Alle inzendingen over UITGELEEFD

uit mijn laatste raam kijkende zag ik al luisterend naar het wegsterven van hun klaagzang traag zwarte vogels vliegen over grijs betegelde akkers waarachter ze verdwenen in een hels avondrood al wachtend op de volgende vlucht tank ik mijn laatste glaasje diesel klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…

ik draai een lusje in jouw haren, dat is een oud, geheel volledig uitgeleefd gebaar. de vormen zijn de vormen van het zijn en van de vormen zijn de vormen slechts limieten. ik stop je haren weer hun ogen in en laat het lichaam in haar violette droefte drijven. mijn zwarte tranen zijn jouw schittering.…

(tanka) Varens in april liggen bruinverdord, warrig op het lentegras, beschutten hun nazaten, die, klein en teer, rechtop staan.…

Wat een dag nu jij hier niet meer bent voor jou geen nieuwe lente zoet werd bitter je was nog niet uitgeleefd een onvoltooid gemis als de lucht ooit optrekt en de hemel kleurt durf je weer te geloven in een droom voor nu zijn we verstild en fluisteren zachtjes jouw naam…

al die tijd een gedacht zonder te denken het streven naar een leugen het werken naar een andere morgen al dat verwijt terwijl ik je mijn hart wou schenken ons leven krijg ik niet uit mijn geheugen maar heb ik veilig en wel geborgen diep diep diep zit het gevangen niemand zal het kunnen los krijgen niemand zal je ooit vervangen niemand…

~~~ ooit wilden we na het begin een samenhangend midden en een uitgeleefd einde maar de groeiende leugen waarop onze relatie dreef was als een duistere rivier die alle echt verbrak in het somberdonker zochten we nog eenmaal naar verheldering jij keek als eerste weg we verloren allebei ~~~…

De muren van het uitgeleefde huis Verbergen dat wat niet is uitgesproken Als inhoud van een stenen kluis Waarin verstikte kreten spoken Emoties druipen langs de wanden Een bloeddoorlopen oppervlak Waar diepe geheimen stranden Als stilte het gevoel weersprak De zwijgende muren splijten Door wat zij hebben opgedaan Aan pijn en zelfverwijten…

je nagelde met slanke vingers langs mijn rug striemde rood ons namen in mijn vel ik las ze later terug toen hartstocht was beleefd en jij je eindelijk had uitgeleefd ik mocht het beest weer spelen en godvergeten lang met jouw de passie delen je tags staan in mijn huid hoe ik ook wend of keer kan en wil daar nooit meer onderuit…

´s Nachts in de school gepenetreerd, obsceniteiten geënsceneerd, tot in detail geregistreerd, geürineerd, geruïneerd, bureaus met kots en poep besmeerd en zich in alles uitgeleefd wat ooit een god verboden heeft. Zijn positie? Onaantastbaar. Directie? Handen in het haar. Inspectie? “Sorry, houd hem maar: dit is toch zijn examenjaar?”…

zoekt op haar qui-vive bejaarden die gevallen zijn vraagt hoe en waar men zich ingeleefd aan de ander geeft je bent nooit te oud om in liefde te vallen een dag niet verliefd is een dag niet gevallen geen betere kussers dan 65-plussers ook blijkt dat veeljarig ervaren leidt tot gepaster paren en niet geliefd lijkt op uitgeleefd…

De zon laat haar warme blik over haveloze huizen en verlaten land gaan Ze zegeviert Aan lege stranden liggen eenzame handdoeken felgekleurde resten in een uitgeleefd land Vertwijfeld roept een man bebaard en gekleed in lang Vrouwen schuifelen onverstaanbaar mompelend aan mij voorbij Ik sluit mijn ogen en voel de laatste zomerwarmte…

Ik laat mijn lichaam zakken maar vind alleen een afdruk van uitgeleefde tranen, een onderworpen ziel in de tijd achtergelaten. De dood staat handenwringend voor mijn deur te dralen maar kan haar slag niet halen. Ik woon immers zonder onderwerp in een dakloze hoek. Misschien dat ik geruisloos verhuizen moet.…

Een mijmerend zuchten van vale gezichten, uitgeleefd, vergeten en vergaan. Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan: jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten. Een zwakte belet het ontwaken uit oceanische droom: wachtende nachten zonder lichtbaken.…

onze plannen met herfstblaren opgeveegd kijk ik angstig op een harde winter aan zie een bos met zwarte skeletten staan daar heeft het virus zich gretig uitgeleefd en ook deze herfst zal voorbijgaan een herfst in lockdown geleefd...…

buitenmuren we zwommen door de tegenstroom van golven heen geen douanier die je bevroeg over je doel of je bestemming daar moesten we zelf nog achter komen groot en open was de wereld toen we van de toekomst droomden wie weet is de toekomst al geweest een verstilling komt tevoorschijn de slagboom slaat nu als een hakmes in ons uitgeleefde…

waar mijn hand de lijnen trok schetste het verleden houtskool strepen op het uitgeleefde linnen, vlinders vluchtten te snel uit hun cocon en stierven in het merelzoete maanlicht de nacht was niet meer dan een bezem waarvan de steel onzichtbaar de ouderdom flankeerde met een duisternis waarin de kurkresten bleven hangen aan de rand van het…

deze wijk in onze buurt haar gehavende gevels voor de kleine huiskamers, waar lampen al eens durven flakkeren tegen het einde van de maand het aanvankelijk gevulde schap haar nerven stoffig laat aanschouwen hier kennen we elkaar nog bij de voornaam, de relatie tussen wie en waar en hoe in uitgeleefde gesprekken op de hoek, het plein,…

Wat er blijven zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden, vlokkenpilaar die in de wind zal stijven, groevend nog de lucht die mij omgordde, krassend nog naar adem die niet bleef maar verder, langer kwam dan aders waren, opgeheven boven handgestreef, uitgegaan waar bot niet zal bezwaren, wakken latend - wonden uitgeleefd door wat…

poesiealbum (van Nellie 1947-1962; tussen stof en stilte) ik wist niet dat zij bestond tot ik haar onverwacht vond ze lag geduldig, roerloos zomaar tussen mijn spullen na een opruiming van het ouderlijk huis in de uitgeleefde doos zag ik jou met knalrode wangen een verstoft verlangen naar aandacht en frisse lucht Poesie stond…

Je stierf met duizend poesen op je arme, graatmagere, uitgeleefde lichaam. Poeslief!…

De ingeslagen woorden vingen het vocht waaraan het mos hechten kon; de weken die voelden als zeeën; bloemen, uitgeleefd in een teruggeschrokken tijd. Probeer maar eens de leegte in het zicht van hondstrouwe ogen vast te houden.…

Blues is achteropgeraakte liefde, een uitgeleefde die overgaat in schoongewreven instrumenten, waarmee voor nieuwe liefde weer geen mond kan gesnoerd.…

De stam, gelaagd in ringen, wordt jaar na jaar geruwd en door de stormwind scheefgeduwd, haar veerkracht lijkt oneindig groot, maar binnenin vertraagt de uitgeleefde boom haar levensstroom, ontkracht daarmee een nieuw ontluikend loot.…

Ze moesten tegen hun zin opnieuw lijden onder de bouwwerkzaamheden en die onrust verschrikkelijke irritatie/ontsteking maar uiteindelijk hebben ze gezegevierd in een nieuw en smetteloos kasteel waarin ze hun seksuele passie volop hebben uitgeleefd wat heet ze doen het nog steeds uitmuntend…

Het Nieuwe jaar... het mocht wat, net zo vervelend en gelijk aan het oude uitgeleefde....…

In een kerkhof van uitgeleefde vormen, tussen de zerken van misdaad en schuld, in 't hels geraas, dat alle poriën vult, moet jeugd opbouwen hare nieuwe normen.…

Uitgeleefd. Je woedende pooier zag je hangen en hij huilde aan één stuk door sneed je los en kuste je door pijn verwrongen mond, waarna hij zichzelf door zijn hart schoot.…

Dierb're Landgenoten, Wij spraken reeds jaren Oov'r oogsten door ‘t baren Van ons nieuw vérgezicht Nieuw is nú ’t inzicht Van Buro Stád-dus-tík Dat d'ouderen mens Te werk gesteld Bij 65 plus Eerder z'n loodje legt Sterker nog vaak al Uit eigener beweging Z'n leven al heeft uitgeleefd Zichzelve t'uitgeput door VUT Voor z'n…

staan Met een nieuwe lach Is het leven meer dan een dag De zon op haar hoogtepunt De schaduw op haar kortst Nieuw zicht op oud nieuws Badend in het licht Op warmte gericht Afgewend van de nachtelijke kilte Drinkend van de bron met zilt water Verwekker van eeuwige dorst Is het leven meer dan een dag De keel gesmeerd in de west Uitgeleefd…

O ja, hij kon nog aan de chemo, maar beter worden nee, 't was ietwat levensverlenging en daar, deed ie 't dan maar mee Hoe lang heb ik dan nog dokter, voor mijn lichaam het begeeft, ik denk meneer: een half jaartje ietwat langer maar dan bent U wel uitgeleefd!…