Alle inzendingen over Toekomst

Mensen ontzeggen elkaar toekomst. Dat doet pijn. Het houdt mensen klein. Maar in U mag ik mezelf gelukkig prijzen. Want onder het dak van sterren, heeft U grote dromen met mij. Vreugde vult mijn hart. Dat ik in uw Naam mensen toekomst geven mag.…

Ik ben in dit leven geboren en ik zal er ook in sterven. Mijn zoenoffer zal het laatste zijn, wat ik nalaat. Draadloos...…

Mensenkind zo klein wordt bemind in zonneschijn lacht de wereld toe.…

Henk is meer van het weggaan dan het blijven. Bij hem wordt niet verenigd maar gesplitst. Toch zijn diverse clubs erop gespitst om zijn bejaarde aanhang in te lijven. Zijn komst is een electoraal geschenk. Het meest waarschijnlijk lijkt me Denk & Henk.…

O,ranke bloem van licht zo stralend als de zon je groeit maar en je klimt hoopvol... de wijde wereld in!…

Nog even, dan begint een kersvers jaar Dat tijd voortdurend doortikt, blijft een wonder Hoe lui er soms mee omgaan, is bijzonder Want kijk, straks staat regering weer mooi klaar En doet met quasinieuw elan haar best Op wat zij eerder grondig heeft verpest…

je toe, Maar vergeet nooit Dat jij de toekomst bent Van je eigen leven…

Steeds weer, vraag ik mij af is dit wel wat ik wil Wil ik dit wel, achteraf en waarom sta ik hierbij stil? Waar zijn mijn dromen gebleven moet ik deze achterna Mijn doel nastreven stel dat ik een fout bega Het leven is zo kort terwijl de wereld op mij wacht Ik mij op een studie stort had ik dat wel bedacht? Steeds weer, onzekerheid…

Moe maar tevreden, zingt de toekomst in mij, haar enig bang lied, draag de hele wereld op mijn handen het lied van durven en witte stranden, de hand van geven en reuzegrote steden, de toekomst schrijft haar eigen tekst, ze zoekt mij niet, ze woont in mij zonder reden.…

Op de golven van mijn kloppend hart Vaart de angst van onwetendheid. Het zicht belemmerd door schemer Wanneer ik mijn levenspad doorloop. Niets is zeker En in de onzekerheid van het niets Wacht ik in het onbekende Als een waakzame uil Op een gebroken tak.…

Mensen praten vaak over toekomst, 'een mooie toekomst in 't verschiet'. Maar hoe kan men dat nu weten want de toekomst is er nog niet. Werkelijkheid ligt in 't verleden wat een ziener ook beweert. Wijzen doen of laten heden wat uit 't verleden is geleerd.…

het wemelt van kabels in mijn kop en onder de grond is het niet anders hij wil / los van kabels terug naar toevalligheid ongebreideld weg van wolken en wind openhartige omhelzing van kijken en staan vluchtige flair van ruiken en gaan op zoek dus naar spaarzaam besef van / dit gaat niet stuk op zoek dus naar de tedere kus…

de problemen komen en gaan Hoe moet de toekomst nu, voor mij en mijn kinderen Plannen voor de toekomst Werken en zwoegen voor de toekomst Wat de doelen zijn vanaf nu Dat is het enigste wat ik doen kan en wat ik doen moet.…

weet dan dat ik jou oprecht bemin en als jouw vrolijkheid weg rent dan halen we die samen wel weer in Jouw wereld is niet die van mij maar mijn hart is wel bij jou niet samen, niet ons, niet wij maar weet dat ik van jou hou Bij jou kan ik altijd mezelf zijn met jou kan ik eindeloos praten door gedeeld verdriet en alle pijn zal de toekomst…

Als er geen uitweg lijkt te zijn En alle lichten staan op rood Als je niet meer voor- of achteruit kunt En je ligt bijna in die goot Dan is het moment aangebroken Dat een nieuwe weg zal ontstaan Je hebt zelf de stenen neergelegd Voor het nieuwe pad in je bestaan De lichten staan daar op groen Omdat jij ze zelf creëert Het verleden is nu…

Twee levenslijnen snijden elkaar middendoor De ene is van het verleden de andere de toekomst Hun snijpunt is het heden, het nu Is de toekomst al bepaald of vastgelegd in de sterren De toekomst bestaat op dat moment nog niet.…

TOEKOMST In zijn toekomst gaat ieder individu dood. HEDEN In zijn heden verstrooit ieder individu zijn leven. VERLEDEN In zijn verleden vragen heden en toekomst om leven.…

Wie in de toekomst kijken kan is die bevoorrecht dan? Wie de dag van morgen, voorspellen kan is die gelukkig dan? Wie kan zeggen, dat zwart niet wit is is die kleurenblind dan? Wie zegt, dat hem niks overkomen kan staat die boven narigheden dan? Wie in de toekomst kijken kan moet welhaast ongelukkig zijn, niet dan?…

Rotterdam Station Centraal perron 4 heb ik verlaten als ik van de trap af daal zie ik wezens die niet praten Haastend naar hun daagse dingen duwend,trekkend,vlugger,sneller aan het oor,'t mobiele zingen van een telefoonkaartbeller Uit de trein de metro in naar de bus of even tremmen flappen geld vanuit de pin stomweg met de stroom mee…

Te grazen genomen De toestand is kritiek Maar helaas blijft het een spiegelspel Een sociaal pretpark Te vervangen door zichzelf Een bezoek aan het kritische geweten Wie neemt straks de kroon over Hou toch je muil, gek Met een gebalde vuist in mainstream…

zou willen dromen nooit meer bij willen komen fantasie de hoofdrol laten spelen niet meer de wonden hebben die maar niet helen zou willen weten hoe verder het verleden te vergeten een stap vooruit en niet constant blijven staan niet meer dolend maar daadwerkelijk ergens heen te gaan…

Je denken bepaald de toekomst Je voelen bepaald je vrijheid De toekomst ligt niet vast De toekomst mag jij invullen Invullen met gedachten, jou wensen Het denken legt het nu vast, geen toekomst Wanneer laat jij de toekomst vrij?…

De vergrijsde bibliothecaris liet zijn blik weiden langs de planken en hij pakte er een boekje uit wat hij zelf geschreven had. Hoofdschuddend om zijn overmoed van vroeger herkende hij zichzelf als een vergeten dichter en hij wist dat dichters vergeten worden als hun werk niet best is. Maar om in de herfst van zijn leven te erkennen dat…

Ik vroeg me af waar voor mij nog ergens ver misschien voorbij de vloek der zeven plagen een onontgonnen akker, een paard, een ploeg, een schuur met verse zaden stil en ongerept in de frêle ochtendzon te wachten lagen Enkel voor in geval ik dit hoofdstuk van mijn leven werkelijk afsluiten kon.…

Aan de oostelijke kim begint de dag weer vroeg te dagen, de zon in haar gestage klim laat traag de nacht vervagen en sterren en de maan verdwijnen in de morgenstond, het eerste vleugje hittegolf beroert de droge grond. De gloeiend gouden bol beweegt zich langs de hemelboog, gehoorzaam aan haar eigen tijd en gang kruipt zij omhoog en treitert…

Mijn glazen bol laat misschien Een glimp van de toekomst zien. Gelukkig is zo’n ding van glas stel dat het van iets anders was dan viel er niet veel te zien. In de toekomst kijken, Zal niet eenvoudig blijken.…

Zie het bloed van mijn hart stromen in jouw ogen die zachtjes twinkelen in de zucht van de herfstwind die ons meewaait De bries die zachtjes fluistert van al onze geheimen de kou, die reeds al rilt in de verwachting van de toekomst die op ons staat te wachten…

Dolend land in tranerige mist, berustend onder vochtige dekens en zich nooit vergist. Een wachten met voortekens op een naakt valend bed, zo leeg gelegen, afgeschreven, slapers eruit gezet, alle vruchten weggegeven. Moet nu de kilte komen in koud grijze lucht, waarin onttroonde bomen met ijzige zucht hun bladeren ontnomen? Requiem…

Op een dag likken de straten hun gezichten schoon, ze verjagen de schimmen uit het verleden. Op zo’n dag wordt de morgen geschreven, leg ik mijn kleinste nerven bloot. Op die dag kus ik je zacht op wakker geworden lippen en doe mijn schaamrok af ----------------------…

Op weg naar de toekomst die ook morgen nog zal zijn. Die zich verenigt met duizend en een wensen. Die verborgen blijft zolang het leven er zal zijn. Die koestert een hoop zonder grenzen. Op weg naar de toekomst, zoals een trekvogel op zijn vlucht. Zoals een zoeken naar warmere oorden.…