mee en waar hij ook kwam, tussen de dijen van een vrouw of toen hij opium nam, zijn obsessies werden grauw, zodra het land veroverd was. Liever jaagde hij maar voort met een duistere grimas rond de lippen…

In Nederland, schreef hij, kon hij niet leven Men moet er, te benauwd, zijn lusten reven Hij zwierf als scheepsarts, lust- en rusteloos Naar China, Portugal, de Verre Oost Dat hij een eerlijk zeemansgraf bewaarde In schuim en asch verstrooid over de aarde…

Een liefdesbrief is beter dan het lief zelf.…

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.…

Er kan er maar één de beste zijn Al zijn er ook nog dichters als Deelder Kopland en Vinkenoog Wie heeft de Literatuur onder de jeugd populair gemaakt Ik ben de Populairste Dichter van Nederland Een Dichtersheld in Spanje Door mensen op handen gedragen als de Dichterskoning van Oranje Er kan er maar één de beste zijn Dichter des Vaderlands…

kon ik alleen bestaan in jouw gedachten moest ik ooit ergens onderdak vinden omdat ik geen plek vond bij hen die mij nooit echt beminden of ‘t nest waar om mij slechts werd gelachen kon ik alleen bestaan in jouw gedachten als vooral mijn woorden de eenzaamheid de leegte, angst en pijn deden verzachten van binnen, zo leven werd bewaarheid…

Toen de taal nog mens was, Klanken werden aangeblazen Door adem die uit de diepten Van een levend lichaam werd Voortgebracht, Er woorden werden gesproken Met toon en klank en kleur - Toen het leven nog mens was En ogen zagen wat er gebeurde Was er een taal met Reuk en smaak en geur, Was ze onvergelijkbaar Met die van vandaag…

Pfeijffer, Komrij, Vinkenoog heftig aan het kissebissen vinden zijn werk te luchtig 'n rijmelaar op sinterklaasniveau, niet snobistisch luidruchtig geen homo, stoned, bezopen. Ze moeten zich eens vergeWissen dat hij is gekozen door publiek die het verschil ziet tussen Herman Brood en Anton Pieck.…

De dichter Jan-Jacob fietste vaak van Leeuwarden naar de Hervormde pastorie in Jorwerd, waar hij net als de middeleeuwse barden op de dochters van dominee Hille Ris Lambers verliefd werd. Dominee Cornelis was een aanhanger van het spiritisme en via hem kwam de jonge Jan in contact met geesten, na Annie dacht hij alsmaar 'O Heleen, verfris me…